Recensie: R. J. Palacio – Wonder

┬ę Foto: Book Depository

Ik moet heel eerlijk bekennen dat ik tot voor kort nog helemaal nooit van dit boek had gehoord. Iets met achter de feiten aan lopen zeg maar. Toen ik ergens in het voorjaar op een andere blog las dat er een film van dit boek zou komen, ging ik op onderzoek uit. Sinds die tijd staat Wonder op mijn TBR. Nu heb ik het boek dan eindelijk gelezen, toevallig net nu de film ook draait.

Samenvatting van het boek

August (Augi) is tien jaar oud als hij voor het eerst naar een reguliere school gaat. Augi is een hele gewone jongen, alleen heeft hij een ernstige gezichtsafwijking. Hierdoor is zijn gezicht ernstig misvormd. Om deze reden moest Augi vele operaties ondergaan en heeft hij altijd thuis onderwijs gehad. Tot nu dan. Augi is bang om naar school te gaan. Hoe reageren de andere kinderen op zijn uiterlijk? Zullen ze hem accepteren of zullen ze ronduit gemeen tegen hem zijn? Zal hij vrienden maken?

Mening

Toen ik Wonder opensloeg wist ik dat ik een jeugdboek in handen had. Ik beoordeel het dan ook als een jeugdboek en niet als een YA. Ik label hem overigens wel onder YA, want het zit op het randje. Omdat het meer een jeugdboek is, is de schrijfstijl soms wat kinderlijk. Hoeft niet erg te zijn hoor, want dat was het immers niet. Augi is zelf namelijk ook nog maar 10 jaar oud.

Wat ik heel sterk vond in dit verhaal waren de verschillende delen. Wonder was opgedeeld in acht delen, waardoor je de verhalen van meerdere mensen las. Zo leerde je Augi’s zus Via, Via’s vrienden Justin en Miranda en Augi’s schoolgenoten Summer en Jack beter kennen. Op deze manier kom je er achter of Augi gelijk krijgt of niet. Vinden ze hem raar? Hoe denken ze over hem? Dat laatste is vooral van toepassing op Summer en Jack. De verschillende perspectieven zijn dus niet storend. Het verhaal leest eigenlijk ook lekker weg hierdoor. Daarnaast zijn de hoofdstukken ook vrij kort.

Naarmate je verder komt in het boek zie je August gewoon groeien. Niet lichamelijk, maar mentaal. Hij wordt steeds volwassener en sterker. Gelukkig heeft hij enorm veel zelfspot, wat hem daarbij helpt. Je ziet ook de andere kinderen op school groeien. Zij wennen aan Augi en andersom. Hoe deze groei zich precies uit kan ik niet verklappen in verband met spoilers.

Is er dan nog een minpuntje? Nou, eigenlijk niet. Behalve dan de inlezer die het boek heeft voorgelezen bij Passend Lezen. De beste man is een Vlaming, helemaal niets mis mee overigens. Maar ik moest er zeker in het begin heel erg aan wennen. Het is toch een accent en woorden worden toch een beetje anders uitgesproken. Daarnaast las hij gewoon niet al te best voor. Als ik Wonder niet zo’n goed boek vond was dat zeker een hele goede reden om hem op de DNF-stapel te gooien, want ik kan me heir best aan ergeren. Ik denk dat dat anders is voor mensen die gewoon fysieke boeken kunnen lezen, maar als blinde ben je vaak toch afhankelijk van gesproken boeken en dan speelt de voorlezer een cruciale rol. En ja, dat is voor mij echt een reden om een boek niet uit te lezen.

Eindoordeel

Je moet Wonder lezen als een jeugdboek en vanuit de ogen van een kind. Het taalgebruik kan hierdoor wat kinderlijk zijn voor de wat oudere lezer. In het begin van het boek zie je heel goed dat Augi onzeker en onwennig is op school. Echter maakt hij een hele transformatie door gedurende het verhaal. Dat is heel goed gedaan. Tevens wordt het verhaal opgesplitst in meerdere delen, waardoor ook andere personen aan het woord komen. Hierdoor leer je hen en hun gedachten beter kennen. Of ik nu nog naar de bioscoop ga voor de film weet ik nog niet, maar het boek krijgt van mij 5 dikke vette kerststerren. Want ja, het is nog steeds bijna Kerst.

Een gedachte over “Recensie: R. J. Palacio – Wonder

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.