Recensie: Nicola Yoon – Everything Everything

© foto: Bol.com

Sinds augustus draait de film Everything Everything in de bioscoop. Deze film is gebaseerd op het gelijknamige boek van Nicola Yoon. In het Nederlands heet dit boek “Alles Wat Je Lief Is”. De filmrecensies en –kritiek gaven voor mij de doorslag om het boek te lezen. Ik heb per ongeluk de Engelse versie gekocht, maar dat veranderde mijn mening niet.

Samenvatting van het boek

Maddy is allergisch voor alles. Om deze reden is ze aan huis gekluisterd. Als ze in contact komt met iets nieuws bestaat de kans dat ze dood gaat. Ze brengt haar tijd door met lezen en leren en haar moeder en privé verpleegkundige zijn de enige mensen die ze ooit ziet. Maar dan krijgt ze nieuwe overburen. Maddy heeft direct een oogje op Olly en Olly op haar. Lukt het om elkaar ooit te ontmoeten? En zo ja, zal Maddy deze ontmoeting overleven?

Mening

Voor het lezen had ik al wisselende meningen gehoord over het boek. Of je vindt het fantastisch, of helemaal niets. Ik snapte meteen waar het nee kamp het over had toen ik het boek opensloeg. De hoofdstukken zijn kort en de schrijfstijl is simpel. Te simpel naar mijn mening. Dit maakte Everything Everything een boek waar ik me direct al aan ergerde en niet van zou kunnen genieten. Daarnaast vroeg ik me af hoe realistisch het verhaal nou eigenlijk is. Van een contemporary verwacht je namelijk wel enige vorm van realiteit. Na enig speurwerk op het internet blijkt Scid wel bij meisjes voor te komen, dus dat klopt in ieder geval. Maar toch, iets voelde niet in orde. Zo’n onderbuikgevoel waar ik nog niet te veel over kan vertellen.

Vervolgens sprong het verhaal naar mijn idee van de hak op de tak en zat er weinig logica in. Ik weet niet of ik essentiële informatie heb gemist vanwege de vele tekeningen die het boek bevatte welke ik niet kan zien. Nog een puntje waardoor ik het boek wat simpel vond: de hoeveelheid tekeningen. Ik heb liever een verhaal wat je in een ruk door kunt lezen zonder continu onderbroken te worden door tekeningen. Deze tekeningen zorgden bij mij voor het gevoel dat Everything Everything vele plot holes bevatte. Natuurlijk zijn er meerdere boeken waarbij er tekeningen midden in het verhaal staan, maar die zijn niet essentieel voor het plot. Een goed voorbeeld hiervan is de Phobos triologie van Victor Dixen.

En om nog maar te zwijgen over het einde. Of nouja, het begon eigenlijk al in het midden. Hoe verder ik in het boek kwam, hoe meer ik het gevoel kreeg dat het afgeraffeld was. De plottwist was enorm voorspelbaar. Het lezen van Everything Everything vond ik helaas verspilde moeite. Ik vind het ook absoluut vervelend om deze recensie te schrijven, want het is één bonk negativiteit en ergernis.

Eindoordeel

Ik hoopte dat ik iemand zou zijn die Everything Everything goed zou vinden, want het verhaal leek veelbelovend. Helaas bleek het tegendeel al snel bewezen, na de eerste bladzijden al. Ik heb me het hele boek aan het verhaal geërgerd . Toch ben ik door blijven lezen, want ik hoopte op een omslagpunt. Dat omslagpunt werd helaas alleen maar een dieptepunt. Ik wilde niet te kritisch zijn en het boek voortijdig aan de kant leggen. Helaas kan ik dit boek niet aanraden. Mijn waardering op  Goodreads was dan ook slechts één ster, voor de moeite. Sorry. Volgende keer weer een positiever geluid, dat beloof ik.

Wat vind jij van Everything Everything?

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.