Recensie: Nicola Yoon – Everything Everything

Recensie: Nicola Yoon – Everything Everything

© foto: Bol.com

Sinds augustus draait de film Everything Everything in de bioscoop. Deze film is gebaseerd op het gelijknamige boek van Nicola Yoon. In het Nederlands heet dit boek “Alles Wat Je Lief Is”. De filmrecensies en –kritiek gaven voor mij de doorslag om het boek te lezen. Ik heb per ongeluk de Engelse versie gekocht, maar dat veranderde mijn mening niet.

Samenvatting van het boek

Maddy is allergisch voor alles. Om deze reden is ze aan huis gekluisterd. Als ze in contact komt met iets nieuws bestaat de kans dat ze dood gaat. Ze brengt haar tijd door met lezen en leren en haar moeder en privé verpleegkundige zijn de enige mensen die ze ooit ziet. Maar dan krijgt ze nieuwe overburen. Maddy heeft direct een oogje op Olly en Olly op haar. Lukt het om elkaar ooit te ontmoeten? En zo ja, zal Maddy deze ontmoeting overleven?

Mening

Voor het lezen had ik al wisselende meningen gehoord over het boek. Of je vindt het fantastisch, of helemaal niets. Ik snapte meteen waar het nee kamp het over had toen ik het boek opensloeg. De hoofdstukken zijn kort en de schrijfstijl is simpel. Te simpel naar mijn mening. Dit maakte Everything Everything een boek waar ik me direct al aan ergerde en niet van zou kunnen genieten. Daarnaast vroeg ik me af hoe realistisch het verhaal nou eigenlijk is. Van een contemporary verwacht je namelijk wel enige vorm van realiteit. Na enig speurwerk op het internet blijkt Scid wel bij meisjes voor te komen, dus dat klopt in ieder geval. Maar toch, iets voelde niet in orde. Zo’n onderbuikgevoel waar ik nog niet te veel over kan vertellen.

Vervolgens sprong het verhaal naar mijn idee van de hak op de tak en zat er weinig logica in. Ik weet niet of ik essentiële informatie heb gemist vanwege de vele tekeningen die het boek bevatte welke ik niet kan zien. Nog een puntje waardoor ik het boek wat simpel vond: de hoeveelheid tekeningen. Ik heb liever een verhaal wat je in een ruk door kunt lezen zonder continu onderbroken te worden door tekeningen. Deze tekeningen zorgden bij mij voor het gevoel dat Everything Everything vele plot holes bevatte. Natuurlijk zijn er meerdere boeken waarbij er tekeningen midden in het verhaal staan, maar die zijn niet essentieel voor het plot. Een goed voorbeeld hiervan is de Phobos triologie van Victor Dixen.

En om nog maar te zwijgen over het einde. Of nouja, het begon eigenlijk al in het midden. Hoe verder ik in het boek kwam, hoe meer ik het gevoel kreeg dat het afgeraffeld was. De plottwist was enorm voorspelbaar. Het lezen van Everything Everything vond ik helaas verspilde moeite. Ik vind het ook absoluut vervelend om deze recensie te schrijven, want het is één bonk negativiteit en ergernis.

Eindoordeel

Ik hoopte dat ik iemand zou zijn die Everything Everything goed zou vinden, want het verhaal leek veelbelovend. Helaas bleek het tegendeel al snel bewezen, na de eerste bladzijden al. Ik heb me het hele boek aan het verhaal geërgerd . Toch ben ik door blijven lezen, want ik hoopte op een omslagpunt. Dat omslagpunt werd helaas alleen maar een dieptepunt. Ik wilde niet te kritisch zijn en het boek voortijdig aan de kant leggen. Helaas kan ik dit boek niet aanraden. Mijn waardering op  Goodreads was dan ook slechts één ster, voor de moeite. Sorry. Volgende keer weer een positiever geluid, dat beloof ik.

Wat vind jij van Everything Everything?

Wrap-up | Augustus 2017

Wat gaat de tijd toch snel! De meteorologische herfst is alweer twee dagen oud en we hebben nou niet zo’n beste zomer gehad. Zal september ons een mooie nazomer geven? Augustus was de maand van weinig doen en veel lezen. Benieuwd naar mijn maand? Klik dan verder om meer te lezen.

01-08 t/m 06-08

Dit was een week van bijkomen en bijwerken. Ik was net terug van vakantie, dus had nog wat recensies en andere blogs in te halen. Niet alleen blogs, maar ook mailtjes. Ik las deze week Alle Sterren uit, ging verder in Het Zusje van Louise Jensen en begon in En Uit De Bergen Kwam De Echo van Khaled Hosseini. Tenslotte kocht ik nieuwe kasten en een nieuw bureau en had ik mijn eerste portie Baker’s Dough. Een paar hapjes maar, maar dat smaakte naar meer.

07-08 t/m 13-08

Weer een rustig weekje. Zover je van rustig kunt spreken als je je kamer leeg moet halen en meteen maar even gaat opruimen. Ik reed deze week lekker drie keer paard, waarvan één keer op de manege waar ik in de zomer van 1998 was begonnen. Dit deed ik met twee vriendinnen van de basisschool in het kader van een reünie actie. Ik zag mijn vroegere beste vriendin weer eens na 13 jaar. En vond ik die manege nog leuk? Nee. Daar weg gaan was echt de beste keuze ooit.
Zoals gezegd moesten mijn kasten en bureau leeg, opgeruimd en uit elkaar worden gehaald. Natuurlijk had ik daarnaast ook tijd om te lezen. Ik las En Uit De Bergen Kwam De Echo uit, worstelde verder in Het Zusje en begon in Ginny Moon Heeft Gelijk.

14-08 t/m 20-08

Deze week stond in het teken van de kamer make-over. Daarnaast was mijn moeder deze week jarig en gingen we dat vieren. Ik las Ginny Moon Heeft Gelijk uit en begon in Duet Met Jou en Grote Kleine Leugens. Het Zusje heb ik weggelegd. Daar schreef ik dit artikel over.

21-08 t/m 27-08

Ik ging deze week iets heel vets doen. Ik ging namelijk meedoen met een promofilmpje voor Het Geluid van Q-Music. Dus, op naar de studio! Ik zal niet uitweiden over de opname zelf, want dat is niet nodig. Het resultaat? Lees dan maar verder! Daarnaast is de zoektocht naar een baan deze week echt losgebarsten. Ondertussen las ik lekker verder. Duet Met Jou is uit, Muggenland is opengeslagen en ik ben verder gegaan in Grote Kleine Leugens. Tenslotte vierden we de verjaardag van mijn nichtje en ging ik weer lekker sushi eten. Bij een goede all you can eat in Voorburg, waar ik nog nooit was geweest, maar zeker vaker ga komen.

28-08 t/m 31-08

He he, we hebben weer zomer! Vorige week ook al, maar gelukkig zet de zomer nog even twee dagen door. Heb echt nog zoveel korte broeken niet aan gehad dit jaar, echt bizar. In dit mooie weer las ik zowel Muggenland als Grote Kleine Leugens uit. Daarnaast begon ik in Everything Everything. Ik ben heel benieuwd, want mijn eerste reactie is meh. Tenslotte kwam het promofilmpje voor Het Geluid online. Benieuwd? Je kunt het filmpje hier zien. Mooie afsluiting van augustus dus!
Hoe was jouw maand?
Bookhaul | Juli & Augustus 2017

Bookhaul | Juli & Augustus 2017

De zomervakantie is weer voorbij. Werk en school zijn weer begonnen en vandaag begint de meteorologische herfst. In de zomer spreekt men vaak over komkommertijd en dat geldt zeker ook voor het verschijnen van nieuwe boeken. Ideaal om je TBR een beetje in te dammen dus. Is mij niet helemaal gelukt, want een aantal net toegevoegde boeken heb ik al gelezen. In de zomermaanden heb ik in totaal maar 7 boeken aan mijn collectie toegevoegd, dus besloot ik juli en augustus te combineren in één bookhaul. Dit neemt niet weg dat ik niet meer boeken heb geluisterd via Storytel en “geleend” heb bij de blindenbibliotheek. Maar, dat telt niet echt bij een bookhaul toch?

Juli

Bookchoice
Uit het pakket van Bookchoice van juli heb ik maar een boek gehaald. Dit is Zolang Er Leven Is van Hendrik Groen, het vervolg op Pogingen Iets Van Het Leven Te Maken. Ik heb Zolang Er Leven Is even snel tussen Winter en Ari&Dante door gelezen, maar heb het niet gerecenseerd. Daarnaast zat ook Ik Zie Je Op Het Strand van Jill Mansell in het pakket, welke ik heb beluisterd via Storytel. Mijn recensie kun je hier lezen.
Gekocht
Deze maand heb ik maar twee boeken gekocht. Ten eerste kwam Muggenland van David Arnold eindelijk uit. Dit boek heb ik al gelezen en gerecenseerd
Ten tweede kwam Alle Sterren, de verhalenbundel van The Lunar Chronicles uit. Ik, Lunartic die ik ben, moest en zou deze meteen lezen. Ook hiervan heb ik al een recensie geplaatst.

Augustus

Bookchoice
Deze maand heb ik twee boeken uit het Bookchoice pakket gehaald. Als eerste De Laatste Roos Van De Zomer van Santa Montefiore. Nu heb ik de hele serie compleet. Daarnaast heb ik Gebroken van B.a. Paris uit het pakket gehaald. Ik heb dit boek vaker voorbij zien komen, dus werd benieuwd.
Gekocht
Tenslotte heb ik nog twee boeken gekocht. Als eerste Duet Met Jou van Dani Atkins. Dit boek heb ik al gelezen en mijn recensie vind je hier. Ten tweede heb ik Het Zomerhuis van Ann Brashares gekocht. Ik wil dit boek binnenkort gaan lezen.
Welke boeken heb jij in de zomer aan je collectie mogen toevoegen?
Recensie: Liane Moriarty – Grote Kleine Leugens

Recensie: Liane Moriarty – Grote Kleine Leugens

© Foto: Bol.com

Een paar maanden geleden zag ik heel veel voorbij komen over de serie Big Little Lies. Op dat moment wist ik niet dat deze miniserie gebaseerd is op een boek. Toen ik dit boek tegenkwam tijdens het scrollen op Storytel, herkende ik het direct en besloot ik het op mijn boekenplank te zetten. De afgelopen twee weken las ik het boek.

Samenvatting van het boek

Op een Australische basisschool vindt een gruwelijk misdrijf plaats. Dit gebeurt tijdens de jaarlijkse quizavond. Wat is er gebeurd? De ouders proberen elkaar zwart te maken door middel van smerige roddelpraat en leugens. Wat is er allemaal waar? Wat ging hier aan vooraf? Komt de waarheid ooit aan het licht? In Grote Kleine Leugens worden drie ouders op de voet gevolgd: Madeleine, Celeste en Jane. Zouden zij hier iets mee te maken hebben?

Mening

Aan het begin van Grote Kleine Leugens moest ik even wennen aan de opzet van Liane Moriarty. Maar al snel werd duidelijk hoe het boek in elkaar steekt. Het boek begint op de quizavond zelf, gaat daarna verder op de ochtend na de quizavond en maakt een sprong terug in de tijd, naar de oriëntatiedag van de kleuters. Vervolgens wordt het verhaal chronologisch verder verteld. Door deze manier van schrijven voel je de hele tijd zo’n onderhuidse spanning tijdens het lezen. Wat is er toch allemaal gebeurd? Heeft die ouder er misschien iets mee te maken? Of die? Of toch een andere ouder? Tijdens het lezen ben ik meer dan eens op een ander spoor gezet. Maar welk spoor bleek juist? Daar kwam je pas heel laat achter. Dit zorgde ervoor dat je wilde blijven lezen. Als ik niet meerdere boeken tegelijk zou lezen, zou ik dit boek denk ik snel uit hebben.

Het volgen van meerdere ouders, moeders in dit geval, is ook iets wat de onderhuidse spanning voedt. Lukt het Celeste haar huwelijk te redden? Zou zij of haar man er iets mee te maken hebben? Of is het toch Madeleine, die het heerlijk vindt om zich in conflicten te bevinden? En wat heeft Jane allemaal meegemaakt? Zou dat kunnen leiden tot hetgeen er is gebeurd? Doordat het boek zo vaak van perspectief wisselde, wordt het tempo goed op peil gehouden. Ook deze perspectiefwisselingen zorgen voor een voortdurende spanning. Toen het boek het einde naderen, had ik echt van die spanningskriebels in mijn onderbuik. Deze werden nog eens extra gevoed door wat de andere ouders allemaal aan de journalist vertellen.

Is er een minpunt te noemen? Ja. Hoeveel spanning er ook in het boek zat, had ik het idee dat het soms een beetje te langdradig was. In dat opzicht was ik wel weer blij dat ik meerdere boeken tegelijk aan het lezen was.

Eindoordeel

Grote Kleine Leugens is niet perfect. Toch zorgde de schrijfstijl van Moriarty voor een constante spanning omdat je echt per se wilde weten wat er nou was gebeurd en wie wat had gedaan, dat je wel door móést lezen. Ik waardeer het boek dan ook met vier sterren. Of ik de serie al heb gezien? Nee, want hij staat (niet meer) op Netflix.

Heb jij het boek gelezen of de serie gezien?

Recensie: David Arnold – Muggenland

Recensie: David Arnold – Muggenland

© foto: Blossom Books

In januari 2017 kwam De Kids Of Appetite uit, het debuut van David Arnold hier in Nederland. Klik op de link om mijn recensie van dit boek te lezen. Echter, dit was niet zijn schrijversdebuut in Amerika, dat was Mosquitoland. Blossom Books bracht in juli dit jaar de Nederlandse vertaling van dit boek uit: Muggenland. Zoals je in mijn recensie van De Kids Of Appetite kunt lezen, vond ik dit boek echt fantastisch. Ik was benieuwd of ik Muggenland net zo goed zou vinden. Ben jij dat ook? Lees dan verder!

Samenvatting van het boek

Mary Iris Malone, Mim, is niet in orde. Althans, dat zegt ze zelf. Haar ouders zijn gescheiden en samen met haar vader en stiefmoeder is ze naar Misisippi (wat een moeilijke naam om te spellen blijft dit) verhuisd. Als Mim hoort dat haar moeder ziek is, wil ze haar opzoeken en reist ze naar Cleveland. Dit wordt een roadtrip om nooit te vergeten. Tijdens haar reis ontmoet Mim allerlei bijzondere mensen en beleefd ze heel wat avonturen. Zal het haar lukken om op tijd bij haar moeder te zijn? Waarom is haar moeder gestopt met het schrijven van brieven en neemt ze haar telefoon al drie weken niet op?

Mening

Toen ik in Muggenland begon, besloot ik het niet met De Kids Of Appetite te vergelijken. Dat legde de lat voor dit boek een stuk minder hoog en zou het mij eventueel minder teleur kunnen stellen.. Net als Vic in De Kids Of Appetite is Mim en bijzonder personage. Ik vond Vic een beetje een nerd, maar Mim is dat zeker niet. Tenminste, zo kwam ze niet op mij over. De andere personages waren stuk voor stuk mensen met een verhaal, met een geschiedenis. Muggenland was op sommige momenten echt een emotioneel boek, maar daar hadden we hoi hoi ik ben Walt voor. Walt weet van iedere situatie, hoe lastig ook, iets lachwekkends te maken. Dat is de kracht van Walt. En Beck? Beck was fantastisch. De gesprekken tussen hem em Mim waren zowel serieus als grappig. Misschien past serieus met een luchtige ondertoon hier beter. Deze ondertoon maakte het boek een heel fijn boek om te lezen.
En laten we het eens over de grappen hebben. Het boek staat vol met grappen zoals “hij was nog vreemder dan een huis tuin en keukeneikel”, wat mij regelmatig in de lach deed schieten. Muggenland is weer fantastisch geschreven en vertaald. Het niveau van David Arnold was al net zo hoog als in De Kids Of Appetite en dan te bedenken dat dit in Amerika nog maar de voorloper van dat geweldige boek was. Kan ik iets negatiefs over Muggenland zeggen? Nee. Ik sloeg dit boek met een grote glimlach dicht.

Eindoordeel

Over het eindoordeel van dit heerlijke zomerboek kan ik heel kort zijn. Ik waardeer het met vijf sterren en kan hier niets meer aan toevoegen.
Zou jij, net als Mim, ooit een roadtrip door Amerika willen maken?
Recensie: Dani Atkins – Duet Met Jou

Recensie: Dani Atkins – Duet Met Jou

© foto: bol.com

Als ik één boek moest noemen waar ik de afgelopen weken veel over heb gelezen, is het Duet Met Jou van Dani Atkins. Veel medebloggers schreven recensies en veel lezers waardeerde dit boek met een hoog aantal sterren op Goodreads. Reden voor mij om Duet Met Jou te lezen dus.

Samenvatting van het boek

Duet Met Jou speelt zich af in een nacht, een afschuwelijke nacht. Ally en Charlotte, twee oude vriendinnen, komen elkaar na jaren weer tegen. Alleen niet op zo’n fijne plek, namelijk de Intensive Care van het ziekenhuis waar hun beider echtgenoten vechten voor hun leven. Ally waakt aan de zijde van haar man Joe terwijl Charlotte naast het bed van haar David zit. Voordat alles zo vreselijk mis ging tussen Ally en Charlotte, had Ally een relatie met David. Wat is daar toch voorgevallen? Wat heeft de vriendschap tussen Ally en Charlotte doen klappen? Lukt het beide vrouwen om elkaar deze nacht niet in de haren te vliegen? En misschien wel de belangrijkste vraag: overleven David en Joe deze nacht?

Mening

Toen ik Duet Met Jou opensloeg, vreesde ik voor een zoetsappige chiclit. Dit is een genre waar ik niet dol op ben. Gelukkig had ik het bij het verkeerde eind. Het begin van het boek was zeer mysterieus, want de mannen werden niet bij naam genoemd. Je raakte hierdoor al meteen geprikkeld. Wie is toch die man? En bij wie hoort hij? In het begin werd al duidelijk dat Ally en Charlotte een verleden hadden, en zeker een gemene deler. Maar wat is er toch gebeurd? Dor middel van flashbacks kom je daar snel achter. Deze flashbacks waren niet storend om het verhaal te begrijpen, evenals de snelle perspectiefwisselingen. Beide pasten goed binnen het verhaal. Helaas hadden, met name de flashbacks, wel invloed op het tempo van het verhaal.

Wat de achterflap van Duet Met Jou in eerste instantie niet doet vermoeden, is dat de mannen maar een (hele) kleine bijrol spelen. Het verhaal draait vooral om Ally en Charlotte en zelfs nog meer om de flashbacks. Dat vond ik in eerste instantie jammer. Hierdoor duurde het ook even voor ik het boek kon waarderen zoals ik dat in mijn eindoordeel heb gedaan. Dit komt mede door het laatste deel van het boek. Want wat een emotionele rollercoaster is dat! Bij dit stuk van het verhaal zijn tissues een echte must have.

Eindoordeel

In het begin was ik niet zo zeker van Duet Met Jou. Ik was bang dat het een boek was waar ik me moeilijk doorheen kon slaan. Dit kwam mede door het gevoel dat ik een chiclit aan het lezen was. Echter, het einde maakte veel goed. Ik had het idee dat het verhaal toen pas echt begon. Het tempo ging direct een stuk omhoog en je was door alle flashbacks heen. Wat ik eerder zei, dat de flashbacks goed bij het verhaal passen, klopt nog steeds, maar dat maakt het niet vlotter. Het einde was dat echter wel. Zowel Ally als Charlotte maakte toen in hun gedragingen een paar welkome veranderingen door. Vooral Charlotte. Mijn oordeel over Duet Met Jou bleef heel lang op drie sterren steken. Toen ik de laatste bladzijde had gelezen, besloot ik er nog een ster bij te doen. Daarmee eindigt mijn waardering op vier sterren.

Heb jij Duet Met Jou al gelezen en zou je dit boek aan iemand aanraden?

Book tag: Epic Reads

Ik werd door Kirsen van Boekwereld getagd voor de epic reads booktag. Via bovenstaande link kun je haar antwoorden leze. Ik had geen idee wat ik van deze tag kon verwachten, dus ik ga hem invullen zonder eerst vooruit gelezen te hebben. Benieuwd naar mijn antwoorden? Lees dan verder!

1. Als je een auteur en een van zijn of haar personages zou uitnodigen, wie zou je dan uitnodigen?

Vraag 1 is meteen al een lastige vraag. Hoe zou ik moeten kiezen? Er zijn zoveel toffe auteurs en personages, kiezen lijkt oneerlijk.

2. Van welk boek hoop je dat de auteur een prequel gaat schrijven?

Kirsten had hier Harry Potter op geantwoord, maar bij mijn weten is daar al een prequel van. Twilight daarentegen niet. Hoe is de familie Cullen in Forks terecht gekomen? Enzovoort.

3. Welke twee personages (niet van hetzelfde boek) zouden een goed koppel zijn?

Wolf en Rose Hathaway. Twee vechters. Hoewel Thorne ook goed bij Rose zou passen, want ze zijn allebei best sarcastisch. Oh wacht, ze hebben nog meer met elkaar gemeen.

4. Als je je favoriete auteur in de bus/trein of waar dan ook zou tegenkomen en je mag maar een ding tegen ze zeggen, wat zou je dan zeggen?

Hmmmm dat is een goede vraag. Ik zou hem/haar sowieso straal voorbij lopen, want ik kan hem/haar niet herkennen natuurlijk.

5. Door welk boek ben je gaan lezen?

Ik las al van kinds af aan. Maar ik denk wel de boeken van Carry Slee en Jacques Vriens. Toen ik moest lezen voor de lijst vond ik dat een ramp, maar ik las wel gewoon door in boeken die ik zelf wilde lezen.

6. Je boekenkast staat in brand. Welk boek zou je redden als dat kon?

Nou, ik moet sowieso mijn iPad/iPhone redden, dus ik heb dan mijn hele boekenkast gered. Lang leve de cloud ?

7. In welke dystopische wereld zou je willen leven en waarom?

In geen enkele dystopische wereld. Die werelden zijn vaak heel oneerlijk. Wat wel heel chill zou zijn, is dat er elementen van de wereld van The Lunar Chronicles in onze huidige wereld zouden komen. Zoals magneetzweeftreinen en hovers. Echt, een hover zou echt zo handig zijn!

8. Wat is het meest geweldige boek dat je hebt gelezen?

Dat is niet te zeggen. Ik geef ze niet voor niets vijf sterren op Goodreads. Kijk daar maar eens en kies zelf ?

Ik tag de volgende bloggers:
Joost van NerdyGeekyFanboy, Frank van Nerdpraat, Monica van My Perfect Booklife en Marleen van Favoritez.

Veel plezier met invullen!

Waarom ik Het Zusje van Louise Jensen niet uit las

Waarom ik Het Zusje van Louise Jensen niet uit las

Soms heb je het wel eens. Niet vaak, maar als je het hebt, is het heel erg jammer. Een boek wat je eigenlijk ontzettend tegenstaat en wat je niet uit leest. Dit is me deze zomer al twee keer overkomen. Een paar maanden geleden nog met Harteloos van Marissa Meyer en nu met Het Zusje van Louise Jensen.

Het begin

Ik begon met het luisteren van dit boek op mijn terugvlucht van Londen naar Amsterdam, op 29 juli. Inmiddels is dat al bijna drie weken geleden. De flaptekst van het boek sprak me aan. Goh, dit wordt een intense thriller. Onderhuidse spanning, mysterie enzovoorts. In het begin was dat zeker zo. Waarom is Charlie dood? Is ze vermoord? En wat had Grace gedaan? Wat is er met haar ouders gebeurd? Wie volgt Grace? Daardoor bleef ik geprikkeld en las ik door.

Traag en oppervlakkig

Helaas verdween deze onderhuidse spanning en prikkeling sneller dan me lief was. Daarnaast had ik wel wat meer verwacht, een knetterende onthulling, een wending in het verhaal of iets waar je nekharen van overeind gaan staan. Wat je op het puntje van je stoel laat zitten lezen. Helaas bleef dit allemaal uit, en was alles wat ik heb gelezen oppervlakkig. De gebeurtenissen volgden elkaar in een traag tempo op en waren niet echt spectaculair te noemen. Iets wat totaal niet bij een thriller past. Ik ben maar tot 52% van het boek gekomen en dat na drie weken tijd. Beloofde niet veel goeds. Heel erg jammer, want de recensie die me dit boek liet lezen was ontzettend lovend.

Worstelen

Wat voor mij de doorslag gaf om Het Zusje aan de kant te leggen was een andere recensie, gecombineerd met mijn eigen leeservaring en een enorme TBR. Deze recensie verwoord precies mijn gevoelens over het boek, dat het zo oppervlakkig is. Na drie weken ben ik pas net over de helft en eigenlijk heb ik niet zo de behoefte meer om te weten hoe het verder gaat. Als je de epiloog leest, weet je alles ook al en ik heb dat dus even gedaan. Precies wat ik al dacht, alles is zó voorspelbaar. Het Zusje kan mij helaas niet bekoren, terwijl ik thrillers echt heel fijn vind om te lezen. Het werd echt worstelen en dat is geen fijne leeservaring. Vandaag heb ik het boek dus maar weggelegd.

Heb jij wel eens een boek weggelegd omdat je er niet doorheen kwam?

Recensie: Benjamin Ludwig – Ginny Moon Heeft Gelijk

Recensie: Benjamin Ludwig – Ginny Moon Heeft Gelijk

Afgelopen juni was daar opeens Ginny Moon Heeft Gelijk, het debuut van schrijver Benjamin Ludwig. Uitermate geschikt voor fans van Het Rosie Project. Ik heb Het Rosie Project zelf nog niet gelezen, maar over Ginny Moon Heeft Gelijk las ik veel goede recensies. Tijd om dit boek te lezen dus!

Samenvatting van het boek

Ginny Moon is een meisje van veertien jaar en heeft autisme. Op haar negende is ze geadopteerd omdat haar moeder niet meer voor haar kan zorgen. Ze heeft nog een babypop waar ze héél goed voor moet zorgen en deze babypop vormt de rode draad van dit boek en haar gedachten. Iedere ochtend moet Ginny exact negen druiven eten en een glas mensenmelk drinken, want anders kan ze haar dag exact niet beginnen. Bij benadering een druif meer of minder is niet goed, want dan klopt er helemaal niets meer van. Ginny heeft het idee dat ze nergens bij hoort en dat ze alleen maar thuis hoort bij haar babypop en niet in haar adoptiegezin. Ze probeert uit alle macht om haar babypop terug te krijgen, want daar moet ze heel goed voor zorgen. Lukt het Ginny om dat voor elkaar te krijgen en wat is er aan de hand met haar babypop? Zou het Ginny lukken om zich ooit ergens thuis te voelen?

Mening

Ginny Moon Heeft Gelijk is geschreven als een dagboek. Dit resulteert in korte hoofdstukken die vlot weglezen. Daarnaast krijg je op deze manier een goed inzicht in het complexe brein van Ginny en begrijp je hoe iemand met autisme denkt. Dit is uiteraard één vorm van autisme, er zijn meerdere vormen en meerdere manieren van gedragingen en denkwijzen. Dit boek helpt je wel om meer inzicht te krijgen in een autistisch brein, zoals dat wordt genoemd. Zo had ik nooit in de gaten dat mensen met autisme vaak moeilijk kunnen begrijpen dat mensen ouder worden en veranderen. Dat ze niet meer dezelfde persoon zijn die ze jaren geleden waren en dat alles nog steeds klopt, ook al denkt Ginny van niet. Ze raakt op een gegeven moment ontzettend in de war en ik besefte niet dat dat kon door zoiets kleins en simpels.
Wat ik minder goed vind aan dit boek is meer een persoonlijk iets.  Ik wil absoluut niemand over één kam scheren met wat ik nu ga zeggen, maar dit is het gevoel wat ik tijdens het lezen van dit boek kreeg. Ik heb het idee dat de adoptieouders Ginny onnodig veel ontzeggen. Zo mag ze niet zelf haar eten uit de koelkast pakken of op internet zitten. Daarnaast loopt er op school continu een docent achter haar aan. Misschien is dit redelijk normaal bij mensen met autisme, maar voor mijn gevoel wordt zelfontplooiing de kop ingedrukt bij Ginny. Iedereen is heel voorzichtig met haar en onderschat haar mogelijkheden. De ouders, de therapeute en de school denken allemaal in beperkingen en grenzen, maar ook mensen met autisme hebben mogelijkheden. Ginny ook. Deze mogelijkheden worden onderschat en onderdrukt. Ergens in het boek vindt er een verandering plaats, maar daar kan ik hier niets over zeggen zonder de plot te verklappen.

Eindoordeel

Ginny Moon Heeft Gelijk is een boek dat vlot wegleest. Door de manier van schrijven krijg je meer inzicht in de werking van een autistisch brein, wat heel leerzaam is. Helaas wordt Ginny erg beschermd en dat vind ik jammer. Ik zou het boek zeker aanraden, zeker als je even iets tussendoor wilt lezen. Het is een goed boek voor zo’n gelegenheid, al heeft het wel een diepere lading. Ik waardeer Ginny Moon Heeft Gelijk met vier sterren.
Heb jij Ginny Moon Heeft Gelijk al gelezen en wat vond je ervan?
Recensie: Khaled Hosseini – En Uit De Bergen Kwam De Echo

Recensie: Khaled Hosseini – En Uit De Bergen Kwam De Echo

Vandaag een wat ouder boek, uit 2013 om precies te zijn. Dit boek stond ook al sinds 2013 op mijn TBR lijstje. Een vriendin van mij gaf me afgelopen week indirect een zetje om En Uit De Bergen Kwam De Echo eens op te pakken, zij las het namelijk ook. Ik hoorde al eerder dat dit boek minder goed is dan De Vliegeraar en Duizend Schitterende Zonnen, de andere boeken van Hosseini. Ik ben er blanco ingegaan, maar deel ik de algemene mening?

Samenvatting van het boek

En Uit De Bergen Kwam De Echo gaat over verwantschap. Verloren familie die je na jaren weer terugvindt. Het boek begint in 1952, in een klein Afghaans dorpje. Abdullah en Pari zijn broer en zus en hebben een hele sterke band. Op een dag vertrekt vader met Pari naar Kabul, wat een paar dagen lopen is. Abdullah haat het om zijn zusje alleen te laten, dus gaat mee. Wat hij niet weet, is dat dit de laatste paar dagen samen met Pari zullen zijn. Lukt het Abdullah en Pari elkaar ooit nog terug te vinden?

Mening

Het begin van het boek was veelbelovend. Net als de andere boeken van Khaled Hosseini begint En Uit De Bergen Kwam De Echo in de jeugdjaren van de hoofdpersoon. Deze jaren vallen vaak in de vroege geschiedenis van Afghanistan. Hierdoor krijg je een goed beeld van hoe het land vroeger was, voordat de Sovjets in de jaren tachtig va de twintigste eeuw Afghanistan binnenvielen. Al Hosseini’s boeken maken een tijdsprong naar de jaren negentig en verder, nadat Amerika Afghanistan in 2001 binnenviel. Dit is ook het geval bij En Uit De Bergen Kwam De Echo. De world building is ook dit weer zeer geslaagd.

Wat mij helaas erg tegenviel is dat En Uit De Bergen Kwam De Echo geen duidelijke verhaallijn had. Ieder hoofdstuk ging over iemand anders en had een compleet ander verhaal. Alle personages hadden op één of andere manier een connectie met Abdullah en Pari, zij het ver gezocht. Dit maakte het boek zeer verwarrend. Naar mijn idee bestond het meer uit losse, bijeengeraapte flarden dan uit een consistent verhaal. Dit neemt niet weg dat het boek niet fijn leest, want dat doet het wel. Ik kan de connectie niet maken, maar ik ben daar niet de enige in. Bij sommige hoofdstukken is de connectie zeer duidelijk, maar dan zijn er een paar hoofdstukken die lukraak geschreven en geplaatst lijken te zijn. Erg jammer, want dit maakt En Uit De Bergen Kwam De Echo minder goed dan De Vliegeraar en Duizend Schitterende Zonnen.

Eindoordeel

Ondanks dat het boek zeer verwarrend was, leest het wel prettig weg. De world building is goed gelukt, wat wel prettig is. Omdat En Uit De Bergen Kwam De Echo zeker niet slecht is, waardeer ik het met drie sterren. Ik weet alleen niet zo goed wat ik met het verhaal aan moet.

Heb jij dit boek al gelezen en vond jij het ook zo verwarrend?