Recensie: Kristen Ciccarelli – De Laatste Namsara

┬ę Foto: Bol.com

Wie had ooit durven denken dat ik een boek waarin draken zo belangrijk zijn zou oppakken en lezen? En wie had ooit durven denken dat ik daar best wel heel blij van werd? Voor een leesclub las ik De Laatste Namsara, het eerste deel van de Iskari triologie, van Kristen Ciccarelli. De leesclub is pas eind januari, maar omdat ik mee doe aan de Blossom Books reading challenge op Hebban vond ik het ook wel zo netjes om alle recensies van deze challenge ook dit jaar te publiceren. En eigenlijk wilde ik deze recensie gewoon publiceren en hem niet een maand laten wachten.

Samenvatting van het boek

In den beginne was De Oude eenzaam. Daarom schiep hij twee metgezellen: de namsara, de brenger van alle goeds, en de Iskari, de brenger des doods. Asha is de huidige Iskari en is uitgehuwelijkt aan Jarek, de commandant van haar vaders leger. Asha’s vader is namelijk de koning van Firgaard en staat ook wel bekend als de Drakenkoning. Asha wil helemaal niet met Jarek trouwen en om haar verbintenis ongedaan te kunnen maken stelt haar vader voor dat ze Kozu, de Eerste Draak, doodt. Kozu heeft al voor heel wat ellende in Firgaard gezorgd. Vol goede moed stort Asha zich op deze missie. Zal het haar lukken om Kozu te doden? Maar dan wordt haar hele wereld op zijn kop gezet……..

Mening

Ik had echt nooit gedacht dat ik De Laatste Namsara zou gaan lezen. Ik houd nou eenmaal niet zo van draken en ik was bang dat ze een hoofdrol zouden spelen. Maar al snel bleek het boek veel meer te zijn dan draken. Natuurlijk, de draken spelen een hele belangrijke rol in het boek, maar op zo’n manier dat ik het helemaal niet erg vond.

Ik ga het eerst eens even over de setting hebben. Firgaard doet me denken aan een plaatsje in Noord-Afrika. Geen specifieke plaats, maar alle elementen van die cultuur vind je terug in Firgaard. Het centrum heet de medina, het gebergte eromheen de Rift, er is een woestijn, mensen dragen kaftans en ga zo maar door. Ciccarelli heeft de wereld echt heel goed beschreven en het was helemaal niet geforceerd of onlogisch. Een fantasy verhaal past dus ook in zo’n cultuur en De Laatste Namsara bewijst dat.

Het verhaal leest lekker weg. Het is niet te moeilijk en je hoeft er ook niet veel bij na te denken. Waar ik me wel aan stoorde was Torwin. Make up your mind dude! Ik vond hem echt te wispelturig. Asha daarentegen is onverschrokken en stort zich vaak in moeilijkheden. Al overdenkt ze ze wel. Ik denk niet dat ik Torwin en Asha echt goed bij elkaar vind passen. Ik weet ook niet of het ooit iets zou kunnen worden en hoe lang dat dan stand zou houden.

Ik vind het moeilijk om deze recensie goed te onderbouwen, dat geef ik eerlijk toe. De laatste Namsara leest gewoon prettig en er is eerlijk waar niets op aan te merken. Wanneer komt het volgende deel uit?

Eindoordeel

Zoals gezegd leest De Laatste Namsara prettig weg. Je vliegt door het boek heen (als je er ook de tijd voor hebt, want dat had ik helaas niet altijd) en je hoeft er niet echt bij na te denken. De world building is heel goed gedaan en bewijst dat een fantasy verhaal ook in deze setting kan worden neergezet. Het verhaal was leuk om te lezen, al vond ik Torwin en Asha niet zo’n geweldig chemisch duo. Al met al geef ik De Laatste Namsara van Kristen Ciccarelli 5 kerststerren.

Een gedachte over “Recensie: Kristen Ciccarelli – De Laatste Namsara

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.