Laurie's Bookshelf

About books and more

Recensie: Lara Avery – Het Geheugenboek

| Geen reacties

Afgelopen week las ik Het Geheugenboek van Lara Avery. Dit boek werd zo lovend ontvangen dat ik het wel móést lezen. Maar heeft dit boek mijn verwachtingen ook waar gemaakt?

De achttienjarige Sammie leidt aan een ziekte waarbij ze haar geheugen verliest. Deze ziekte is een vorm van dementie en kan heel snel verlopen. Sammie weet wat ze wil en is niet van plan haar ziekte dat in de weg te laten staan. Op haar computer houdt ze een document bij waarin ze aan haar toekomstige zelf schrijft, mocht ze zich niet meer herinneren wat ze vroeger allemaal heeft meegemaakt. Dit is het Geheugenboek. Debatteren, een vriendje hebben, school, universiteit….. Lukt het Sammie om al haar doelen te behalen en haar dromen te realiseren?

In het eerste hoofdstuk komt het boek al direct to the point. De hersenziekte van Sammie wordt uitgelegd en dat geeft meteen duidelijkheid. Dit vind ik zelf erg prettig. Wel irriteerde ik me mateloos aan sammie, zeker in het begin. Ze is nogal wereldvreemd. Ze is zo gefocust op debatteren, dat ze emotioneel gezien echt enorm onwetend is. Ze heeft heel veel feitelijke kennis, maar hoe de wereld daadwerkelijk in elkaar zit buiten het debatteren om, daarvan heeft ze geen flauw idee. Tijdens het lezen schreeuwden mijn gedachten heel vaak: “GA NOU TOCH EENS LEVEN VERDOMME!” Ze maakte me echt boos en dat heb ik nooit bij een boek gehad. Maar gelukkig is daar haar debat partner Maddie, die ik een stuk cooler vond. Ik had ook meer met haar.

Maar het moet gezegd, Maddie liet Sammie wel leven, door dingen die ze zei en deed. Halverwege het boek ging Sammie echt leven. Ze ondernam dingen, werd zelfs een beetje rebels. Helaas kwam haar leven laat op gang, waardoor het onzeker was of het ook zou lukken om al haar doelen te behalen. En haar grote droom, zou dat nog lukken? Lara Avery liet het proces van de ziekte duidelijk zien. In het begin vergat Sammie kleine dingen, maar steeds vaker werd dat steeds meer. Het verhaal was opgedeeld in korte hoofdstukken, waardoor het makkelijk weg las en het verloop van de ziekte goed zichtbaar werd.

Heeft het boek mijn verwachtingen waar gemaakt? Helaas moet ik deze vraag met nee beantwoorden. Ik had echt helemaal niets met de hoofdpersoon, waardoor het waarschijnlijk lastig is om het boek echt fantastisch te vinden. In tegenstelling tot velen heb ik geen enkele traan gelaten. Nou moet ik toegeven dat huilen bij boeken sowieso niet mijn ding is, maar toch. Het boek was niet slecht, maar het sprong er ook niet uit of greep me bij de strot. Ik waardeer het boek met drie sterren.

Heb jij Het Geheugenboek al gelezen?

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: