Recensie: M. J. Arlidge – Piep Zei De Muis

Recensie: M. J. Arlidge – Piep Zei De Muis

© Foto: Bol.com

Nadat ik in september Iene Miene Mutte las, werd het direct tijd om verder te gaan in deel 2 van de Helen Grace serie. Maar, vond ik dit deel net zo goed als het eerste deel?

Samenvatting van het boek

Southampton wordt opgeschrikt door een reeks gewelddadige moorden. Vervolgens worden de harten bij de naasten van de slachtoffers bezorgd. Alles wijst op een seriemoordenaar. Alweer. Inspecteur Helen Grace en haar team onderzoeken deze reeks moorden, maar krijgen te maken met veel onverwachte wendingen. Ten eerste de nieuwe korpschef, die vaak geen meter meewerkt. Ten tweede is daar de pers die het onderzoek nauwlettend in de gaten houdt en het heerlijk vindt om er bovenop te duiken. Ten derde is daar het onderzoek zelf, wat muurvast zit. Lukt het Helen Grace om ook deze zaak tot een goed einde te brengen?

Mening

Na het lezen van Iene Miene Mutte, welke ik waardeerde met vier sterren, begon ik vol verwachting in dit tweede deel in de reeks over Helen Grace. Echter pakte het verhaal mij minder. Hierdoor heeft het bijna een maand geduurd voor ik dit boek uit had. Erg jammer. Het verhaal is zeker niet slecht, maar het leest voor mijn gevoel minder makkelijk weg dan deel één.

Piep Zei De Muis lijkt in meerdere opzichten veel op Iene Miene Mutte. Er is weer een seriemoordenaar actief, de pers duikt er weer bovenop, de opbouw is heel erg van hetzelfde. Misschien was het daarom ook niet zo verstandig om meteen verder te gaan met de serie. Ik voelde bij dit boek ook minder die onderhuidse spanning die ik in het eerste deel wel voelde. Hoe dat kan is mij niet geheel duidelijk, maar dit vond ik zeker jammer. Pas tegen het einde van het boek kwam ik er echt in, maar toen was het eindspel al daar. Ik zag er best tegenop om het boek erbij te pakken, terwijl het wel een thriller is. De page turner factor zit er gewoon niet helemaal in. Ik wacht dus ook even met het lezen van Pluk Een Roos, want ik ben bang dat het allemaal erg voorspelbaar gaat worden. Het is absoluut geen slecht verhaal of een verkeerde thriller, maar het was het gewoon niet helemaal.

Eindoordeel

Ondanks dat het verhaal zeker niet slecht is, deed ik bijna een maand over dit boek en dat is voor mijn doen erg lang. Het verhaal kwam erg voorspelbaar op mij over, het was wat van hetzelfde als Iene Miene Mutte, deel 1. Echter, aan het eind kon ik het boek moeilijk wegleggen. Mijn advies is dan ook om even een pauze te nemen tussen het lezen van de delen in deze serie. Dit omdat ik bang ben dat het allemaal erg voorspelbaar wordt en ik daardoor op deze fijne thrillers van M. J. Arlidge ga afknappen en dat zou zonde zijn. De serie is namelijk een fijne toevoeging aan het thrillergenre. Ik waardeer Piep Zei De Muis dan ook met drie sterren.

Heb jij weleens een serie gelezen waarvan je het tweede deel vond tegenvallen ten opzichte van het eerste deel?

Recensie: Eric Lindstrom – Wat Jij Niet Ziet

Recensie: Eric Lindstrom – Wat Jij Niet Ziet

© Hebban

In het voorjaar van 2017 kwam ik via Twitter het boek “Wat Jij Niet Ziet” van Eric Lindstrom tegen. Op dat moment had ik absoluut geen tijd om het te lezen, maar ik kocht het wel meteen. Ik werd geprikkeld door het feit dat het over een blind meisje gaat. Op dit vlak ben ik best kritisch wat world building betreft, dus ik stelde het lezen ook nog eens uit. Deze week was de tijd dan eindelijk daar dat ik het boek oppakte.

Samenvatting van het boek

Parker Grant is blind, maar kijkt dwars door iedereen heen. Ook al ziet ze helemaal niets. Maar klopt haar wereldbeeld wel? Is alles zoals zij denkt dat het is? Daar komt ze gaandeweg achter. Parker heeft een droom, zelfstandig hardlopen. Ze doet er alles aan om haar droom te verwezenlijken, met wat hulp van haar vrienden. Daarnaast komt ze een jongen tegen die ze meteen leuk vind. Vindt hij haar ook leuk? En hoe zit het eigenlijk met haar vroegere beste vriend en ex-vriendje? Klopt het allemaal wat er tweeënhalf jaar geleden is gebeurd, of heeft ze het helemaal bij het verkeerde eind? Komt Parker er ooit achter hoe alles echt in elkaar zit?

Mening

Ik vond Parker om eerlijk te zijn echt een takketrut. Dit woord wordt ook gebruikt in het boek, dus ik scheld niet met opzet. Het is echt niet zo dat iedereen die blind is zo is en mensen op afstand houdt. Daarnaast kloppen de regels die Parker in het leven heeft geroepen ook niet altijd. Geloof me, de meeste blinden hebben niet zulke regels. Ik in ieder geval niet. Dit boek geeft het idee dat Parker in het middelpunt van alles wil staan en dat de hele wereld om haar draait. Daar irriteerde ik me aan. Voor veel blinden geldt dit godzijdank absoluut niet. Gaandeweg wordt wel duidelijk waarom Parker zo doet en vindt er een ommekeer plaats. Hier kan en zal ik verder niet meer over zeggen.
Ik herkende ook veel in Parker. Het missen van (cruciale) non-verbale communicatie is echt heel vervelend. Hierdoor mis je vaak veel dingen en signalen die anderen afgeven. Niets aan te doen, maar vervelend. Natuurlijk kun je emoties wel horen, maar dat is toch lastiger in te schatten. Daarnaast krijgt Parker een maatje op school. Iets dat waarschijnlijk vaker gebeurt, maar niet bij mij. Voor sommige dingen zou dat wel handiger geweest zijn. Wiskunde bijvoorbeeld. En wat betreft hardlopen, dat kan zeker! Met een maatje. Maar niets voor mij. Verder gebruikt Parker een tikstok. Zo’n rampending heb ik vroeger ook gehad, maar ik miste toch veel obstakels. Daarnaast is het best zwaar om continu te tikken. Tegenwoordig heb ik een stok met een rolpunt en dat is echt een verademing.
Het verhaal zelf leest als een trein. Binnen twee dagen vloog ik door Wat Jij Niet Ziet en dat heb ik lang niet gehad bij een boek. En sommige blindenblunders, heerlijk! Daarnaast is ook goed duidelijk gemaakt dat blinde mensen gewoon een normaal leven hebben, gelukkig maar. Veel van ons gaan gewoon naar het regulier onderwijs, net als Parker. Ik ben blij toe, want als dit boek zich had afgespeeld op een school voor blinden en slechtzienden had je een totaal ander verhaal gehad en was het vast niet zo leuk om te lezen als nu. Zelf heb ik ervaren dat de wereld van mensen die op het speciaal onderwijs hebben gezeten toch kleiner is dan van blinden die op het regulier onderwijs hebben gezeten. En hiermee wil ik absoluut niemand beledigen of voor het hoofd stoten, want helaas is het regulier onderwijs niet voor iedereen weggelegd. Maar de wereld van Parker is gelukkig groot. Nou maakt zij het er zelf ook wel naar. Parker is onafhankelijk, wat erg fijn is. Ik ben zo ook. Natuurlijk heeft ze hulp nodig, ik ook. Bekende routes kan zij zelf lopen, net als ik. Wat dat betreft lijken Parker en ik op elkaar. Alleen heb ik absoluut geen raakvlakken met haar wat de eerste alinea van dit gedeelte betreft.
En nog even een leuk feitje voor ik overga naar mijn eindoordeel, boven ieder hoofdstuk staat de naam van het hoofdstuk in braille geschreven. In normaal schrift, zwartschrift zoals dat wordt genoemd, maar dan in braille letters. Zin om eens braille te leren? Door middel van dit boek lukt het een beetje. Onderaan dit artikel zal ik even een braille alfabet plaatsen.

Eindoordeel

Vooraf was ik een beetje sceptisch over Wat Jij Niet Ziet, dat geef ik eerlijk toe. Ik vind het altijd een beetje eng ofzo om over blinden te lezen. Ik ben dan vaak bang dat ik me ga irriteren aan dingen die in het verhaal worden beschreven en die totaal niet kloppen. Gelukkig heeft Lindstrom goed vooronderzoek verricht en klopten de meeste dingen. Ik heb tussen de regels door wat extra informatie gegeven. Daarnaast was de schrijfstijl gewoon prettig en las dit verhaal vlot weg. Ik vloog binnen twee dagen door dit boek en dat is best wel even geleden. Desondanks heb ik niet het vijf sterrengevoel bij Wat Jij Niet Ziet. Daarom waardeer ik het boek met vier sterren.

Zoals beloofd plaats ik hieronder een braille alfabetje.

 

Recensie: Jay Asher – 13 Reasons Why

Recensie: Jay Asher – 13 Reasons Why

© Foto: Bol.com

Eind maart verscheen de serie 13 Reasons Why op Netflix. Ik heb deze serie gekeken, maar wist niet dat het gebaseerd was op een boek, daar kwam ik tijdens de eerste aflevering achter. Ik kocht het Engelse ebook (hij was niet in het Nederlands beschikbaar), maar was er nog niet aan toe gekomen deze te lezen. De afgelopen week heb ik dat dan eindelijk gedaan. Wil je weten of ik het boek of de serie beter vond? Lees dan verder.

Samenvatting van het boek

Op een dag, als Clay Jensen thuis komt van school, vind hij een mysterieus pakketje voor zijn deur. Het is een schoenendoos met daarin 13 cassettebandjes. Hij heeft geen idee wie de afzender is of wat die bandjes te betekenen hebben. Als Clay de bandjes gaat beluisteren schrikt hij zich rot. Het blijkt het levensverhaal te zijn van Hannah Baker, een klasgenoot die twee weken daarvoor zelfmoord heeft gepleegd. Op deze cassettes vertelt ze waarom ze haar leven heeft beëindigd en wie wat gedaan heeft, of juist niet gedaan heeft. Waarom staat Clay hiertussen? Wat heeft hij gedaan? Ook al wil hij het niet, hij moet het weten. In één avond luistert hij alle cassettes af. Wat gaat er door hem heen? En wat hebben de anderen op deze bandjes te maken met Hannah’s dood?

Mening

Voordat ik het boek ging lezen, wist ik natuurlijk al waar het verhaal over gaat, gezien ik de serie al had gezien. Voor mij een slimme zet, want ik kwam direct al een obstakel tegen in het boek. Ik had dit al gelezen bij een andere blogger, maar dacht dat ik hier prima doorheen kon lezen. Maar niet dus. In dit boek werden constant verschillende lettertypen gebruikt. De bandjes, waarop Hannah sprak, waren schuingedrukt. Clay luistert naar de bandjes, maar heeft tussendoor ook eigen gedachten. Deze twee komen samen in de hoofdstukken. Dit betekent dat het verhaal van Hannah, schuingedrukt, en de gedachten van Clay, normaal gedrukt, constant door elkaar heen lopen. Niet heel handig als blinde lezer. Dit maakte dat ik het boek eigenlijk niet kon volgen en continu in de war raakte. Dit lag puur aan de lettertypen, niet aan de taal. Omdat ik de serie al had gezien, werd het iets makkelijker, maar ideaal was het niet. Gelukkig bood het gesproken boek van Bibliotheekservice Passend Lezen uitkomst. Hierin werden de stukken die door Hannah worden vertelt voorgelezen door een vrouw en de stukken van Clay door een man. Dit was heel verhelderend en maakte het lezen van het boek echt een stuk makkelijker. Ik bleek dus dingen niet begrepen te hebben of te hebben gedacht dat het bij de verkeerde persoon hoorde.
Het verhaal zelf was wat minder diepgaand dan de serie. In de serie kreeg je ook de andere kant van het verhaal te zien, dus niet alleen uit de beleving van Hannah op de cassettes en van Clay, maar ook van de anderen op de cassettes. Ook waren er extra gebeurtenissen aan de serie toegevoegd. Ik vond het boek van 13 Reasons Why wat eenzijdig, maar dat maakte het niet tot een slecht verhaal. Natuurlijk, het blijft diep triest, iemand die zelfmoord pleegt. Het laat je zien dat je woorden of daden, hoe klein en onbewust ook, een heel groot effect op iemand kunnen hebben. En misschien bedoelde je het niet zo, iemand anders kan het helemaal verkeerd intrepreteren. 13 Reasons Why is niet een boek dat je even voor de lol leest, want het is nou niet echt een feel good boek. Je moet er wel echt even rustig voor gaan zitten.
Desondanks leest het boek wel snel weg, ook al is het een heftig onderwerp. De schrijfstijl van Jay Asher is zeer aangenaam en vlot. Wat dat betreft zorgt dat ervoor dat het boek toch iets minder zwaar aanvoelt en dat is prettig. Wat mij betreft hadden de personages dus iets uitgediept mogen worden, nu weet je amper iets van hen, behalve wat Hannah je vertelt.

Eindoordeel

Al met al raad ik 13 Reasons Why aan. Voor de blinde en slechtziende lezers onder ons adviseer ik het gesproken boek van Passend Lezen, want dat leest voor ons het prettigst. Dit vanwege de constante wisseling tussen lettertypen wat eigenlijk bijna niet te volgen is. Zeker niet als je de VoiceOver van de iPad/iPhone gebruikt. Het onderwerp is zwaar, maar de schrijfstijl van Asher maakt dat het toch iets lichter aanvoelt. De personages hadden wel iets meer uitgediept mogen worden, dit is in de serie wel gebeurd. Daarom heb ik een lichte voorkeur voor de Netflix serie. Je moet zelf kiezen of je de serie eerst wilt zien en daarna pas het boek leest of andersom, maar de serie is op sommige punten een stuk heftiger. Ik waardeer 13 Reasons Why met vier sterren, ondanks dat het verhaal wat oppervlakkig aanvoelde.
Heb jij eerst het boek gelezen of eerst de serie op Netflix gekeken?
Uit de oude doos: John Green – Paper Towns

Uit de oude doos: John Green – Paper Towns

Foto: © Bol.com

Op 10 oktober komt het nieuwe book van John Green, Schildpadden Langzaam Naar Beneden, uit. Om alvast even in de stemming te komen, zet ik vandaag een oudje van hem in de spotlights. En dan niet eens dé klassieker van hem, The Fault In Our Stars, maar een ander boek wat zeker ook goed is en ook is verfilmd. Ik heb het natuurlijk over Paper Towns.

Gelezen in: 2015

Samenvatting van het boek

Toen Quintin, Q, en Margo Ruth Spiegelmann klein waren, speelden ze altijd met elkaar. Ze zijn immers buren. Maar op een dag, na een indrukwekkende gebeurtenis, is hun vriendschap voorbij. Tot Margo negen jaar later ineens ‘s nachts op Q’s raam klopt met een wel heel vreemd verzoek. Q besluit er op in te gaan en zo gaan ze samen op avontuur. En dan is Margo opeens verdwenen. Waar is ze toch? Niemand weet het, maar Q is vastbesloten haar te vinden. Gaat het hem lukken?

Leeservaring

Toen ik erachter kwam dat Paper Towns zeer binnenkort in de bioscoop zou draaien, ben ik dit boek meteen gaan lezen. Toeval wilde dat dat in mijn vakantie was. Supergoede timing, want ik had het boek snel uit.

Ik wist niet zo goed wat ik van Paper Towns moest verwachten. Daarvoor had ik Het Grote Misschien gelezen, en die vond ik ietwat vaag en apart. Oké, de titel van dit boek is ook wat vaag, maar wordt wel duidelijk tijdens het lezen. Gelukkig had ik dat aparte en vage gevoel niet bij Paper Towns. In dit boek zit een constante spanning, want waar is Margo Ruth Spiegelmann toch gebleven en waarom is ze in eerste instantie vertrokken? Zoals we van John Green gewend zijn, zit er ook in dit boek weer humor. Heerlijk! En natuurlijk verloopt niet alles vlekkeloos, wat de spanning er lekker in houdt.

Vond ik de film beter dan het boek? Weet ik niet. Ik vond de film prima, maar miste soms wat humor en diepgang. Het einde van de film vond ik sowieso een beetje apart. Vooral de laatste zin. Ik zal hem niet spoileren, maar als je de film kijkt, snap je wat ik bedoel

Al met al is Paper Towns een echt typisch John Green boek waar ik van houd. Ik ben echt heel erg benieuwd naar zijn nieuwe boek en hoop deze ook snel te kunnen lezen.

Wat is jouw favoriete John Green boek als je The Fault In Our Stars niet mag noemen?

Wrap-up | September 2017

Het is weer oktober. Dat betekent dat het nu toch echt alweer herfst is en dat 2017 zo langzaam op zijn eind loopt. Maar wat bracht de maand september mij? Lees snel verder om daar achter te komen!

1-3 september

Deze paar dagen kwam er heel fijn nieuws voor ons bookjunkies, want op 22 april 2018 is het weer zover: YALFest! Yaaaaaaay zo leuk! Meer informatie volgt nog. Verder las ik Everything Everything godzijdank uit (recensie vind je hier), ging ik een hele dag unplugged, las ik Verder in Iene Miene Mutte en begon ik dan eindelijk in Hof van Doorns en Rozen.

4-10 september

Bah, wat een slecht weer werd het opeens. Deze week heb ik niet heel veel gedaan. Ik schreef wat artikelen, plaatste deze ook en las Hof van Doorns en Rozen uit. Mijn recensie kun je hier vinden. Daarnaast heb ik helaas niet zoveel gedaan.

11-17 september

Deze week had ik mijn eerste acupunctuur behandeling voor mijn extreme vermoeidheid in het najaar. Ik hoop echt heel erg dat dit nou eindelijk eens gaat helpen, want ik word hier eigenlijk een beetje moe van. Daarnaast begon ik in Hof van Mist en Woede en las ik Iene Miene Mutte uit. De recensie kun je hier vinden. Verder heb ik nog wat winterkleding geshopt en het kon nog even, in de zon lunchen. Op een terras. Wel met jas aan uiteraard. Ik maakte ook al een klein begin in Piep Zei De Muis, deel 2 van de Helen Grace serie.

18-24 september

Acupunctuur sessie nummer twee was een feit. Er zijn wat dingen aan het licht gekomen. Daarnaast las ik Hof van Mist en Woede uit (recensie verschijnt op 10 oktober) en belandde ik in een leesdip. Ik ben begonnen in De Voordelen van Onbeantwoorde Liefde, maar het schiet nog niet op. Dit geldt ook voor Piep Zei De Muis.

25-30 september

Deze week was een medisch weekje. Ten eerste ging ik weer naar de acupunctuur en kreeg ik een behandeling waarbij ik 25 uur een bepaald product moet vermijden. Deze week was dat melk en melkeiwitten. Was een heel gepuzzel om te verzinnen wat ik dan kon eten, vooral als ontbijt. Heb iets gevonden, maar echt fantastisch was het niet. Ten tweede kon ik mijn nieuwe steunzolen ophalen. Was er nog tijd om te lezen? Jazeker. Ik las De Voordelen van Onbeantwoorde Liefde uit. Mijn recensie kun je hier lezen. Met Piep Zei De Muis schiet het nog niet zo op. Ik ben begonnen in 13 Reasons Why en deze kreeg ik ook uit. Tenslotte was ik jarig en heb ik lekker sushi gegeten. Zaterdag nog gevierd, maar rustig.

Hoe was jouw maand?

Bookhaul | September 2017

Bookhaul | September 2017

September is de maand waarin ik jarig ben en waarin er veel boeken zijn verschenen waar ik al naar uit keek. De meeste boeken in deze bookhaul waren dus al ingepland, dus niet zoveel verrassingen. Het is wel weer een flinke buit, oeps! Klik op de linkjes om het boek direct te bestellen.

Bookchoice

Het enige boek wat ik uit Bookchoice heb gehaald deze maand is De Doodsvogel van Samuel Bjork. Ik Reis Alleen moet ik nog lezen, maar ik hoor veel goede verhalen. Vandaar dat ik deel 2 alvast heb gedownload, want je weet maar nooit.

Gekocht

Ik heb deze maand best wel weer wat gekocht. Te beginnen met Ik Weet Een Geheim van Tess Gerritsen. Deze staat al sinds mei in de pre-order, dus ik heb hier wat maanden op moeten wachten.

Verder kocht ik eindelijk 13 Minuten van Sarah Pinborough. Ik heb veel enthousiaste verhalen gehoord over deze YA thriller, maar ik had hem gewoon nog niet gekocht. Van dezelfde auteur kocht ik ook Wat Jij Niet Ziet, een volwassen thriller welke flink was afgeprijsd.

Deze maand trok het boek Een van Sarah Crossan mijn aandacht. Ik had er nog nooit van gehoord, maar de flaptekst en recensies maakten mij nieuwsgierig. Reden voor mij om dit boek te kopen dus.

Afgelopen zomer kwam ik erachter dat Carry Slee met een nieuw boek kwam. Carry Slee is een van mijn favoriete schrijvers uit mijn jeugd, dus #Laatstevlog moest zeker worden toegevoegd aan mijn collectie.

Mijn Mooiste Herinnering Eindigt Hier is het nieuwe boek van Eric Lindstrom. Hoewel ik zijn vorige boek nog moet lezen, sprak het verhaal mij wel aan. Dit is een boek waar ik in augustus al over schreef en welke sindsdien op mijn wishlist staat. Nu staat deze klaar om gelezen te worden.

Nog een boek waar ik al naar uit kijk sinds augustus is Oktober Is De Koudste Maand van Christoffer Carlsson. Het klinkt veelbelovend en spannend, ik ben benieuwd!

Het laatste boek wat ik deze maand heb mogen toevoegen is Veel Liefs, Lara Jean. Ik heb de rest nog niet gelezen, maar dat komt vast wel goed.

Naar welk nieuw boek uit je collectie kijk jij echt uit om te gaan lezen?

Happy birthday to me! De birthday book tag

Happy birthday to me! De birthday book tag

Vandaag ben ik jarig, ik ben alweer 26 jaar geworden. Het werd dus tijd voor de birthday bok tag! Hoe ziet mijn verjaardag er in boeken uit? Door deze tag kom je er achter. Deze tag heb ik gevonden bij Charlotte Blogs. De vragen zijn in het Engels en mijn antwoorden in het Nederlands.

1. Count your birth day along your bookshelf and subtract your birth month. What book does it land on?

Ik ben dus op de 29e jarig, in de 9e maand. 29 – 9 = 20 en het 20e boek in mijn digitale boekenkast is Fiery Heart van Richelle Mead, het vierde deel in de Bloodlines serie. Yes, een van mijn favo series!

2. If you could spend your birthday with any fictional character, who would it be and why?

Ik denk de groep uit The Lunar Chronicles want friendship goals. En zullen we Rhys ook uitnodigen? Wel zonder Feyre, want heb niet zo’n zin in klef gedoe.

3. Find a book that takes place in the season you are born in.

Oktober Is De Koudste Maand van Christoffer Carlsson. Dat is het eerste boek dat me te binnen schiet. Ik heb hem nog niet gelezen, want het boek is pas drie dagen uit.

4. Find a book that is the colour of your birth stone.

Deze vraag moet ik overslaan.

5. Is there a series with the same number of books as your age? If so, what is it?

Ik hoop niet dat er een serie bestaat met 26 boeken, arme lezers. Dat is een beetje veel.

6. Pick a book set in a time period, world or country you like to have been born in.

Pffffff dit is echt een lastige vraag. Ik heb eigenlijk geen idee.

In welke tijdsperiode, wereld of welk land zou jij het liefst geboren zijn?

Recensie: Becky Albertalli – De Voordelen van Onbeantwoorde  Liefde

Recensie: Becky Albertalli – De Voordelen van Onbeantwoorde Liefde

© Foto: Blossom Books

Vandaag een recensie over het nieuwste boek van Becky Albertalli. Afgelopen voorjaar las ik haar boek Simon Vs. de Verwachtingen van de Rest van de Wereld. Op dat moment verscheen Becky’s nieuwe boek, De Voordelen van Onbeantwoorde Liefde. Het meerendeel van boekenland was laaiend enthousiast over dit boek. Toch pakte ik het niet direct op. Tot nu dan, want ik was toe aan iets luchtigs.

Samenvatting van het boek

Molly is 17 jaar en heeft al 26 jongens leuk gevonden, maar heeft nog nooit een vriendje gehad. Laat staan gezoend. Haar tweelingzus Cassie krijgt een nieuwe vriendin, Mina, en samen bedenken ze een plan om Molly aan een vriendje te helpen. Wordt het hipster Will, of gaat Molly toch voor haar ietwat nerdy collega Reid?

Mening

De samenvatting lijkt wat kort, korter dan wat je van mij gewend bent. Maar in feite is dit het hele boek. Een klein verhaal, waarin weinig actie zit. Dat wist ik van tevoren, dus daar zal ik niks over zeggen. Het is een klein, gezellig verhaal dat draait om vriendschap, liefde en familie. Wat ik heel fijn vind van de boekenvan Becky is dat homoseksualiteit absoluut geen probleem is. Het wordt neergezet als iets gewoons en zo hoort het wat mij betreft ook. Niet alleen Cassie valt onder de LGBT-community, maar de moeders van Molly en Cassie ook.

Tegen al mijn verwachtingen in duurde het relatief lang voordat ik dit boek uit had. Het leest prima weg, maar ik had iets van een leesdip ofzo. Ik had verwacht dat ik het binnen een dag of drie uit zou hebben, maar dat werd bijna een week. Ik kwam niet lekker in het verhaal en het deed me eigenlijk niet zoveel. Met Simon had ik ook moeite om er in te komen, tot het einde naderde. Hier idem dito. De schrijfstijl van Becky Albertalli is jong en vlot, het past helemaal in deze tijd. Buzzfeed, Pinterest en Facebook komen veelvuldig terug en deze social media worden dagelijks gebruikt door de meeste mensen. Vandaar dat het boek veel herkenbare momenten heeft. En voor de fans van Simon, jullie kunnen je hart ophalen, want er zit een beetje Simon in. Vooral veel Abby. Huh? Hoe dan? Daar kom je achter als je De Voordelen van Onbeantwoorde Liefde leest.

Eindoordeel

Ik vind het moeilijk om een mening te vormen over De Voordelen van Onbeantwoorde Liefde. Het is een fijn boek om lekker tussendoor te lezen, maar het zal mijn favorieten lijstje niet halen. Ik vind het lastig om te onderbouwen waarom niet, omdat het boek niet heel veel pijlers heeft om een goede mening over te kunnen vormen. Het is een klein, lief, mooi verhaal over liefde, vriendschap en familie wat ik waardeer met een nette drie sterren.

Heb jij weleens te maken gehad met een onbeantwoorde liefde?

Uit de oude doos: Tessa de Loo – De Tweeling

Uit de oude doos: Tessa de Loo – De Tweeling

© Foto: Bol.com

Het is weer maandag, dus dat betekent dat het tijd is om weer even het archief in te duiken. Deze keer een boek wat ik moest lezen voor de lijst voor Nederlands. Vlak voor het examen moest ik nog snel even een literair boek lezen. Ik koos voor De Tweeling van Tessa de Loo. Leek me wel een boek om snel uit te hebben. Maar, is dat ook zo?

Gelezen in: 2010

Samenvatting van het boek

In een Belgisch kuuroord komen twee vrouwen elkaar tegen. Op zich niets vreemds. Maar, deze twee vrouwen blijken Anna en Lotte te zijn, een tweeling die elkaar in de Tweede Wereldoorlog uit het oog is verloren en elkaar nu, jaren later, per toeval terug vindt. De Tweeling vertelt de verhalen van de zussen. Van de oorlog tot hun huidige leven. Maar, hebben ze nog genoeg tijd om elkaar alles te vragen en vertellen wat er te vragen en vertellen valt?

Leeservaring

Ik had het mis. Zo ontiegelijk mis. De Tweeling was iets zwaardere kost dan ik had verwacht. Ik begon dapper met het boek in braille. Joh, binnen twee weken is dat wel uit toch? Nee dus. Dat bleek twee maanden te worden. De schrijfstijl vond ik wat moeilijk en het verhaal pakte mij niet zo. Dat had ik niet verwacht. Ik kwam er maar niet in.

Het verhaal had voor mij geen duidelijke opbouw. Vaak is het zo dat een boek ergens begint en dat er naar een bepaald punt toe wordt gewerkt. Tessa de Loo doet dat dus niet in De Tweeling. Tenminste, dat gevoel had ik. Misschien was het boek nog net iets te hoog gegrepen voor iemand van net 18. Het werd een worsteling en ik had vaak gewoon geen zin om te lezen. Heel vervelend met het eindexamen in zicht. Gelukkig bood het luisterboek uitkomst. Toen de tijd begon te dringen heb ik het luisterboek besteld en toen had ik het zo uit. Het boek luisteren werkte voor mij dus een stuk beter dan het zelf lezen in braille. Klein detail: ik las toen liever braille dan audioboeken.

Ik vond het verhaal op zich wel mooi, maar het pakte me toch nog niet helemaal. Anna en Lotte hebben allebei vreselijke dingen meegemaakt in de Tweede Wereldoorlog, dat zeker. Maar ik miste iets. Wat dat iets precies is, dat weet ik niet. In ieder geval zou ik het boek denk ik niet willen herlezen.

Heb jij De Tweeling gelezen en wat vond je ervan?

Booktag: Autumn is in the air

Op dit moment zou je het niet zeggen met dit heerlijke nazomerweer, maar het is toch echt weer herfst. Nicky vulde deze herfstige booktag in en ik vond hem leuk, dus neem hem bij deze over. Hoe ziet mijn herfst in boeken er uit? Lees dan snel verder om daar achter te komen!

Autumn: A book with fall colors (oranges, yellows, reds)?

Dit is een vraag die ik helaas moet overslaan omdat ik ebooks lees en te blind ben om een cover op kleur te beoordelen 😉

Pumpkin picking: Favorite fictional food?

Hmmmm ik kan me eigenlijk geen fictional food herinneren. Ja, dit is best erg, gezien ik gek ben op eten. De smekkies van Harry Potter ken ik al, evenals de chocolade kikker. Dan ga ik toch voor de smekkies in alle smaken.

Lost in a corn maze: A book you got lost in (a really good book)?

Dat zijn er best veel. Nu kan ik sowieso wel Harry Potter en The Lunar Chronicles gaan noemen, maar dat is oud nieuws. Daarnaast nog De Kids Of Appetite, The Fault In Our Stars en zo zijn er nog wel veel meer.

Birds fly south: What book made you want to fly south (a really bad book)?

Helaas is dat Harteloos van Marissa Meyer. Ik had hoge verwachtingen want ja The Lunar Chronicles, maar deze viel echt heel erg tegen. Zo jammer is dat altijd. Ben er ook snel in gestopt en voel helaas niet de behoefte om weer verder te lezen.

Sweaters: A book that makes you happy?

Dat zijn er zoveel. Ik kan er niet specifiek eentje noemen.

Ghost story: A scary/spooky book?

Niet zozeer eng ofzo, maar wel iets waar je een sterke maag voor moet hebben. Dat zijn sowieso de boeken van Tess Gerritsen. Maar toch zijn ze heel goed. Eigenlijk alle boeken waarin wordt gemoord.

Favorite fictional pet?

Hopper uit Bloodlines. Want een draak verkregen uit magie kan nou eenmaal niet. En het is ook nog eens een kleine, cute draak die ongevaarlijk is.

Demons: Favorite evil/villainious character?

Mijn god, wat een rotvraag. Ik heb werkelijk waar echt geen idee, want alle evil personages zijn daadwerkelijk krengen.

Grim Reaper: A character you want dead?

Ik houd niet zo van moordpartijen, geeft alleen maar moeilijkheden. Dus niemand.

Halloween party: What book character would you dress up as?

Geen enkele, want verkleedpartijtjes zijn niet aan mij besteed. Sorry. Halloweenfeestjes trouwens ook niet. Mag ik ook komen zonder verkleed te zijn? Ja toch?

Ik geef deze tag door aan de volgende mensen: Kwante van Kwante In Wonderland, Joost van Nerdygeekyfanboy en Inge van ReadInge.

Wat vind jij het leukst/mooist aan de herfst?