Recensie: Benjamin Ludwig – Ginny Moon Heeft Gelijk

Afgelopen juni was daar opeens Ginny Moon Heeft Gelijk, het debuut van schrijver Benjamin Ludwig. Uitermate geschikt voor fans van Het Rosie Project. Ik heb Het Rosie Project zelf nog niet gelezen, maar over Ginny Moon Heeft Gelijk las ik veel goede recensies. Tijd om dit boek te lezen dus!

Samenvatting van het boek

Ginny Moon is een meisje van veertien jaar en heeft autisme. Op haar negende is ze geadopteerd omdat haar moeder niet meer voor haar kan zorgen. Ze heeft nog een babypop waar ze héél goed voor moet zorgen en deze babypop vormt de rode draad van dit boek en haar gedachten. Iedere ochtend moet Ginny exact negen druiven eten en een glas mensenmelk drinken, want anders kan ze haar dag exact niet beginnen. Bij benadering een druif meer of minder is niet goed, want dan klopt er helemaal niets meer van. Ginny heeft het idee dat ze nergens bij hoort en dat ze alleen maar thuis hoort bij haar babypop en niet in haar adoptiegezin. Ze probeert uit alle macht om haar babypop terug te krijgen, want daar moet ze heel goed voor zorgen. Lukt het Ginny om dat voor elkaar te krijgen en wat is er aan de hand met haar babypop? Zou het Ginny lukken om zich ooit ergens thuis te voelen?

Mening

Ginny Moon Heeft Gelijk is geschreven als een dagboek. Dit resulteert in korte hoofdstukken die vlot weglezen. Daarnaast krijg je op deze manier een goed inzicht in het complexe brein van Ginny en begrijp je hoe iemand met autisme denkt. Dit is uiteraard één vorm van autisme, er zijn meerdere vormen en meerdere manieren van gedragingen en denkwijzen. Dit boek helpt je wel om meer inzicht te krijgen in een autistisch brein, zoals dat wordt genoemd. Zo had ik nooit in de gaten dat mensen met autisme vaak moeilijk kunnen begrijpen dat mensen ouder worden en veranderen. Dat ze niet meer dezelfde persoon zijn die ze jaren geleden waren en dat alles nog steeds klopt, ook al denkt Ginny van niet. Ze raakt op een gegeven moment ontzettend in de war en ik besefte niet dat dat kon door zoiets kleins en simpels.
Wat ik minder goed vind aan dit boek is meer een persoonlijk iets.  Ik wil absoluut niemand over één kam scheren met wat ik nu ga zeggen, maar dit is het gevoel wat ik tijdens het lezen van dit boek kreeg. Ik heb het idee dat de adoptieouders Ginny onnodig veel ontzeggen. Zo mag ze niet zelf haar eten uit de koelkast pakken of op internet zitten. Daarnaast loopt er op school continu een docent achter haar aan. Misschien is dit redelijk normaal bij mensen met autisme, maar voor mijn gevoel wordt zelfontplooiing de kop ingedrukt bij Ginny. Iedereen is heel voorzichtig met haar en onderschat haar mogelijkheden. De ouders, de therapeute en de school denken allemaal in beperkingen en grenzen, maar ook mensen met autisme hebben mogelijkheden. Ginny ook. Deze mogelijkheden worden onderschat en onderdrukt. Ergens in het boek vindt er een verandering plaats, maar daar kan ik hier niets over zeggen zonder de plot te verklappen.

Eindoordeel

Ginny Moon Heeft Gelijk is een boek dat vlot wegleest. Door de manier van schrijven krijg je meer inzicht in de werking van een autistisch brein, wat heel leerzaam is. Helaas wordt Ginny erg beschermd en dat vind ik jammer. Ik zou het boek zeker aanraden, zeker als je even iets tussendoor wilt lezen. Het is een goed boek voor zo’n gelegenheid, al heeft het wel een diepere lading. Ik waardeer Ginny Moon Heeft Gelijk met vier sterren.
Heb jij Ginny Moon Heeft Gelijk al gelezen en wat vond je ervan?

3 gedachten over “Recensie: Benjamin Ludwig – Ginny Moon Heeft Gelijk”

  1. Je hebt tijdens het lezen een stukje gemist denk ik. Ginny heeft niet alleen autisme maar ook een hechtingsstoornis. Als je je daarin verdiept begrijp je misschien beter waarom haar ouders zoveel restricties opleggen. Eten bijvoorbeeld is echt een ding bij kinderen zoals Ginny. Zoals tijdens het boek ook duidelijk wordt heeft ze veelal haar eten uit prullenbakken moeten halen ten ze klein was en is daardoor getraumatiseerd (om over de mishandeling maar niet te beginnen). Doordat ze dat zo jong heeft meegemaakt heeft ze nu een soort verzamelwoede bij eten en als je haar haar gang zou laten gaan zou haar hele kamer vol komen te staan met eten (dat verstopt wordt, over datum gaat, gaat stinken). Ze heeft dus veeeel meer dan alleen autisme…

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.