Recensie: Julie Buxbaum – Het Ongelukproject

Ik schreef vorig jaar augustus al eens over Het Ongelukproject. Ik was heel benieuwd naar dit boek, want dit beloofde een YA met diepere lagen te worden. Ik heb het dus ook meteen gekocht toen het uitkwam, maar heb het nu pas gelezen.

Recensie: Julie Buxbaum – Het OngelukprojectHet ongelukproject by Julie Buxbaum
Published by De Fontein on January 30, 2018
Pages: 336
buy on bol.comBuy at Bruna
Goodreads
four-half-stars

Het ongelukproject is een prachtige en ontroerende youngadultroman van de New York Times-bestsellerauteur Julie Buxbaum.

David houdt van feiten, getallen en zijn notitieboekje. Zit al 622 dagen alleen tijdens de schoolpauze.Kit gaat voor het eerst weer naar school nadat haar vader is verongelukt.

Sinds haar vaders dood, weet Kit niet meer hoe ze met haar vriendinnen moet praten. In de pauze gaat ze daarom naast David zitten in de hoop met rust gelaten te worden. Maar Davids vreemde directheid blijkt juist een verademing. Zo ontstaat een wonderlijke vriendschap.Als Kit en David samen 'Het ongeluk project' opstarten om meer te weten te komen over het auto-ongeluk van Kits vader, hebben ze geen idee wat dit teweeg brengt. Kan hun vriendschap de waarheid overleven?

Recensie
Laat ik maar meteen beginnen met de diepere lagen. Want ja, die zitten er. Rouw, verlies, anders zijn, jezelf ontdekken. Kit verliest haar vader en is duidelijk nog heel erg in de rouw als ze weer naar school gaat. Daardoor weet ze gewoon niet meer hoe ze met haar vriendinnen moet praten en haar oude leventje weer moet oppakken. Ze moet dus op zoek naar wie ze nu is en wie ze wil zijn. Op zoek naar de nieuwe Kit dus. Daarnaast is er David. David is geobsedeerd door getallen en zit altijd alleen in de lunchpauze. Hij heeft een notitieboekje nodig voor zijn sociale vaardigheden. Het wordt niet letterlijk gezegd, maar alle kenmerken zijn voor mij overduidelijk: David heeft Asperger. Dit zie ik niet als een spoiler, omdat dit al uit de synopsis van het boek blijkt.

Het verhaal zelf zit goed in elkaar. De hoofdstukken worden afwisselend verteld vanuit David en Kit. Het tempo zit er lekker in en je leert ook veel van een niet neurotypisch brein. Als je snapt wat ik bedoel. Er was alleen één ding dat ik misschien wel ergens heb zien aankomen, maar voor de rest was het gewoon een goed verhaal wat je, als je wilt, in een ruk uit kunt lezen. Toch geef ik het net geen 5 sterren. Zo voelde het voor mij gewoon net niet. Houd je van een YA met diepere lagen? Dan raad ik je Het Ongelukproject van Julie Buxbaum zeker aan.

four-half-stars

Een gedachte over “Recensie: Julie Buxbaum – Het Ongelukproject

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.