Recensie: David Arnold – Muggenland

┬ę foto: Blossom Books

In januari 2017 kwam De Kids Of Appetite uit, het debuut van David Arnold hier in Nederland. Klik op de link om mijn recensie van dit boek te lezen. Echter, dit was niet zijn schrijversdebuut in Amerika, dat was Mosquitoland. Blossom Books bracht in juli dit jaar de Nederlandse vertaling van dit boek uit: Muggenland. Zoals je in mijn recensie van De Kids Of Appetite kunt lezen, vond ik dit boek echt fantastisch. Ik was benieuwd of ik Muggenland net zo goed zou vinden. Ben jij dat ook? Lees dan verder!

Samenvatting van het boek

Mary Iris Malone, Mim, is niet in orde. Althans, dat zegt ze zelf. Haar ouders zijn gescheiden en samen met haar vader en stiefmoeder is ze naar Misisippi (wat een moeilijke naam om te spellen blijft dit) verhuisd. Als Mim hoort dat haar moeder ziek is, wil ze haar opzoeken en reist ze naar Cleveland. Dit wordt een roadtrip om nooit te vergeten. Tijdens haar reis ontmoet Mim allerlei bijzondere mensen en beleefd ze heel wat avonturen. Zal het haar lukken om op tijd bij haar moeder te zijn? Waarom is haar moeder gestopt met het schrijven van brieven en neemt ze haar telefoon al drie weken niet op?

Mening

Toen ik in Muggenland begon, besloot ik het niet met De Kids Of Appetite te vergelijken. Dat legde de lat voor dit boek een stuk minder hoog en zou het mij eventueel minder teleur kunnen stellen.. Net als Vic in De Kids Of Appetite is Mim en bijzonder personage. Ik vond Vic een beetje een nerd, maar Mim is dat zeker niet. Tenminste, zo kwam ze niet op mij over. De andere personages waren stuk voor stuk mensen met een verhaal, met een geschiedenis. Muggenland was op sommige momenten echt een emotioneel boek, maar daar hadden we hoi hoi ik ben Walt voor. Walt weet van iedere situatie, hoe lastig ook, iets lachwekkends te maken. Dat is de kracht van Walt. En Beck? Beck was fantastisch. De gesprekken tussen hem em Mim waren zowel serieus als grappig. Misschien past serieus met een luchtige ondertoon hier beter. Deze ondertoon maakte het boek een heel fijn boek om te lezen.
En laten we het eens over de grappen hebben. Het boek staat vol met grappen zoals “hij was nog vreemder dan een huis tuin en keukeneikel”, wat mij regelmatig in de lach deed schieten. Muggenland is weer fantastisch geschreven en vertaald. Het niveau van David Arnold was al net zo hoog als in De Kids Of Appetite en dan te bedenken dat dit in Amerika nog maar de voorloper van dat geweldige boek was. Kan ik iets negatiefs over Muggenland zeggen? Nee. Ik sloeg dit boek met een grote glimlach dicht.

Eindoordeel

Over het eindoordeel van dit heerlijke zomerboek kan ik heel kort zijn. Ik waardeer het met vijf sterren en kan hier niets meer aan toevoegen.
Zou jij, net als Mim, ooit een roadtrip door Amerika willen maken?

Een gedachte over “Recensie: David Arnold – Muggenland

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.