Recensie: Maria Boonzaaijer – Joodse Buren

Joodse Buren stond al een flinke tijd op mijn TBR en ik heb het boek nu eindelijk gelezen. Ik schrijf er een korte recensie over, want veel heb ik er niet over te vertellen.

Recensie: Maria Boonzaaijer – Joodse BurenJoodse buren by Maria Boonzaaijer
Published by The House of Books on March 1, 2015
Pages: 304
ISBN: 9044346040
buy on bol.comBuy at Bruna
Goodreads
three-half-stars

Amsterdam 1943. Op een zondagmorgen snelt Josefien Langeveldt, moeder van acht kinderen, met haar doodzieke baby Lise naar de huisarts. Onderweg stuit ze op een razzia. Een radeloze jonge vrouw probeert haar zuigeling in Josefiens armen te leggen: 'Red mijn dochtertje!' Josefien vlucht in paniek weg. Haar weigering om te helpen blijft Josefien achtervolgen tot ver na de oorlog, als er beneden haar Joodse buren komen wonen.

Een familieroman over diepe vriendschap, een geheime liefde, verraad, en de impact van de oorlogsjaren. Tegen de achtergrond van de bezettingstijd en de jaren vijftig, de tijd van wederopbouw, verzuiling, grote gezinnen, het rijke roomse leven en strikte fatsoensnormen.

Maria Boonzaaijer is docent drama, stemcoach en chansonnière. Joodse buren is haar derde roman. Haar debuut Papa Tango (2009) schreef ze tijdens een vierjarige zeilreis rond de wereld. In 2013 verscheen haar literaire roman Het vreemde meisje, die door de pers lovend werd ontvangen.

'Ontroerend en geloofwaardig. Een boek dat je na afloop met een goed gevoel weglegt.' Jaap Nijstad, Joods cultuurhistoricus en publicist

'Meeslepende roman over liefde en misbruik.' Literatuurplein.nl over Het vreemde meisje

Recensie
In dit boek lees je vanuit twee perspectieven: dat van moeder Josefien en van dochter Lise. Alle hoofdstukken zijn vanuit de derde persoon geschreven, behalve het laatste hoofdstuk. Dit hoofdstuk is in eerste persoon enkelvoud. Je volgt het wel en wee van de familie Langeveldt door de jaren heen. Het verhaal begint in 1942 en eindigt in 2013. Geen nood, niet alle jaren worden beschreven, er worden grote sprongen in de tijd gemaakt.

Was dit erg? Nee, het deed het tempo alleen maar goed. In Joodse Buren zit niet veel actie, dus als je daar naar zoekt is dit geen boek voor jou. Wel krijg je een goed beeld van de levensstijl van die tijd. Het verzuilde nederland en de ontzuiling. Ik kon me zelf niet echt vinden in de denkwijze van Josefien, maar dat heeft er vermoedelijk mee te maken dat ik zelf niet gelovig ben. Je ziet duidelijk hoe Lise worstelt met de denkbeelden van haar ouders en de wereld om haar heen en dat ze zich begint af te keren van haar familie.

Het boek zat gewoon goed in elkaar en leest ook prima door. Kritiek? Nee. Een uitschieter? Nee. Een boek dat me bij zal blijven? Nee, ik denk het niet. Voor anderen geldt dit misschien wel, maar niet voor mij.

three-half-stars

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.