Laurie's Bookshelf

About books and more

Recensie: Kristin Hannah – De Nachtegaal

| 3 reacties

Zoals jullie misschien nog wel weten was ik in 2017 lid van Bookchoice. In april van dat jaar zat De Nachtegaal van Kristin Hannah in mijn boekenpakket. Ik heb het boek aan de kant geschoven, tot vorige week.

Boekgegevens

Titel: De Nachtegaal
Vertaald van: The Nightingale
Auteur: Kristin Hannah
Publicatiedatum: 27 januari 2015
Uitgeverij: Boekerij
ISBN: 9789022573808
Aantal pagina’s: 526

Samenvatting van het boek

Frankrijk, 1939. De Tweede Wereldoorlog staat op het punt van uitbreken. De zussen Vianne en Isabelle waren vroeger onafscheidelijk. Door de dood van hun moeder veranderde alles. Nu, jaren later, in 1939 spreken ze elkaar nauwelijks nog. Als uiteindelijk de oorlog uitbreekt woont Isabelle in Parijs en Vianne in het plattelandsdorpje Carriveau. De oorlog brengt de zussen noodgedwongen weer bij elkaar, maar zal dit goed gaan? Isabelle en Vianne houden er beiden verschillende denkbeelden op na en ervaren de oorlog beiden op een andere manier. Lukt het de zussen om het juiste te doen en de oorlog te overleven? En belangrijker nog, lukt het hen om hun eigen oorlog uit te vechten?

Mening

Toen ik aan De Nachtegaal begon had ik al wat reviews gelezen. Deze reviews varieerden van een topboek tot matig en veel herhaling van andere boeken over de oorlog. Ik wist dus niet zo goed wat ik kon verwachten (behalve een dikke pil) en begon gewoon maar met lezen. Het eerste hoofdstuk riep meteen al vragen op. Dit hoofdstuk speelde zich namelijk op een later tijdstip af. Over wie zou dit gaan? Wat is er gebeurd? Deze vragen bleven een tijdje in mijn hoofd rondspoken.

Het tweede hoofdstuk begon al wat meer duidelijkheid te scheppen in het verhaal. Het werd duidelijk dat het om Frankrijk ging en dat de oorlog op het punt van uitbreken stond. Vanaf hier ging het lezen mij heel makkelijk af. Ondanks dat het een dikke pil is, leest De Nachtegaal goed weg. Het verhaal wordt afwisselend vertelt vanuit Vianne en Isabelle. Daardoor zie je hoe de levens van de zussen verlopen en hoe deze zich met elkaar verweven. Daarnaast is de world building ook heel duidelijk. Je weet dat het oorlog is en dat Frankrijk wordt gebombardeerd. Ik wist dat het in Nederland erg was, maar ik wist niet hoe het er in Frankrijk aan toe ging. Daar was het ook een verschrikkelijke tijd en dat leer je niet in de geschiedenislessen op school. Je leert niet over hoe de Fransen toen moesten leven. Door het lezen van De Nachtegaal weet ik dat nu dus wel en zo leer je 73 jaar na de bevrijding nog steeds dingen over de Tweede Wereldoorlog. Chapeau voor Kristin Hannah. Het mag wel duidelijk zijn dat het niet het standaardverhaal is over de Tweede Wereldoorlog, maar dat je echt leest vanuit twee Franse vrouwen en hoe zij moeten (over)leven.

Goed, dat eerste hoofdstuk. Dat komt nog een aantal keren terug. Nog steeds was voor mij niet duidelijk om wie dit ging. Er zat namelijk een verschil in vertelperspectief tussen deze hoofdstukken (die zich in een latere periode afspeelden) en tussen de rest van het boek (1939-1945). Het hele boek was geschreven vanuit de derde persoon enkelvoud, maar deze hoofdstukken vanuit de eerste persoon enkelvoud. Ik kan er verder niets meer over zeggen, want dan geef ik een spoiler weg.

De Nachtegaal wegleggen was moeilijk. Ik wilde doorlezen, ik wilde weten hoe het Vianne en Isabelle verging en wat er nu weer ging gebeuren. Er staat een hele hoop op stapel, maar in verband met spoilers kan ik daar niets over zeggen. Dat ik soms naar adem zat te happen kan ik wel zeggen. Ondanks de vele gebeurtenissen – want het zijn er echt wel wat – voelde het boek absoluut niet verwarrend aan. Zoiets kan dat wel worden, maar is in dit geval absoluut niet zo. Nog een puntje van kritiek? Non. De hoofdstukken waren lang (vaak wel eens een puntje van kritiek), maar in dit geval is het helemaal niet erg. Deze pil van 526 pagina’s leest als een tierelier en ik had hem binnen 5 dagen uit. En ik las dus niet non-stop.

Eindoordeel

De Nachtegaal is een flink dik boek, maar leest als een trein. De vele gebeurtenissen zouden in andere boeken voor verwarring kunnen zorgen of een afgeraffeld gevoel kunnen geven, maar in dit boek is dat absoluut niet zo. De perspectiefwisselingen vond ik niet storend. Tevens is de world building zo goed gelukt dat ik 73 jaar na de bevrijding nog dingen leer over de Tweede Wereldoorlog. Kortom, De Nachtegaal krijgt van mij 5 sterren.

3 reacties

  1. mooi deze recensie over een interessant boek. het is altijd goed als er over WO II verteld wordt vanuit een romanperspectief.; dat kan mensen bewust maken van wat er toen gebeurde. Twee kleine puntjes: Er is geen standaardverhaal over WO II, trouwens over geen enkele oorlog. Wel dat sommige auteurs er geen benul van hebben wat voor verhaal ze vertellen.Ik kan me niet voorstellen dat jij bv het wegvoeren en vermoorden van Joden het standaardverhaal van WO II vindt. En verder: Ondanks dat het een dik boek is, leest het vlot weg, schrijf je. De dikte is dus een compliment!Mijn ervaring is: hoe dikker hoe meer auteurs gaan kletsen, het is vaak ontkenning van hun talent. Een dun boek schrijven is veel moeilijker. Nou ja, blijf gewoon genieten van lezen! m.v.g. Leo

  2. Oei, dat kwam er inderdaad niet zo lekker uit. Ik bedoelde hierin dus geen eindeloze herhaling van de feiten die we al kennen en dat je het dus leest vanuit twee Franse vrouwen. En wat betreft de dikte, de auteur gaat hier inderdaad niet kletsen, dus vandaar dit "compliment". Het is een geslaagd boek.

  3. Ik wil deze ook nog graag lezen, klinkt erg mooi! Vond Zomernacht van deze auteur ook echt geweldig, dus ik ben heel benieuwd.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: