Recensie: Taran Matharu – De Nieuweling (Summoner 1)

Dit jaar neem ik me voor om in aanloop naar YALFest van iedere auteur minstens één boek te lezen. Van drie van de tot nu toe vijf bekende auteurs moeten de boeken nog in het Nederlands verschijnen, dus ik hoop dat het allemaal gaat lukken. Tevens kunnen er altijd nog meer auteurs aangekondigd worden. Maar nu was het dus de beurt aan Taran Matharu en zijn Summoner serie.

Samenvatting van het boek

Fletcher is een wees die opgroeit in het straatarme dorpje Pelt in het fantasie land Hominum. In Hominum leven mensen, dwergen, elfen en Orks. En nee, dat gaat zeker niet goed samen. Er woedt al jaren een oorlog met de Orks en er gaan steeds meer mensen naar het front. Tevens heerst er racisme tegen dwergen en elfen. Als Fletcher over de gave blijkt te bezitten om demonen op te kunnen roepen schrijft hij zich in bij de Vocans academie, waar hij wordt opgeleid tot een Summoner. Op deze academie sluit hij vriendschap met de dwerg Otello en de elf Sylva. Zal het hen lukken om de edelen, die al geen hoge pet op hebben van de burgers, versteld doen laten staan?

Mening

Toen ik voor het eerst over De Nieuweling hoorde wist ik het zeker. Nee, dit boek is absoluut niets voor mij. Als Taran niet naar YALFest zou komen, durf ik te wedden dat ik dit boek niet (snel) opgepakt zou hebben. Dwergen, elfen, demonen……. Iets te hoge fantasy voor mij. Nu hoor ik je denken: maar je houdt toch ook van de Hof Van serie van Sarah J. Maas? Ja, dat klopt. Maar dat is iets minder hoge fantasy.

Het verhaal leest tot mijn verbazing zeer makkelijk weg. Natuurlijk is het fantasy gehalte heel hoog, maar ik vond het prima te behappen. Het was niet ingewikkeld en ik zwom niet in het diepe. Ik kwam er achter dat Valentijn van het Youtube kanaal Whatthevalk het boek op dat moment ook aan het lezen was en hij was niet zo enthousiast. Ik vroeg hem waarom en hij antwoordde dat hij heel veel dingen uit allerlei fandoms herkende en dat hij het gevoel had dat al deze fandoms bij elkaar in een boek zijn gegooid. Zelf had ik dit gevoel niet. Ik ben dan niet heel erg thuis in de fandoms en zeker niet in de fandoms die Valentijn noemde. Natuurlijk herkende ik overduidelijk Pokémon. Vroeger keek ik dat wel eens. De demonologie lijkt heel erg op Pokémon, voor zover ik dat herken. Ik herkende wel een aantal dingen van Hof Van Doorns En Rozen. Feyre en Fletcher zijn op de eerste bladzijden allebei aan het jagen in het bos om in leven te blijven. Daarnaast zijn de weert lichten hetzelfde als Fae lichten. Maar is dat slecht? Nee, ik vind van niet. Ik snap wel dat je misschien minder enthousiast wordt als je heel veel fandoms herkent en als je het gevoel krijgt dat deze allemaal zijn opgepakt en bij elkaar in een boek zijn gestopt.

Tot zover het fandom gedeelte. Hoe zit het dan met het verhaal? Naast het feit dat het boek echt als een trein leest (lees, ik zat na 1 dag al over de helft), verveelt het verhaal geen moment. Het kakt niet in en het valt niet in herhaling. Ik heb het gevoel dat De Nieuweling slechts een opbouw is naar het grotere werk, wat nog moet komen. Ik ben heel benieuwd hoe het nu verder gaat met Fletcher. Daar zal ik in het volgende deel, De Edele, wel achter komen. Ik ga het nu niet direct lezen, eerst wat andere boeken op mijn TBR lezen.

Eindoordeel

Ondanks dat De Nieuweling een flink fantasy gehalte heeft, leest het vlot weg. Dit is mijn eerste keer hogere fantasy en ik zwom niet in het diepe. Dat is dus heel positief, want dat maakt het boek dus voor iedereen toegankelijk. Het verhaal leest vlot weg en kakt niet in. Ondanks dat er schijnbaar veel fandom verwijzingen in zitten, herken ik alleen wat van Pokémon en een beetje magie. De Nieuweling krijgt van mij vijf dikke vette sterren. Ik ben nu wel heel benieuwd hoe het verder gaat met Fletcher, Otello en Sylva. Op naar De Edele dus! Of dat nog gaat lukken voor YALFest weet ik nog niet.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.