Recensie: Victor Dixen – Phobos3 (LET OP SPOILERS DEEL 1&2)

Recensie: Victor Dixen – Phobos3 (LET OP SPOILERS DEEL 1&2)

Eindelijk was het dan zover. Op 14 november 2017 kwam dan het langverwachte derde deel van Phobos uit. Na de cliffhanger van deel 2 wilde ik direct verder lezen, maar dat kon natuurlijk niet. Ik heb het boek nu eindelijk gelezen en WOW.

Samenvatting van het boek

Phobos3 gaat verder op het moment waar Phobos2 eindigt. Een maand nog maar. Een maand tot het Genesis kanaal uit de lucht gaat. Toch? Dat denken de pioniers tenminste wel. Na het verraad van Marcus zou dat ook logisch zijn. Maar zoals alles op Mars, is niets wat het lijkt…… Welke lijken zullen er nog meer uit de kast komen? Misschien wel letterlijk? Je weet het niet. De pioniers doen hun uiterste best om de leugen waarin ze verstrikt zijn geraakt in stand te houden om Serena McBee tevreden te houden. Zal hen dit lukken? En zal het Andrew en Harmony lukken om niet opgepakt te worden en de pioniers te redden?

Mening

Bij het openslaan van Phobos3 zit je meteen weer helemaal in het verhaal. Het boek begint namelijk precies waar het vorige deel eindigde. Als je enkele maanden niet meer in het verhaal hebt gezeten, kan dat soms lastig zijn. Echter wordt het verhaal op zo’n manier hervat dat het niet storend is.

Phobos3 zit boordevol onverwachte wendingen. Wat gebeurt er met Marcus? Dat moet een proces uitwijzen. Het team zet in dit deel dus ook een rechtssysteem op op Mars. Ondertussen gebeurt er op aarde ook heel veel. Zo zijn Andrew en Harmony nog steeds op de vlucht en is Serena nog steeds een waar kreng. Zoals we van Phobos gewend zijn, wordt het verhaal afwisselend verteld vanuit het perspectief van Mars en vanuit het perspectief van de belangrijke personages op aarde. Dit is wederom niet storend. Sterker nog, dit zorgt juist voor meerdere cliffhangers. Je wilt zo graag weten wat er verder nou gaat gebeuren dat je wel door móét lezen.

Halverwege het boek wordt er een sprong in de tijd gemaakt. Een jaar later staan de zaken er heel anders voor, zowel op aarde als op Mars. Er gebeuren nog meer schokkende dingen op Mars en Serena is nog krengeriger en enger dan ooit tevoren. Ook zijn de teamleden niet allemaal wie we dachten dat ze waren en staan de politieke verhoudingen in de wereld op scherp. Vanaf dat moment groeide mijn nervositeit tijdens het lezen en werd stoppen echt een opgave. Tsjonge, wat zit dit boek vol verrassingen! Gelukkig werden er grote sprongen in de tijd gemaakt. Hierdoor leek het alsof de ontwikkelingen elkaar niet in een hoog tempo opvolgden en dit zorgde ervoor dat het allemaal behapbaar bleef.

Hoe dichter ik bij het einde kwam, hoe nerveuzer ik werd. Mijn god, wat had ik een buikpijn! Het werd echt allemaal steeds spannender. Ik kan me echt niet herinneren wanneer ik dit voor het laatst heb gehad, dat ik met buikpijn een boek uitlas. Bij Phobos3 is dit dus gebeurd. Aan het eind geloof ik dat ik zelfs heb gegild. Ik hoop echt dat Uitgeverij Q Phobos4 ook gaat vertalen, want deze cliffhanger is echt weer niet te doen.

In het Frans zijn er nog twee boeken in deze serie. Natuurlijk Phobos4, waar ik heel benieuwd naar ben. In dit deel zullen we ook de nieuwe pioniers leren kennen. Uiteraard ben ik heel benieuwd hoe het afloopt met de pioniers van seizoen 1. Daarnaast is er nog een boekje met de achtergrondverhalen van de pioniers. Dit boekje heet Phobos Origines. Ook hiervan is het nog onzeker of dit vertaald gaat worden. Het zou mij logisch lijken als dit wel zou gebeuren, want in Phobos3 wordt hiernaar verwezen.

Eindoordeel

Ik heb echt heel erg uitgekeken naar de verschijning van Phobos3. Dit boek zit vol razend spannende ontwikkelingen. De grote tijdssprongen maken deze ontwikkelingen echter behapbaar. Ik kon op een gegeven moment niet meer stoppen met lezen. Tevens kreeg ik zelfs buikpijn, zo nerveus was ik. Als je dit voor elkaar krijgt bij een lezer, doe je als auteur toch iets goed. De cliffhanger is wederom niet te doen. Om die reden hoop ik echt heel erg dat Uitgeverij Q Phobos4 ook gaat vertalen. Mijn God, ik wil echt weten hoe dit allemaal verder gaat! Je zult het denk ik al kunnen raden, maar Phobos3 krijgt van mij vijf sterren.

Lees hier mijn recensie van Phobos1.
Lees hier mijn recensie van Phobos2.

Recensie: Beer Boneschansker – Een Huis Voor Hannah

Recensie: Beer Boneschansker – Een Huis Voor Hannah

Ik schrijf niet snel een recensie over een biografie of non-fictie boek, maar deze keer ga ik dat wel even doen. Waarom? Nou, heel simpel. Ik ken de auteur. Hij was mijn scriptiebegeleider bij mijn scriptie over het opzetten van een internationaal platform voor inclusief theater maken. Maar goed, dat ter zijde. Desondanks schrijf ik een eerlijke recensie.

Samenvatting van het boek

Hannah is een meisje van 29 jaar en is ernstig complex gehandicapt. Ze heeft jaren in een fijn huis gewoond, maar door gesteggel van het bestuur van de instelling en bezuinigingen in de zorg kwam daar verandering in. Van haar kleinschalige woonvorm moest Hannah verhuizen naar een grootschalige, onpersoonlijke woonvorm in een zorginstelling. Mooi niet dus, dachten haar ouders. Vanaf dat moment begon de zoektocht naar een geschikt huis voor Hannah. Die zoektocht ging niet heel makkelijk en van 8 november 2016 tot 1 maart 2017 nam Beer zijn dochter weer in huis. Hij hield in die periode een dagboek bij. Dit is het dagboek van een mantelvader.

Mening

Ik kende het verhaal dus van zijn dochter Hannah. Gedeeltelijk. Want op kantoor werd regelmatig over haar gesproken. Ten tijden van het dagboek schreef ik namelijk mijn scriptie, dus ik herkende heel veel van de inhoud. Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik stomverbaasd was toen dit boek uitkwam, want ik had echt nooit gedacht dat Beer een boek zou uitgeven. Of een dagboek bij zou houden. Een Huis Voor Hannah ging dus linea recta naar mijn to be read lijst.

Een huis voor Hannah is een boek geschreven in dagboekvorm en dat leest heel vlot weg. Het is ook niet zo dik, ik had het binnen anderhalf uur uit. Het is geschreven op de typische Beer manier, ik kan het hem zo horen zeggen. Lastig uit te leggen. Waarschijnlijk ook omdat ik hem dus ken.

Dit verhaal is een voorbeeld waarbij grootschalige zorg instellingen dus niet werken. Tevens wordt weer eens duidelijk hoe bureaucratisch de zorg in Nederland is. Regeltjes hier, regelwerk daar, protocollen zus en miscommunicatie zo. Of soms zelfs gebrek aan communicatie. Hierdoor verplaatst de zorg zich van persoonlijke aandacht voor de persoon in kwestie naar bureaucratisch gedoe. En dat is voor de doelgroep waar Hannah onder valt, mensen met een ernstige complexe handicap juist zo belangrijk, dat beetje persoonlijke aandacht. Gelukkig heeft Hannah nu een huis gevonden waar ze zich thuis voelt!

Eindoordeel

Een Huis Voor Hannah is een boek wat is geschreven in dagboekvorm. Naast dat het sowieso al niet zo’n dik boek is, zorgt dat er ook voor dat het vlot wegleest. Zijn veel non-fictie boeken of autobiografieën soms wat wollig en zijn sommige delen echt wat meer filosofisch, is dit bij Een Huis Voor Hannah niet het geval. Hierdoor krijgt dit boek een ster meer dan ik normaal aan dit genre zou geven, namelijk vier sterren.

Recensie: Taran Matharu – De Nieuweling (Summoner 1)

Recensie: Taran Matharu – De Nieuweling (Summoner 1)

 

Dit jaar neem ik me voor om in aanloop naar YALFest van iedere auteur minstens één boek te lezen. Van drie van de tot nu toe vijf bekende auteurs moeten de boeken nog in het Nederlands verschijnen, dus ik hoop dat het allemaal gaat lukken. Tevens kunnen er altijd nog meer auteurs aangekondigd worden. Maar nu was het dus de beurt aan Taran Matharu en zijn Summoner serie.

Samenvatting van het boek

Fletcher is een wees die opgroeit in het straatarme dorpje Pelt in het fantasie land Hominum. In Hominum leven mensen, dwergen, elfen en Orks. En nee, dat gaat zeker niet goed samen. Er woedt al jaren een oorlog met de Orks en er gaan steeds meer mensen naar het front. Tevens heerst er racisme tegen dwergen en elfen. Als Fletcher over de gave blijkt te bezitten om demonen op te kunnen roepen schrijft hij zich in bij de Vocans academie, waar hij wordt opgeleid tot een Summoner. Op deze academie sluit hij vriendschap met de dwerg Otello en de elf Sylva. Zal het hen lukken om de edelen, die al geen hoge pet op hebben van de burgers, versteld doen laten staan?

Mening

Toen ik voor het eerst over De Nieuweling hoorde wist ik het zeker. Nee, dit boek is absoluut niets voor mij. Als Taran niet naar YALFest zou komen, durf ik te wedden dat ik dit boek niet (snel) opgepakt zou hebben. Dwergen, elfen, demonen……. Iets te hoge fantasy voor mij. Nu hoor ik je denken: maar je houdt toch ook van de Hof Van serie van Sarah J. Maas? Ja, dat klopt. Maar dat is iets minder hoge fantasy.

Het verhaal leest tot mijn verbazing zeer makkelijk weg. Natuurlijk is het fantasy gehalte heel hoog, maar ik vond het prima te behappen. Het was niet ingewikkeld en ik zwom niet in het diepe. Ik kwam er achter dat Valentijn van het Youtube kanaal Whatthevalk het boek op dat moment ook aan het lezen was en hij was niet zo enthousiast. Ik vroeg hem waarom en hij antwoordde dat hij heel veel dingen uit allerlei fandoms herkende en dat hij het gevoel had dat al deze fandoms bij elkaar in een boek zijn gegooid. Zelf had ik dit gevoel niet. Ik ben dan niet heel erg thuis in de fandoms en zeker niet in de fandoms die Valentijn noemde. Natuurlijk herkende ik overduidelijk Pokémon. Vroeger keek ik dat wel eens. De demonologie lijkt heel erg op Pokémon, voor zover ik dat herken. Ik herkende wel een aantal dingen van Hof Van Doorns En Rozen. Feyre en Fletcher zijn op de eerste bladzijden allebei aan het jagen in het bos om in leven te blijven. Daarnaast zijn de weert lichten hetzelfde als Fae lichten. Maar is dat slecht? Nee, ik vind van niet. Ik snap wel dat je misschien minder enthousiast wordt als je heel veel fandoms herkent en als je het gevoel krijgt dat deze allemaal zijn opgepakt en bij elkaar in een boek zijn gestopt.

Tot zover het fandom gedeelte. Hoe zit het dan met het verhaal? Naast het feit dat het boek echt als een trein leest (lees, ik zat na 1 dag al over de helft), verveelt het verhaal geen moment. Het kakt niet in en het valt niet in herhaling. Ik heb het gevoel dat De Nieuweling slechts een opbouw is naar het grotere werk, wat nog moet komen. Ik ben heel benieuwd hoe het nu verder gaat met Fletcher. Daar zal ik in het volgende deel, De Edele, wel achter komen. Ik ga het nu niet direct lezen, eerst wat andere boeken op mijn TBR lezen.

Eindoordeel

Ondanks dat De Nieuweling een flink fantasy gehalte heeft, leest het vlot weg. Dit is mijn eerste keer hogere fantasy en ik zwom niet in het diepe. Dat is dus heel positief, want dat maakt het boek dus voor iedereen toegankelijk. Het verhaal leest vlot weg en kakt niet in. Ondanks dat er schijnbaar veel fandom verwijzingen in zitten, herken ik alleen wat van Pokémon en een beetje magie. De Nieuweling krijgt van mij vijf dikke vette sterren. Ik ben nu wel heel benieuwd hoe het verder gaat met Fletcher, Otello en Sylva. Op naar De Edele dus! Of dat nog gaat lukken voor YALFest weet ik nog niet.

Recensie: Krystal Sutherland – Sterrenstof

Recensie: Krystal Sutherland – Sterrenstof

Toen ik recentelijk het nieuws voorbij zag komen dat Krystal Sutherland in mei een nieuw boek uit zal brengen, realiseerde ik me met een schok dat ik Sterrenstof nog niet eens gelezen had. Tijd om daar verandering in te brengen dus. Wist het boek mij net zo te betoveren als dat bij vele anderen is gelukt?

Samenvatting van het boek

Henry Page is nog nooit verliefd geweest. Maar dan komt Grace bij hem op school. Grace is niet hetzelfde als de meeste leerlingen. Ze loopt met een stok, ze weigert om hoofdredacteur bij de schoolkrant te worden en ze ziet er heel onverzorgd uit. Dit is dus geen liefde op het eerste gezicht. Lukt het Henry om Grace’s hart te veroveren?

Mening

Zoals de flaptekst al doet vermoeden, is Sterrenstof een boek wat lekker wegleest. Het is niet te ingewikkeld en het is eigentijds. Direct bij het eerste hoofdstuk zit je in het verhaal. Want wie is die mysterieuze Grace Town toch? En wat houdt ze verborgen?

Gaandeweg het verhaal kom je steeds meer over grace te weten. Helaas vond ik het wat voorspelbaar. Ik had al heel snel het idee dat Henry en Grace bij elkaar zouden komen. Of dat ook stand zal houden is voor jouw een vraag en voor mij een weet. Daar kom je pas achter als je het boek leest. Ook had ik al snel in de gaten dat er iets was gebeurd. Hoe het plot was ingevuld wist ik natuurlijk niet, maar ik had al wel een vermoeden wat er in het verleden is gebeurd en waarom Grace deed wat ze deed. Verwacht geen spannende actie, epische situaties of grote verrassingen, Sterrenstof is gewoon een prima boek voor tussendoor waar je niet heel veel van kunt vinden.

Eindoordeel

Sterrenstof is een boek wat lekker vlot wegleest. Daarnaast is het eigentijds en kun je heel veel in Henry herkennen. Helaas vond ik het boek wat voorspelbaar aanvoelen. Ik kon natuurlijk niet alles voorspellen, maar het grootste gedeelte had ik al wel snel door. Ben je op zoek naar een prima boek wat je even tussendoor wegleest? Dan zit je met Sterrenstof goed. Wil je spanning, sensatie, actie en onverwachte wendingen? Dan niet. Ik waardeer Sterrenstof dan ook met drie sterren.

Het thrillergenre en ik: we gaan niet altijd samen

Vandaag eens iets heel anders, een blogje over mijn ervaringen met het lezen van thrillers. Naast het lezen van Young Adult ben ik ook niet vies van een thriller hier een daar. Toch is het niet altijd dikke liefde tussen deze thrillers en mij. Ik heb de laatste tijd veel verschillende ervaringen gehad en ik kan hier wel het één en ander uit concluderen.

Soorten thrillers

Er bestaan verschillende soorten thrillers. Zo zijn er de politie thrillers, waarin iemand van de politie een hoofdrol speelt en waarin eigenlijk altijd wel iemand is vermoord. Dit zie je vooral terug in de volwassen thrillers. In het jeugdgenre zijn er ook genoeg politie thrillers, maar dan zonder moordzaken. Denk aan de boeken van Eva Burgers en Helen Vreeswijk. Ik heb de boeken van Helen Vreeswijk echt verslonden, zeker over rechercheurs Rob van Buren en Heleen Resman.

Daarnaast zijn er de psychologische thrillers. Dit zijn thrillers waarbij de politie niet tot nauwelijks betrokken is en waarin de hoofdpersoon de stuipen op het lijf wordt gejaagd. Denk hierbij aan de thrillers van Sarah Pinborough, Paula Hawkins en Clare Mackintosh. Ook van eigen bodem komen dit soort thrillers, goede voorbeelden hiervan zijn Simone van der Vlugt, Esther Verhoef en Saskia Noort.

Mijn ervaringen

Voordat ik heel veel Young Adult boeken begon te lezen, las ik veel thrillers. Ik heb de boeken van Helen Vreeswijk dus verslonden, maar ook de boeken van Tess Gerritsen gaan erin als zoete koek. Schrijft Tess weer een boek over Jane Rizzoli en Maura Isles? Nou, dan vliegt deze linea recta naar mijn TBR en in de pre-order. Heerlijk zijn dat soort boeken. Lekker veel suspense, dwaalsporen en spanning. Maar eerlijk is eerlijk, ook een beetje ranzig. Wat de moordenaars daar met hun slachtoffers doen, iel.

Zo heb ik recentelijk ook de Helen Grace serie van M. J. Arlidge ontdekt. Het is voor mij geen binge read, maar bevat wel de elementen die een goede thriller moet bevatten. Spanning, suspense, dwaalsporen en ja, ook een ranzig moordritueel. Ten minste, in een aantal van de boeken. Ik ga deze serie snel weer eens oppakken, want ik heb nu een break van drie maanden gehad. Hetzelfde geldt voor Samuel Bjork, ook heerlijke thrillers.

Helaas gaan politie thrillers en ik niet altijd samen. Zo is er De Noordzeemoorden reeks van Isa Maron. Ik heb na Galgenveld eigenlijk nooit meer het tweede deel opgepakt en misschien moet ik dat toch maar weer eens gaan doen. Ik merk dat veel politie thrillers op elkaar (beginnen te) lijken en dat is zo zonde.

De reden voor dit artikel is een ander soort thriller. De psychologische thriller. Ik heb nu sinds afgelopen zomer drie psychologische thrillers gelezen en heb ze alle drie voortijdig weggelegd. Hoe kan dat? De verhalen pakken me niet en gaan veel te traag. Er is niet direct al een soort van spanning. Het plot maakte me alle keren nieuwsgierig, maar het verhaal valt me tegen.

Achter Gesloten Deuren

Ik heb zojuist Achter Gesloten Deuren van B.A. Paris aan de kant gelegd. Ik doe al drie weken een poging, maar ik ben slechts op twee uur in het luisterboek en eerlijk gezegd kan het verhaal mij niet bekoren. Dit is de derde keer in korte tijd met een psychologische thriller. Echt heel erg jammer. Is dit genre thrillers dan toch niets voor mij?

Nou, dat zeg ik niet al te hard. Oké, de boeken van Paula Hawkins en Sarah Pinborough liggen mij ook niet, maar Toen Het Donker Werd van Simone van der Vlugt heb ik met plezier verslonden. Hetzelfde geldt voor De Kraamhulp en Lieve Mamma van Esther Verhoef en De Eetclub, De Verbouwing, Nieuwe Buren en Debet van Saskia Noort.

Originaliteit kwijt

Wat ik de laatste tijd helaas veel terugzie, in alle soorten thrillers, is dezelfde opbouw. In het eerste hoofdstuk wordt het misdrijf bekend. Dat moet eigenlijk ook wel, dus daar hoor je mij niet over klagen. De melding bij de politie is ook normaal. Vervolgens volgen de thrillers steeds hetzelfde concept: verdachte wordt aangehouden, blijkt het toch niet te zijn, nieuwe verdachte enzovoort. En bijna altijd blijkt er een rechercheur een doelwit te zijn. Dat vind ik wel jammer. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik deze lijn vaker tegenkom in Engelse/Amerikaanse thrillers dan in Scandinavische. Misschien niet helemaal eerlijk om dat te zeggen, gezien ik slechts één Scandinavische thriller heb gelezen. In Nederland zie je dit vooral terug in de boeken van Suzanne Vermeer. Deze boeken volgen ieder boek weer precies dezelfde lijn. Na drie boeken had ik het wel gezien.

Stoppen met het lezen van thrillers?

Het antwoord hierop is NEE. Thrillers zijn gewoon te fijn om te laten liggen. Wel ga ik wat kritischer lezen. Vind ik het niks, dan stop ik met het betreffende boek. Ook ga ik meer politie thrillers lezen en minder psychologische thrillers. Ik heb er nog een aantal op mijn boekenplank staan, deze zal ik wel een eerlijke kans geven. Want laten we eerlijk zijn, de ene psychologische thriller is de andere niet.

Wat is jouw favoriete soort thriller en welke raad je mij aan?

Recensie: John Green – Negentien Keer Katherine

Recensie: John Green – Negentien Keer Katherine

In mijn bookhaul van december schreef ik dat ik eindelijk het Nederlandse ebook van Negentien Keer Katherine van John Green te pakken had. Dit boek stond al sinds 2015 op mijn TBR, dus het werd hoog tijd om het eens te lezen. Vandaar dat ik besloot om dat in 2018 maar meteen te doen. En zo kwam het dat ik er op 1 januari 2018 direct in begon.

 

Samenvatting van het boek

Wonderkind Colin Singleton heeft een obsessie voor Katherines. Hij heeft met negentien Katherines een relatie gehad en hij is negentien keer gedumpt. Na Katherine nummer 19 is hij er zo slecht aan toe dat zijn beste vriend Hassan hem besluit mee te nemen op roadtrip. Zo komen ze in Guttshot, Tennessee terecht. Daar beleven ze wat avontuur, maar Colin moet en zal zijn Theorema af hebben. Lukt het hem om over Katherine heen te komen en krijgt hij zijn Theorema werkend?

Mening

Negentien Keer Katherine is een van de eerste boeken die John green schreef en dat zie je terug. Het verhaal pakte mij niet en ging wat mij betreft niet diep genoeg. Wel beheerste hij in 2006 al de kunst van het schrijven zoals hij dat nu nog steeds beheerst. In dit boek kun je al merken dat hij een verhaal op geheel eigen wijze vertelt. Net als alle andere boeken van John Green leest ook Negentien Keer Katherine lekker vlot weg. Alleen had ik er moeite mee, veel moeite mee.

Als je van wiskunde en ingewikkelde formules houdt, heb je een prachtboek in handen. Ik, die altijd onvoldoendes voor wiskunde haalde en die er geen bal mee heeft, vond Colin zijn brein maar ingewikkeld. Zo niet gecompliceerd. Daarbij vond ik hem wat wereldvreemd. Green noemt het woord autisme niet in de mond, maar het lijkt er heel erg op dat Colin een autisme spectrum stoornis heeft. En daar is uiteraard niets mis mee. Alleen vind ik zijn brein ingewikkeld en kwam ik daardoor eigenlijk helemaal niet in het verhaal.

Toch trok ik een sprint en had ik het boek vrijdag uit. Ik heb de rest van de week helemaal niets gelezen, dus dat zegt wel wat over hoe snel het boek weg leest. Wat ik lastig vond aan Negentien Keer Katherine waren de voetnoten. Ik kan minder makkelijk terughalen waar ze op slaan, dus ik wist niet meer waar ze bij hoorden. De grafieken zijn ook niet aan mij besteed. Aan het eind van het verhaal zit een aanhangsel waarin het hele Theorema wordt uitgelegd. Zoals eerder gezegd snap ik de ballen van (hogere) wiskunde, dus dit ging totaal aan me voorbij.

Buiten de wiskunde vond ik Colin dus niet zo interessant. Sterker nog, ik verveelde me eigenlijk wel tijdens het lezen van dit boek. Desondanks zag ik ook wel dat hij gaandeweg het verhaal een ontwikkeling doormaakte. Eigenlijk vind ik Hassan nog het leukste personage, ondanks dat hij niet serieus is. Hij brengt humor in het verhaal en dat heeft het verhaal wel nodig. Zonder Hassan had ik het boek zeker minder gewaardeerd of misschien zelfs weggelegd. Waarom was hij niet de hoofdpersoon?

Eindoordeel

Negentien Keer Katherine stond al heel lang op mijn TBR en is een van de eerste boeken die John Green heeft geschreven. Helaas was dit zijn minste boek wat mij betreft. Als je in wiskunde geïnteresseerd bent is dit helemaal jouw ding. Alleen is wiskunde niet helemaal mijn ding. Daarbij vond ik Colin een ingewikkeld, saai en oninteressant personage. Ik kon me totaal niet in hem verplaatsen en dat is knap lastig als hij de hoofdpersoon is. Ik vond Hassan echt een stuk leuker. Je kunt echter wel merken dat John Green in 2006 al de kunst van het schrijven beheerst. Negentien Keer Katherine leest weer vlot weg, maar toch waardeer ik het met 2,5 ster. Erg jammer, want ik had op meer gehoopt.

Recensie: Sarah Pinborough – 13 Minuten

Recensie: Sarah Pinborough – 13 Minuten

© Foto: Bol.com

Op de valreep van 2017 las ik dan eindelijk 13 Minuten van Sarah Pinborough. In mijn wrap-up van december schreef ik dat dit de eerste recensie van 2018 zou worden. Zo gezegd, zo gedaan. Veel mensen zijn razend enthousiast over dit boek. Kan ik daarin mee gaan?

Samenvatting van het boek

Op een koude winterochtend in januari wordt Natasha Howland uit de rivier gehaald. Ze was 13 minuten dood. Rebecca (Becca) Crisp was haar vroegere hartsvriendin. Ondanks alles wil ze weten wat er met Natasha is gebeurd en wie haar in de rivier heeft geduwd. Alleen zegt Tasha zich niets meer te kunnen herinneren. Maar is dat wel zo? Samen gaan ze op onderzoek uit. Er klopt iets niet, maar wat? En is iedereen wel wie hij/zij zegt dat hij/zij is?

Mening

Nadat ik hevig was teleurgesteld door Wat Jij Niet ziet – die heb ik niet eens uit gelezen – was ik heel benieuwd naar 13 Minuten. Velen vinden het boek fantastisch, maar ik hoorde ook van mensen dat ze het niets vonden. Ik moet eerlijk zeggen dat ik deze qua lezen beter trok dan Wat Jij Niet Ziet. 13 Minuten leest makkelijker weg dan Sarah haar volwassen thriller. Ook had dit boek meer thriller elementen. Ik had al snel een verdachte, maar er klopte toch iets niet. Ik heb deze verdachte trouwens heel lang gehad.

Toch zaten er heel veel irritatie momenten in dit boek. Allereerst het drugsgebruik van alle jongeren en hoe makkelijk ze even gauw een jointje opstaken of een pilletje slikten. En vooral dat daar ook helemaal niets van werd gezegd. Het werd gedaan alsof het de normaalste zaak van de wereld is en daarmee stel je geen goed voorbeeld voor de lezers van de doelgroep van het boek. Ten tweede de oppervlakkige personages. Je leerde niemand echt goed kennen tijdens het lezen van 13 Minuten. Dit liet het hele verhaal wat oppervlakkig aanvoelen. Vervolgens vond ik het tempo wat traag. Dit trage tempo hield het grootste deel van het verhaal vast en dat vond ik jammer. Op een bepaald moment gebeurt er iets waardoor het verhaal een verrassende wending krijgt en dan gebeurt er meteen ook heel veel. Helaas zat ik aan het eind toch weer met vragen, ook jammer.

Ik heb begrepen dat het fysieke boek inmiddels al drie keer is herdrukt. Dit komt door de vele fouten die 13 Minuten bevat. In het ebook is daar helaas nooit wat aan gedaan. Dit vind ik ietwat slordig. Natuurlijk kan een spelfoutje hier en daar gebeuren, maar 13 Minuten zat er vol mee. Spelfouten, maar helaas ook verhaalfouten. Zo stonden er namen verkeerd. Een voorbeeld (zonder spoilers) is dat er een scene was met alleen Becca en Tasha. Tasha werd toen aangeduid als Hayley en Hayley zat dus niet eens in die scene. Ik kon daar wel doorheen prikken, maar het is toch best slordig.

Ik vind het jammer dat Sarah Pinborough haar boeken mij niet zo liggen, want ik hoopte het wel. Sarah komt namelijk naar YALFest. Ik weet ook niet of ik Het Dodenhuis, dat in april verschijnt, zal gaan lezen. De achterflap spreekt me minder aan en mijn ervaringen met haar boeken zijn dus helaas niet geheel positief.

Eindoordeel

Qua lezen trok ik 13 Minuten een stuk beter dan Wat Jij Niet Ziet. Ondanks het trage tempo van het verhaal had ik het boek toch binnen twee dagen uit en dat komt vooral doordat het zo makkelijk weg leest. Ik irriteerde me aan de oppervlakkige personages, maar nog meer aan het drugsgebruik en het gebrek aan handhaving ervan. Becca werd wel heel graag stoned. Ook bevatte het boek meerdere fouten, wat ik ietwat slordig vind. Ik beoordeel 13 Minuten met 2,5 ster, maar ik had een hogere waardering verwacht.

Boeken om naar uit te kijken | voorjaar 2018

Een nieuw jaar betekent natuurlijk ook weer nieuwe boeken. Maak maar vast ruimte in je boekenkast en ga maar flink sparen, want het zijn er veel. In dit artikel noem ik de boeken waar ik zelf erg nieuwsgierig naar ben. Ik weet het, in augustus plaatste ik zo’n zelfde lijst en om heel eerlijk te zijn heb ik de meesten nog niet eens gelezen. Mijn voornemen is dan ook om zoveel mogelijk van mijn huidige collectie en TBR te lezen. Toch zijn er ook nu weer boeken die heel hoog op mijn wishlist en TBR staan, maar ook een aantal welke ik in de gaten ga houden. Kijk je mee?

Sara Crossan – Nieuwe Maan
Uitgeverij: Kluitman
Verwacht: 23 april 2018

In het najaar van 2017 hoorde ik heel veel over Een van Sara Crossan. Het boek viel in de prijzen en velen zijn razend enthousiast. Deze staat ook heel hoog op mijn eigen TBR en haar nieuwe boek Nieuwe Maan klinkt ook weer veelbelovend. Naar wat ik begrijp is de schrijfstijl hetzelfde als in Een, dus even afwachten of het mij bevalt.

Joe’s broer wacht al tien jaar zijn doodstraf af in een gevangenis in Texas, mijlenver van Joe en de rest van hun disfunctionele gezin. Maar wanneer de executiedatum vastgesteld wordt, is Joe vastbesloten om die laatste weken met zijn oudere broer door te brengen. Zonder geld of back-up vertrekt Joe naar de laatste ontmoeting met zijn broer. Maar terwijl het aftellen begint, ontstaat er ook weer nieuwe hoop.

Krystal Sutherland – Een Bijna Definitieve Lijst Van Nachtmerries
Uitgeverij: Young & Awesome
Verwacht: mei 2018

Ik moet heel eerlijk bekennen dat ik Sterrenstof nog steeds moet lezen, maar deze staat wel hoog op mijn TBR. Krystal haar nieuwe boek klinkt ook weer veelbelovend, dus ik ben heel benieuwd!

Duisternis, pleinvrees, water… Al Esthers familieleden hebben een fobie. Esther weet nog niet wat haar grote angst is, omdat ze zo ongeveer alles uit de weg gaat: liften, kleine ruimtes, grote drukte, spinnen en nog veel meer. Tot ze wordt bestolen door een klasgenoot van vroeger. De mysterieuze Jonah steelt haar lijst met angsten. Tot Esthers eigen verbazing haalt Jonah haar over om samen alle angsten op haar lijst tegemoet te treden. Met onverwachte gevolgen…

Marie Lotte Hagen – Au Pair: Ik ging voor een jaar naar Australië maar stond na een week op straat
Uitgeverij: Leopold
Verwacht: 23 mei 2018

Een boek wat minder hoog op mijn TBR staat maar waar ik zeker wel benieuwd naar ben, is Au Pair van Marie Lotte Hagen. Het klinkt als een avontuurlijk boek, alhoewel de situatie natuurlijk niet leuk is. Ik vind dit denk ik een prima summer read voor tussendoor, maar ik ga hem wel even in de gaten houden.

‘Je moet weg.’ Anita staat in de deuropening. Het is een mededeling, geen verzoek. ‘Het werkt niet,’ zegt Anita. ‘Wij…’ Ze wappert met haar handen. ‘…werken niet, wij klikken niet.’ Dan zet ze haar handen in haar zij. ‘Ik wil dat je vanavond weg bent.’ Stel je voor, je bent zeventien jaar en je bent als au pair in een ver land. Op een avond vertelt de vrouw des huizes je dat je bij nader inzien niet bevalt. En of je binnen een uur wilt vertrekken. Daar sta je dan, helemaal op jezelf aangewezen in Australië. En nu?

Melissa Albert – Hazelwoud
Uitgeverij: Uitgeverij Moon
Verwacht: 30 januari 2018

Dit boek springt er voor mij, in tegenstelling tot voor anderen, niet direct uit. Ik ga het wel in de gaten houden, want ik zie heel veel enthousiasme. Ik heb alleen niet zoveel met echt sprookjesachtige boeken en ik vrees dat Hazelwoud mij toch niet helemaal ligt. Misschien even wachten tot de bieb?

De zeventienjarige Alice is het grootste deel van haar leven samen met haar moeder op de vlucht geweest voor het ongeluk dat hen achtervolgt. Maar wanneer Alice’ oma, schrijfster van een duister sprookjesboek, op haar landgoed het Hazelwoud overlijdt, lijkt het ongeluk hen in te halen: Alice’ moeder wordt ontvoerd door een man die zegt dat hij uit het Achterland komt – de dreigende bovennatuurlijke wereld uit haar oma’s verhalen. Alice’ enige aanwijzing is het bericht dat haar moeder voor haar achterlaat: BLIJF WEG UIT HET HAZELWOUD
Alice heeft haar oma’s fanatieke fans altijd zo veel mogelijk vermeden, maar nu zit er niets anders op: ze moet hulp vragen aan haar klasgenoot en Achterland-superfan Ellery Finch. Hij helpt haar gelukkig maar al te graag, al vraagt Alice zich wel af waaróm hij zo gretig op haar aanbod ingaat. Om haar moeder terug te vinden, moeten Alice en Ellery afreizen naar het Hazelwoud, naar de wereld waar haar oma’s sprookjes hun oorsprong vonden. Zal Alice er tijdens haar zoektocht achter komen waar haar eigen verhaal begon… en vooral waar het misging?

Miranda Peters – Hart Van Glas
Uitgeverij: Dutch Venture Publishing
Verwacht: 14 februari 2018

Eigenlijk zouden we allemaal eens wat meer boeken van eigen bodem moeten lezen. Deze klinkt in ieder geval wel interessant, dus ik ben erg benieuwd!

Hester is nog maar zeven jaar oud als de auto waarin ze met haar familie zit slipt, over de kop slaat en in brand vliegt. Ze weet haar moeder en zusje te redden, maar haar vader niet en ze geeft zichzelf de schuld van het ongeluk. Het blijft een raadsel hoe het kan dat ze zelf geen enkel schrammetje heeft opgelopen. Bijna tien jaar later lijkt ze een gewoon meisje. Ze doet het goed op school, heeft leuke vriendinnen en is populair bij de jongens. En dat wil ze graag zo houden. Behalve haar beste vriendin mag niemand weten wat Hesters geheim is: dat ze bovenmenselijke kracht bezit. Dan ontmoet ze Siem en wordt ze voor het eerst in haar leven hopeloos verliefd. Alleen is niets wat het lijkt en beleeft Hester dingen waar ze nooit van heeft kunnen dromen – of misschien toch wel?

Petra Nouns – Takla Makan
Uitgeverij: Dutch Venture Publishing
Verwacht: 31 maart 2018

Een boek met diversiteit, cultuurverschillen en een vleugje mysterie en magie. Klinkt goed toch?

Ella is een vijftienjarig meisje uit Berlijn. Haar vader vindt het belangrijk dat ze ook met andere culturen in aanraking komt, dus zit ze op een school in Kreuzberg met leerlingen uit allerlei lagen van de bevolking. Ella heeft geleerd goed voor zichzelf op te komen in de klas, waar het er soms ruw aan toe gaat. Gelukkig heeft ze de meeste lessen met haar beste vriendin Sofia. Het grootste probleem? Dat Orkan dit jaar ook bij haar in de klas zit: een Turkse jongen met een grote mond en een veel te hoge dunk van zichzelf. Die moet ze het hele jaar zien te ontlopen, want ze kan hem niet luchten of zien. Bovendien is er een steekje bij hem los, want hij beweert dat zijn tante kan toveren. Wie gelooft er nu zoiets? Maar dan gebeurt er iets wonderbaarlijks. Ella komt in aanraking met een mysterieus, blauw licht – een schijnsel dat haar steeds weer visioenen geeft over een toekomst waarin ze samen is met Orkan en smoorverliefd op hem is. Verliest ze haar verstand of is er echt iemand die haar een glimp wil tonen van een ander leven dat ooit van haar zal zijn? Diep in de Takla Makanwoestijn bestrijden twee machtige tovenaars elkaar met witte en zwarte magie, waarbij de inzet het leven van Orkan is… en dat van zijn toekomstige geliefde.

Sara Holland – Everless
Uitgeverij: Blossom Books
Verwacht: 6 februari 2018

Als er één boek is wat steeds verder op mijn TBR omhoog schiet, dan is het deze wel. Lezers zijn enthousiast (sommigen hebben het boek al mogen lezen), Sara komt naar YALFest en de uitgeverij is enthousiast. Bij Blossom Books zit het eigenlijk altijd wel goed met de boeken, dus ik kijk heel erg uit naar Everless.

Tijd is geld. Zeker in Sempera, waar tijd in je bloed zit en omgezet kan worden naar munten. Hoe rijker je bent, hoe langer je leeft…

De familie Gerling is rijk: ze hebben tijd in overvloed door de hoge belastingen die ze eisen van de arme bevolking. En niemand haat hen meer dan Jules Ember. Toen ze klein was, woonde ze met haar vader op Everless, het landgoed van de Gerlings, maar een noodlottig ongeluk dwong hen midden in de nacht te vluchten. Als Jules erachter komt dat haar vader bijna door zijn tijd heen is, weet ze echter dat er maar een ding op zit: terugkeren naar Everless om daar wat bij te verdienen.

Teruggaan naar Everless brengt meer gevaar – en verleiding – met zich mee dan Jules zich ooit had kunnen voorstellen. Al gauw komt ze steeds dichter bij een bizar, eeuwenoud geheim over het landgoed en zichzelf.

Laura Steven – Allesbehalve Oké
Uitgeverij: Karakter
Verwacht: 10 april 2018

Nog een auteur die naar YALFest komt is Laura Steven. Haar debuut verschijnt op 10 april hier in Nederland en het is helaas een erg actueel verhaal over slut shaming. Dit boek staat ook hoog op mijn TBR, net als alle andere YALFest boeken.

Izzy had nooit verwacht dat ze op haar achttiende het slachtoffer zou zijn van een internationaal online-schandaal. Maar als expliciete foto’s van haar met de zoon van een politicus online komen te staan, laten treiteraars niets van haar heel. Gewapend met een enorme bak nacho’s en haar beste vriend Ajita als steun en toeverlaat, probeert ze het van zich af te lachen. Maar als de dagelijkse slutshaming verergert, leert ze snel dat de wereld tienermeiden niet oké behandelt. Allesbehalve oké zelfs.

Lesley Livingston – Onoverwinnelijk
Uitgeverij: Best Of YA
Verwacht: 14 februari 2018

Sinds ik Onverschrokken eindelijk heb gelezen, kijk ik al uit naar deel twee, want wow dat einde is zo spannend! Ik ben heel benieuwd hoe het verder gaat met Fallon en alle andere gladiatrices, dus dit boek staat ook heel hoog op mijn TBR!

“Wees moedig, gladiatrix… En op je hoede. Zodra je de liefde van Caesar voor je gewonnen hebt, zul je je de haat van zijn vijanden op de hals halen.”

Fallon was gewaarschuwd. Nu ze het volk van Rome voor zich heeft gewonnen als Caesars zegevierende gladiatrix, moet ze de prijs daarvoor betalen. Samen met haar krijgszusters belandt ze in een onheilspellend conflict met een rivaliserende gladiatoracademie. Niet alleen Fallons hart – en haar liefde voor Cai – staat op het spel, maar het hart van het hele Romeinse Rijk. Wanneer duister verraad en een verdorven machtsstrijd haar zwaarbevochten vrijheid in gevaar brengen, kan Fallon nog maar een ding doen om haar zusters en zichzelf te redden. Ze zoekt haar toevlucht tot een lang vergeten mythische stam: de Amazones.

Julie Buxbaum – Het Ongelukproject
Uitgeverij: De Fontein
Verwacht: 30 januari 2018

Dit boek stond ook al in mijn najaarslijstje, maar nu gewoon weer. Hij komt dan eindelijk uit en ik ben hier heel benieuwd naar.

David houdt van feiten, getallen en zijn notitieboekje. Zit al 622 dagen alleen tijdens de schoolpauze.

Kit gaat voor het eerst weer naar school nadat haar vader is verongelukt.

Sinds haar vaders dood, weet Kit niet meer hoe ze met haar vriendinnen moet praten. In de pauze gaat ze daarom naast David zitten in de hoop met rust gelaten te worden. Maar Davids vreemde directheid blijkt juist een verademing. Zo ontstaat een wonderlijke vriendschap.

Als Kit en David samen ‘Het ongeluk project’ opstarten om meer te weten te komen over het auto-ongeluk van Kits vader, hebben ze geen idee wat dit teweeg brengt. Kan hun vriendschap de waarheid overleven?

Tomi Adeyemi – Bloed En Beenderen
Uitgeverij: Harper Collins
Verwacht: 20 maart 2018

Ook Tomi Adeyemi komt op 22 april naar YALFest, dus ook deze krijgt voorrang op mijn TBR. Maar niet alleen vanwege YALFest hoor, het boek lijkt me ook heel erg vet.

Ooit leefden er in Orïsha mensen met magische krachten. Tot een wrede koning besloot de magi, een minderheid met donkere huid en zilverwitte haren, te vervolgen. Zélie kan zich de nacht dat ze toe moest kijken hoe de handlangers van de koning haar moeder ophingen nog levendig herinneren. Sindsdien is magie een doodzonde en een donkere huid iets om op neer te kijken.

Tien jaar later krijgt Zélie de kans om de magie terug te brengen naar Orïsha. Met de hulp van een prinses op de vlucht, moet ze uit handen zien te blijven van Inan, de kroonprins, die vastbesloten is de magie nu voorgoed uit te bannen.
Gevaar ligt overal op de loer in Orïsha, maar het grootste gevaar schuilt misschien nog wel in haar groeiende gevoelens voor de vijand…

Sarah J. Maas – Hof Van Ijs En Sterren
Uitgeverij: Van Goor
Verwacht: 30 mei 2018

Waarom ik hier naar uit kijk behoeft denk ik geen verdere uitleg meer. Dat deze heel hoog op mijn TBR staat mag wel duidelijk zijn.

Maanden na de explosieve gebeurtenissen in Hof van vleugels en verwoesting zijn Feyre, Rhysand en hun vrienden nog steeds bezig met de wederopbouw van het Nachthof en de immens veranderde wereld daarbuiten. Maar de Winterzonnewende is eindelijk dichtbij, en biedt een verdiend uitstel van de werkzaamheden. Toch kan zelfs de feestelijke sfeer de schaduwen van het verleden niet tegenhouden. Terwijl Feyre haar eerste Winterzonnewende als Hoge Fae beleeft, ontdekt ze dat haar dierbaren meer wonden hebben dan ze dacht. Littekens die een grote invloed hebben op de toekomst van hun hof.

Sarah J. Maas – Rijk Van Stormen
Uitgeverij: Boekerij
Verwacht: 23 januari 2018

Ik moet nog beginnen in De Glazen Troon serie, maar ik verwacht hier veel goeds van. Rijk Van Stormen is wat vertraagd, maar hij komt er dan eindelijk aan.

Het vijfde deel in de populaire Glazen troon-serie neemt ons verder mee op Aelins epische reis en bouwt op naar een cliffhanger die iedereen zal doen smachten naar het vervolg.

In Rijk van stormen heeft Celaena allang haar rechtmatige rol van erfgename Aelin Galathynius ingenomen en heeft ze gezworen haar koninkrijk terug te krijgen. De Duistere Koning Erawan gebruikt Aelins verleden, haar vijanden en haar vrienden in een uiterste krachtvertoon om te voorkomen dat ze haar doel bereikt. Aelin heeft een krachtig hof dat ze leiding moet geven en heeft haar hart aan een Fae-prins gegeven. Nu moet ze bepalen wat – of wie – ze bereidt is op te offeren om haar wereld te redden…

Benjamin Alire Sáenz – De Onverklaarbare Logica Van Mijn Leven
Uitgeverij: Blossom Books
Verwacht 20 februari 2018

Ik wil deze lijst afsluiten met een boek wat direct op mijn TBR belandde toen ik het voorbij zag komen. Kennen jullie Ari & Dante nog? Ja, de helden van de zomer van 2017? Nou, Benjamin Alire Sáenz komt dus met een nieuw boek en het beloofd net zo’n pareltje te worden als Ari & Dante. Kom maar op!

Het is de eerste dag van Sals laatste jaar op de middelbare school en alles staat op het punt te veranderen.

Salvador dacht dat hij wist waar hij hoorde in de wereld. Maar als hij geconfronteerd wordt met zijn veranderende gedrag, begint hij meer en meer na te denken over zijn verleden, heden en toekomst.

Sal is als Amerikaans adoptiekind opgegroeid bij een Mexicaanse homoseksuele vader. Is hij dan Amerikaans-Mexicaans, of Mexicaans-Amerikaans? En welk gedrag heeft hij van zijn liefdevolle vader geleerd, en welke karaktereigenschappen komen van zijn biologische ouders? Of is Sal gewoon zichzelf?
Samen met zijn vrienden en zijn vader zoekt hij uit wie hij is en waar hij hoort, maar ontdekt hij vooral hoe belangrijk het is om te kunnen zijn wie je écht bent.

Nog meer
Er komen nog veel meer mooie boeken uit. Zo komt Toren Der Dagenraad, het zesde deel van De Glazen Troon serie, ook in februari uit en komt Becky Albertalli in april met een nieuw boek. Over die laatste is nog niets bekend voor wat betreft een Nederlandse uitgave. Daarnaast komt ook in april het derde deel van de Summoner serie van Taran Matharu en het zevende deel in de Helen Grace serie van M. J. Arlidge uit en zo is er nog veel meer moois. Ben je er klaar voor? Ik wel! Maar eerst mijn huidige TBR een beetje indammen.

Wrap-up | December 2017

Wrap-up | December 2017

Gelukkig nieuw jaar! 2018 Is nu precies 7,5 uur oud, dus hoog tijd voor mijn wrap-up van de laatste maand van 2017. De maand van cadeautjes, pakketjes, boeken, lichtjes en oja, ook nog even een workshop tussendoor. Kijk je mee naar mijn december?

1-3 december

Jaaaaaaaaa Alter Ego is er! Hier keek ik dus echt al zo lang naar uit, dat willen jullie niet weten. Maar ik zat eerst nog met een ander boek in mijn maag. Wat Jij Niet Ziet van Sarah Pinborough. Ik heb besloten deze te DNF’en, want verder lezen werd echt een opgave. Ik had er gewoon totaal geen zin in. Ik bleek niet de enige, want meerdere mensen van de Virtuele boekenclub hadden hier last van. Een boekswitch was dus genoodzaakt. We lezen nu Ik Reis Alleen van Samuel Bjork. Uiteraard begon ik meteen in Alter Ego. Daarnaast ging ik verder in Ik Reis Alleen en bracht ik mijn Secret Santa pakket alvast weg.

4-10 december

Deze week was het natuurlijk pakjesavond. Wij deden het dobbelspel met de familie. De winst was helaas niet helemaal mijn ding, maar dat hoort ook wel een beetje bij het spel toch? En nog meer cadeautjes, want de Secret Santa pakketten mochten dan eindelijk worden verzonden! Ik had de mijne op zondag al weg gebracht, want dat kwam mij beter uit. Verder werkte ik weer een dagje deze week en las ik Alter Ego uit. Hier kun je mijn recensie lezen. Ik begon daarna in Dagboek Van Een Getuige van Astrid Holleeder. En op de valreep kregen we nog een pak witte ellende op ons dak. Echt, sneeuw in Nederland is een ramp. De Kerstmuziek paste er dan wel weer bij. Gelukkig had ik een etentje de dag ervoor, toen we nog makkelijk konden reizen.

11-17 december

Ik was dolblij dat ik vandaag de deur niet uit hoefde, want dat was echt niet te doen geweest. Zo veel sneeuw! De Kerstboom stond, dus dat maakte het stiekem toch heel winters. Deze week las ik Ik Reis Alleen dan eindelijk uit (klik hier voor de recensie). Ik doe vaak toch langer over luisterboeken dan de bedoeling is. Daarnaast las ik Dagboek Van Een Getuige uit, welke ik besloot om niet te recenseren. Voor een leesclub gaan we De Laatste Namsara van Kristen Ciccarelli lezen en hier was ik deze week ook in begonnen. Als laatste ben ik ook begonnen in Wonder van R. J. Palacio. Verder had ik deze week nog een workshop over jezelf presenteren. Op de zaterdag kwam dan eindelijk mijn Secret Santa pakket binnen en echt, wachten duurt lang! Diezelfde dag gingen we ook Sinterkerst vieren met de leesclub.

18-24 december

Ik kon weer naar de acupunctuur en wat was ik daar blij mee! Het ging me de laatste dagen toch slecht met mijn vermoeidheid. Weer behandelt en aankijken. Ik las deze week zowel Wonder als Iskari uit. De recensie van Wonder kun je hier lezen en die van Iskari – De Laatste Namsara hier. Ik begon in Achter Gesloten Deuren van B.A. Paris en ik schiet tot nu toe voor geen meter op. Daarnaast begon ik in The Jewel – Opgesloten van Amy Ewing, welke ik ook alweer uit heb gelezen. Deze recensie kun je hier vinden. Op 24 december was het dan zo ver, we mochten de pakketjes unboxen! Ik heb een unboxing geschreven en deze kun je hier lezen. Vlak voor Kerst kocht ik op de kerstmarkt nog een tas welke heel handig is op vakantie. Verder vond ik de Kerstmarkt in Den Haag niet zo bijzonder.

25-31 december

Ja, Kerst! Nu viel ik eens niet in slaap aan tafel tijdens het Kerstdiner, nee, nu werd ik niet lekker. Laat dat alsjeblieft niet mijn nieuwe traditie worden. Ik heb mijn levenslange traditie van het in slaap vallen dit jaar doorbroken, maar echt, ik heb liever dat. Of nou ja, eigenlijk is dat ook niet zo chill. Tijdens de Kerst las ik Hij Is Van Mij in zijn geheel uit (klik hier voor de recensie) en daarmee heb ik mijn Goodreads challenge met 200% gehaald. Ik hoopte het stiekem, maar zou het ook niet erg gevonden hebben als dat niet zou lukken. Maar het is toch gelukt! Ik las een mini stukje in Achter Gesloten Deuren en begon in 13 Minuten van Sarah Pinborough. Ik trek deze beter dan Wat Jij Niet Ziet, maar het is toch wat oppervlakkig allemaal. Ik heb hem zo aan het einde van het jaar nog uit gelezen en de recensie zal de eerste van 2018 worden.. Op de valreep ging ik dit jaar toch nog naar de bioscoop, slechts de tweede keer in 2017. Ik ging naar Wonder en wow liefde. Tijdens het schrijven weet ik nog niet precies wat oudejaarsavond mij gaat brengen. Wel weet ik dat ik er niet veel mee heb. Het is een beetje een lamlendige verveel avond.
Hoe was jouw december?
Bookhaul | December 2017

Bookhaul | December 2017

Het is 31 december 2017, oudjaarsdag. Tijd voor de allerlaatste bookhaul van het jaar dus! Deze maand heb ik toch weer een aantal boeken aan mijn collectie toegevoegd, oeps. Ik kreeg een boekenbon, er kwamen twee boxsets uit en er zat een boek in mijn Secret Santa pakket. Benieuwd naar mijn laatste aanwinsten van 2017? Lees dan snel verder! Via de linkjes kun je het boek weer direct zelf bestellen.

Sinds John Green is overgestapt van Lemniscaat naar Gottmer worden al zijn boeken opnieuw uitgegeven. Zo kreeg ik in oktober eindelijk Will Grayson Will Grayson te pakken. Nu was het dan de beurt aan 19 Keer Katherine. Een boek wat ik al sinds 2015 wil lezen, geleend had bij Passend Lezen maar nooit heb geluisterd, het in 2016 maar in het Engels heb gekocht en nog steeds niet heb gelezen en nu eindelijk in een Nederlands ebook verkrijgbaar is. Ik vind John Green niet zo handig om in het Engels te lezen. Ik ben namelijk bang dat ik het verhaal niet goed begrijp door zijn literaire schrijfstijl. Staat dus heel hoog op mijn TBR!
Ik had hem vorige maand al een beetje aangekondigd, Alter Ego van Marissa Meyer. Ik als ebook lezer had eens mazzel, want het ebook was er al op 1 december. Door problemen met de distributie waren de fysieke exemplaren pas 5 of 6 december te koop en toen had ik hem al uit. Mijn recensie verschijnt morgen in de maandelijkse wrap-up.
Een trilogie waar ik al een tijdje over zat te twijfelen was De Grisha trilogie van Leigh Bardugo. De aanbieding die eind november voor deze boeken werd geïntroduceerd, gaf de doorslag. En dit is echt heel naar en hier baal ik ook nog steeds enorm van, maar een week nadat ik de gehele trilogie had gekocht, verschijnt er een boxset. Ouch! Psssstttt, deze hardcover boxset is nu ook maar €29, dus goedkoper dan als je alle boeken los koopt! Ik heb uiteraard de ebook versie gekocht en deze kwam deze maand pas uit.
In het kader van lezen voor YALFest kocht ik dan eindelijk De Nieuweling van Taran Matharu. Ik ben heel benieuwd of dit wat voor mij is, vandaar dat ik het tweede deel nog niet heb gekocht.

Eindelijk was ie er dan, Phobos3! Ik heb al veel goede recensies gelezen en ik heb ook alweer een cliffhanger alert gehad, dus ik ben erg benieuwd!

Een boek waarvan ik dacht het al te hebben was The Jewel – Opgesloten. Alleen kwam ik er toen ik het wilde lezen dus achter dat ik het nog helemaal niet had. Oepss!
En dan meteen door met deel 2 van The Jewel, The White Rose. Deze stond al sinds maart op mijn verlanglijstje en kan ik binnenkort dan eindelijk gaan lezen.
Een boek waarvan ik me had voorgenomen om te wachten tot de bieb, is Voor Ik Je Loslaat van Marieke Nijkamp. Ik was erg teleurgesteld door 54 Minuten, haar vorige boek. Echter zat deze in mijn Secret Santa pakket en gaat deze nu wel flink stijgen in mijn TBR. Vanwege de setting wil ik hem deze winter nog lezen.
Als laatste was daar de Touching Juliette boxset van Tahereh Mafi. Deze serie stond ook al een tijdje op mijn verlanglijstje, dus deze kans greep ik met beide handen aan. LET OP: DIT IS DE ENGELSE BOXSET! De Nederlandse ebook boxset is alleen te krijgen bij Libris en de hardcover box is er nog niet.
Dit waren mijn aanwinsten van december. Welke boeken heb jij allemaal mogen toevoegen?