Recensie: Samuel Bjork – De Doodsvogel

Een aantal maanden geleden las ik het boek Ik Reis Alleen en daar was ik behoorlijk over te spreken. Dit vervolg liet me echter hevig teleurgesteld achter. Waarom? Nou, hier om.

Recensie: Samuel Bjork – De DoodsvogelDe doodsvogel by Samuel Bjørk, Renée Vink
Published by Luitingh-Sijthoff on February 16, 2016
Pages: 352
buy on bol.comBuy at Bruna
Goodreads
two-half-stars

Het politieduo Holger Munch en Mia Krüger keren terug in een psychologisch indringende thriller. Een tienermeisje is ritueel vermoord en het onderzoeksteam van Munch wordt op de zaak gezet. De bijdrage van superrechercheur Krüger is cruciaal, maar ze worstelt met zelfmoordneigingen en verslaving. Dan duikt er een verontrustend filmpje op dat nieuwe details prijsgeeft. Ondertussen zit Munchs dochter midden in een emotionele crisis en komt ze in contact met een zeer zieke geest...

Mijn gedachtespinsels
Net als het vorige deel begon ook dit boek weer mysterieus. Ik had meteen al wat vragen en dat is goed. Echter ging het al heel snel bergafwaarts. En hier volgt een geblurde spoiler. Mia Krüger is weer depressief en hard bezig zichzelf de afgrond in te drijven. Net als in het vorige boek. Maar dat is niet het enige wat precies hetzelfde was als in het vorige deel. Nee.

Alle hoofdpersonen waren volledig uitgeput. Oké, dat kan best bij het politievak horen, maar in andere boeken wordt daar veel minder de nadruk op gelegd. Bjork doet dat echter wel, op het irritante af zelfs. Ja, ze werken hard, ze zijn moe. Maar moet dat nou zo’n rode draad in het verhaal vormen?

Verder kwam precies dezelfde persoon in de problemen als in het vorige boek. Seriously? Was dat nou echt nodig? De Doodsvogel volgde precies dezelfde lijntjes als zijn voorganger. Samuel Bjork had van mij best wat meer left mogen tonen en het verhaal een hele andere wending laten nemen.

Ik heb me echt zitten vervelen tijdens het lezen. Waarom gooide ik het boek dan niet aan de kant? Nou, die neiging had ik zeker, maar ik wilde toch doorlezen om te kijken of het spannend werd. En werd het dat? Nee. Alles voelde zo overhaast. Echt alles. Dat einde helemaal. Waar ze in Ik Reis Alleen langer over deden om de zaak tot een goed einde te brengen, ging dat in De Doodsvogel erg snel toen ze de dader eenmaal op het spoor waren. Jammer, want dat haalt het thriller element helemaal uit deze thriller.

Ondanks dat De Doodsvogel vlot wegleest, kon het me niet echt bekoren. Ik weet ook niet heel erg zeker of ik nog wel op een derde deel zit te wachten. Want ja, dat komt er. Ooit. Gelukkig had ik deze nog van Bookchoice, maar wat mij betreft had Samuel Bjork het lekker bij Ik Reis Alleen mogen houden. Dat einde was al mooi afgerond.

two-half-stars

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.