Recensies, Young Adult

Recensie: Marieke Nijkamp – Voor Ik Je Loslaat

Voor Ik Je Loslaat is een boek wat ik eigenlijk niet van plan was te lezen. En al helemaal niet zo snel na verschijning. Ik was namelijk nogal teleurgesteld door 54 Minuten, het debuut van Marieke Nijkamp. Over deze opvolger hoorde ik ook wisselende meningen. Toen ik het boek in mijn Secret Santa pakketje vond, ging ik het uiteraard wel lezen. Beviel dit boek mij beter dan 54 Minuten?

Boekgegevens

Titel: Voor Ik Je Loslaat
Vertaald van: Before I Let Go
Auteur: Marieke Nijkamp
Uitgeverij: Harper Collins
ISBN: 9789402700565
Aantal pagina’s: 320

Samenvatting van het boek

Corey en Kyra groeien samen op in het afgelegen dorpje Lost Creek in Alaska. Als Corey verhuisd, blijft Kyra alleen achter. Een paar dagen voordat Corey teruggaat naar Lost Creek om Kyra op te zoeken, krijgt ze een telefoontje met het nieuws dat Kyra dood is. Door het ijs gezakt. Corey besluit terug te gaan om uit te zoeken wat er is gebeurd. Maar Lost ontvangt haar niet met open armen. Wat is er toch allemaal aan de hand?

Mening

Toen ik begon te lezen vond ik het verhaal heel vaag. Ik wist nog niet goed wat ik kon verwachten. Wat me wel opviel is dat de hoofdstukken kort zijn. Hierdoor leest het boek snel weg.

Echter vond ik het verhaal heel erg traag. Er borrelden al meteen vragen op, wat in dit geval goed is. Maar de antwoorden waren heel voor de hand liggend. Ik had het gevoel dat ik al snel wist waar het verhaal naartoe zou gaan en ik kreeg gelijk. Ik miste de spanning die je bij zo’n soort verhaal verwacht. Alles leek allemaal heel gemakkelijk te gaan.

Ondanks het gemis aan actie had ik het boek wel snel uit. Of misschien juist wel door het gemis aan actie. Ik wilde het boek eigenlijk zo snel mogelijk uit hebben, zodat ik weer in een ander boek kon duiken. Voor Ik Je Loslaat bleef niet aan me knagen en ik vond het ook geen memorabel boek. Helaas. Alweer. Dit gevoel had ik namelijk ook al na het lezen van 54 Minuten. Zo jammer dit, want beide verhalen hebben zoveel potentie om er iets spannends van te maken wat onder je huid kruipt. Dit verhaal nog meer dan 54 Minuten. Ik had iets episch verwacht. Aan het eind van het verhaal werd het een beetje spannend, maar dat was helaas ook niet noemenswaardig spannend dat ik op het puntje van de bank zat. Tevens duurde die spanning maar heel kort. Zo zonde.

Eindoordeel

Voor Ik Je Loslaat is een boek dat vlot wegleest. Echter miste ik wat meer spanning en sensatie. Het boek kroop bij mij niet onder de huid. Toch wilde ik het zo snel mogelijk uit hebben, maar dat was vooral om in een ander boek te kunnen duiken. Helaas is Voor Ik Je Loslaat niet zo memorabel voor mij. Het verhaal heeft zo veel potentie, er kan zoveel meer mee gedaan worden. Maar dat is helaas niet gebeurd. Echt zo zonde. Ik waardeer Voor Ik Je Loslaat om alle bovengenoemde redenen dan ook met 3 sterren.

Recensies, Young Adult

Recensie: Marieke Nijkamp – 54 Minuten

 
Afgelopen maart kocht ik eindelijk, na het lezen van aardig wat recensies, het boek 54 Minuten van Marieke Nijkamp. Alle recensies die ik heb gelezen waren lovend waardoor mijn nieuwsgierigheid was gewekt.
54 Minuten vertelt het verhaal van vier Amerikaanse high school studenten tijdens een drama wat je echt nooit in je leven mee wilt maken: een schietpartij op school. Al deze studenten hadden een relatie tot de schutter, Tyler. Het verhaal speelt zich in 54 minuten af, en er kan een hele hoop gebeuren. Zijn er overlevenden? Wordt Tyler gepakt?
Door het lezen van positieve recensies waren mijn verwachtingen van dit boek hoog. Misschien zelfs te hoog, want het viel mij een beetje tegen. Het verhaal zit goed in elkaar, mede dankzij de meerdere perspectieven. Ik had echter niet het gevoel dat ik dit boek in één ruk uit wilde lezen, wat ik door de recensies wel kreeg. Ik vind het lastig om een goed onderbouwde mening over dit boek te vormen, want ik vond er eigenlijk niet heel veel van. Het valt voor mij ergens tussen wal en schip. Het is absoluut niet slecht, maar het behoort ook niet tot mijn meest favoriete boeken. Het onderwerp van het boek is wel heftig, maar het greep me niet echt bij de strot. Hoe dat kan? Ik weet het niet, echt niet. Wat ik wel weet en jammer vind, is dat de tweets en blogposts tussendoor het verhaal wat warrig over lieten komen. Persoonlijk zou ik het fijner gevonden hebben als deze tweets en blogs aparte hoofdstukken waren, ook al waren dit dan korte hoofdstukken. Nu stonden ze direct onder een perspectief van één van de studenten en daardoor moest ik steeds schakelen. Aanduidingen met de stippellijn, welke ook werd gebruikt bij het wisselen van perspectief, waren wat mij betreft ook al goed geweest.
Voor mij is dit een boek wat ik even tussendoor kon lezen en wat mij vrees ik niet lang bij zal blijven. 54 Minuten van Marike Nijkamp krijgt wel 3 sterren, omdat het dus niet slecht, maar ook niet super goed is.

 

Heb jij 54 Minuten al gelezen en zo ja, wat vond je ervan?