Recensie: Kendare Blake – Koninginnen (Three Dark Crowns #1)

Afgelopen winter kwam ik het boek Three Dark Crowns van Kendare Blake tegen. Ik besloot dit boek in de gaten te houden, maar toen wist ik nog niet dat Harper Collins dit boek aan het vertalen was. Toen ik dat wel wist zat ik al op dit boek te aassen sinds de verschijningsdatum bekend werd gemaakt. Ik heb het nu gelezen en in deze recensie vertel ik wat ik ervan vind.Recensie: Kendare Blake – Koninginnen (Three Dark Crowns #1)Koninginnen (Three Dark Crowns, #1) by Kendare Blake
Published by HarperCollinsNL Young Adult on July 10, 2018
Pages: 352
ISBN: 9402701699
buy on bol.comBuy at Bruna
Goodreads
three-half-stars

Drie zusjesEén troon...

Op het eiland Fennbirn wordt elke generatie een drieling geboren - drie koninginnen, alle drie erfgenaam van de troon en alle drie in het bezit van een bijzondere kracht.

Mirabella kan met een knip van haar vingers vlammen doen oplaaien en hevige stormen ontketenen. Katherine kan zonder blikken of blozen het dodelijkste gif doorslikken zonder ziek te worden, en Arsinoe, zo gaat het gerucht, kan de mooiste bloemen laten bloeien en wilde leeuwen temmen met één enkele blik.

Maar aangezien er maar één van hen gekroond kan worden, moeten de zussen de strijd met elkaar aangaan. Op de nacht van hun zestiende verjaardag, begint het gevecht. En dat is niet zomaar een spelletje, maar een gevecht op leven en dood...


Voordat ik het boek opensloeg had ik al wat recensies gelezen die bij de Nederlandse blog tour hoorden. Deze waren allemaal zeer positief, wat mijn verwachtingen dus nog hoger lieten zijn. Deze hoge verwachtingen zijn deels uitgekomen. Ik verwachtte dat Koninginnen met 5 sterren zou eindigen, maar nee. Net niet.

De schrijfstijl van Kendare Blake is prettig en vlot. Ik heb nog nooit eerder een boek van haar gelezen, dus vergelijkingsmateriaal heb ik niet. In het begin moest ik wel heel erg wennen aan de herhaling van de namen van de meiden, deze werden in veel opeenvolgende zinnen herhaald. Later kon ik dat wat makkelijk loslaten, want het paste helemaal bij het boek en bij de wereld waarin het verhaal zich afspeelt. Het is een soort sprookjesachtige schrijfstijl.

Door de vlotte schrijfstijl vloog ik door het boek heen. Oké, niet helemaal waar, maar op de momenten dat ik daadwerkelijk las deed ik dat wel. Koninginnen is niet een boek dat ik in één ruk uitlas, zeker niet. Maar las ik eenmaal, dan kon ik zo 30 procent opschieten.

Waaraan het dan lag dat ik het boek ook makkelijk weg kon leggen? Nou, er miste iets. Ik had al flinke slachtpartijen of iets dergelijks verwacht, maar dat is het niet. Nog niet in elk geval. Koninginnen is slechts het voorproefje op wat nog komen gaat. Want dat er meer komt, dat is wel duidelijk. Sterker nog, het laatste deel van deze trilogie komt binnenkort uit in het Engels. Maar goed, ik heb zo’n gevoel dat al het liegen en bedriegen en afslachten nog moet komen. Nou, kom maar op! Want in dit deel gebeurt er vrijwel niets. Tenminste, niets wat je naar adem deed happen of wat super spectaculair was. Maar na die allerlaatste zin wil je, nee MOET je, het vervolg gewoon lezen.

Koninginnen is een boek dat je vlot wegleest, maar ook makkelijk even weg kunt leggen. Het is slechts een voorproefje op wat nog komen gaat en hat smaakt zeker weten naar meer. Wanneer komt deel 2 uit?

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.