Recensie: Beer Boneschansker – Een Huis Voor Hannah

Ik schrijf niet snel een recensie over een biografie of non-fictie boek, maar deze keer ga ik dat wel even doen. Waarom? Nou, heel simpel. Ik ken de auteur. Hij was mijn scriptiebegeleider bij mijn scriptie over het opzetten van een internationaal platform voor inclusief theater maken. Maar goed, dat ter zijde. Desondanks schrijf ik een eerlijke recensie.

Samenvatting van het boek

Hannah is een meisje van 29 jaar en is ernstig complex gehandicapt. Ze heeft jaren in een fijn huis gewoond, maar door gesteggel van het bestuur van de instelling en bezuinigingen in de zorg kwam daar verandering in. Van haar kleinschalige woonvorm moest Hannah verhuizen naar een grootschalige, onpersoonlijke woonvorm in een zorginstelling. Mooi niet dus, dachten haar ouders. Vanaf dat moment begon de zoektocht naar een geschikt huis voor Hannah. Die zoektocht ging niet heel makkelijk en van 8 november 2016 tot 1 maart 2017 nam Beer zijn dochter weer in huis. Hij hield in die periode een dagboek bij. Dit is het dagboek van een mantelvader.

Mening

Ik kende het verhaal dus van zijn dochter Hannah. Gedeeltelijk. Want op kantoor werd regelmatig over haar gesproken. Ten tijden van het dagboek schreef ik namelijk mijn scriptie, dus ik herkende heel veel van de inhoud. Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik stomverbaasd was toen dit boek uitkwam, want ik had echt nooit gedacht dat Beer een boek zou uitgeven. Of een dagboek bij zou houden. Een Huis Voor Hannah ging dus linea recta naar mijn to be read lijst.

Een huis voor Hannah is een boek geschreven in dagboekvorm en dat leest heel vlot weg. Het is ook niet zo dik, ik had het binnen anderhalf uur uit. Het is geschreven op de typische Beer manier, ik kan het hem zo horen zeggen. Lastig uit te leggen. Waarschijnlijk ook omdat ik hem dus ken.

Dit verhaal is een voorbeeld waarbij grootschalige zorg instellingen dus niet werken. Tevens wordt weer eens duidelijk hoe bureaucratisch de zorg in Nederland is. Regeltjes hier, regelwerk daar, protocollen zus en miscommunicatie zo. Of soms zelfs gebrek aan communicatie. Hierdoor verplaatst de zorg zich van persoonlijke aandacht voor de persoon in kwestie naar bureaucratisch gedoe. En dat is voor de doelgroep waar Hannah onder valt, mensen met een ernstige complexe handicap juist zo belangrijk, dat beetje persoonlijke aandacht. Gelukkig heeft Hannah nu een huis gevonden waar ze zich thuis voelt!

Eindoordeel

Een Huis Voor Hannah is een boek wat is geschreven in dagboekvorm. Naast dat het sowieso al niet zo’n dik boek is, zorgt dat er ook voor dat het vlot wegleest. Zijn veel non-fictie boeken of autobiografie├źn soms wat wollig en zijn sommige delen echt wat meer filosofisch, is dit bij Een Huis Voor Hannah niet het geval. Hierdoor krijgt dit boek een ster meer dan ik normaal aan dit genre zou geven, namelijk vier sterren.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.