Recensies, Young Adult

Recensie: Marissa Meyer – Alter Ego (Renegades #1)

© Foto: Bol.com

Er zijn van die boeken waarbij je na aankondiging al meteen hartstikke nieuwsgierig naar bent. Voor mij gold dit voor het nieuwe boek van Marissa Meyer, Alter Ego. Ik ben een groot fan van The Lunar Chronicles, dus dit moest wel net zo goed zijn toch?

Samenvatting van het boek

Nova leeft in een wereld die bestaat uit superhelden en superschurken. Zij behoort tot de Anarchisten, de superschurken. Tijdens de jaarlijkse Rebellenparade wil zij samen met de andere Anarchisten de Raad uitschakelen. Echter, alles loopt anders dan verwacht en Nova is vastbesloten het karwei af te maken. Hierdoor moet ze een dubbelleven leiden en draagt ze een groot geheim met zich mee. Aan de andere kant is daar Adrian, een superheld. Ook hij heeft een groot geheim. Door een gebeurtenis komen Nova en Adrian elkaar tegen. Lukt het hen beiden hun geheime identiteit geheim te houden? Tevens wordt alles wat Nova dacht te weten aan het wankelen gebracht. Lukt het haar om af te maken waar ze aan begonnen was?

Mening

Ik zou liegen als ik niet zeg dat ik een beetje zenuwachtig was voor dit boek. The Lunar Chronicles behoort tot een van mijn favoriete series en Marissa haar andere boek, Harteloos, viel me heel erg tegen. Ik besloot met een frisse blik in het boek te duiken en het absoluut niet met The Lunar Chronicles te vergelijken. Dat kan ook bijna niet, want de wereld van Alter Ego is heel anders. In het begin moest ik daar zeker aan wennen. In de eerste paar hoofdstukken was de lijst met personages, welke voorin het boek zit, absoluut onmisbaar. Wie was nou ook alweer Sketch en wat is zijn/haar echte naam en wat is zijn/haar gave? Die vraag keerde de eerste paar hoofdstukken continu, bij ieder personage, terug. Lastig hoor, die alter ego’s.

Toen ik eenmaal in het boek zat, had ik de lijst met personages ook niet meer nodig. Het verhaal begon zich te vormen en ik kon alle alter ego’s en bijbehorende personages en gaven een stuk makkelijker aan elkaar koppelen. Alter Ego begon te lezen als een trein. Marissa Meyer heeft nou eenmaal een hele fijne schrijfstijl waar je niet omheen kunt. Daar houdt de vergelijking met The Lunar Chronicles ook wel mee op. Of nee wacht, nog één dingetje. De vertaling. De vertaler van Alter Ego is dezelfde als die van The Lunar Chronicles en dat is een erg fijne bijkomstigheid. Zo blijft de schrijfstijl van Marissa ook in het Nederlands constant en blijven haar boeken dezelfde hoge kwaliteit houden.

Genoeg over de schrijfstijl en vertaling, door naar het verhaal. In het eerste hoofdstuk zat al direct actie. Niet eens even een inleiding ofzo, maar BAM! Dit vond ik heel erg fijn, hierdoor werd ik meteen in het verhaal van Nova gezogen. Bij het eerste hoofdstuk vanuit Adrian zijn perspectief kwamen direct al de eerste vragen. Die vragen bleven knagen, waardoor ik echt door wilde lezen. Toen de verhalen bij elkaar kwamen, werd het spannend. Ik heb tijdens het lezen meerdere malen naar adem zitten happen. Oh mijn God, gaat dit wel goed? Dat soort vragen spookten tijdens bepaalde scenes door mijn hoofd. Ik wilde door, weten of dit allemaal wel goed zou komen. Ik heb mijn andere boek tijdens het lezen van Alter Ego enorm verwaarloosd, want ja, Marissa Meyer flikt het ‘m gewoon weer. En ik wil deel 2 het liefst nu meteen, maar ik moet geduld hebben.

Eindoordeel

In het begin wist ik niet zo goed wat ik van Alter Ego moest vinden. Ik twijfelde zelfs of ik net zo veel van deze serie zou kunnen houden als van The Lunar Chronicles. Dat weet ik nog steeds niet helemaal zeker, maar het begin is er. Nou is het natuurlijk moeilijk om The Lunar Chronicles te overtreffen en moet je deze serie er helemaal los van zien. De wereld is namelijk totaal anders. In het begin had ik er best wel een beetje moeite mee, maar na een paar hoofdstukken kon ik alles beter aan elkaar koppelen. En zeg nou zelf, als je als lezer meerdere malen naar adem zit te happen tijdens het lezen, dan gaat het sterren regenen. Met Alter Ego heeft Marissa Meyer een goede basis gelegd voor een serie waarvan ik heel graag zou willen weten hoe dit allemaal verder gaat. Alter Ego krijgt van mij 5 hele dikke sterren, want ze flikt het ‘m gewoon weer.

Ben jij een superheld of toch stiekem een superschurk?

Recensies, Young Adult

Recensie: Marissa Meyer – Alle Sterren

LET OP: Deze recensie is misschien niet geheel spoilervrij!

Recent is het állerlaatste deel van The Lunar Chronicles verschenen. Dit is een verhalenbundel met daarin negen verhalen. Ik had hem op vakantie al gekocht, maar mocht hem toen niet lezen van mezelf, omdat ik dan echt ontzettend antisocial zou worden, dat weet ik gewoon. Dus ik moet nog een paar dagen geduld hebben. Na thuiskomst kon ik niet meer wachten, dus ben ik direct begonnen. En wat was deze bundel fijn!

Samenvatting van het boek

Alle Sterren is een verhalenbundel met daarin negen verhalen. Van ieder hoofdpersonage uit The Lunar Chronicles is er een prequel verhaal, behalve van Levana. Dat is natuurlijk heel logisch, want zij heeft al een eigen boek. Het laatste verhaal is een gezamenlijk verhaal, maar waar zou dat over gaan?

Mening

Ik vond Alle Sterren een waardevolle toevoeging aan de serie. Door het lezen van alle verhalen, begrijp je dingen die in het hoofdverhaal worden genoemd beter. Zo kun je lezen hoe Cress in haar satelliet terecht is gekomen, hoe Cinder op aarde terecht kwam en wat Kai zijn eerste indruk van Cinder was. Je weet wel, toen hij Nainsi naar de markt bracht om haar te laten repareren.

En dan dat einde. Echt, dat einde. HALLO, DAT EInDE. Ik kon een kreet van blijdschap niet onderdrukken, want JAAAAAAA DIT MOEST GEWOON! Wat dat einde dan is, dat einde van het allerlaatste verhaal? Daar kom je achter als je Alle Sterren leest. Stiekem hoop ik dat er ooit nog een sequel komt, want ik word hier echt nieuwsgierig van.

Eindoordeel

Zoals je begrijpt, kan ik alle sterren niet minder dan vijf sterren geven. Alle Serren verdient gewoon alle sterren.

Wat is jouw favoriete The Lunar Chronicles boek?
Recensies, Young Adult

Recensie: Marissa Meyer – Winter

LET OP: DEZE RECENSIE KAN SPOILERS BEVATTEN, GEZIEN DIT EEN DEEL IS VAN EEN SERIE.

Op 26 juni kwam Winter uit, de finale van The Lunar Chronicles. Eindelijk. Het vorige deel was zo spannend, dat ik heel erg graag wilde weten hoe het verder zou gaan. Ik begon dan ook direct met lezen nadat ik het boek had gekocht.

Winter is de stiefdochter van koningin Levana. Zij heeft echter geen recht op de troon en weigert haar lunaire gave te gebruiken. Hierdoor heeft ze last van waanbeelden en visioenen. Toch is ze vastbesloten haar gave nooit meer te gebruiken en het gezag van Levana te ondermijnen. Het volk van Luna houdt van haar en aanbidt haar. Levana is echter van plan om daar een stokje voor te steken, want ze denkt dat Winter een bedreiging vormt voor de troon. Die bedreiging komt echter van Cinder. Lukt het Winter om Jacin, de lijfwacht, haar liefde te verklaren? Ze zijn immers samen opgegroeid. Of heeft Levana iets heel anders in gedachte voor Winter, de zogenaamde bedreiging voor de troon? Lukt het haar om Cinder en de anderen te helpen? Zal het Scarlet lukken om weer bij de anderen aan te sluiten? En lukt het de groep om Levana van de troon te stoten? Zal iedereen deze strijd overleven?

Om te beginnen begint Winter waar Cress eindigde. Dit is eigenlijk altijd zo bij The Lunar Chronicles. En wederom is dat absoluut niet storend, maar juist heel prettig. Aan het einde van Cress hebben we al kort kennis gemaakt met Winter. Zoals ik toen al zei, was ik erg benieuwd naar haar, omdat ik haar toen wat vreemd vond overkomen. Wat blijkt, Winter heeft zowel slechte als goede dagen. Ze wordt gezien als erg charmant en het volk van Luna aanbidt haar. Levana wil daar echter alles aan doen om daar een stokje voor te steken. Echter, winter zet door en ontpopt zich soms zelfs tot een leider van de revolutie. Dit geldt trouwens ook voor Scarlet, naast Cinder leidt zij ook een deel van de revolutie.

Wat nieuw was, is dat Iko wat vaker een eigen perspectief kreeg en ook een aantal taken had. Dit hebben we in de vorige delen nog niet gezien. In Cress was het verhaal slechts eenmalig uit haar perspectief geschreven, in Winter zeker wel een keer of drie. Dit vond ik sterk, want Iko is niet alleen maar een androïde, zoals wel blijkt.

Naast Iko werd het verhaal verteld vanuit het perspectief van Cinder, Cress, Winter, Scarlet en een klein beetje vanuit Kai Jacin en Wolf. Deze perspectiefwisselingen vond ik zoals eerder aangegeven prettig, dat houdt het verhaal spannend en maakt dat je wilt doorlezen. Ik heb vaak genoeg op het puntje van de bank gezeten tijdens het lezen van Winter. Winter was een emotionele rollercoaster, binnen een paar bladzijden konden je emoties zo weer de andere kant op schieten.

Al met al vond ik Winter een sterk slot van The Lunar Chronicles. Heel stiekem hoop ik nog ergens op een sequel die zich een aantal jaar later afspeelt, gewoon om te kijken hoe het dan gesteld is met alles wat er in de laatste hoofdstukken van Winter gebeurde. Ik kan daar niet veel over zeggen, gezien ik dan een paar grote spoilers weggeef. Maar, misschien zit dat al verstopt in de extra verhalenbundel Alle Sterren die op 20 juli verschijnt. Kortom, Winter krijgt weer vijf sterren.

Ieder sprookje eindig met de zin: “En ze leefden nog lang en gelukkig.” Wat denken jullie, zal dit sprookje ook zo eindigen? En leeft iedereen nog lang en gelukkig? Daar kom je achter als je dit boek leest.

Recensies, Young Adult

Recensie: Marissa Meyer – Levana

Dit artikel kan mogelijk (kleine) spoilers bevatten.

Afgelopen mei kwam er een novella van The Lunar Chronicles uit, en wel Levana. Deze novella vertelt het levensverhaal van koningin Levana. Je komt te weten waar haar gedrag vandaan komt en stiekem merk je ook wel dat er ergens diep van binnen nog wat gevoel en emotie zit. Koningin Levana is eigenlijk heel eenzaam en wordt nooit gehoord of werkelijk gezien, nooit op waarde geschat of belangrijk gevonden. Hierdoor bedenkt ze, zonder het zelf te beseffen, hele wrede plannen om alles en iedereen die haar in de weg zit uit de weg te ruimen. Maar, zoals de Lunartics allang weten, is dat niet helemaal gelukt.

Ik vond Levana’s verhaal een goede toevoeging aan de serie. Het advies is om dit deel tussen Cress en Winter in te lezen en deels ben ik het daar ook mee eens. Zeker als je al verder in de serie bent. Heb je Cress uit en moet je Winter nog kopen? Lees Levana er dan even tussen. Ik herkende heel veel dingen terug die in Cress voorbij kwamen. Ik ben zelf al begonnen in Winter en daar herkende ik ook weer dingen uit. Eigenlijk al vrij snel. Mocht je nog moeten beginnen met de serie, dan zou ik dus wel eerst even Levana lezen, zodat je alvast een achtergrond hebt. Nogmaals, het is geen must, maar wel handig.

Het is een deel van The Lunar Chronicles, dus dan krijgt het van mij sowieso al 5 sterren. Maar, dat verdient het boek ook. Alleen jammer dat het zo’n gigantisch kutwijf is.

Recensies, Young Adult

Recensie: Marissa Meyer – Cress


Dit artikel is niet geschikt als je geen spoilers wilt lezen, want ik weet niet of ik deze kan voorkomen. Naarmate je verder komt in de serie, is niet spoileren lastig. Zit je nog steeds in de fase dat je overtuigd moet worden om aan The Lunar Chronicles te beginnen, lees dan WÉL verder.

Ik houd van The Lunar Chronicles, dat is denk ik geen geheim meer. Dat er twee opeenvolgende recensies van The Lunar Chronicles op mijn blog verschijnen is vrij logisch. Ik heb deel drie namelijk meteen gelezen toen ik Scarlet uit had. Ik was zo razend nieuwsgierig naar het verdere verloop van deze serie dat ik echt geen ander boek tussendoor wilde lezen. Vermoedens (en zelfs verwachtingen) dat dit deel nóg beter zou worden, die had ik al. Maar, zijn deze verwachtingen waar gemaakt?
Cress is een hacker en werkt, tegen haar wil in, voor koningin Levana. Ze zit al zeven jaar opgesloten in een satelliet en wordt omringd door netschermen, codes en technologie. Daarnaast heeft Cress hele lange haren. Gaat er al een lampje branden op wel  sprookje dit boek is gebaseerd? Juist, Rapunzel.
Door onvoorziene omstandigheden valt de groep die Levana van de troon wil stoten uit elkaar en ieder deel van de groep maakt zo zijn eigen avonturen mee. Lukt het de groep van Cinder, Scarlet, Thorne, Wolf en nu ook Cress om elkaar (levend) terug te vinden? Of, slaat Levana juist nu toe en roeit de groep uit? Dat er meer geheimen worden onthuld, zal jullie ook niet verbazen. Maar welke geheimen zijn dat?

Doordat de groep uit elkaar is gevallen, zijn er veel losse stukjes in dit deel. Samen vormen deze losse stukjes één geheel, want alle verhaallijnen komen hoe dan ook weer samen. Marissa Meyer heeft een fijne schrijfstijl: het verhaal leest als een trein. Er gebeurt echt ontzettend veel in zo’n korte tijd, waardoor je heel vaak op het puntje van je stoel zit te lezen en je weleens de tijd vergeet. En Thorne is zo sarcastisch dat het soms echt gewoon grappig is.

Aan het eind van het boek maken we alvast kort kennis met Winter en mijn eerste indruk van haar is dat ze een beetje apart is. Ik ben heel benieuwd naar haar minutes of fame in haar boek. Nog eventjes geduld hebben dus!

De conclusie die ik kan trekken is dat ik mijn vraag of Cress mijn verwachtingen heeft waargemaakt met een volmondig JA! kan beantwoorden. Ik moest echt even beseffen dat we nu nog twee maanden op Winter moeten wachten, maar ondertussen hebben we Levana nog. Ben je, nadat je het toch gewaagd hebt dit artikel te lezen ondanks de spoiler waarschuwing, nog steeds niet overtuigd dat je The Lunar Chronicles MÓÉT lezen? Dan ga ik je toch aanraden om bij Cinder te beginnen en je mee te laten slepen in deze geweldige serie!

Recensies, Young Adult

Recensie: Marissa Meyer – Scarlet

Veel mensen in Nederland zijn in de ban van The Lunar Chronicles en terecht. Ik las Cinder in februari en ik werd ook fan. Helaas is mijn recensie van Cinder verloren gegaan tijdens de verhuizing van WordPress naar Blogspot. Ik heb even moeten wachten tot ik verder kon in Scarlet, maar afgelopen week was het eindelijk zover. En ook deze keer had ik moeite om het boek weg te leggen.

Scarlet begint waar Cinder eindigt. Als Scarlet haar verhaal begint, is Cinder al gevangen genomen in Nieuw-Beijing. Het verhaal van Scarlet is gebaseerd op het sprookje Roodkapje, compleet met wolven en een grootmoeder. Haar grootmoeder is op mysterieuze wijze verdwenen en het lukt de politie niet om haar op te sporen. Scarlet besluit daarom zelf op onderzoek uit te gaan. Tijdens haar werk komt ze Wolf tegen, een mysterieuze, maar knappe straatvechter. Samen gaan ze op avontuur op zoek naar de grootmoeder van Scarlet. Maar, Wolf weet precies waar ze is en vertelt Scarlet daar niets over. Niet precies. Dit zorgt ervoor dat Scarlet in het hol van de leeuw belandt. Zou het haar lukken om hier levend uit te komen? En lukt het Scarlet ook om haar grootmoeder te redden? Wat voor geheimen bewaarde haar grootmoeder en wat heeft haar grootmoeder te maken met Cinder? Die wolven…… Wie zijn dat en wat doen die op aarde? En lukt het Cinder om uit de gevangenis te ontsnappen?

Ik heb een samenvatting gegeven van het verhaal van Scarlet, maar het verhaal van Cinder gaat ook verder. Dit verhaal is zeker ook spannend, net als dat van Scarlet. Ik was vooral benieuwd of het haar zou lukken om uit de gevangenis te ontsnappen en dat weet ik nu. Daarnaast wordt er ook een klein deel vertelt vanuit keizer Kai en middels die verschillende perspectieven vallen puzzelstukjes op zijn plaats. Wat nieuw is in dit boek is een hoofdstuk vanuit het perspectief van Levana. Hier kom je erachter hoe gemeen ze werkelijk is. Natuurlijk was al bekend dat ze gemeen is, maar in dit hoofdstuk zie je hoe ze geniet van haar gemene houding.

Scarlet bevatte meer spanning dan Cinder. Waar Cinder traag op gang kwam, doet Scarlet dat niet. Cinder werd razend spannend aan het einde, Scarlet begon al spannend en eindigde spannend en Cress schijnt nog spannender te zijn. Terwijl ik deze recensie schrijf, ben ik net in Cress begonnen, dus wordt vervolgd!

Ik ben echt heel blij dat Blossom Books de rechten van deze serie heeft overgekocht en de boeken opnieuw uitgeeft, want dit is nu al één van mijn favoriete boekenseries. Van 2017 zeker!
Recensies, Young Adult

Recensie: Marissa Meyer – Cinder

Ja ja, eindelijk is de hype van de Lunar Chronicles dan overgewaaid naar Nederland en worden alle boeken in 2017 opnieuw uitgegeven door Blossom Books. Eindelijk heb ik Cinder gelezen en ik ben zeker niet de eerste en enige die over dit boek een blog heeft geschreven. En terecht!
De Lunar Chronicles zijn gebaseerd op bekende sprookjes, welke in een nieuw, futuristisch jasje zijn gestoken. Cinder is een monteur, maar niet zomaar een monteur. Ze is de bekendste monteur van Nieuw-Beijing en bovendien is ze niet 100% menselijk. Ze is een een cyborg, een wetenschappelijk experiment, een kruising tussen een mens en een robot. Ze woont bij haar valse stiefmoeder en twee stiefzusjes, waarvan één echt een vals kreng is en de ander niet. Het jongste stiefzusje, de niet valse, raakt besmet met de pest en dat geeft Cinders stiefmoeder alle reden tot het wegsturen van Cinder naar het paleis om mee te doen aan de testplicht voor cyborgs voor het vinden van een vaccin. Echter, in het paleis komt Cinder Prins Kai weer tegen, die ze in het eerste hoofdstuk al in haar marktkraam had staan. In het paleis komt Cinder tot veel meer ontdekkingen die haar hele leven op zijn kop zetten. Want, waarom is zij niet besmet met de pest? En vindt Prins Kai haar ook leuk?
Normaal houd ik niet echt van boeken die zich in een fantasie wereld afspelen, maar toch gaat dit genre steeds meer groeien bij mij. Ik heb alle boeken van De Selectie gelezen en daar deed dit boek mij in eerste instantie aan denken. Dat klopt enigszins ook wel een beetje, sommige elementen zitten in beide boeken. Cinder is een boek wat  makkelijk weg leest, wat ontzettend fijn is als je even lekker wilt ontspannen. Gedurende het hele boek wordt er naar het einde toegewerkt, wat echt knetter spannend is met een cliffhanger waar je U tegen zegt. Ik kan echt niet wachten tot het ebook van Scarlett volgende week uit komt! Wachten is lastig, zeker met zo’n einde. Wow.