Recensie: Marissa Meyer – Alter Ego (Renegades #1)

© Foto: Bol.com

Er zijn van die boeken waarbij je na aankondiging al meteen hartstikke nieuwsgierig naar bent. Voor mij gold dit voor het nieuwe boek van Marissa Meyer, Alter Ego. Ik ben een groot fan van The Lunar Chronicles, dus dit moest wel net zo goed zijn toch?

Samenvatting van het boek

Nova leeft in een wereld die bestaat uit superhelden en superschurken. Zij behoort tot de Anarchisten, de superschurken. Tijdens de jaarlijkse Rebellenparade wil zij samen met de andere Anarchisten de Raad uitschakelen. Echter, alles loopt anders dan verwacht en Nova is vastbesloten het karwei af te maken. Hierdoor moet ze een dubbelleven leiden en draagt ze een groot geheim met zich mee. Aan de andere kant is daar Adrian, een superheld. Ook hij heeft een groot geheim. Door een gebeurtenis komen Nova en Adrian elkaar tegen. Lukt het hen beiden hun geheime identiteit geheim te houden? Tevens wordt alles wat Nova dacht te weten aan het wankelen gebracht. Lukt het haar om af te maken waar ze aan begonnen was?

Mening

Ik zou liegen als ik niet zeg dat ik een beetje zenuwachtig was voor dit boek. The Lunar Chronicles behoort tot een van mijn favoriete series en Marissa haar andere boek, Harteloos, viel me heel erg tegen. Ik besloot met een frisse blik in het boek te duiken en het absoluut niet met The Lunar Chronicles te vergelijken. Dat kan ook bijna niet, want de wereld van Alter Ego is heel anders. In het begin moest ik daar zeker aan wennen. In de eerste paar hoofdstukken was de lijst met personages, welke voorin het boek zit, absoluut onmisbaar. Wie was nou ook alweer Sketch en wat is zijn/haar echte naam en wat is zijn/haar gave? Die vraag keerde de eerste paar hoofdstukken continu, bij ieder personage, terug. Lastig hoor, die alter ego’s.

Toen ik eenmaal in het boek zat, had ik de lijst met personages ook niet meer nodig. Het verhaal begon zich te vormen en ik kon alle alter ego’s en bijbehorende personages en gaven een stuk makkelijker aan elkaar koppelen. Alter Ego begon te lezen als een trein. Marissa Meyer heeft nou eenmaal een hele fijne schrijfstijl waar je niet omheen kunt. Daar houdt de vergelijking met The Lunar Chronicles ook wel mee op. Of nee wacht, nog één dingetje. De vertaling. De vertaler van Alter Ego is dezelfde als die van The Lunar Chronicles en dat is een erg fijne bijkomstigheid. Zo blijft de schrijfstijl van Marissa ook in het Nederlands constant en blijven haar boeken dezelfde hoge kwaliteit houden.

Genoeg over de schrijfstijl en vertaling, door naar het verhaal. In het eerste hoofdstuk zat al direct actie. Niet eens even een inleiding ofzo, maar BAM! Dit vond ik heel erg fijn, hierdoor werd ik meteen in het verhaal van Nova gezogen. Bij het eerste hoofdstuk vanuit Adrian zijn perspectief kwamen direct al de eerste vragen. Die vragen bleven knagen, waardoor ik echt door wilde lezen. Toen de verhalen bij elkaar kwamen, werd het spannend. Ik heb tijdens het lezen meerdere malen naar adem zitten happen. Oh mijn God, gaat dit wel goed? Dat soort vragen spookten tijdens bepaalde scenes door mijn hoofd. Ik wilde door, weten of dit allemaal wel goed zou komen. Ik heb mijn andere boek tijdens het lezen van Alter Ego enorm verwaarloosd, want ja, Marissa Meyer flikt het ‘m gewoon weer. En ik wil deel 2 het liefst nu meteen, maar ik moet geduld hebben.

Eindoordeel

In het begin wist ik niet zo goed wat ik van Alter Ego moest vinden. Ik twijfelde zelfs of ik net zo veel van deze serie zou kunnen houden als van The Lunar Chronicles. Dat weet ik nog steeds niet helemaal zeker, maar het begin is er. Nou is het natuurlijk moeilijk om The Lunar Chronicles te overtreffen en moet je deze serie er helemaal los van zien. De wereld is namelijk totaal anders. In het begin had ik er best wel een beetje moeite mee, maar na een paar hoofdstukken kon ik alles beter aan elkaar koppelen. En zeg nou zelf, als je als lezer meerdere malen naar adem zit te happen tijdens het lezen, dan gaat het sterren regenen. Met Alter Ego heeft Marissa Meyer een goede basis gelegd voor een serie waarvan ik heel graag zou willen weten hoe dit allemaal verder gaat. Alter Ego krijgt van mij 5 hele dikke sterren, want ze flikt het ‘m gewoon weer.

Ben jij een superheld of toch stiekem een superschurk?

Eén gedachte over “Recensie: Marissa Meyer – Alter Ego (Renegades #1)”

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.