Recensie: Sarah Crossan – Nieuwe Maan

De leesclub Thee, Taart en Leesvoer van Boekhandel Van der Meer in noordwijk is een leesclub waar ik steeds al een keertje heen wil, maar iedere keer heb ik iets anders. Tot gisteravond. Deze keer bespraken we het boek Nieuwe Maan van Sarah Crossan, een boek dat ik eigenlijk niet van plan was om te lezen.

 

Recensie: Sarah Crossan – Nieuwe MaanNieuwe Maan by Sarah Crossan
Published by Pepper Books on April 7, 2018
Pages: 386
buy on bol.comBuy at Bruna
Goodreads
two-half-stars

Wat is onvergeeflijk?

Joe’s broer wacht al tien jaar zijn doodstraf af in een gevangenis in Texas, mijlenver van Joe en de rest van hun disfunctionele gezin. Maar wanneer de executiedatum vastgesteld wordt, is Joe vastbesloten om die laatste weken met zijn oudere broer door te brengen. Zonder geld of back-up vertrekt Joe naar de laatste ontmoeting met zijn broer. Maar terwijl het aftellen begint, ontstaat er ook weer nieuwe hoop.Nieuwe maan is een indrukwekkende roman in vrije versvorm over een jongen die afstevent op grote levensvragen: Hoeveel is je leven waard? Wat ben je bereid te vergeven? En hoe neem je voor altijd afscheid?


In januari las ik een ander boek van Sarah Crossan, namelijk Een. Ik was niet zo enthousiast over dit boek, dus Nieuwe Maan stond eigenlijk al niet meer op de TBR. Toch heb ik het nu gelezen en helaas moet ik zeggen dat ook dit boek echt niets voor mij is.

Ik houd gewoon niet van poëzie en verhalen in vrije vers. En ja, Sarah Crossan schrijft in vrije vers. Je leest het boek heel snel uit, maar ik heb het gevoel dat er hiaten in het verhaal zitten, en niet zulke kleine ook. Het tempo ligt ontzettend hoog en ik vond het verhaal niet consistent.

Tevens vond ik het einde heel voorspelbaar en je leert de personages niet echt kennen. Nou is daar ook niet echt ruimte voor in vrije vers, maar ik vind dat jammer. Het zorgt ervoor dat dit boek mij absoluut niet bij zal blijven en dat het mij ook niet heeft geraakt. Ik heb dit boek in het Engels gelezen, maar dat maakt niet uit. Het taalgebruik is immers niet moeilijk en ik ben academisch Engels gewend vanuit mijn studie.

Het boek is zeker niet slecht, ik wil het dus ook niet de grond in boren. Als je van vers houd, zal het verhaal je zeker raken, maar voor mij miste het diepgang. Vandaar dus ook mijn (relatief) lage rating. Deze ezel stootte zich dus wel twee keer aan dezelfde steen, want vers is niets voor mij. Jammer, maar nu weet ik het zeker.

two-half-stars

Een gedachte over “Recensie: Sarah Crossan – Nieuwe Maan

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.