Recensie: Benjamin Ludwig – Ginny Moon Heeft Gelijk

Posted augustus 15, 2017 by Laurie in Recensies, Roman / 3 Comments

Afgelopen juni was daar opeens Ginny Moon Heeft Gelijk, het debuut van schrijver Benjamin Ludwig. Uitermate geschikt voor fans van Het Rosie Project. Ik heb Het Rosie Project zelf nog niet gelezen, maar over Ginny Moon Heeft Gelijk las ik veel goede recensies. Tijd om dit boek te lezen dus!

Samenvatting van het boek

Ginny Moon is een meisje van veertien jaar en heeft autisme. Op haar negende is ze geadopteerd omdat haar moeder niet meer voor haar kan zorgen. Ze heeft nog een babypop waar ze héél goed voor moet zorgen en deze babypop vormt de rode draad van dit boek en haar gedachten. Iedere ochtend moet Ginny exact negen druiven eten en een glas mensenmelk drinken, want anders kan ze haar dag exact niet beginnen. Bij benadering een druif meer of minder is niet goed, want dan klopt er helemaal niets meer van. Ginny heeft het idee dat ze nergens bij hoort en dat ze alleen maar thuis hoort bij haar babypop en niet in haar adoptiegezin. Ze probeert uit alle macht om haar babypop terug te krijgen, want daar moet ze heel goed voor zorgen. Lukt het Ginny om dat voor elkaar te krijgen en wat is er aan de hand met haar babypop? Zou het Ginny lukken om zich ooit ergens thuis te voelen?

Mening

Ginny Moon Heeft Gelijk is geschreven als een dagboek. Dit resulteert in korte hoofdstukken die vlot weglezen. Daarnaast krijg je op deze manier een goed inzicht in het complexe brein van Ginny en begrijp je hoe iemand met autisme denkt. Dit is uiteraard één vorm van autisme, er zijn meerdere vormen en meerdere manieren van gedragingen en denkwijzen. Dit boek helpt je wel om meer inzicht te krijgen in een autistisch brein, zoals dat wordt genoemd. Zo had ik nooit in de gaten dat mensen met autisme vaak moeilijk kunnen begrijpen dat mensen ouder worden en veranderen. Dat ze niet meer dezelfde persoon zijn die ze jaren geleden waren en dat alles nog steeds klopt, ook al denkt Ginny van niet. Ze raakt op een gegeven moment ontzettend in de war en ik besefte niet dat dat kon door zoiets kleins en simpels.
Wat ik minder goed vind aan dit boek is meer een persoonlijk iets.  Ik wil absoluut niemand over één kam scheren met wat ik nu ga zeggen, maar dit is het gevoel wat ik tijdens het lezen van dit boek kreeg. Ik heb het idee dat de adoptieouders Ginny onnodig veel ontzeggen. Zo mag ze niet zelf haar eten uit de koelkast pakken of op internet zitten. Daarnaast loopt er op school continu een docent achter haar aan. Misschien is dit redelijk normaal bij mensen met autisme, maar voor mijn gevoel wordt zelfontplooiing de kop ingedrukt bij Ginny. Iedereen is heel voorzichtig met haar en onderschat haar mogelijkheden. De ouders, de therapeute en de school denken allemaal in beperkingen en grenzen, maar ook mensen met autisme hebben mogelijkheden. Ginny ook. Deze mogelijkheden worden onderschat en onderdrukt. Ergens in het boek vindt er een verandering plaats, maar daar kan ik hier niets over zeggen zonder de plot te verklappen.

Eindoordeel

Ginny Moon Heeft Gelijk is een boek dat vlot wegleest. Door de manier van schrijven krijg je meer inzicht in de werking van een autistisch brein, wat heel leerzaam is. Helaas wordt Ginny erg beschermd en dat vind ik jammer. Ik zou het boek zeker aanraden, zeker als je even iets tussendoor wilt lezen. Het is een goed boek voor zo’n gelegenheid, al heeft het wel een diepere lading. Ik waardeer Ginny Moon Heeft Gelijk met vier sterren.
Heb jij Ginny Moon Heeft Gelijk al gelezen en wat vond je ervan?

Tags:


Recensie: Khaled Hosseini – En Uit De Bergen Kwam De Echo

Posted augustus 10, 2017 by Laurie in Recensies, Roman / 0 Comments

Vandaag een wat ouder boek, uit 2013 om precies te zijn. Dit boek stond ook al sinds 2013 op mijn TBR lijstje. Een vriendin van mij gaf me afgelopen week indirect een zetje om En Uit De Bergen Kwam De Echo eens op te pakken, zij las het namelijk ook. Ik hoorde al eerder dat dit boek minder goed is dan De Vliegeraar en Duizend Schitterende Zonnen, de andere boeken van Hosseini. Ik ben er blanco ingegaan, maar deel ik de algemene mening?

Samenvatting van het boek

En Uit De Bergen Kwam De Echo gaat over verwantschap. Verloren familie die je na jaren weer terugvindt. Het boek begint in 1952, in een klein Afghaans dorpje. Abdullah en Pari zijn broer en zus en hebben een hele sterke band. Op een dag vertrekt vader met Pari naar Kabul, wat een paar dagen lopen is. Abdullah haat het om zijn zusje alleen te laten, dus gaat mee. Wat hij niet weet, is dat dit de laatste paar dagen samen met Pari zullen zijn. Lukt het Abdullah en Pari elkaar ooit nog terug te vinden?

Mening

Het begin van het boek was veelbelovend. Net als de andere boeken van Khaled Hosseini begint En Uit De Bergen Kwam De Echo in de jeugdjaren van de hoofdpersoon. Deze jaren vallen vaak in de vroege geschiedenis van Afghanistan. Hierdoor krijg je een goed beeld van hoe het land vroeger was, voordat de Sovjets in de jaren tachtig va de twintigste eeuw Afghanistan binnenvielen. Al Hosseini’s boeken maken een tijdsprong naar de jaren negentig en verder, nadat Amerika Afghanistan in 2001 binnenviel. Dit is ook het geval bij En Uit De Bergen Kwam De Echo. De world building is ook dit weer zeer geslaagd.

Wat mij helaas erg tegenviel is dat En Uit De Bergen Kwam De Echo geen duidelijke verhaallijn had. Ieder hoofdstuk ging over iemand anders en had een compleet ander verhaal. Alle personages hadden op één of andere manier een connectie met Abdullah en Pari, zij het ver gezocht. Dit maakte het boek zeer verwarrend. Naar mijn idee bestond het meer uit losse, bijeengeraapte flarden dan uit een consistent verhaal. Dit neemt niet weg dat het boek niet fijn leest, want dat doet het wel. Ik kan de connectie niet maken, maar ik ben daar niet de enige in. Bij sommige hoofdstukken is de connectie zeer duidelijk, maar dan zijn er een paar hoofdstukken die lukraak geschreven en geplaatst lijken te zijn. Erg jammer, want dit maakt En Uit De Bergen Kwam De Echo minder goed dan De Vliegeraar en Duizend Schitterende Zonnen.

Eindoordeel

Ondanks dat het boek zeer verwarrend was, leest het wel prettig weg. De world building is goed gelukt, wat wel prettig is. Omdat En Uit De Bergen Kwam De Echo zeker niet slecht is, waardeer ik het met drie sterren. Ik weet alleen niet zo goed wat ik met het verhaal aan moet.

Heb jij dit boek al gelezen en vond jij het ook zo verwarrend?

Tags:


De Harry Potter tag

Posted augustus 8, 2017 by Laurie in Booktags / 0 Comments

Marly van Dailyspoonie vulde de Harry Potter tag in. Deze tag is natuurlijk niet te missen voor een Harry Potter fan. Tijd om deze tag in te vullen dus! Ik heb de boeken wel in het Nederlands gelezen, behalve The Cursed Child, dus ik ken de Engelse namen niet echt.

1. Wat is je favoriete boek?

Eigenlijk kun je hier haast niet uit kiezen. Als ik moet kiezen, dan ga ik denk ik toch voor Harry Potter en De Steen Der Wijzen. Dit boek las ik als allereerste en maakte me fan. Ik had kort daarvoor gezworen nóóít een Harry Potter boek te lezen, want mehh, dat is stom. Jammer joh, moet Sinterklaas hebben gedacht, want hij zat in de zak. En dat bleek een goede zet te zijn.

2. Wat is je favoriete film?

Hier kan ik gewoon niet eerlijk op antwoorden. Ik heb 7.1 en 7.2 nog niet gezien, omdat ik het boek niet uit had. Sterker nog, het zevende boek duurde voor mij het langst. Ik begon het een beetje kinderachtig te vinden, alles in het Nederlands. Dat gold ook voor de films. Ik heb nu alle films in het Engels, maar moet eerst de boeken in het Engels herlezen, om de namen te kunnen herkennen, evenals de spreuken en andere termen. Ik vrees dat ik hier later op terug moet komen.

3. En wat is je minst favoriete boek?

Harry Potter and The Cursed Child, absoluut. Het was minder magisch, het was verwarrend en apart. Je kan goed merken dat J. K. Rowling het niet heeft geschreven en dat is zo jammer. Ik hoop dat het boek op toneel wel goed uitpakt.

4. Delen van boeken of films die je doen huilen?

Ik huil niet bij boeken of films, dus nee, die heb ik niet.

5. Als je een relatie zou krijgen met een Harry Potter personage, wie zou dat dan zijn?

Ehhhhmmmmm……. Ik heb werkelijk waar geen flauw idee. Sorry.

6. Wat is je favoriete toverspreuk?

Ik ben heel slecht in het onthouden van spreuken, dat heeft er waarschijnlijk mee te maken dat ik de boeken heb geluisterd en niet gelezen. Ik kan Expecto Patronum wel onthouden, dus deze dan.

7. Op welke afdeling zou je komen?

Volgens Pottermore op Huffelpuf, dus die ga ik even volgen.

8. Zou je eerder een uil, een pad, een kat of een rat nemen?

Ik denk een uil. Ratten zijn iel, padden ook en ik ben bang voor katten. Zeker als ze zo onverwacht op je schoot springen.

9. Favoriete personage?

Ik denk Ron. Hij is grappig. Drako is een eikel en Hermelien een betweter. De andere personages leer je niet echt supergoed kennen. Of ik ben ze vergeten omdat het echt jaren geleden is dat ik de boeken heb gelezen. Eigenlijk best slecht als ik er zo over nadenk.

10. Minst favoriete personage?

Dit gaat tussen Drako en Hermelien, zie vorige vraag.

11. Wat zou je patronus zijn?

Een otter. Eigenlijk heb ik geen idee, maar Pottermore zegt dit, dus ga ik daar maar vanuit.

12. Als je kon kiezen tussen de Steen van Wederkeer, onzichtbaarheidsmantel of de machtige toverstok, wat zou je dan kiezen?

Ik denk de onzichtbaarheidsmantel. Weet je wel hoeveel mensen je daarmee de stuipen op het lijf zou kunnen jagen…….

13. Wat zou je favoriete vak zijn?

Ik vermoed bezweringen. Daar komt geen rekenwerk of formules aan te pas toch? Want ik haat wiskunde.

14. Als je iemand uit de cast zou mogen ontmoeten, wie zou dat dan zijn?

Ik heb amper een idee van de Engelse cast, want ik heb de films in het Nederlands gezien. Puur omdat mijn Engels toen nog te slecht was en ik de ondertiteling natuurlijk niet kan lezen door mijn visuele beperking. De hoofdrollen ken ik wel, maar dat is het dan ook. Ik volg ook geen acteurs op social media, dus geen idee wat ze uitspoken. Boeit me ook helemaal niet. Deze vraag laat ik dus onbeantwoord.

15. Heb je een van de Harry Potter games gespeeld?

Nee, want dat kan ik niet.

16. Als je op Zwerkbal zou zitten, wat zou je positie dan zijn?

Nou, de reservebank?

17. Favoriete quote?

Ik heb de boeken geluisterd, dus heb geen quotes. Zeker niet in het Nederlands.

18. Was je blij met het einde?

Ja, want Voldemort was eindelijk morsdood 🙂

19. Hoeveel betekent Harry Potter vor jou?

Het is zeker jeugdsentiment, maar nog steeds leuk!

Er zijn heel veel Harry Potter fans op deze aarde, maar ik tag er slechts drie. Dit zijn Sarina van Live The Book Life, Emmy van Zon en Maan en Lisa van Proud Book Junk.

Veel plezier met invullen! Wil jij hem ook invullen maar ben je niet getagd? Geen nood, overnemen mag, maar verwijs wel even naar deze post.

Tags:


Recensie: Marissa Meyer – Alle Sterren

Posted augustus 6, 2017 by Laurie in Recensies, Young Adult / 0 Comments

LET OP: Deze recensie is misschien niet geheel spoilervrij!

Recent is het állerlaatste deel van The Lunar Chronicles verschenen. Dit is een verhalenbundel met daarin negen verhalen. Ik had hem op vakantie al gekocht, maar mocht hem toen niet lezen van mezelf, omdat ik dan echt ontzettend antisocial zou worden, dat weet ik gewoon. Dus ik moet nog een paar dagen geduld hebben. Na thuiskomst kon ik niet meer wachten, dus ben ik direct begonnen. En wat was deze bundel fijn!

Samenvatting van het boek

Alle Sterren is een verhalenbundel met daarin negen verhalen. Van ieder hoofdpersonage uit The Lunar Chronicles is er een prequel verhaal, behalve van Levana. Dat is natuurlijk heel logisch, want zij heeft al een eigen boek. Het laatste verhaal is een gezamenlijk verhaal, maar waar zou dat over gaan?

Mening

Ik vond Alle Sterren een waardevolle toevoeging aan de serie. Door het lezen van alle verhalen, begrijp je dingen die in het hoofdverhaal worden genoemd beter. Zo kun je lezen hoe Cress in haar satelliet terecht is gekomen, hoe Cinder op aarde terecht kwam en wat Kai zijn eerste indruk van Cinder was. Je weet wel, toen hij Nainsi naar de markt bracht om haar te laten repareren.

En dan dat einde. Echt, dat einde. HALLO, DAT EInDE. Ik kon een kreet van blijdschap niet onderdrukken, want JAAAAAAA DIT MOEST GEWOON! Wat dat einde dan is, dat einde van het allerlaatste verhaal? Daar kom je achter als je Alle Sterren leest. Stiekem hoop ik dat er ooit nog een sequel komt, want ik word hier echt nieuwsgierig van.

Eindoordeel

Zoals je begrijpt, kan ik alle sterren niet minder dan vijf sterren geven. Alle Serren verdient gewoon alle sterren.

Wat is jouw favoriete The Lunar Chronicles boek?

Tags:


Recensie: Ed Sheeran & Phillip Buttah – Ed Sheeran: A Visual Journey

Posted augustus 4, 2017 by Laurie in Biografie, Recensies / 0 Comments

Aan het einde van mijn vakantie las ik de biografie van Ed Sheeran. Dit is een boek dat boordevol tekeningen zit, maar toch is het me gelukt om te lezen. Ik las hem via Passend Lezen, de bibliotheekservice voor blinden en slechtzienden.

Samenvatting van het boek

Het recenseren van biografieën vind ik lastig, dat geef ik direct toe. Wat ik er zo lastig aan vind? Je kunt het moeilijk samenvatten. Dit boek gaat over Ed Sheeran en zijn weg naar succes. Over zijn vroegere jeugd, zijn struggles om te bereiken wat hij nu heeft bereikt enzovoort. Goede vriend Phillip Buttah verzorgd alle illustraties en het laatste hoofdstuk gaat over hem en zijn werkwijze.

Mening

Ik vond het een fijne easy read. Dat is ook precies de reden dat ik Ed Sheeran: A Visual Journey juist op dit tijdstip heb gelezen, het paste precies in mijn laatste vakantiedag. Het boek duurde maar ongeveer vier uur, dus ik had het snel uit. Tevens namen sommige illustraties hele pagina’s in beslag waardoor het dikker lijkt dan het in werkelijkheid is. De illustraties waren goed beschreven, maar ze voegden voor mij niets toe.

Eindoordeel

Dit is een hele korte recensie, maar er valt gewoon niet meer over te zeggen. Het boek leest snel weg, maar valt niet zo op. Wat mij betreft steekt het niet met kop en schouders boven andere boeken uit, maar hangt het ergens in het midden. Ik waardeer Ed Sheeran: A Visual Journey met drie sterren.

Heb jij Wd Sheeran: A Visual Journey al gelezen?

Tags:


Recensie: Jill Mansell – Ik Zie Je Op Het Strand

Posted augustus 3, 2017 by Laurie in Recensies, Roman / 1 Comment

Tijdens mijn vakantie las ik Ik Zie Je op het Strand van Jill Mansell. Dit boek stond in het Bookchoice pakket van juli, maar ik besloot hem als luisterboek te lezen via Storytel.

Samenvatting van het boek

Clemency had al jaren geen vriendje meer gehad. In het vliegtuig kwam ze naast een man te zitten die ze meteen al leuk vond. De communicatie verliep in het begin nogal stroef, maar aan het einde van de vliegreis hadden ze echt een klik. Daarna zagen ze elkaar nooit meer terug. Totdat……… Drie jaar later kreeg Clemency’s zus Belle een nieuwe vriend. Clemency was blij voor haar, echt waar, maar schrok zich wild toen Belle’s nieuwe vriend Sam bleek te zijn. Hoe loopt dit af? Beiden dragen een geschiedenis en geheim met zich mee. Worden deze onthuld? En wat gebeurt er nog meer in hun altijd zo gemoedelijke woonplaats?

Mening

Ik mijd boeken in het feelgood genre het liefst, omdat deze boeken mij niet zo aanspreken. Het verhaal zat goed in elkaar, dat zeker. Echter, alles was net té lief, té braaf en té voorspelbaar. OK, op een aantal dingen na dan. Welke dingen dat zijn, daar kom je pas achter als je het boek leest. Het heeft me twaalf dagen gekost om hetmakkelijk leesbare boek uit te lezen. Ten eerste was ik op vakantie, maar ten tweede had ik vaak ook geen zin om verder te gaan. Ik Zie Je Op Het Strand wordt gezien als een boek dat je niet weg kunt leggen. Nou, ik dus wel. Makkelijk.

Ik irriteerde me mateloos aan Belle,, die zich echt opstelde als een verwend en verwaand nest. Als dingen niet gaan zoals zij dat voor ogen heeft, is ze werkelijk onuitstaanbaar. Als lezer was ik op een gegeven moment echt klaar met haar. Clemency daarentegen, mocht wel wat rebelser zijn. Dat gold ook voor sommige andere personages in het boek. Door een gebeurtenis in het boek draaide Belle wel bij, maar dat was wat mij betreft te laat.

Eindoordeel

Dit boek deed me niets. Het verhaal zat goed in elkaar, Belle was heel irritant en dat was het dan. De gebeurtenissen die me tijdens het lezen eerst even shockeerde waren achteraf toch weer niet echt shockerend. Al met al een easy read voor op het strand of aan het zwembad. Het is geen boek dat ik zo snel aan zou raden als iemand me om een goed boek zou vragen. Voor de zomer is het prima, maar ik zou niet snel een ander boek van Jill Mansell lezen.

Ik Zie Je Op Het Strand krijgt van mij drie sterren, want het doet me niet zo veel. Drie sterren is daarom mooi iets in het midden. Lager geef ik niet, want het boek is niet per definitie slecht. Het is gewoon niet helemaal mijn ding.

Het jij Ik Zie Je Op Het Strand al gelezen?

Tags:


Verwacht | najaar 2017

Posted augustus 1, 2017 by Laurie in Boekenpraat / 0 Comments

NB: Alle informatie in deze blogpost is afkomstig uit de nieuwsbrief van Boekhandel Haasbeek, welke op 27 juli 2017 is verstuurd. De teksten zijn niet gekopieerd en geplakt, maar overgetypt en hier en daar iets aangepast. Er is in deze blogpost geen gebruik gemaakt van omslagfoto’s, dat wordt pas gedaan bij een recensie van het betreffende boek. Tenslotte is er een selectie gemaakt van de boeken waar ik echt naar uitkijk, er staan nog veel meer boeken in deze nieuwsbrief.

Het is nog steeds hartje zomer, meteorologisch gezien. Het is alleen nog niet te zien aan het weer. Laten we hopen dat we nog een paar weken heerlijk in de zon kunnen genieten van een boek. Toch ga ik jullie alvast wat meer over de boeken van dit najaar vertellen. In de maand augustus komt er voor mij persoonlijk niet heel veel uit, maar in de komende maanden dus wel. Ik geef jullie een sneak peak van wat we tot en met het eind van het jaar allemaal kunnen toevoegen aan onze boekenkast. Zoals hierboven al gezegd, is dit en persoonlijke selectie, er komen nog veel meer boeken uit.

Oktober Is De Koudste Maand | Christoffer Carlsson
Uitgeverij: Harper Collins
Verwacht: 26 september 2017

Dit is en echte YA thriller. Op een klamme, koude herfstdag wordt er aangebeld bij de zestienjarige Vega Gilberg. Er staan twee politieagenten voor de deur, die op zoek zijn naar haar oudere broer Jakob. Jakob is betrokken bij een gruwelijk misdrijf en hoewel Vega al dagen niets meer van hem heeft gehoord, weet ze dat ze hem moet vinden voor de politie dat doet. Wat niemand weet is dat Vega meer van dit misdrijf af weet, meer dan goed voor haar is.

Ik ben heel erg benieuwd naar dit boek. Het klinkt heel duister en volgens mij zijn Scandinaviërs uitstekende thriller schrijvers. Een mooi boek om de herfst mee te beginnen.

Veel Liefs, Lara Jean | Jenny Han
Uitgeverij: Moon Young Adult
Verwacht: 31 augustus 2017

Dit is het derde deel in de Lara Jean serie. Ik moet de andere twee nog lezen, maar iedereen is er zo enthousiast over, dat het wel goed moet zitten. In dit deel volgen we Lara Jean in haar laatste jaar op de middelbare school. Haar leventje was zo zorgeloos, maar Lara krijgt last van de stress waar iedere toekomstige student mee te maken krijgt. Waar gaat ze studeren? En houdt haar relatie met Peter stand?

Duizelingwekkende Hoogte | Katherine McGee
Uitgeverij: Moon Young Adult
Verwacht: 28 september 2017

New York, het jaar 2118. Een wolkenkrabber, een woontoren van maar liefst duizend verdiepingen staat in de stad. Zes bewoners van deze toren leven hun luxe leventje en genieten daarvan. Ze weten niet dat er iemand is die ze in de gaten houdt en al hun geheimen kent.

Dit is het vervolg op Duizend Hoog, welke ik ook nog moet lezen.

The White Rose | Amy Ewing
Uitgeverij: Young & Awesome
Verwacht: 15 november 2017

He he, daar is ie dan eindelijk, deel 2 van The Jewel. Nadat Violet is betrapt terwijl ze de liefde bedreef met Ash Lockwood, zit ze verstopt in een ijskoude koelcel in het mortuarium. Ze is op de vlucht voor de hertogin en een zwangerschap. Lukt het haar om te ontkomen aan haar surogatenleventje? En lukt het haar om haar krachten verder te ontwikkelen? De krachten waar de adel zo bang voor is?

Als Het Waar Is | Tara Altebrando
Uitgeverij: Young & Awesome
Verwacht: 15 november 2017

Overal waar Kaylee komt, gebeuren vreemde dingen. De bitch van de klas struikelt als zij dat wenst. Een glas water spat kapot als Kaylee boos wordt. Dan ontdekt ze dat haar biologische moeder een telekinetische gave bezit. Door deze gave is ze veroordeeld voor moord. Het is tijd voor Kaylee om op zoek te gaan naar de waarheid over haar moeder en haarzelf.

Dit verhaal klinkt spannend, dus ik ben nieuwsgierig. Nog even geduld dus!

Iko | Marissa Meyer
Uitgeverij: Blossom Books
Verwacht: 25 september 2017

Iko is geweldig, een heerlijke flapuit. Dit is een graphic novel van The Lunar Chronicles en speelt zich af na de epiloog Alle Sterren.

Welkwoud | Tahereh Mafi
Uitgeverij: Blossom Books
Verwacht: 20 november 2017

Een perzisch sprookje geschreven door Tahereh Mafi. Meer is er nog niet over dit boek bekend.

Phobos3 | Victor Dixen
Uitgeverij: Uitgeverij Q
Verwacht: 31 oktober 2017

Het derde en laatste deel van Phobos. De laatste maand van het Genesiskanaal. De pioniers van Mars doen hun uiterste best om het wrede spelletje van Serena mee te spelen, maar lukt hen dat? Of lukt het ze om terug te keren naar de aarde? Léonor is bereid om haar leven te geven om de wereld te redden, maar is er nog wel genoeg tijd?

Ik kon na Phobos2 al niet meer wachten op dit slot, want wat een cliffhanger had dat boek!

Mijn Mooiste Herinnering Eindigt Hier | Eric Lindstrom
Uitgeverij: Uitgeverij Gottmer
Verwacht: eind augustus/6 september 2017

De definitieve release van dit boek is niet duidelijk. De één zegt augustus, de ander zegt 6 september. Ik denk dat het het beste is om even af te wachten.

Mel Hannigan heeft een bipolaire stoornis waardoor ze iedereen op veilige afstand houdt. Dan kun je maar beter niet verliefd worden natuurlijk. Als dat toch gebeurt en haar beste vriendin haar tegelijkertijd confronteert met het einde van hun vriendschap, stort haar wereld in. Uit angst om afgewezen te worden begaat Mel een enorme stommiteit. Maar zouden haar vrienden haar echt laten vallen als ze wist waar ze mee worstelt?

Turtles All The Way Down | John Green
Uitgeverij: Uitgeverij Gottmer
Verwacht: oktober 2017

De omslag en de flaptekst zijn nog niet bekend. Dit geldt ook voor de Nederlandse titel en releasedatum. De Engelse versie komt op 10 oktober uit. Ik kan in ieder geval niet wachten!

Het Ongelukproject | Julie Buxbaum
Uitgeverij: Fontein
Verwacht: 30 januari 2018

Eigenlijk hoort deze niet in dit lijstje thuis maar toch vond ik hem het vermelden waard, want de inhoud spreekt me aan. De sfeer lijkt een beetje op die van De Kids Of Appetite van David Arnold, Ari & Dante van Benjamin Alire Sáenz en de boeken van John Green. En ik hou van die boeken.

David houdt van feiten, getallen en zijn notitieboekje. Hij zit al 622 dagen alleen tijdens de schoolpauze. Kit gaat voor het eerst weer naar school nadat haar vader is verongelukt. Ze weet niet meer hoe ze met haar vriendinnen moet praten. Daarom gaat ze naast David zitten, in de hoop met rust gelaten te worden. Maar er ontstaat een vriendschap tussen Kit en David. Als Kit en David het ongelukproject starten om meer te weten te komen over het auto ongeluk van Kits vader, hebben ze geen idee wat dit teweeg brengt. Kan hun vriendschap de waarheid overleven?

Meer boeken
Dit was een kleine impressie van wat er zoal uit komt dit najaar. Natuurlijk zijn er nog veel meer boeken die uitkomen. Zo komt op 3 augustus Het Eos Project uit, het nieuwe boek van Mirjam Mous. Daarnaast brengen Mel Wallis-De Vries, Buddy Tegenbosch en Carry Slee in september een nieuw boek uit.

Wat betreft volwassen boeken komt er ook nog wat moois uit. Ik ga deze boeken niet helemaal uitlichten, maar wil ze wel benoemen. Op 3 augustus komt Duet Met Jou van Dani Etkins uit, een New Adult roman. En op 14 september komt Ik Weet Een Geheim van Tess Gerritsen uit, een nieuw deel in de Rizzoli & Isles serie.

Naar welke boeken kijk jij dit najaar het meest uit?

Tags:


Wrap-up | juli 2017

Posted juli 31, 2017 by Laurie in Boekenpraat, Persoonlijk / 1 Comment

Het is weer het einde van de maand, dus tijd voor een wrap-up! Een korte deze keer, want ik ben twee weken op vakantie geweest. Mijn uitgebreide verslag is gister online gekomen en kun je hier lezen. Toch is er deze maand nog veel meer gebeurd, en wel dit.

1-7 juli

Deze week begon met slecht weer. Gelukkig moest ik Winter nog uit lezen, dus kwam dat mooi uit. Daarnaast werd een deel van het plafond in huis vervangen, dus zaten we in de troep. Verder ben ik nog uit eten geweest. Niet één, maar twee keer zelfs. Een keer sushi en een keer Chinees. Dat laatste ter ere van mijn vader zijn verjaardag.

Daarnaast ben ik begonnen in Zolang Er Leven Is, het vervolg op Pogingen Iets Van Het Leven Te Maken, het geheime dagboek van Hendrik Groen. Dit boek heb ik deze week ook uitgelezen, maar ik besloot er geen recensie over te schrijven. Op vrijdag was er de officiële meeting van de Facebook groep Young Adult Boeken & Series, welke erg gezellig was. Tijdens ons bezoek aan Broese kocht ik Divided van Ed Sheeran. Dit album had ik op de releasedatum al op iTunes gekocht, maar ik wilde een fysiek exemplaar. ‘s Avonds begon ik in Aristoteles & Dante Ontdekken De Geheimen Van Het Universum.

8-14 juli

Op zaterdag 8 juli was het zover, ik mocht mijn diploma ophalen. De wekker ging achterlijk vroeg, want ik moest eerst nog naar de kapper. Bij thuiskomst een poging gewaagd om kaarten te bemachtigen voor het concert van Ed Sheeran in de Amsterdam Arena op 28 juni 2018, maar dat was een mission impossible.

‘s Middags was de diploma uitreiking. Het was echt een hele ceremonie, compleet met hoed, corsage en een protocol hoe je moest lopen. Deze ceremonie duurde twee uur en werd afgesloten met een borrel. Bij thuiskomst las ik Zac & Mia uit. Dit boek lag nog half gelezen op me te wachten en wilde ik het liefst zo snel mogelijk uit hebben.

Ik bij de diploma uitreiking

Op zondag 9 juli was de high tea die ik gaf ter ere van mijn afstuderen. Deze was erg lekker en gezellig. Gelukkig was het ook ontzettend mooi weer!

Helaas komen alle vervelende dingen tegelijk. Ten eerste brak mijn tas en ten tweede had ik last van mijn oor. Daar moest ik dus even naar laten kijken, want ik zou het weekend gaan vliegen. Gelukkig kon ik nog bij de huisarts terecht en kon het euvel worden verholpen zonder kuurtje. Ik wist al dat het niet ontstoken was, dus dat was fijn.

Op donderdag was er weer een promotie voor de petitie van Ik Wil Audiodescriptie. Deze keer stonden we in Almere. Heb jij de petitie al getekend? Via je de link kun je dat doen. Je helpt er 350.000 blinden en slechtzienden mee. Ik las deze week Aristoteles & Dante Ontdekken De Geheimen Van Het Universum uit en begon ik in Zeven Minuten Na Middernacht.

15-21 juli

De koffer moest worden ingepakt, Zeven Minuten Na Middernacht moest uit en de resterende blogjes voor tijdens mijn vakantie moesten worden afgemaakt. Een beetje stress, maar het is gelukt. Die koffer was zo gedaan, maar de rest niet. De ochtend van vertrek las ik Zeven Minuten Na Middernacht uit, schreef ik in een razend tempo mijn recensie en plande ik alles in. Daarna ging ik op vakantie. Ik begon in Ik Zie Je Op Het Strand van Jill Mansell toen ik 3 uur vertraging had. Tenslotte kwam deze week Lust For Life, het nieuwe album van Lana Del Rey uit. Als je op de link klikt, kom je bij de cd bij bol.com uit, waar je hem kunt bestellen. Ik raad je echt aan om het te doen, er zit een stuk meer power in deze plaat dan in haar vorige werk.

22-28 juli

Nog steeds op vakantie, nog steeds mijn boek niet uit. In de eerste alinea van deze blogpost staat een verwijzing naar mijn reisverslag waar je mijn belevenissen van deze week terug kunt vinden.

In mijn hotelkamer in Vilnius kwam ik er achter dat de petitie Ik Wil Audiodescriptie de krant heeft gehaald en later werd ik door Nicky van Lovely Time With Nicky geattendeerd op het feit dat ik in de vlog van Vet Gezellig zit. Ik was even vergeten dat deze online zou komen. Ik heb hem nog niet gezien, want ik vind mezelf terugzien echt vreselijk en daarnaast vind ik vlogs niet zo interessant, behalve van booktubers. Ik heb gewoon meer met blogs.

In het vliegtuig van Tallinn naar Londen las ik Ik Zie Je Op Het Strand uit, waarvan de recensie later deze week zal verschijnen. Daarna begon ik in Ed Sheeran: A Visual Journey en kocht ik Alle Sterren, de verhalenbundel van The Lunar Chronicles.

29-31 juli

Ik kwam weer thuis, pakte mijn koffer uit en schreef mijn reisverslag. In Londen las ik Ed Sheeran: A Visual Journey uit. Ook deze recensie komt later deze week online. In het vliegtuig naar Amsterdam begon ik in Het Zusje van Louise Jensen. De vlucht was echter zo kort, dat ik daar nog niet ver in ben gekomen.

Ik ben uiteraard in Alle Sterren begonnen, hoe kan het ook anders. Op de laatste dag van juli ga ik allemaal dingen doen waar ik voor mijn vakantie niet meer aan toe ben gekomen, zoals mailtjes beantwoorden en telefoontjes plegen. Zal ik Alle Sterren vandaag uit krijgen?

Hoe was jouw maand?

Tags:


Zomervakantie 2017: De Baltische Staten

Posted juli 30, 2017 by Laurie in Persoonlijk / 1 Comment

Daar ben ik weer, terug van weggeweest. Terug van vakantie. En wie terug is en blogt, schrijft een reisverslag. Ben jij benieuwd naar mijn belevenissen in de Baltische Staten? Lees dan verder!

16 juli
Vandaag vertrok ik alvast naar Londen, waar de reis zou beginnen. Ik reisde mee met een Engelse organisatie: Traveleyes. Aangezien dit mijn eerste keer was dat ik met deze organisatie op reis ging, besloot ik met de groep mee te vliegen vanuit Londen. Daar ging ik dan, op 16 juli. Voor het eerst alleen vliegen. Gelukkig bestaat er luchthaven assistentie, waardoor dat gewoon kan.

Mijn reis begon helaas wel met een domper. Ik had net mijn koffer door de drop-off gegooid toen ik een push notificatie kreeg dat ik vertraging had. Wel 5,5 uur. G*dver. Op de borden op Schiphol stond deze vertraging nog niet, dus ik had stiekem nog wel hoop. Die hoop vervloog een half uur later toch echt, toen het bekend werd dat ik toch echt vertraging had. Gelukkig niet de gevreesde 5,5 uur, maar 3 uur. Alsnog heel erg irritant. Ik besloot om toch alvast door de security te gaan, want wat kon ik anders? Achter de douane maar begonnen in een boek. omdat ik toch 3 uur moest wachten.

Toen ik ‘s avonds in Londen aankwam nog snel iets kleins gegeten, omdat het eten op het vliegveld niet lekker was en ik toch nog honger had. Een soepje was dus prima. Daarna tijdens het lezen van mijn boek in slaap gevallen en toen maar daadwerkelijk naar bed. Het desbetreffende boek was trouwens Ik Zie Je Op Het Strand van Jill Mansell.

17 juli
Vandaag begon de reis dus pas echt. In de ochtend vlogen we naar Tallinn, waar we ‘s middags aankwamen. Omdat het daar 2 uur later is dan in Londen, was de dag al bijna voorbij. We checkten in in ons hotel, wat nogal een apart gebouw was. Een heel oud gebouw, met oude, krakende houten vloeren en heel veel bochtjes en gangen. We hadden nog even vrije tijd voordat we gingen eten. Na het eten gingen we weer terug en lekker naar bed, ik was op.

18 juli
Vandaag hadden we een stadstour door Tallinn. Ik had niet verwacht dat het daar zo toeristisch zou zijn. Er liepen echt hele groepen toeristen, uit verschillende landen. Veel Italianen en Spanjaarden. Tallinn is een stad waar, ondanks alle oorlogen, nog heel veel bewaard is gebleven. De gebouwen die daar staan, dateren vaak nog uit de Middeleeuwen. De oude stad was heel smal, met Middeleeuwse straatjes, die bestraat waren met keien.

‘s Middags was er vrije tijd. Na het bezoeken van de haven zijn we op een terras geploft. Anderen hebben nog wat musea bezocht, maar ik houd daar niet zo van. En halloo, de zon scheen. Dus waarom geen terras? Na nog wat random te hebben rond gelopen, weer terug naar het hotel om even niks te doen. ‘s avonds weer uit eten en daarna nog wat gelopen en weer naar bed.

19 juli
Vandaag was de dag van het KGB museum in Hotel Viru. In de ochtend hadden we weer vrije tijd, en ‘s middags de rondleiding. Hotel Viru is geopend in 1972 en is gebouwd omdat er toeristen uit het Westen naar Estland wilden komen. Omdat Estland deel uitmaakte van de Sovjetunie, was de KGB daar gestationeerd. Ook in het hotel. We kregen uitleg over hoe ze te werk gingen om mensen te kunnen bespioneren. We konden hun werkkamers zien, die nog in tact waren gebleven. Het museum bestaat maar uit 2 ruimtes, maar er is daar heel veel gebeurd.

Na deze rondleiding hadden we nog wat vrije tijd waarna we gingen eten in een Middeleeuws restaurant. Alles was zo veel mogelijk Middeleeuws: de stijl, het eten en de aankleding. Ik verbaasde me over de hoeveelheid eten die ik op mijn bord kreeg en niemand kon het op. Daarna nog wat rondgelopen en weer naar het hotel. De koffer inpakken, want de volgende dag vertrokken we uit Tallinn.

20 juli
Vandaag gingen we verder naar Riga. Onderweg stopten we eerst nog in Estland, in Parnu. Dit is de zomerhoofdstad van Estland. En laten we nou net daar onze eerste regen van de vakantie hebben gehad. Na een korte stadstour nog even kort op het strand geweest, maar toen zette de regen echt door.

Na de lunch ging de reis weer verder. Naar Letland. Na 2,5 uur in de bus, waarin ik echt geen zin had om te lezen, kwamen we aan bij het kasteel van Bisschop Albert, de Bisschop van Riga in de dertiende eeuw. Dit stond in een nationaal park. Het kasteel is deels bewaard gebleven. Ook hier kregen we een rondleiding. Na een uur ofzo ging de reis weer verder naar Riga, waar we in de avond pas aankwamen.

21 juli
Vandaag hadden we een stadstour door Riga. Ik kan me van Riga eigenlijk niet zoveel meer herinneren. Dit had er mee te maken dat de gids echt niet goed was. Haar Engelse uitspraak was zo belabberd dat ik haar na een minuut al niet meer kon volgen. Riga is wat nieuwer, dat is alles wat ik nog weet.

Na de rondleiding nog wat door de stad gelopen en weer terug naar het hotel, want ik wilde even een powernap doen. Is niet gelukt helaas. ‘s Avonds alweer uit eten en daarna weer naar bed.

22 juli
Vanochtend zijn we naar een markt geweest, de grootste van Riga. Het was geen toeristische markt, gewoon de markt waar de inwoners van de stad dagelijks hun boodschappen kunnen doen. Waar kun je nou nog een ontbijtje scoren voor €2,30? Juist ja, daar.

Na het bezoek aan de markt gingen we naar het monument van Zanis Libke, die tijdens de Tweede Wereldoorlog heel veel Joden heeft verborgen en daarmee gered. Dit deed hij in Riga en daarbuiten, samen met zo’n 25 helpers. Het hele monument is van hout en je kunt er uiteraard ook in. Het is namelijk een bunker.

Hierna gingen we even eten bij een heus knoflookrestaurant. In de meeste gerechten daar zat knoflook. Zo was er knoflookijs, creme brulée met knoflook en zelfs knoflookbier. Na deze ervaring gingen we naar het chocolademuseum. Helaas viel dat even vies tegen. Ja, je kreeg gratis chocola, maar dat was het dan ook. De tijdlijn met de geschiedenis van chocola was compleet in het Lets, dus daar schoten we niet veel mee op. Voor de rest was er niet echt wat te zien in het museum. Jammer! Daarna weer wat gegeten en snel naar bed.

23 juli
Het was weer tijd voor vertrek. Weer stopten we onderweg, weer 2 keer. De eerste stop was nog in Letland, bij Rundale Palace. Dit paleis is ook al 3 eeuwen oud, met heel veel versierd pleisterwerk et cetera. Ik vond dit paleis totaal niet boeiend, dus kan ik er niet veel over vertellen.

Na de lunch reden we verder, naar de heuvel met alle kruizen. Er staan wel honderdduizend kruizen op deze heuvel, welke vaak ook al 300 jaar oud zijn. Je kunt de heuvel op en tussen de kruizen lopen, maar je bent er zo doorheen. Na dit bezoek ging de reis verder naar Vilnius, Litouwen. De heuvel ligt trouwens ook in Litouwen. Na aankomst snel eten en slapen.

24 juli
Regen, regen, regen. Dat is deze dag in het kort. De ellende was ‘s ochtends al begonnen. En in deze stromende regen deden wij een stadstour van Vilnius. Vilnius is ook al oud, maar minder oud dan Tallinn. De stad telt 42 kerken, echt ongelooflijk. We hebben de universiteit bezocht en een aantal van deze kerken. De gids was zo enthousiast dat de rondleiding een uur uitliep. Snel wat gegeten en nog wat geprobeerd rond te lopen, maar het bleef hozen. Terug naar het hotel dan maar en lezen. En toen ging de zon schijnen…….

25 juli
Vandaag gingen we naar een ander nationaal park, met een bos. En een heuvel met zeven meren. Daar wat rondgelopen en naar een eeuwenoude watermolen geweest. Daarna wat gegeten en door naar Daugavpils. Dit was omdat de rit van Vilnius naar Tartu anders meer dan 7 uur zou duren. Maar echt, wat een immens lelijke stad is Daugavpils. Niks te beleven en allemaal oude Sovjet blokkendozen. Bah.

26 juli
Vandaag zonder verdere bezichtigingen door naar Tartu, wat 5,5 uur duurde. Daar aangekomen heel snel geluncht, waarna we een korte stadstour deden. Hierbij bezochten we ook de universiteit, welke al ruim 500 jaar bestaat. Na deze rondleiding zijn we weer gaan eten, wat eigenlijk overbodig was, want niemand had echt honger.

27 juli
De laatste volle dag. We hebben de botanische tuinen bezocht, maar ik heb daar niets mee. Bovendien vond ik het lastig, want ik kende bijna geen enkele plantennaam in het Engels. Ik heb echt geen idee wat die gids allemaal vertelde, omdat hij echt veel te wetenschappelijk bezig was. Hij wijdde heel erg uit over de groei van de plant et cetera, maar met allemaal wetenschappelijke termen.

Na deze rondleiding was het tijd voor een boottochtje over de rivier. Dit boottochtje hield het volgende in: heen varen, dezelfde weg weer terug, langs de stijger, andere kant op varen, dezelfde weg weer terug en aanmeren. Was wel OK, want het begon te regenen en wij zaten droog. Ik was inmiddels flink verkouden, wat echt helemaal niet fijn is als je de volgende dag moet vliegen.

28 juli
Inpakken en wegwezen. OK, zo ging het niet letterlijk. We hadden in de ochtend nog een paar uur vrij voor we naar het vliegveld vertrokken. Alleen is Tartu nou niet zo groot en is het ‘s zomers een echte slaapstad omdat de studenten allemaal weg zijn. En ik was echt niet fit. Had het echt helemaal gehad. Kop vol snot en een doorkomende verstandskies. Tel daar maar een flinke vermoeidheid bij op en het plaatje is compleet. Maargoed, de terugreis verliep voorspoedig. Ik had mijn boek uit, eindelijk. Omdat ik een heel slecht aansluitende vlucht zou hebben naar Amsterdam, besloot ik bij de boeking in januari nog een nachtje te blijven slapen in Londen, in hetzelfde hotel als op de heenreis, op Londen Gatwick.

29 juli
Veel te vroeg wakker, nog steeds niet fit en zwarte zaterdag. Niet de beste combinatie. Vandaag vloog ik terug naar huis. Terug naar mijn eigen bed, gezond eten et cetera. De vlucht is goed verlopen, maar het was echt ontzettend druk op Londen Gatwick. In de avond was ik compleet gesloopt weer thuis.

Of ik terug zou gaan naar de Baltische Staten? Ik denk het persoonlijk niet. Voor mij was één keer goed. Ik raad je wel aan om, mocht je deze landen willen bezoeken, ze meteen alle drie tegelijk te doen. Als je bijvoorbeeld alleen naar Tallinn of Riga zou gaan, ben je binnen 2 dagen wel uitgekeken. Ook raad ik het aan om gegidste stadstours te doen en ook al houd je niet van musea, deze toch te bezoeken. Anders is er namelijk niet veel te zien.

Waar ga jij naartoe op vakantie?

Tags:


Booktag: Dit of Dat

Posted juli 26, 2017 by Laurie in Booktags / 1 Comment

Een aantal maanden geleden zag ik bij Inge van Readinge de booktag “Dit of Dat”. Ik wilde hem al een tijdje overnemen, maar het kwam er niet van. Benieuwd naar mijn keuzes? Lees dan verder!

Audioboek of echt boek?

Audioboek, omdat ik echte boeken niet kan lezen door mijn visuele beperking.

Zachte kaft of harde kaft?

Ik zou voor een harde kaft gaan, want ik denk dat deze minder snel kan beschadigen (lees scheuren) dan een zachte kaft.

Fictie of non-fictie?

Ik lees allebei wel graag, dus ik kan hier niet uit kiezen.

Harry Potter of Twilight?

Ik hou van beiden, maar in Twilight ben ik wel Team Jacob. Edward is zo saai.

Boekwinkel of online?

Ik ben helaas op online aangewezen, maar als het kon, zou ik boekwinkel zeggen.

Standalone of triologie?

Het ligt er aan. Ik lees vaak standalone boeken, maar als de triologie goed is, vind ik dat ook niet erg.

Zwaar & dik of lief & kort?

Het ligt echt aan het verhaal. Mag dik & lief ook? Want vaak zijn dat wel de beste boeken. Ik houd niet zo heel erg van die zware kost.

Lezen in een knusse omgeving of in de zon?

Ik denk dat ik dan toch voor de zon ga. Anders lig je je ook maar te vervelen tijdens het bruin worden.

Warme chocolademelk of koffie?

Koffie en thee.

Ik daag Jaike van Jaike Vs De Boeken, Ayla van Books And Babbles, Joost van Nerdygeekyfanboy en Frank van Nerdpraat uit om deze tag ook in te vullen.

Veel plezier!

Tags: