Booktag: Autumn is in the air

Op dit moment zou je het niet zeggen met dit heerlijke nazomerweer, maar het is toch echt weer herfst. Nicky vulde deze herfstige booktag in en ik vond hem leuk, dus neem hem bij deze over. Hoe ziet mijn herfst in boeken er uit? Lees dan snel verder om daar achter te komen!

Autumn: A book with fall colors (oranges, yellows, reds)?

Dit is een vraag die ik helaas moet overslaan omdat ik ebooks lees en te blind ben om een cover op kleur te beoordelen ūüėČ

Pumpkin picking: Favorite fictional food?

Hmmmm ik kan me eigenlijk geen fictional food herinneren. Ja, dit is best erg, gezien ik gek ben op eten. De smekkies van Harry Potter ken ik al, evenals de chocolade kikker. Dan ga ik toch voor de smekkies in alle smaken.

Lost in a corn maze: A book you got lost in (a really good book)?

Dat zijn er best veel. Nu kan ik sowieso wel Harry Potter en The Lunar Chronicles gaan noemen, maar dat is oud nieuws. Daarnaast nog De Kids Of Appetite, The Fault In Our Stars en zo zijn er nog wel veel meer.

Birds fly south: What book made you want to fly south (a really bad book)?

Helaas is dat Harteloos van Marissa Meyer. Ik had hoge verwachtingen want ja The Lunar Chronicles, maar deze viel echt heel erg tegen. Zo jammer is dat altijd. Ben er ook snel in gestopt en voel helaas niet de behoefte om weer verder te lezen.

Sweaters: A book that makes you happy?

Dat zijn er zoveel. Ik kan er niet specifiek eentje noemen.

Ghost story: A scary/spooky book?

Niet zozeer eng ofzo, maar wel iets waar je een sterke maag voor moet hebben. Dat zijn sowieso de boeken van Tess Gerritsen. Maar toch zijn ze heel goed. Eigenlijk alle boeken waarin wordt gemoord.

Favorite fictional pet?

Hopper uit Bloodlines. Want een draak verkregen uit magie kan nou eenmaal niet. En het is ook nog eens een kleine, cute draak die ongevaarlijk is.

Demons: Favorite evil/villainious character?

Mijn god, wat een rotvraag. Ik heb werkelijk waar echt geen idee, want alle evil personages zijn daadwerkelijk krengen.

Grim Reaper: A character you want dead?

Ik houd niet zo van moordpartijen, geeft alleen maar moeilijkheden. Dus niemand.

Halloween party: What book character would you dress up as?

Geen enkele, want verkleedpartijtjes zijn niet aan mij besteed. Sorry. Halloweenfeestjes trouwens ook niet. Mag ik ook komen zonder verkleed te zijn? Ja toch?

Ik geef deze tag door aan de volgende mensen: Kwante van Kwante In Wonderland, Joost van Nerdygeekyfanboy en Inge van ReadInge.

Wat vind jij het leukst/mooist aan de herfst?

Uit De Oude Doos: Tess Gerritsen – De Chirurg

Uit De Oude Doos: Tess Gerritsen – De Chirurg

© Foto: Hebban

Ik wilde al een tijdje iets nieuws introduceren, maar ik wist niet goed wat. Na lang wikken en wegen bedacht ik me dat het leuk zou zijn om eens andere boeken in de schijnwerpers te zetten. Ik heb al heel veel boeken gelezen, al voor ik begon met bloggen. Het is zonde om deze boeken niet met jullie te delen. Dankzij Hebban en Goodreads werd ik weer fijntjes aan deze boeken herinnert et voila, “uit De Oude Doos” is geboren. Omdat het vaak jaren geleden is dat ik de boeken heb gelezen, schrijf ik geen standaard recensie. Wel vat ik het verhaal kort samen en vertel ik iets over mijn leeservaringen. Ik zal geen eindoordeel geven, simpelweg omdat het lang geleden is. Wekelijks neem ik jullie mee in mijn leesarchief. Deze week: De Chirurg van Tess Gerritsen.

Gelezen in: 2013

Keuze van het boek

Op 14 september 2017 is Ik Weet Een Geheim, het nieuwste boek uit de Rizzoli & Isles serie verschenen. De Chirurg is de allereerste kennismaking met rechercheur Jane Rizzoli en Patholoog anatoom Maura Isles. Een mooi moment om dit boek er eens bij te pakken.

Samenvatting van het boek

Een reeks gruwelijke moorden houdt de gemoederen bezig. ‘s Nachts sluipt de moordenaar de slaapkamers van vrouwen binnen, die rustig liggen te slapen en nog onwetend zijn over hun naderende, gruwelijke dood. De media noemen deze moordenaar al “de chirurg” vanwege zijn werkwijze. De politie heeft slechts √©√©n getuige, Catherine Cordell. Zelf chirurg en overlevende van deze beproeving. Zij heeft de moordenaar proberen neer te schieten, maar hij ontkwam. Al snel blijkt dat hij al haar gangen kent, evenals alle details van haar beproeving. Lukt het de politie deze “chirurg” op te pakken of zijn ze te laat?

Leeservaring

De Chirurg was niet mijn eerste kennismaking met Rizzoli & Isles. Dat was Het Stille Meisje. Tijdens het lezen van dat boek kwam ik er al snel achter dat dat niet het eerste deel van de serie was. Kort daarna las ik dus De Chirurg.

In De Chirurg zien we nog niet zoveel van Jane en Maura. Sterker nog, Jane is niet eens de hoofdpersoon. Dat is rechercheur Thomas Moore. Door gebeurtenissen uit het boek verdwijnt hij buiten beeld, maar keert later in de serie wel weer terug als bijpersonage. Ik vond Moore ook een beetje saai. Daarnaast kwam hij wat twijfelachtig en ongefocust over, maar dat kan ook aan zijn gevoelens liggen. Meer kan ik daar niet over zeggen, gezien het wel een rode draad in het verhaal vormt.

Maura werd wat later in het boek ge√Įntroduceerd. Ze is nieuw bij de Boston P.D. en komt zeer afstandelijk over. Gelukkig leren we haar in de verdere delen van de serie beter kennen. Daardoor begrijp je haar afstandelijke houding ook beter. Jane leren we ook beter kennen tijdens de rest van de serie, want zij ontpopt zich langzaam maar zeker tot hoofdpersonage. In De Chirurg was ze nog een bijfiguur, maar naarmate de ontknoping van het verhaal naderde, werd zij steeds belangrijker en was zij naast Thomas moore een hoofdpersoon. In De Leerling, wat het vervolg is op De Chirurg, zijn Jane en Maura de hoofdpersonen in de serie.

Ik wist al heel snel dat ik de rest van de Rizzoli & Isles serie ook wilde lezen en ben dus heel blij met het verschijnen van Ik Weet Een Geheim. Gegarandeerd een spannende pageturner. Ik wil deze dus ook zo snel mogelijk lezen en recenseren. Deze serie is toch wel het beste werk van Tess Gerritsen. Ik heb ook andere boeken van haar gelezen en die vond ik toch beduidend minder dan de boeken over Rizzoli & Isles.

Wat was jouw eerste kennismaking met Jane Rizzoli en Maura Isles?

Recensie: M. J. Arlidge – Iene Miene Mutte

Recensie: M. J. Arlidge – Iene Miene Mutte

© Foto: bol.com

Bij het verschijnen van Naar Bed Naar Bed van M. J. Arlidge in het begin van de zomer werd mijn nieuwsgierigheid gewekt. Ik vind thrillers echt geweldig en was dus benieuwd. Echter bleek Naar Bed Naar Bed deel vijf uit de Helen Grace serie te zijn. Tijd om eerst de andere delen te lezen dus. Om te beginnen met Iene Miene Mutte.

Samenvatting van het boek

Southampton wordt opgeschrikt door een reeds wrede ontvoeringen. Twee personen worden ontvoerd, slechts één overleefd het. Wie verliest en wie wint het spel van iene miene mutte? Inspecteur Helen Grace en haar team onderzoeken deze duistere en ingewikkelde zaak. Echter gebeuren er dingen waardoor de puzzel niet makkelijk op te lossen is en welke het onderzoek kunnen dwarsbomen. Lukt het Helen en haar team de brute seriemoordenaar te pakken te krijgen? Of wordt ze zelf slachtoffer van het spel?

Mening

Iene Miene Mutte is een boek dat leest als een trein. De hoofdstukken zijn kort en vlot geschreven. Desondanks zit de spanning er vanaf het begin al goed in. Bij het eerste hoofdstuk vraag je je direct al af wat hier in vredesnaam aan de hand is. Dat het luguber is, weet je al meteen. Zoals het hoort bij een thriller.

Naarmate het verhaal vordert, blijft deze onderhuidse spanning aanwezig. Sterker nog, hij wordt alleen maar erger. Zoals dat bij een thriller hoort, wordt je ook regelmatig op het verkeerde been gezet. Wie is toch de dader? Waarom worden juist deze personen ontvoerd? Ik geloof dat ik tijdens het lezen wel vier verschillende daders heb verdacht. Het wisselen van perspectief past ook perfect in het boek. Iene Miene Mutte wordt verteld vanuit het perspectief van Helen en haar teamleden, maar ook vanuit het perspectief van de pionnen van het spel van de dader. Hierdoor blijft die spanning aanwezig.

Het klinkt als een vijf sterren recensie, maar het is het toch net niet. Sommige hoofdstukken hadden voor mij niet gehoeven, ook al gaven ze wel wat meer inzicht. Ik kan er eigenlijk niet helemaal bij waarom ik het geen vijf sterren waard vind, maar het scheelt niet veel.

Eindoordeel

He he, eindelijk weer eens een fijne reeks thrillers! Iene Miene Mutte was een goede opening van de Helen Grace serie en ik ga de rest zeker ook lezen. Ondanks dat het een boek vol spanning is, krijgt het toch geen vijf sterren. Het scheelt echter niet veel. Waarom dan geen vijf sterren? Ik moet eerlijk bekennen dat ik daar de vinger zelf ook niet op kan leggen. Het voelt gewoon net niet. Maar vier sterren, of eigenlijk vierenhalf maar dat kan niet op Goodreads, is ook een mooie score.

Zou jij Iene Miene Mutte willen lezen?

Recensie: Sarah J. Maas – Hof Van Doorns En Rozen

Recensie: Sarah J. Maas – Hof Van Doorns En Rozen

© Foto: Chicklit.nl

Wat is nou echt zo’n serie die echt iedereen gelezen lijkt te hebben? Juist, de Hof Van Doorns En Rozen serie van Sarah J. Maas. Bijna heel boekenland praatte er over en met niets dan lof. Nu is de tijd dan eindelijk daar dat ik ook een mening kan vormen over de serie. Nouja, over het eerste deel. Vorige week ben ik begonnen in dit boek en in mijn blog over de Nationale Unplugged dag schreef ik dat ik niet begreep waarom ik nu pas in deze serie was begonnen. En dat doe ik nog steeds niet.

Samenvatting van het boek

Feyre en haar familie zijn straatarm. Om aan eten te komen, gaat Feyre op jacht in het bos vlakbij haar huis. Op een dag ziet ze een wolf die een hert wil aanvallen. Feyre besluit de wolf en het hert beide te doden en de vacht van de wolf te verkopen. Deze actie komt haar echter duur te staan. Op een avond krijgt haar familie bezoek van een reusachtig beest, een elfide. Deze elfide stelt Feyre voor de keuze: nu ter plekke sterven of met hem mee gaan? Feyre kiest voor het laatste. Tamlin, de elfide, biedt haar onderdak. Na een tijdje ontstaat er een ontluikende liefde tussen hem en Feyre. Maar kan deze liefde stand houden of niet? Kiezen ze voor het leven of voor de liefde?

Mening

Voordat ik in Hof Van Doorns En Rozen was begonnen, had ik eigenlijk geen idee wat ik kon verwachten. Toen ik begon met lezen was mijn eerste gedachte dat het en typische dystopian was. Een arm meisje die de boel moest zien te redden. Het begin was erg sprookjesachtig. Gelukkig niet te erg of zoetsappig. Dat sprookjesachtige zette eigenlijk nog een tijdje door, zo tot halverwege het boek. Dit veranderde toen Rhysand ten tonele verscheen en het verhaal een hele andere wending kreeg. Een duistere wending.
Toen Rhysand werd ge√Įntroduceerd vond ik het een eersteklas klootzak. Ik was helemaal Team Tamlin. Hij was zo lief en beschermend tegenover Feyre. Zou hij dat wel blijven? Misschien. Misschien ook niet. In de loop van het verhaal begon ik me wel steeds meer dingen af te vragen wat Tamlin betreft. Ik kan hier niet vertellen wat, anders geef ik hele belangrijke delen van het boek weg en dat is nou niet de bedoeling.
Hoe dichter ik bij het einde van het boek kwam, hoe meer ik werd meegezogen in het verhaal. De gebeurtenissen waren echt zenuwslopend en soms hoopte ik voor Feyre dat het snel afgelopen zou zijn. Ik weet echter nog steeds niet wat ik met Rhys aan moet. Moet ik hem nou leuk vinden of intens haten? En Tamlin? Ik weet het nu allemaal echt even niet meer. Het einde zorgde bij mij voor best wel wat verwarring. Op naar Hof Van Mist En Woede dus om deze verwarring hopelijk weg te nemen. Begrijp me niet verkeerd, het einde van Hof Van Doorns En Rozen is zo klaar als een klontje, maar mijn gevoelens jegens Rhys en Tamlin liggen met elkaar overhoop.

Eindoordeel

Mijn verwachtingen van Hof Van Doorns En Rozen lagen stiekem best wel een beetje hoog door alle lovende recensies die ik heb gelezen. In het begin was ik bang voor weer een typische dystopie, maar dat veranderde halverwege. Ik werd op een gegeven moment echt meegezogen in het verhaal en wegleggen was een opgave. Het thema girlpower komt in het eerste deel van de serie al mooi naar voren en ik heb me laten vertellen dat dat nog meer naar voren gaat komen. En geen driehoeksverhouding, HALLeLUJAH! Tenminste, in dit boek niet. Laten we hopen dat dat ook niet gaat gebeuren. Ik waardeer Hof Van Doorns En Rozen met een dikke vijf sterren. Op naar deel twee!
Was jij tijdens het lezen van Hof Van Doorns En Rozen team Tamlin of team Rhys?

Noot

Ik ga de serie meteen doorlezen. Echter zijn dit best dikke boeken en wil ik niet alle recensies achter elkaar online zetten. Ik plan dus minimaal een maand tussen de recensies van de hele serie. In oktober komt mijn recensie van Hof Van Mist En Woede online en in november die van Hof Van Vleugels En Verwoesting. Ik weet niet of ik snel nog iets anders kan recenseren, gezien ik daarnaast nog in een andere serie bezig ben. Voor die serie ga ik dezelfde planning gebruiken en lees niet supersnel helaas. De recensie van het eerste deel van die serie komt binnenkort online.
De ACOWAR booktag

De ACOWAR booktag

Gisteravond kwam ik tijdens mijn rondje Bloglovin’ deze tag tegen bij Esther van Bite Into Books. Hoewel ik nog steeds in ACOTAR bezig ben, besloot ik deze tag wel al in te vullen, want ik zag dat het niet over stukken  uit de boeken zelf gaat. Deze tag is in het Engels. Ik laat de vragen in het Engels staan, maar ik antwoord in het Nederlands.

Lucien; A book that fits more than one genre

Ik zou hier natuurlijk heel flauw ACOTAR kunnen invullen, maar dat doe ik niet. Ik ga voor De Boekendief van Markus Zusak. Dit boek is een oorlogsroman, eigenlijk voor volwassenen. Maar hij zou ook prima binnen het Young Adult genre passen.

Tamlin; A book with a nice cover, but you don’t like what’s inside

Hmmmm ik zie natuurlijk geen covers, dus ik ga een beetje smokkelen. Ja Tamlin, net als jij heel lang met Feyre hebt gedaan. Ik ga uit van de flaptekst. Heel recentelijk had ik nog twee van dit soort boeken. Het Zusje van Louise Jensen en Everything Everything van Nicola Yoon.

Amarantha; A book that haunts you

Het is heel erg, maar ik weet de titel van het respectievelijke boek niet meer. Wat ik wel weet is dat het een van de Rizzoli & Isles boeken was van Tess Gerritsen en dat ik hem bijna uit had, maar moest slapen. Tja, toen ging ik er over dromen. Om 04:15 ‘s nachts ging ik over het einde dromen, werd ik wakker en moest ik dat boek echt uitlezen. Daarna kon ik weer rustig slapen. Argh, hoe heet dat boek nou joh. Het was in ieder geval dat boek met die twee prostituees en waarin Jane Rizzoli beviel van haar dochtertje.

King of Hybern; A book with a lot of bloodshed

Als ik echt moet kiezen, dan ga ik voor Winter. Dat laatste deel van de revolutie. Wow. Zo. Veel. Bloedvergieten.

Amren; A book you don’t know much about

Ik denk de DIMILY serie en de Lara Jean serie. Ik heb allebei de series, maar er nog geen letter uit gelezen. Wat nou als ik beide series echt stom blijk te vinden?

Mor/Morrigan; A memoir

Ik lees niet veel biografie√ęn. Maar als ik moet kiezen ga ik voor I Am Malala. In 2014 heb ik deze in het Nederlands gelezen en in 2016 heb ik hem in het Engels herlezen.

Rhysand; A book that you have a bond with

Jeeeeeeetje. Ik ga dan toch voor een hele serie, voor The Lunar Chronicles. Ik zit in het ambassadeursteam van Blossom Books, want iedereen M√ď√ČT die serie lezen. Punt uit.

Feyre; Pick a book that got you into reading

Ik las al vanaf mijn kinderjaren. Ik heb dus geen specifiek boek, maar ik verslond de boeken van Carry Slee toen ik klein was. En Harry Potter. Duhhhhhh.

The Spring Court; Pick a book that you read in the spring

Dat zijn er best veel, want in de lente lees ik als een malle. Als ik het over deze lente ga hebben, kom ik weer bij The Lunar Chronicles uit. Deze lente las ik Scarlet en Cress. Daarnaast ook nog andere boeken. Als ik echt moet kiezen ga ik toch voor Simon Vs. De Verwachtingen Van De Rest Van De Wereld van Becky Albertalli. ZO. LIEF.

The Night Court; Pick a book that you read well into the night

Ik ben niet zo’n nachtelijke lezer, maar recent heb ik toch nog 2 boeken na middernacht uitgelezen. Zac & Mia van A. J. Betts en Duet Met Jou van Dani Atkins.
Voor ik weer verder in ACOTAR duik, tag ik de volgende mensen:
Niet getagd maar wil je deze tag wel invullen? Natuurlijk! Vermeld dan wel even deze post ūüôā
Veel plezier met invullen!
Nationale Unplugged dag | 24 uur zonder internet

Nationale Unplugged dag | 24 uur zonder internet

© foto: Icon-icons.com
Op zondag 3 september was het dan zover, de Nationale Unplugged dag, georganiseerd door Blossom Books naar aanleiding van het boek Unplugged van Donna Freitas. Dit houdt simpelweg in dat je 24 uur absoluut geen internet mag gebruiken. HELP! hoor ik je al denken. Ja, dat dacht ik ook. Zeker vanwege mijn visuele beperking, want internet heb ik zowat voor alles nodig.

Voorbereidingen

Ik heb eerlijk gezegd tot zaterdag getwijfeld of ik wel mee zou doen. Ik zou namelijk zondag weggaan, en dan was het helemaal niet handig voor mij om mee te doen. Om te kunnen reizen en mijn weg te kunnen vinden heb ik namelijk al internet nodig. Anders weet ik niet van welk spoor de trein vertrekt en hoe laat dan. Eventuele spoorwijzigingen krijg ik dan vaak ook niet mee, of veel te laat, waardoor ik mijn trein mis. Navigatie is ook online. In dit opzicht voel je je dan echt gehandicapt als je offline bent. Maar, dat ging niet door. Dus bleef ik thuis en kon ik meedoen.
Toch vergde dit wel een paar essenti√ęle voorbereidingen. Wat moet ik in godsnaam gaan doen? Lezen was de beste optie. En Penoza inhalen, maar dat werd hem niet. Gelukkig was het mooi weer, dus kon ik op het balkon lezen. Om daadwerkelijk unplugged te kunnen gaan moest ik toch eerst even een boek offline halen. Toen ik dit ging doen kwam ik er achter dat er nog een heleboel boeken van mijn vakantie offline stonden, dus dat probleem was opgelost.
Vervolgens moest ik wat muziek offline zetten op Spotify, want ik wilde het nieuwe album van The Script nog checken. Ik moest uiteindelijk toch nog weg, maar op een bekende route. Ik ging namelijk naar mijn moeder. Daar heb ik geen navigatie voor nodig. Wat ik wel even moest doen, was de juiste vertrektijd van de tram opzoeken zaterdag, want dat moet ik online doen. En als ik ergens een gruwelijke hekel aan heb, is het bij de tramhalte wachten zonder te weten hoe laat de tram komt. Ik haat het √ľberhaupt om lang bij de halte te staan.

Ervaringen

Zaterdagavond voor ik ging slapen had ik allereerst mijn laptop unplugged. Ik had hem zondag ergens voor nodig, dus dat was noodzaak. Vervolgens was mijn telefoon aan de beurt en daarna mijn iPad. Toen ik zondagochtend wakker werd voelde ik wel zoiets van: “Wat moet ik nu doen?” Normaal check ik altijd de socials en mijn mail als ik wakker word. Dus dan maar muziek luisteren. Normaal doe ik altijd iets tijdens het luisteren naar muziek, maar nu dus niet. Kortom: ik was dat al snel zat. Dan maar lezen. Ik was donderdag begonnen in Iene Miene Mutte van M. J. Arlidge, dus daar ben ik mee verder gegaan.
Na een half uur toch weer gestopt en even iets anders gedaan. Ik moest namelijk nog een brief schrijven en toen was daar het moment dat ik internet toch wel miste. Ik had namelijk mijn LinkedIn nodig en dat kon dus niet. Tevens moest ik daar ook nog iets aanpassen, maar dat kon natuurlijk ook niet. Nadat ik daarmee klaar was heb ik mijn recensie van Everything Everything geschreven. Normaal schrijf ik deze altijd in Blogger, maar dat kon natuurlijk niet. Want dat was online. Dus in Word dan maar. Daar zou ik maandag spijt van krijgen, want al die overbodige HTML moest er uit. Deze komt namelijk altijd mee als je recensies van Word naar Blogger kopieert. 
Hierna zat er niets anders op dan lezen. De zon scheen godzijdank, dus ik hoefde niet binnen te zitten. Te goed weer voor Penoza dus. Ik weet het, seizoen 5 is op tv (met audiodescriptie!), maar ik ben nog bij seizoen 3. Misschien geluk bij een ongeluk, want ik had gisteravond toch niet kunnen kijken. De audiodescriptie staat namelijk online en moet je eerst downloaden.

Verveling

Tegen het eind van de middag begon de verveling echt wel toe te slaan. Begrijp me niet verkeerd, ik houd van lezen en Iene Miene Mutte is echt een gigantische thriller, maar ik was het wel even zat. Ik besloot even iets totaal anders te lezen, namelijk Hof Van Doorns En Rozen. Deze stond sowieso al op de planning om zondag aan te beginnen, dus dit was niet speciaal voor de Unplugged dag. Dit hield ik tot ‘s avonds vol. Toen werd ik het echt helemaal zat.

Afwisseling

Tijdens deze challenge miste ik de afwisseling heel erg. Ik wissel lezen normaal af met dingen online, zoals het kijken van YouTube filmpjes, het lezen van blogs of domweg scrollen op social media. Dit kon natuurlijk allemaal niet. Ik houd totaal niet van creatief bezig zijn, dus dat ging ik niet doen. Met creatief bezig zijn bedoel ik handlettren enzovoorts. Een bullet journal kan ik ook niet bijhouden, dus dat wordt het ook niet. Ik ben nog hard op zoek naar een baan, wat ik ook afwissel met lezen, maar dat gaat tegenwoordig ook online. Ik kan hier dus zo mijn conclusies uit trekken.

Conclusie van een dag Unplugged

Mijn conclusie van een hele dag Unplugged is dat het lang duurde. Ik miste de afwisseling in mijn dagbesteding. De boeken die ik las zijn allebei erg goed, maar ik heb gewoon variatie nodig. Een andere conclusie die ik kan trekken is dat ik echt niet begrijp waarom ik nu pas in Hof Van Doorns En Rozen ben begonnen want DAMN!
Maar even serieus nu. Tijdens deze challenge heb ik gemerkt hoe belangrijk online zijn eigenlijk is, zeker als je een visuele beperking hebt. Alle dingen die een goedziende makkelijk zonder internet kan (tv kijken zonder audiodescriptie, de haltetijden lezen bij de tramhalte) moeten wij allemaal online doen. Ik zou dus echt niet zonder smartphone kunnen. Door de grote afstand spreek ik vrienden eigenlijk ook bijna altijd via WhatsApp etc, dus je voelt je ook een soort van ge√Įsoleerd. En het nieuws? Dat lees ik ook online. Je hoort natuurlijk wel wat op radio en tv, maar toch. Gelukkig was het zondag, dus was er geen krant. Ja, die moet ik ook online lezen.
Ik ben niet iemand die continu online zit, ik kan inkomende berichten makkelijk negeren. DusAls ik lees,Kan ik makkelijk een paar uur doorlezen zonder mijn telefoon te checken. Om die reden zou ik niet volledig unplugged hoeven gaan. Het was te doen, omdat ik geen activiteiten had waar ik zelfstandig naar toe moest reizen. Als dat wel zo was, had ik deze challenge niet gedaan. Als je een visuele beperking hebt is volledig unplugged gaan echt onmogelijk, mits je thuis blijft of een korte, bekende route moet reizen. Of ik dit snel nog een keer zal doen? Ik weet het niet. Misschien volgend jaar. Voorlopig in ieder geval niet.

Ging jij op 3 september ook unplugged en hoe heb jij het ervaren?

Recensie: Nicola Yoon – Everything Everything

Recensie: Nicola Yoon – Everything Everything

© foto: Bol.com

Sinds augustus draait de film Everything Everything in de bioscoop. Deze film is gebaseerd op het gelijknamige boek van Nicola Yoon. In het Nederlands heet dit boek ‚ÄúAlles Wat Je Lief Is‚ÄĚ. De filmrecensies en ‚Äďkritiek gaven voor mij de doorslag om het boek te lezen. Ik heb per ongeluk de Engelse versie gekocht, maar dat veranderde mijn mening niet.

Samenvatting van het boek

Maddy is allergisch voor alles. Om deze reden is ze aan huis gekluisterd. Als ze in contact komt met iets nieuws bestaat de kans dat ze dood gaat. Ze brengt haar tijd door met lezen en leren en haar moeder en privé verpleegkundige zijn de enige mensen die ze ooit ziet. Maar dan krijgt ze nieuwe overburen. Maddy heeft direct een oogje op Olly en Olly op haar. Lukt het om elkaar ooit te ontmoeten? En zo ja, zal Maddy deze ontmoeting overleven?

Mening

Voor het lezen had ik al wisselende meningen gehoord over het boek. Of je vindt het fantastisch, of helemaal niets. Ik snapte meteen waar het nee kamp het over had toen ik het boek opensloeg. De hoofdstukken zijn kort en de schrijfstijl is simpel. Te simpel naar mijn mening. Dit maakte Everything Everything een boek waar ik me direct al aan ergerde en niet van zou kunnen genieten. Daarnaast vroeg ik me af hoe realistisch het verhaal nou eigenlijk is. Van een contemporary verwacht je namelijk wel enige vorm van realiteit. Na enig speurwerk op het internet blijkt Scid wel bij meisjes voor te komen, dus dat klopt in ieder geval. Maar toch, iets voelde niet in orde. Zo’n onderbuikgevoel waar ik nog niet te veel over kan vertellen.

Vervolgens sprong het verhaal naar mijn idee van de hak op de tak en zat er weinig logica in. Ik weet niet of ik essenti√ęle informatie heb gemist vanwege de vele tekeningen die het boek bevatte welke ik niet kan zien. Nog een puntje waardoor ik het boek wat simpel vond: de hoeveelheid tekeningen. Ik heb liever een verhaal wat je in een ruk door kunt lezen zonder continu onderbroken te worden door tekeningen. Deze tekeningen zorgden bij mij voor het gevoel dat Everything Everything vele plot holes bevatte. Natuurlijk zijn er meerdere boeken waarbij er tekeningen midden in het verhaal staan, maar die zijn niet essentieel voor het plot. Een goed voorbeeld hiervan is de Phobos triologie van Victor Dixen.

En om nog maar te zwijgen over het einde. Of nouja, het begon eigenlijk al in het midden. Hoe verder ik in het boek kwam, hoe meer ik het gevoel kreeg dat het afgeraffeld was. De plottwist was enorm voorspelbaar. Het lezen van Everything Everything vond ik helaas verspilde moeite. Ik vind het ook absoluut vervelend om deze recensie te schrijven, want het is één bonk negativiteit en ergernis.

Eindoordeel

Ik hoopte dat ik iemand zou zijn die Everything Everything goed zou vinden, want het verhaal leek veelbelovend. Helaas bleek het tegendeel al snel bewezen, na de eerste bladzijden al. Ik heb me het hele boek aan het verhaal ge√ęrgerd . Toch ben ik door blijven lezen, want ik hoopte op een omslagpunt. Dat omslagpunt werd helaas alleen maar een dieptepunt. Ik wilde niet te kritisch zijn en het boek voortijdig aan de kant leggen. Helaas kan ik dit boek niet aanraden. Mijn waardering op¬† Goodreads was dan ook slechts √©√©n ster, voor de moeite. Sorry. Volgende keer weer een positiever geluid, dat beloof ik.

Wat vind jij van Everything Everything?

Wrap-up | Augustus 2017

Wat gaat de tijd toch snel! De meteorologische herfst is alweer twee dagen oud en we hebben nou niet zo’n beste zomer gehad. Zal september ons een mooie nazomer geven? Augustus was de maand van weinig doen en veel lezen. Benieuwd naar mijn maand? Klik dan verder om meer te lezen.

01-08 t/m 06-08

Dit was een week van bijkomen en bijwerken. Ik was net terug van vakantie, dus had nog wat recensies en andere blogs in te halen. Niet alleen blogs, maar ook mailtjes. Ik las deze week Alle Sterren uit, ging verder in Het Zusje van Louise Jensen en begon in En Uit De Bergen Kwam De Echo van Khaled Hosseini. Tenslotte kocht ik nieuwe kasten en een nieuw bureau en had ik mijn eerste portie Baker’s Dough. Een paar hapjes maar, maar dat smaakte naar meer.

07-08 t/m 13-08

Weer een rustig weekje. Zover je van rustig kunt spreken als je je kamer leeg moet halen en meteen maar even gaat opruimen. Ik reed deze week lekker drie keer paard, waarvan √©√©n keer op de manege waar ik in de zomer van 1998 was begonnen. Dit deed ik met twee vriendinnen van de basisschool in het kader van een re√ľnie actie. Ik zag mijn vroegere beste vriendin weer eens na 13 jaar. En vond ik die manege nog leuk? Nee. Daar weg gaan was echt de beste keuze ooit.
Zoals gezegd moesten mijn kasten en bureau leeg, opgeruimd en uit elkaar worden gehaald. Natuurlijk had ik daarnaast ook tijd om te lezen. Ik las En Uit De Bergen Kwam De Echo uit, worstelde verder in Het Zusje en begon in Ginny Moon Heeft Gelijk.

14-08 t/m 20-08

Deze week stond in het teken van de kamer make-over. Daarnaast was mijn moeder deze week jarig en gingen we dat vieren. Ik las Ginny Moon Heeft Gelijk uit en begon in Duet Met Jou en Grote Kleine Leugens. Het Zusje heb ik weggelegd. Daar schreef ik dit artikel over.

21-08 t/m 27-08

Ik ging deze week iets heel vets doen. Ik ging namelijk meedoen met een promofilmpje voor Het Geluid van Q-Music. Dus, op naar de studio! Ik zal niet uitweiden over de opname zelf, want dat is niet nodig. Het resultaat? Lees dan maar verder! Daarnaast is de zoektocht naar een baan deze week echt losgebarsten. Ondertussen las ik lekker verder. Duet Met Jou is uit, Muggenland is opengeslagen en ik ben verder gegaan in Grote Kleine Leugens. Tenslotte vierden we de verjaardag van mijn nichtje en ging ik weer lekker sushi eten. Bij een goede all you can eat in Voorburg, waar ik nog nooit was geweest, maar zeker vaker ga komen.

28-08 t/m 31-08

He he, we hebben weer zomer! Vorige week ook al, maar gelukkig zet de zomer nog even twee dagen door. Heb echt nog zoveel korte broeken niet aan gehad dit jaar, echt bizar. In dit mooie weer las ik zowel Muggenland als Grote Kleine Leugens uit. Daarnaast begon ik in Everything Everything. Ik ben heel benieuwd, want mijn eerste reactie is meh. Tenslotte kwam het promofilmpje voor Het Geluid online. Benieuwd? Je kunt het filmpje hier zien. Mooie afsluiting van augustus dus!
Hoe was jouw maand?
Bookhaul | Juli & Augustus 2017

Bookhaul | Juli & Augustus 2017

De zomervakantie is weer voorbij. Werk en school zijn weer begonnen en vandaag begint de meteorologische herfst. In de zomer spreekt men vaak over komkommertijd en dat geldt zeker ook voor het verschijnen van nieuwe boeken. Ideaal om je TBR een beetje in te dammen dus. Is mij niet helemaal gelukt, want een aantal net toegevoegde boeken heb ik al gelezen. In de zomermaanden heb ik in totaal maar 7 boeken aan mijn collectie toegevoegd, dus besloot ik juli en augustus te combineren in √©√©n bookhaul. Dit neemt niet weg dat ik niet meer boeken heb geluisterd via Storytel en “geleend” heb bij de blindenbibliotheek. Maar, dat telt niet echt bij een bookhaul toch?

Juli

Bookchoice
Uit het pakket van Bookchoice van juli heb ik maar een boek gehaald. Dit is Zolang Er Leven Is van Hendrik Groen, het vervolg op Pogingen Iets Van Het Leven Te Maken. Ik heb Zolang Er Leven Is even snel tussen Winter en Ari&Dante door gelezen, maar heb het niet gerecenseerd. Daarnaast zat ook Ik Zie Je Op Het Strand van Jill Mansell in het pakket, welke ik heb beluisterd via Storytel. Mijn recensie kun je hier lezen.
Gekocht
Deze maand heb ik maar twee boeken gekocht. Ten eerste kwam Muggenland van David Arnold eindelijk uit. Dit boek heb ik al gelezen en gerecenseerd
Ten tweede kwam Alle Sterren, de verhalenbundel van The Lunar Chronicles uit. Ik, Lunartic die ik ben, moest en zou deze meteen lezen. Ook hiervan heb ik al een recensie geplaatst.

Augustus

Bookchoice
Deze maand heb ik twee boeken uit het Bookchoice pakket gehaald. Als eerste De Laatste Roos Van De Zomer van Santa Montefiore. Nu heb ik de hele serie compleet. Daarnaast heb ik Gebroken van B.a. Paris uit het pakket gehaald. Ik heb dit boek vaker voorbij zien komen, dus werd benieuwd.
Gekocht
Tenslotte heb ik nog twee boeken gekocht. Als eerste Duet Met Jou van Dani Atkins. Dit boek heb ik al gelezen en mijn recensie vind je hier. Ten tweede heb ik Het Zomerhuis van Ann Brashares gekocht. Ik wil dit boek binnenkort gaan lezen.
Welke boeken heb jij in de zomer aan je collectie mogen toevoegen?
Recensie: Liane Moriarty – Grote Kleine Leugens

Recensie: Liane Moriarty – Grote Kleine Leugens

© Foto: Bol.com

Een paar maanden geleden zag ik heel veel voorbij komen over de serie Big Little Lies. Op dat moment wist ik niet dat deze miniserie gebaseerd is op een boek. Toen ik dit boek tegenkwam tijdens het scrollen op Storytel, herkende ik het direct en besloot ik het op mijn boekenplank te zetten. De afgelopen twee weken las ik het boek.

Samenvatting van het boek

Op een Australische basisschool vindt een gruwelijk misdrijf plaats. Dit gebeurt tijdens de jaarlijkse quizavond. Wat is er gebeurd? De ouders proberen elkaar zwart te maken door middel van smerige roddelpraat en leugens. Wat is er allemaal waar? Wat ging hier aan vooraf? Komt de waarheid ooit aan het licht? In Grote Kleine Leugens worden drie ouders op de voet gevolgd: Madeleine, Celeste en Jane. Zouden zij hier iets mee te maken hebben?

Mening

Aan het begin van Grote Kleine Leugens moest ik even wennen aan de opzet van Liane Moriarty. Maar al snel werd duidelijk hoe het boek in elkaar steekt. Het boek begint op de quizavond zelf, gaat daarna verder op de ochtend na de quizavond en maakt een sprong terug in de tijd, naar de ori√ęntatiedag van de kleuters. Vervolgens wordt het verhaal chronologisch verder verteld. Door deze manier van schrijven voel je de hele tijd zo’n onderhuidse spanning tijdens het lezen. Wat is er toch allemaal gebeurd? Heeft die ouder er misschien iets mee te maken? Of die? Of toch een andere ouder? Tijdens het lezen ben ik meer dan eens op een ander spoor gezet. Maar welk spoor bleek juist? Daar kwam je pas heel laat achter. Dit zorgde ervoor dat je wilde blijven lezen. Als ik niet meerdere boeken tegelijk zou lezen, zou ik dit boek denk ik snel uit hebben.

Het volgen van meerdere ouders, moeders in dit geval, is ook iets wat de onderhuidse spanning voedt. Lukt het Celeste haar huwelijk te redden? Zou zij of haar man er iets mee te maken hebben? Of is het toch Madeleine, die het heerlijk vindt om zich in conflicten te bevinden? En wat heeft Jane allemaal meegemaakt? Zou dat kunnen leiden tot hetgeen er is gebeurd? Doordat het boek zo vaak van perspectief wisselde, wordt het tempo goed op peil gehouden. Ook deze perspectiefwisselingen zorgen voor een voortdurende spanning. Toen het boek het einde naderen, had ik echt van die spanningskriebels in mijn onderbuik. Deze werden nog eens extra gevoed door wat de andere ouders allemaal aan de journalist vertellen.

Is er een minpunt te noemen? Ja. Hoeveel spanning er ook in het boek zat, had ik het idee dat het soms een beetje te langdradig was. In dat opzicht was ik wel weer blij dat ik meerdere boeken tegelijk aan het lezen was.

Eindoordeel

Grote Kleine Leugens is niet perfect. Toch zorgde de schrijfstijl van Moriarty voor een constante spanning omdat je echt per se wilde weten wat er nou was gebeurd en wie wat had gedaan, dat je wel door móést lezen. Ik waardeer het boek dan ook met vier sterren. Of ik de serie al heb gezien? Nee, want hij staat (niet meer) op Netflix.

Heb jij het boek gelezen of de serie gezien?