Recensie: Simone Van der Vlugt – Aan Niemand Vertellen (Lois Elzinga #1)

Recensie: Simone Van der Vlugt – Aan Niemand Vertellen (Lois Elzinga #1)

Voor de april editie van de virtuele boekenclub lezen we Aan Niemand vertellen van Simone Van der Vlugt. Ik had een gaatje in de planning, dus besloot ik dit boek meteen maar op te pakken. Vond ik het de moeite waard?

Boekgegevens

Titel: Aan Niemand Vertellen
Auteur: Simone Van der Vlugt
Serie: Lois Elzinga 1
Publicatiedatum: 8 november 2012
Uitgeverij: Anbo Anthos Uitgevers
ISBN: 9789041421470
Aantal pagina’s: 288

Samenvatting van het boek

Midden in een woonwijk wordt op een avond David Hoogland vermoord. Lois en haar team worden op de zaak gezet, maar het onderzoek loopt dood. Dan wordt een goede vriend van David ook vermoord en tasten ze in het duister. Ondertussen willen ze weten wat kunstenares Maaike Scholten met deze zaak te maken heeft en wie de mysterieuze Tamara is. Lukt het het team om deze zaak op tijd op te lossen voordat er nog meer doden vallen?

Mening

Aan Niemand Vertellen leest zeer vlot weg. Je zit heel snel in het verhaal en de hoofdstukken zijn vaak vrij kort. De perspectiefwisselingen tussen Lois en Maaike zijn ook heel fijn en niet verwarrend.

Ik had echter wel al heel snel het vermoeden wie de moorden pleegde, maar ik wist niet hoe het zat. Ik kan er niet teveel over verklappen, maar één van de personages heeft dissociaties. Dat zorgde bij mij als lezer ook wel voor wat verwarring, maar het is wel duidelijk te zien dat Simone gedegen onderzoek heeft gedaan naar deze psychische stoornis.

Ondanks dit gedegen onderzoek vind ik het jammer dat het plot zo voorspelbaar is. Je weet op een gegeven moment wie de moorden heeft gepleegd, ook al had ik dit vermoeden al na de eerste 5 of 6 hoofdstukken. Ik had dit boek daarom ook zo uit. Kortom, een vreselijk voorspelbare pageturner die je dus zo uit hebt. Zal ik de rest van deze serie gaan lezen? Misschien ooit, maar nu nog even niet. Ik ben bang dat de vaolgende delen in deze serie net zo voorspelbaar zullen zijn. Ik heb eerder een boek van Simone gelezen en daar voelde ik deze voorspelbaarheid niet.

Eindoordeel

Aan Niemand Vertellen is een thriller die lekker vlot wegleest. Dissociaties komen aan de orde en Simone Van der Vlugt heeft gedegen onderzoek gedaan naar deze psychische problematiek. Ondanks dat was het boek heel erg voorspelbaar: ik wist na 5 of 6 hoofdstukken wie de moorden gepleegd zou moeten hebben en ik had blijkbaar gelijk. Jammer! Ik weet nog niet of ik hierdoor de rest van de serie ga lezen. Omdat het boek toch vlot wegleest en ik het zo uit had waardeer ik het met 3,5 sterren, wat resulteert in een 4 sterren rating op Hebban en Goodreads.

Recensie: Simone van der Vlugt – Toen Het Donker Werd

Recensie: Simone van der Vlugt – Toen Het Donker Werd

Toen ik mijn scriptie schreef was het de periode van de feestdagen. Ik schreef mijn scriptie op kantoor bij mijn opdrachtgever. Daar vierden we ook Sinterklaas, met alles erop en eran. Lootjes, surprises, gedichten en cadeautjes. Op het lootje dat ik trok stond Toen Het Donker Werd van Simone van der Vlugt. Ik kocht dit boek en las meteen de beschrijving. Door deze beschrijving belandde dit boek op mijn TBR lijstje. Nu, vier maanden later, heb ik het dan eindelijk gelezen.
Wanneer Menno Riebeek erachter komt dat zijn puberzoon gokschulden heeft, besluit hij ze voor hem af te lossen. Hij houdt dit verborgen voor zijn vrouw, Sasha, zonder de gevolgen van dit besluit te kunnen overzien. Sasha voelt haar man en haar zoon van zich vervreemden en begint in haar eenzaamheid een verhouding met restauranteigenaar Oscar. Daar komt echter een abrupt einde aan als ze na een ongeluk haar zicht verliest. Menno vermoedt dat het een aanslag was, maar verzwijgt dit. Om het web van leugens en bedrog te ontrafelen laat Sasha niet merken dat haar zicht langzaam terugkeert. Wie kan ze vertrouwen in haar mistige wereld en wie heeft het op haar voorzien?
©Goodreads
Het begin van het boek vond ik wat traag op gang komen. Dit duurde eigenlijk nog wel een tijdje. De aanslag op Sasha werd halverwege het boek gepleegd, wat ik wel wat laat vond voor dit verhaal. Na deze gebeurtenis volgden de schokkende gebeurtenissen en ontdekkingen elkaar snel op. Het einde zag ik echt niet aan komen. Ik had niet verwacht dat deze persoon achter alle wrede gebeurtenissen zit.
Waar ik zelf als visueel beperkte wel blij mee was, was dat er geen verkeerde informatie gegeven werd over een visuele beperking. Het is duidelijk dat Simone van der Vlugt onderzoek naar dit onderwerp heeft gedaan. Hiervoor was ik wel een beetje angstig.
Al met al is dit een thriller die je in één ruk uit wilt lezen en waar de gebeurtenissen zich, later in het verhaal, in een rap tempo opvolgen. Het einde geeft me het gevoel dat het een open einde is en dat er wellicht nog een deel zal verschijnen. Vier van de vijf sterren dus, puur omdat het tempo aan het begin wat laag lag.