Recensie: Julie Kagawa – Ziel van het zwaard (Shadow of the Fox #2)

Vorig jaar verscheen er een nieuwe serie van de succesvolle auteur Julie Kagawa: Schaduw van de vos. Onlangs verscheen het tweede deel in deze serie. Is dit deel beter dan deel 1?

Disclaimer: dit is een recensie van een tweede deel in een trilogie en bevat spoilers van Schaduw van de vos.

Recensie: Julie Kagawa – Ziel van het zwaard (Shadow of the Fox #2)Ziel van het zwaard by Julie Kagawa
Series: Shadow of the Fox #2
Format: Paperback
Pages: 416
Genres: Young Adult
Published by HarperCollins Young Adult on June 18, 2019
ISBN: 9789402703689
Also by this author: Talon, Rogue, Schaduw van de Vos, Soldier, Legion, Inferno, De ijzerkoning, De IJzerprinses, De IJzerkoningin, De IJzerprins, Onsterfelijk
Also in this series: Schaduw van de Vos
Goodreads
four-stars

Eens in de duizend jaar, wanneer een nieuw tijdperk aanbreekt, krijgt degene die op dat moment eigenaar is van een geheimzinnige perkamentrol een geweldige kans. Hij of zij kan de grote Kami-draak aanroepen en een wens doen. De nieuwe tijd is bijna daar, en boze krachten zijn eropuit om de rol in handen te krijgen.

Tot nu toe is het de zestienjarige Yumeko gelukt de drakenrol uit handen van de vijand te houden. Ze is al een eind op weg om haar stukje van de rol naar de tempel te brengen, waar het veilig is.

Maar dan dient zich een nieuwe vijand aan: een levensgevaarlijke demon, die eeuwenlang gevangen zat in een vervloekt zwaard, is ontsnapt en heeft bezit genomen van Kage, de jongen die had beloofd haar te beschermen...

Ziel van het zwaard begint waar Schaduw van de vos eindigde. Hakaimono heeft zich los weten te maken uit Kamigoroshi, het zwaard waarin deze demon 400 jaar opgesloten heeft gezeten. Tatsumi probeert zich uit alle macht hiertegen te verzetten en Yumeko en haar vrienden proberen hem te vinden en Hakaimono uit te drijven. Ondertussen moet de perkamentrol naar de tempel van de Stalen Veer gebracht worden. Lukt het Yumeko en haar vrienden om beide missies te volbrengen? 

Het fijne van Ziel van het zwaard is dat je, doordat het verhaal begint waar Schaduw van de vos eindigt, meteen in het verhaal zit. In het begin waren de Japanse woorden en namen weer even wennen, maar dit gewenningsproces verliep sneller dan bij Schaduw van de vos. Het zal nog altijd sneller gaan als je bekend bent met anime of de Japanse mythologie, maar ook dit boek is voorzien van een woordenlijst. Deze woordenlijst kun je wederom achterin het boek vinden. Ziel van het zwaard las, doordat het makkelijker was om te wennen aan de Japanse woorden, een stuk makkelijker dan Schaduw van de vos.

De schrijfstijl is zoals we die van Julie Kagawa gewend zijn. Vlot, maar toch beeldend. In Ziel van het zwaard wordt gebruik gemaakt van meerdere vertelperspectieven. Logischerwijs krijgt Hakaimono deze keer de hoofdstukken van Tatsumi. Immers, deze demon zit in hem. Ook het verhaal van Suki begint meer vorm te krijgen en de samenhang met het verhaal van Yumeko wordt duidelijker. De schrijfstijl van Julie Kagawa zorgt ervoor dat deze overgangen en perspectiefwisselingen soepel verlopen en dat je in het verhaal blijft.

In Ziel van het zwaard heeft Yumeko een enorme groei doorgemaakt in haar ontwikkeling. Ze is een stuk minder onzeker, goedgelovig en wereldvreemd. Yumeko heeft een missie en ze doet er alles aan om deze missie te volbrengen en daarin te slagen. Deze drive miste ze een beetje in Schaduw van de vos

Helaas had dit boek wel een beetje last van het zijn van een tweede deel. Niet zo erg als in sommige series het geval is, maar de actie liet wat langer op zich wachten. Waar de personages in Schaduw van de vos van actie naar actie sprongen, gebeurt dat in Ziel van het zwaard een stuk minder. Wel gaat het de personages nog steeds wat makkelijk af, maar het politieke spelletje en het belang van de rol wordt steeds duidelijker. En dan doet een personage iets dat kan worden bestempeld als de domste actie ooit, wat er weer voor zorgt dat alle kaarten opnieuw zijn geschud. Om deze reden is het de verwachting dat het laatste deel in deze trilogie spectaculair zal worden. Hoe zal dit aflopen?

Ziel van het zwaard is een zeer waardig vervolg op Schaduw van de vos. Personages groeien en de betekenis van de rol wordt steeds duidelijker. De personages springen niet van actie naar actie, waardoor dit boek een beetje last heeft van het zijn van een tweede deel. De schrijfstijl van Julie Kagawa is zoals we het gewend zijn en dat zorgt ervoor dat de overgangen en de perspectiefwisselingen soepel verlopen. Het gewenningsproces voor de Japanse woorden en namen verloopt een stuk makkelijker dan in Schaduw van de vos, waardoor Ziel van het zwaard makkelijker leest. Aan het eind gebeurt er iets waardoor alle kaarten opnieuw zijn geschud en waardoor de verwachting ontstaat dat het derde deel een spectaculaire finale wordt.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.