2017 | The Reading Recap

2017 | The Reading Recap

Het is weer december, de maand van lichtjes, cadeautjes en gezelligheid. Maar ook de maand van lijstjes en recaps. Vandaag deel ik mijn reading recap met jullie. Ik vertel jullie per maand welke boeken ik helemaal geweldig vond. Daarnaast vermeld ik ook als ik een boek wat minder vond en welke dat dan was. Ik vind dat die ruimte er ook mag zijn, niet alle boeken passen in jouw straatje. Smaken verschillen, en dat is maar goed ook, dus misschien vind jij deze boeken wel helemaal fantastisch en mijn toppers helemaal niets. Dat mag natuurlijk. Nou, daar gaan we dan. Klik op het knopje “meer lezen” om mijn jaaroverzicht te bekijken.

Algemene conclusie

Over het hele jaar genomen kan ik concluderen dat ik eigenlijk best veel fantasy en scifi heb gelezen. Dit is dus een nieuwe ontwikkeling, want dit genre las ik voorheen echt bijna nooit. Blijkbaar zijn dit genre en ik in 2017 flink naar elkaar toe gegroeid. In 2018 krijgt dit zeker een vervolg, want er komen weer mooie boeken aan hoor! En toevallig vallen die binnen het fantasy en scifi genre.

Januari

Deze maand blogde ik nog niet, dus ik heb ook geen recensies van mijn gelezen boeken online staan. Mijn absolute favoriet van deze maand is Duizend Schitterende Zonnen van Khaled Hosseini. Dit boek is echt zo mooi en bevat zoveel girlpower, waarover binnenkort meer. De world building is heel sterk en het verhaal is hartverscheurend.
Het boek dat ik wat minder vond was er eentje waar ik in 2016 aan ben begonnen en waar ik maar moeilijk doorheen kwam. Helaas was dat Galgenveld, deel 1 van De Noordzeemoorden van Isa Maron. Ik kwam niet lekker in het verhaal en heb de overige boeken nog niet gelezen. Ga ik binnenkort weer eens oppakken, misschien gaat het dan beter en vind ik de serie uiteindelijk wel heel goed.
In januari had ik ook mijn eerste ervaring met het New Adult genre. Ik las Onvoorwaardelijk van Colleen Hoover en ik wilde die zo snel mogelijk uit hebben. Totaal niet mijn boek. Veel en veel te veel seks en ook nog eens veel te gedetailleerd. Nee, niets voor mij.

Februari

Deze maand heb ik twee toppertjes. Ten eerste is daar De Boekendief van Markus Zusak. Dit boek heeft een heel bijzonder vertelperspectief. Dit perspectief heb ik nog nooit eerder gezien en begreep ik helaas pas achteraf. Desondanks kon ik het boek echt niet weg leggen. En mag de film alsjeblieft ook even een hele hoop credits krijgen? Dit was de eerste boekverfilming die ik in tijden gezien heb welke het boek echt tot in de puntjes volgt. Wauw.
Mijn tweede topper was natuurlijk, hoe kan het ook anders *tromgeroffel*, Cinder van Marissa Meyer. En mijn liefde voor The Lunar Chronicles was geboren en gelukkig hield het niet op in februari. Mijn favoriete serie van dit jaar en misschien zelfs nog wel aller tijden.
Deze maand had ik ook een boek wat ik wat minder vond. In mijn Bookchoice pakket van februari zat Zijspoor van Josha Zwaan. Een boek dat je even snel weg leest, maar wat ik soms een beetje te filosofisch vond. Zijspoor is helaas geen memorabel boek voor mij. Nogmaals, dit betekent niet dat het boek per definitie slecht is.

Maart

In maart maakte ik kennis met Vic en Mad en de rest van de KOA. Juist, ik las De Kids Of Appetite van David Arnold en die schoot regelrecht naar mijn favorieten lijstje. Wat een fantastisch boek is dat zeg! Daarnaast las ik deze maand The Jewel van Amy Ewing. Dit boek had wat meer tijd nodig, maar tegen het eind vlogen de sterren omhoog. Daarom behoort deze ook tot mijn favorieten van maart.
Ook in maart las ik helaas een boek wat mij wat minder lag. Deze maand was dat Bob De Straatkat van James Bowen. Het boek was niet zo spannend. Bob was awesome, maar daar is ook alles mee gezegd. Het verhaal kon me totaal niet bekoren.

April

In april las ik vooral wat dikke pillen, want dat is de Phobos serie van Victor Dixen nou eenmaal. Dik. Maar goed, nu wil ik het even over Simon vs. De Verwachtingen Van De Rest Van De Wereld hebben. Ik las het boek en wist niet zo goed wat ik er van moest vinden. Nu, maanden later, vind ik het toch mijn favoriete boek van april. Het sluimert, smeult nog na. Met terugwerkende kracht ben ik het boek dus echt heel tof gaan vinden. Binnenkort toch eens mijn rating aanpassen? Ik ben echt heel benieuwd naar de film die in maart 2018 in de bioscoop komt.
Deze maand las ik ook 54 Minuten van Marieke Nijkamp. Een boek waar ik hoge verwachtingen van had, maar wat voor mij een beetje tussen wal en schip valt. Het is absoluut niet slecht, maar bij blijven doet het me ook niet.

Mei

Deze maand las ik maar liefst twee boeken van The Lunar Chronicles, Scarlet en Cress, dus die belanden automatisch op mijn favorieten lijst. Meer hoef ik er niet over te zeggen toch?
Het boek dat ik deze maand minder vond, was Het Geheugenboek van Lara Avery. Het was geen slecht boek, maar ik begrijp de mega hype eromheen niet. Jammer!

Juni

In juni las ik weer twee The Lunar Chronicles boeken: Levana en Winter. Die laatste kwam pas aan het einde van deze maand uit en telt maar liefst 827 bladzijden. Hierdoor kreeg ik hem niet in juni uit en loopt deze nog door tot in de eerste week van juli.
In juni las ik ook De Alchemist van Paulo Coelho. Tenminste, dat probeerde ik. Helaas is dit boek niet aan mij besteed en ik gaf het al heel snel op. Ik vond het ronduit saai. Daarnaast las ik Harteloos van Marissa Meyer. Deze viel mij erg tegen en heb ik niet uit gelezen. Hier baal ik enorm van, want haar andere boeken vind ik ronduit fantastisch. daarover later in dit overzicht meer. Harteloos deed het hem niet helaas. Het is een soort voorloper van Alice In Wonderland. Ik ken dat sprookje niet en ik kwam absoluut niet in het verhaal. Dit boek is mij dus net its te zoet en te sprookjesachtig. En daar baal ik nu nog steeds van.

Juli

Deze maand las ik Winter uit, dus ik zet deze ook nog bij de favorieten van juli. Tot dat lijstje horen ook Zac & Mia van A. J. Betts en Aristoteles & Dante Ontdekken De Geheimen Van Het Universum van Benjamin Alire Sáenz. Twee boeken die je echt zou moeten lezen! Do I need to say more?
Tijdens mijn vakantie las ik Ik Zie Je Op Het Strand van Jill Mansell. Heerlijk voor tussendoor op het strand, maar niet geschikt voor een rondreis door de Baltische Staten. Ik pakte het boek ook niet snel op en het was echt te voorspelbaar en veel te chicklit voor mij. Zeven Minuten Na Middernacht van Patrick Ness bleek ook niet zo aan mij besteed. Ik miste delen van het boek doordat ik de tekeningen niet kon zien die bij het verhaal horen. Ik ben echt nog nooit zo in de war geraakt tijdens het lezen.

Augustus

Voor de allerlaatste keer in dit jaaroverzicht: The Lunar Chronicles. De extra verhalenbundel Alle Sterren kwam net voor het einde van mijn vakantie uit. Omdat ik op een groepsreis was en ik natuurlijk een giga TLC fan ben, heb ik besloten om even te wachten met lezen tot ik weer thuis was. Gewoon, voor mijn eigen bestwil en zodat ik niet heel erg antisocial werd. Dus ja, die behoort tot mijn favorieten van augustus.
De echte teleurstelling van deze maand was Het Zusje van Louise Jensen. Dit boek heb ik niet eens uit gelezen en daar schreef ik een artikel over. Waar ging het boek ook alweer over? Ik heb echt geen flauw idee. Dat dus.

September

In september begon ik dan eindelijk in de Hof Van Doorns En Rozen serie van Sarah J. Maas. Hof Van Doorns En Rozen en Hof Van Mist En Woede behoren tot mijn absolute toppers van september.
Het artikel dat het meest gelezen is op mijn blog is mijn niet zo malse recensie van Everything Everything van Nicola Yoon. Helaas, dat boek was het dus absoluut niet. Ik was er al een beetje bang voor, maar gaf het toch een kans. En dat resulteerde dus in een 1-ster recensie en honderden lezers op mijn blog.

Oktober

Hof Van Vleugels En Verwoesting. Behoeft geen uitleg denk ik zo. Hallo boek hangover? En Rhysand, wat deed jij in mijn dromen die ik niet meer weet? Oktober was natuurlijk ook de maand van Schildpadden Tot In Het Oneindige en John Green flikt het gewoon weer. Daarnaast las ik eindelijk Ik Weet Een Geheim, de nieuwste van Tess Gerritsen. En wat een toppertje is dat weer!
Een boek wat niet echt binnen mijn straatje paste is De Hemel Begint Bij Je Voeten van Jandy Nelson. Ik heb hem wel uitgelezen, maar ik ergerde me aan de hoofdpersoon. En dat terwijl ik Jandy Nelson haar andere boek, Ik Geef Je De Zon, aan het eind echt geweldig vond.
En dan hadden we nog Rode Koningin van Victoria Aveyard. Daar ga ik echt geen woorden meer aan vuil maken. Dat boek heb ik overigens ook niet uit gelezen.

November

Voor een leesclub las ik Waar Het Licht Is van Jennifer Niven. Ondanks het stroeve begin behoort dit boek tot mijn favorieten van november. Het breekt je hart, maar daar blijft het niet bij. Als je hart al is gebroken, wordt het plat gestampt. In miljarden stukjes. Ik huil nooit bij boeken, maar als ik dat wel deed zou ik hier hebben zitten janken. Keihard. Hartverscheurend. Tranen met tuiten.
Iets totaal anders dan. Onverschrokken van Lesley Livingston. Ook hier ga ik binnenkort nog even op terug komen, want girlpower to the max. Behoort dus ook tot mijn favorieten van november.
Een boek wat mij totaal niet beviel en wat ik totaal niet verwacht had, was Wat Jij Niet Ziet van Sarah Pinborough. Het ziet er heel erg interessant uit, dus mooi voor een leesclub dacht ik. Inmiddels hebben we van boek gewisseld, want niemand werd er gelukkig van. Ik heb daarom ook besloten geen artikel aan dit boek te wijden. Ik heb het niet eens uit gelezen trouwens

December

De maand is nog niet voorbij, maar tot nu toe heb ik nog geen echte tegenvallers gehad. Op dit moment lees ik De Laatste Namsara van Kristen Ciccarelli en reken maar op een mooie waardering. Daarnaast las ik het bloedmooie en indrukwekkende Wonder van R. J. Palacio. Wow. En de klapper van deze maand is uiteraard Alter Ego, het nieuwste boek van Marissa Meyer. Over superhelden en superschurken. Ze flikt het hem gewoon weer hoor!
Ik heb nog twee boeken op de planning voor dit jaar en daar verwacht ik ook geen teleurstellingen in. We zullen zien! Mocht dat wel zo zijn, dan zie ik mij genoodzaakt dit artikel bij te werken.
Wat zijn jouw favoriete boeken van 2017?

The Bookish Naughty Or Nice Tag

Ik kondigde hem al een beetje aan in mijn vorige kerst tag, maar hier is ie dan. Kerst tag nummer 2: de naughty or nice tag! Natuurlijk heeft naughty or nice heel veel met Kerst te maken, dus daarom publiceer ik hem nog even zo vlak voor de Kerst, op de kortste dag van het jaar. Ik heb hem overigens gevonden bij Ayla van Books and Babbles. Zij blogt in het Engels, dus de vragen zijn in het Engels en mijn antwoorden in het Nederlands.

This year, have you……

1. Received an ARC and not reviewed it

Nee. Ik heb dit jaar helemaal geen ARC’s ontvangen. Heb er overigens ook niet om gevraagd. Ik ben dit jaar pas begonnen met bloggen, dus dat is veel te snel naar mijn mening. Wel heb ik een boek aangeboden gekregen (niet van een grote uitgeverij), maar dat heb ik afgeslagen. Het paste totaal niet in mijn straatje en had echt geen zin in wéér een prinsessenboekje. Dus misschien half schuldig?

2. Have less than 60% feedback rating on Netgalley

Helemaal niet schuldig, want ik heb daar nog nooit van gehoord. Dus als je het zo bekijkt ben ik wel weer schuldig, want ik heb een feedback rating van 0%. Want ja, ik heb niet eens een account haha.

3. Rated a book on GoodReads and promised a full review was to come on your blog (and never did)

Weet ik niet. Ik waardeer boeken op Goodreads, alles wat ik gelezen heb eigenlijk. Maar ik recenseer niet alles wat ik lees. En nadat het boek uit is, schrijf ik vrij snel een recensie. Dus niet schuldig?

4. Folded down the page of a book

Absoluut niet schuldig!

5. Accidentally spilled on a book

Nee. Want dan gaat er wel meer verloren dan een boek. Toen ik Scarlet aan het lezen was, schuimde mijn koffie heel erg en kwamen er van die vlokken op mijn iPad terecht. Die heb ik gelukkig meteen weg kunnen halen. Dus toch stiekem een piepklein beetje?

6. DNF a book this year

Ja, heel schuldig. Drie keer zelfs. Ik merk dat ik de laatste tijd sneller een boek DNF dan voorheen.

7. Bought a book purely because it was pretty with no intention to read it

Nee, totaal niet schuldig.

8. Read whilst you were meant to be doing something else (like homework)

Yup! Ook hier was ik schuldig aan. Scriptie? Nahhhhhh. Nu even niet.

9. Skim read a book

Ja. Voordat ik hem op de DNF stapel gooide. Ik wilde even zien of het beter werd of dat het net zo’n grote bak ellende bleef als dat het was.

10. Completely missed your GoodReads goal

Nou, nee. Met een beetje mazzel zit ik dit jaar zelfs op 200%!

11. Borrowed a book and not returned it

Nee, ik kan natuurlijk geen boeken lenen.

12. Broke a book buying ban

HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA SERIOUSLY?! SCHULDIG IN HET TIENVOUDIGE! Hoewel het de laatste paar maanden we steeds beter gaat, maar nog niet helemaal geweldig. Ik heb dit jaar iedere maand wel een boek gekocht. Wat zeg ik, soms wel meerdere.

13. Started a review, left it for ages then forgot what the book was about

Nee. Ik zorg dat de tekst wel in een keer staat. Ik laat de styling dan nog wel eens liggen tot later. Maar het scheelt denk ik dat ik niet veel vooruit plan omdat ik (nog?) niet zoveel content heb als andere bloggers.

14. Wrote in a book you were reading

Nee, niet schuldig.

15. Finished a book and not added it to your GoodReads

Ja, 1 boek. Want daar vond ik niet veel van.

Dat was hem dan. Wat vinden jullie, was ik naughty or nice?

En waren jullie naughty or nice dit jaar Melisa, Annabel, Eline en Joost?

Recensie: R. J. Palacio – Wonder

Recensie: R. J. Palacio – Wonder

© Foto: Book Depository

Ik moet heel eerlijk bekennen dat ik tot voor kort nog helemaal nooit van dit boek had gehoord. Iets met achter de feiten aan lopen zeg maar. Toen ik ergens in het voorjaar op een andere blog las dat er een film van dit boek zou komen, ging ik op onderzoek uit. Sinds die tijd staat Wonder op mijn TBR. Nu heb ik het boek dan eindelijk gelezen, toevallig net nu de film ook draait.

Samenvatting van het boek

August (Augi) is tien jaar oud als hij voor het eerst naar een reguliere school gaat. Augi is een hele gewone jongen, alleen heeft hij een ernstige gezichtsafwijking. Hierdoor is zijn gezicht ernstig misvormd. Om deze reden moest Augi vele operaties ondergaan en heeft hij altijd thuis onderwijs gehad. Tot nu dan. Augi is bang om naar school te gaan. Hoe reageren de andere kinderen op zijn uiterlijk? Zullen ze hem accepteren of zullen ze ronduit gemeen tegen hem zijn? Zal hij vrienden maken?

Mening

Toen ik Wonder opensloeg wist ik dat ik een jeugdboek in handen had. Ik beoordeel het dan ook als een jeugdboek en niet als een YA. Ik label hem overigens wel onder YA, want het zit op het randje. Omdat het meer een jeugdboek is, is de schrijfstijl soms wat kinderlijk. Hoeft niet erg te zijn hoor, want dat was het immers niet. Augi is zelf namelijk ook nog maar 10 jaar oud.

Wat ik heel sterk vond in dit verhaal waren de verschillende delen. Wonder was opgedeeld in acht delen, waardoor je de verhalen van meerdere mensen las. Zo leerde je Augi’s zus Via, Via’s vrienden Justin en Miranda en Augi’s schoolgenoten Summer en Jack beter kennen. Op deze manier kom je er achter of Augi gelijk krijgt of niet. Vinden ze hem raar? Hoe denken ze over hem? Dat laatste is vooral van toepassing op Summer en Jack. De verschillende perspectieven zijn dus niet storend. Het verhaal leest eigenlijk ook lekker weg hierdoor. Daarnaast zijn de hoofdstukken ook vrij kort.

Naarmate je verder komt in het boek zie je August gewoon groeien. Niet lichamelijk, maar mentaal. Hij wordt steeds volwassener en sterker. Gelukkig heeft hij enorm veel zelfspot, wat hem daarbij helpt. Je ziet ook de andere kinderen op school groeien. Zij wennen aan Augi en andersom. Hoe deze groei zich precies uit kan ik niet verklappen in verband met spoilers.

Is er dan nog een minpuntje? Nou, eigenlijk niet. Behalve dan de inlezer die het boek heeft voorgelezen bij Passend Lezen. De beste man is een Vlaming, helemaal niets mis mee overigens. Maar ik moest er zeker in het begin heel erg aan wennen. Het is toch een accent en woorden worden toch een beetje anders uitgesproken. Daarnaast las hij gewoon niet al te best voor. Als ik Wonder niet zo’n goed boek vond was dat zeker een hele goede reden om hem op de DNF-stapel te gooien, want ik kan me heir best aan ergeren. Ik denk dat dat anders is voor mensen die gewoon fysieke boeken kunnen lezen, maar als blinde ben je vaak toch afhankelijk van gesproken boeken en dan speelt de voorlezer een cruciale rol. En ja, dat is voor mij echt een reden om een boek niet uit te lezen.

Eindoordeel

Je moet Wonder lezen als een jeugdboek en vanuit de ogen van een kind. Het taalgebruik kan hierdoor wat kinderlijk zijn voor de wat oudere lezer. In het begin van het boek zie je heel goed dat Augi onzeker en onwennig is op school. Echter maakt hij een hele transformatie door gedurende het verhaal. Dat is heel goed gedaan. Tevens wordt het verhaal opgesplitst in meerdere delen, waardoor ook andere personen aan het woord komen. Hierdoor leer je hen en hun gedachten beter kennen. Of ik nu nog naar de bioscoop ga voor de film weet ik nog niet, maar het boek krijgt van mij 5 dikke vette kerststerren. Want ja, het is nog steeds bijna Kerst.

Booktag: It’s Christmas!

Door Nicky van Lovely Time With Nicky werd ik getagd voor deze booktag. Ik heb de naam van de tag alleen wel even veranderd omdat ik de originele naam niet pakkend en duidelijk genoeg vond. Ben jij benieuwd naar mijn antwoorden in deze tag? Lees dan snel verder!

1. Heb je een favoriet boek voor in de winter?

Nee, niet echt. Wel probeer ik er zo veel mogelijk op te letten dat ik geen heel duidelijk zomerboek ga lezen in de winter. En al helemaal niet ga recenseren, want dan sla ik de plank echt volledig mis.

2. Zoek een boek met blauw op de cover.

Deze sla ik over.

3. Welk boek zou je gebruiken als de ster op de Kerstboom?

Uhhhhh geen eentje denk ik. Blijft toch niet staan. Tevens hebben wij een echte kerstboom en meh, liever niet. Oja, ik ga mijn iPad toch niet op de kerstboom zetten? Hoe moet ik dan lezen?

4. Op welke fictieve plek zou je kerst willen vieren?

Heel cliché, maar Hogwarts. Waarom? Kerst is daar best een big deal.

5. Welk personage zou je meenemen op kerstvakantie?

En alweer heb ik geen idee. Wij gaan nooit op kerstvakantie.

6. Noem één boek op je kerst verlanglijstje.

Nadat ik deze tag heb gepubliceerd ga ik Kerst vieren met een van de leesclubs. Op mijn lootje stond iets van een boekenbon. Mocht ik deze ook krijgen, dan ga ik direct The White Rose kopen van Amy Ewing. Of Phobos3 van Victor Dixen. Ik kan niet kiezen. Maar vanochtend kreeg ik ook mijn secret Santa pakket binnen. Ik heb echt helemaal geen idee wat er in zit, maar wie weet! Ik kan denk ik weer lekker boeken gaan shoppen. Oops.

7. Favoriete kerst drankje, -snack en -film?

Uhhhh kerstfilms zijn niet aan mij besteed. Als drankje heb ik niets bijzonders en kerstkransjes zijn natuurlijk altijd goed.

Dat was hem dan. Niet mijn meest favoriete tag, maar wel leuk. Later deze week komt er nog een hele coole tag online die ook iets met kerst te maken heeft.

Natuurlijk mag onze master Secret Santa Kwante deze tag niet missen! Want als er iemand een kerst lover is, is zij dat wel. Daarnaast tag ik een nieuwe blogger, Mariska van The Reading Dog Lover.

Veel plezier met invullen!

Recensie: Samuel Bjork – Ik Reis Alleen

Recensie: Samuel Bjork – Ik Reis Alleen

© Foto: Bol.com

Vandaag deel ik mijn allereerste ervaring met een Scandinavische thriller met jullie. En thrillers schrijven, dat kunnen die Scandinaviërs wel hoor! Ik moet eerlijk toegeven dat dit boek al heel erg lang op mijn leesplankje van Storytel stond, maar dat ik steeds een ander boek pakte. Half november werd het toch eens tijd om Ik Reis Alleen Te gaan lezen. Met de Virtuele Boekenclub hebben we zelfs van boek gewisseld. We hadden eerst Wat Jij Niet Ziet van Sarah Pinborough voor januari, maar daar werd iedereen zo ongelukkig van dat we naar deze zijn geswitcht. Dus, hoeveel kerststerren geef ik dit boek? Want ja, zo vlak voor Kerst deel ik kerststerren uit in plaats van sterren.

Samenvatting van het boek

Op een dag vindt een man in een bos een dood meisje. Opgehangen in een boom aan een springtouw en met een poppenjurkje aan. Rechercheur Holger Munch is belast met deze zaak. Hij wil zijn vroegere collega Mia Krüger erbij hebben, maar die heeft zich teruggetrokken op een eenzaam eiland. Toch lukt het hem om haar weer naar Oslo te halen. Wat blijkt, het gevonden meisje blijkt wel het eerste, maar niet het enige meisje te zijn. Munch en Mia zetten alles op alles om de dader te pakken te krijgen. Als de zaak erg persoonlijk wordt, is het team gedrevener dan ooit te voren. Lukt het hen om de dader ook echt te pakken? Zijn ze nog op tijd?

Mening

Na een reeks zwaar tegenvallende thrillers had ik behoefte aan een steengoede. Zo eentje waarbij je heel vaak op het verkeerde been wordt gezet en waarbij je continu wilt blijven lezen. Ik Reis Alleen begon veelbelovend. In het eerste hoofdstuk werd de zaak al direct geïntroduceerd. Hierdoor rezen de eerste vragen. Welke gruwel heeft dit op zijn geweten en wat is er toch gebeurd?

Helaas kon ik niet erg goed doorlezen in het boek. Dit lag niet aan het verhaal, want dit heb ik bijna altijd met luisterboeken. Toen ik hem eenmaal weer oppakte, kon ik ook makkelijk door blijven luisteren. De vele perspectiefwisselingen en personages maakten het verhaal soms wat warrig, maar alles bleek heel goed op zijn plaats te vallen. Achteraf gezien vind ik dat een van de sterkste punten van deze thriller. Het verhaal wordt van verschillende kanten bekeken en alle personages hebben er iets mee te maken. Maar wat dan? Dat bleef je je steeds afvragen. Ik werd hierdoor meerdere malen op het verkeerde been gezet wat de dader betreft. De ontknoping zag ik alleen niet aankomen. Waar het vaak bij thrillers nog wel eens voorspelbaar kan zijn, had ik dit echt niet verwacht.

Toch miste ik iets. Een deel van het verhaal is voor mij nog niet opgelost. Wat gebeurt er nu met deze personen en waarom speelt dat kerkgenootschap een prominente rol? Een deel is duidelijk,  maar een ander deel nog niet. Ik hoop dat Bjork dit verder oppakt in De Doodsvogel, deel twee in deze reeks over Holger Munch en Mia Krüger. Wat mij tegenwoordig wel opvalt is dat alle thrillers dezelfde insteek en opbouw lijken te hebben. Dat vind ik dus echt zo jammer.

Eindoordeel

Ik Reis Alleen was een goede thriller. Zo eentje met meerdere perspectieven en dwaalsporen. Toch kwam ik er niet helemaal lekker in. Hierdoor duurde het ook vrij lang voor ik hem uit had. Dit vond ik wel heel jammer. De ontknoping zag ik echter niet aankomen. Desondanks bleef ik met vragen zitten. Ik hoop dat die bewuste verhaallijn in De Doodsvogel, deel twee, verder wordt opgepakt. Al met al een fijne thriller die ik met vier kerststerren waardeer.

2017 | De boeken waar je dit jaar echt niet omheen kon

2017 | De boeken waar je dit jaar echt niet omheen kon

Het is weer de tijd van lijstjes. Lijstjes met favoriete boeken, lijstjes met hoogtepunten en ga zo maar door. Echter zijn er dit jaar ook genoeg boeken uit gekomen waar je gewoonweg niet omheen kon. Hieronder vind je een overzicht, zo veel mogelijk in chronologische volgorde.

Astrid Holleeder – Judas

Judas kwam op 4 november 2016 uit, maar je kon er dit jaar absoluut niet omheen. Het boek stond wekenlang in de bestsellerlijst, en staat daar nog steeds, en viel vaak in de prijzen. Ik vraag me af of het de top 10 eigenlijk wel heeft verlaten dit jaar. Op iBooks in ieder geval niet of nauwelijks. Ik heb Judas gelezen en ik kan niet ontkennen dat ik het een goed boek vind.

Veronica Roth – Carve The Mark

Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat Veronica Roth na haar succesvolle Divergent triologie nog een boek zou uitbrengen. Maar opeens was daar in januari Carve The Mark. Het boek trekt me totaal niet, maar ik zag het overal voorbij komen. Ik moet heel eerlijk toegeven dat ik Divergent zelfs nog niet eens heb gelezen. Volgend jaar komt het tweede deel in de Carve The Mark serie uit.

David Arnold – De Kids Of Appetite

Eind januari bracht Blossom Books De Kids Of Appetite uit, het Nederlandse debuut van David Arnold. Omdat David ook naar YALFest kwam, zou ik dit boek hoe dan ook gaan lezen. En waaaaaaaaaaauw, wat een boek! Deze gaan jullie zeker nog eens in een jaarlijstje terug zien. Heb je hem nog niet gelezen? Hup, doe het!

Marissa Meyer – Cinder

Eigenlijk kun je niet om de hele serie heen, maar het begon natuurlijk allemaal bij Cinder. Blossom Books gaf dit jaar de gehele The Lunar Chronicles serie uit en ik durf te wedden dat ze daar geen moment spijt van hebben gehad. Ik als lezer heb ook geen moment spijt van het lezen van deze boeken gehad. Sterker nog, ik heb gigantisch veel zin om de serie nu al weer te herlezen, maar ik heb hem op 1 augustus pas uit gelezen. Nog niet begonnen aan The Lunar Chronicles? Doe het dan maar snel, want als je het niet doet mis je echt iets. Eén van mijn favoriete series van het jaar en stiekem ook wel een beetje aller tijden.

Thomas Olde Heuvelt – Hex

Een boek wat mij niet zo trekt, maar welke ik nog steeds overal tegenkom is Hex van Thomas Olde Heuvelt. Ik kan daarom stellen dat we dit jaar ook niet om dit boek heen konden.

Daniel Cole – Ragdoll

Ragdoll heeft het stempel “thriller van het jaar” gekregen, maar ik heb hem nog niet gelezen. Ik ben wel heel benieuwd, want ik las in veel reacties op Facebook dat hij heel erg tegenvalt. Hopelijk krijg ik hem deze maand nog uit.

Lara Avery – Het Geheugenboek

Een boek wat heel erg gehyped werd was Het Geheugenboek van Lara Avery. Ik vond dit boek helaas erg tegenvallen en de hype niet waard. Verderop komen we nog een ander overhyped boek van dezelfde uitgeverij tegen en helaas pakte dat ook niet zo geweldig uit voor mij.

Hendrik Groen – Pogingen Iets Van Het Leven Te Maken

Als we dit jaar echt niet om iemand heen konden, dan was het wel Hendrik Groen. Pogingen Iets Van Het Leven Te Maken kwam niet in 2017 uit, maar kreeg wel een gigantische opleving door het toneelstuk en de tv serie. Ik was een beetje sceptisch over de serie, maar oh wat is hij leuk! Wordt afkicken als het is afgelopen! Het toneelstuk zie ik dan wat minder zitten. Het boek zelf leest lekker weg en heb je zo uit.

Sarah J. Maas – Hof Van Vleugels En Verwoesting

Eind mei kwam het derde deel in de populaire Hof Van Doorns En Rozen Serie van Sarah J. Maas uit. Ik moest nog beginnen met lezen, maar inmiddels ben ik helemaal bij. En ook deze behoort tot mijn favorieten van dit jaar. Dat geldt voor de hele serie. Ook zeker lezen dus!

Angie Thomas – The Hate U Give

Eind mei kwam er nog een ander boek uit waar je niet omheen kon. The Hate U Give van Angie Thomas. Dit boek gaat over de Black Lives Matter beweging en stelt het politiegeweld in Amerika aan de kaak. Ik heb dit boek ook gelezen en raad het zeker aan.

Jill Mansell – Ik Zie Je Op Het Strand

In de zomer is het natuurlijk tijd voor de chicklits. De chicklit van 2017 was toch wel Ik Zie Je Op Het Strand van Jill Mansell. Een prima boek om te lezen, maar behoort niet tot mijn favorieten.

Sarah Pinborough – 13 Minuten

Sarah Pinborough kenden we voor afgelopen zomer nog niet. In juni bracht ze twee boeken uit, bij twee verschillende uitgeverijen. Voor 13 Minuten heb ik meer promo gezien dan voor Wat Jij Niet Ziet, haar volwassen thriller. Die laatste heb ik echter wel gelezen, maar heb hem ook al snel weer weg gelegd. Ik ben heel benieuwd naar 13 Minuten en of deze beter binnen mijn straatje past.

M. J. Arlidge – Naar Bed Naar Bed

In 2017 kwamen er maar liefst twee boeken in de Helen Grace serie uit: Naar Bed Naar Bed en Wie Niet Weg Is. Vandaar dat we dit jaar ook niet om deze serie heen kunnen. Ik ben zelf pas bij deel drie, dus heb even wat in te halen.

Benjamin Alire Sáenz – Aristoteles & Dante Ontdekken De Geheimen Van Het Universum

Ook om dit boek kon je als Young Adult lezer niet heen. Dit boek behoort ook tot mijn favorieten van het jaar. Ari & Dante zijn echt zo cute en de schrijfstijl van de auteur is echt heel bijzonder. Het boek krijgt iets mystieks en het is echt zo mooi.

Karin Slaughter – Goede Dochter

Een boek wat veel promotie heeft gehad is zeker wel Goede Dochter van Karin Slaughter. Ik heb het boek zelf nog niet gelezen, dus ik kan nog niet zeggen of ik het met de hype eens ben of niet.

David Arnold – Muggenland

In Amerika debuteerde David Arnold met een ander boek: Muggenland. Afgelopen zomer bracht Blossom Books deze in het Nederlands uit en hier konden we natuurlijk ook niet omheen.

Sarah J. Maas – Tower Of Dawn

Begin september verscheen het zesde deel in De Glazen Troon serie, die andere serie van Sarah J. Maas. Dit boek is echter alleen nog in het Engels verkrijgbaar, maar alsnog konden we er niet omheen. Ik ga binnenkort in deze serie beginnen en ik ben heel benieuwd.

Tess Gerritsen – Ik Weet Een Geheim

Ruim vier maanden stond dit boek in de pre-order, een record. Maar op 14 september kwam dus een nieuw deel in de Rizzoli & Isles serie uit. Ik kan je vertellen dat ik hier heel erg blij van werd. Ik heb hem uiteraard al gelezen en hij is weer fantastisch.

Dan Brown – Oorsprong

Ik heb nog nooit een boek van hem gelezen en het trekt me ook niet, maar dat deze man een nieuw boek heeft gedropt valt nou eenmaal niet te ontkennen. Oorsprong vloog regelrecht de top tien in, zo niet meteen naar de nummer één.

John Green – Schildpadden Tot In Het Oneindige

En ook om deze man konden we in 2017 niet heen. In juni was daar opeens het persbericht dat John Green eindelijk met een nieuw boek zou komen, na zes jaar radiostilte. En wat is dat boek weer mooi! Ik raad Schildpadden Tot In Het Oneindige zeker aan.

David Lagercrantz – De Man Die Zijn Schaduw Zocht

Een andere serie die totaal aan mij voorbij gaat is de Millenium reeks. Ik weet niet, ik word niet gemotiveerd tot het lezen van deze boeken. Dat er een vijfde deel in deze serie is verschenen valt natuurlijk niet te ontkennen, want je komt het overal tegen.

Kristen Ciccarelli – De Laatste Namsara

Weer een boek van Blossom Books, namelijk het eerste deel van de Iskari serie. Ik lees heel veel goede recensies over dit boek en ik ga hem binnenkort zelf lezen.

Kerry Drewery – Cel 7

Cel 7 is een boek waar je in boekbloggersland niet omheen kon dit jaar. Helaas vond ik het verhaal zelf erg matig en wederom de hype niet waard. Jammer.

Astrid Holleeder – Dagboek Van Een Getuige

En toen was daar opeens het vervolg op Judas. Ook dit boek schoot regelrecht de bestsellerlijsten in, dus wederom konden we er niet omheen.

Dit is slechts een greep uit alles wat er dit jaar is verschenen. Er is nog zoveel meer, maar deze springen er wel uit.

Om welk boek kon jij dit jaar echt niet heen?

Recensie: Marissa Meyer – Alter Ego (Renegades #1)

Recensie: Marissa Meyer – Alter Ego (Renegades #1)

© Foto: Bol.com

Er zijn van die boeken waarbij je na aankondiging al meteen hartstikke nieuwsgierig naar bent. Voor mij gold dit voor het nieuwe boek van Marissa Meyer, Alter Ego. Ik ben een groot fan van The Lunar Chronicles, dus dit moest wel net zo goed zijn toch?

Samenvatting van het boek

Nova leeft in een wereld die bestaat uit superhelden en superschurken. Zij behoort tot de Anarchisten, de superschurken. Tijdens de jaarlijkse Rebellenparade wil zij samen met de andere Anarchisten de Raad uitschakelen. Echter, alles loopt anders dan verwacht en Nova is vastbesloten het karwei af te maken. Hierdoor moet ze een dubbelleven leiden en draagt ze een groot geheim met zich mee. Aan de andere kant is daar Adrian, een superheld. Ook hij heeft een groot geheim. Door een gebeurtenis komen Nova en Adrian elkaar tegen. Lukt het hen beiden hun geheime identiteit geheim te houden? Tevens wordt alles wat Nova dacht te weten aan het wankelen gebracht. Lukt het haar om af te maken waar ze aan begonnen was?

Mening

Ik zou liegen als ik niet zeg dat ik een beetje zenuwachtig was voor dit boek. The Lunar Chronicles behoort tot een van mijn favoriete series en Marissa haar andere boek, Harteloos, viel me heel erg tegen. Ik besloot met een frisse blik in het boek te duiken en het absoluut niet met The Lunar Chronicles te vergelijken. Dat kan ook bijna niet, want de wereld van Alter Ego is heel anders. In het begin moest ik daar zeker aan wennen. In de eerste paar hoofdstukken was de lijst met personages, welke voorin het boek zit, absoluut onmisbaar. Wie was nou ook alweer Sketch en wat is zijn/haar echte naam en wat is zijn/haar gave? Die vraag keerde de eerste paar hoofdstukken continu, bij ieder personage, terug. Lastig hoor, die alter ego’s.

Toen ik eenmaal in het boek zat, had ik de lijst met personages ook niet meer nodig. Het verhaal begon zich te vormen en ik kon alle alter ego’s en bijbehorende personages en gaven een stuk makkelijker aan elkaar koppelen. Alter Ego begon te lezen als een trein. Marissa Meyer heeft nou eenmaal een hele fijne schrijfstijl waar je niet omheen kunt. Daar houdt de vergelijking met The Lunar Chronicles ook wel mee op. Of nee wacht, nog één dingetje. De vertaling. De vertaler van Alter Ego is dezelfde als die van The Lunar Chronicles en dat is een erg fijne bijkomstigheid. Zo blijft de schrijfstijl van Marissa ook in het Nederlands constant en blijven haar boeken dezelfde hoge kwaliteit houden.

Genoeg over de schrijfstijl en vertaling, door naar het verhaal. In het eerste hoofdstuk zat al direct actie. Niet eens even een inleiding ofzo, maar BAM! Dit vond ik heel erg fijn, hierdoor werd ik meteen in het verhaal van Nova gezogen. Bij het eerste hoofdstuk vanuit Adrian zijn perspectief kwamen direct al de eerste vragen. Die vragen bleven knagen, waardoor ik echt door wilde lezen. Toen de verhalen bij elkaar kwamen, werd het spannend. Ik heb tijdens het lezen meerdere malen naar adem zitten happen. Oh mijn God, gaat dit wel goed? Dat soort vragen spookten tijdens bepaalde scenes door mijn hoofd. Ik wilde door, weten of dit allemaal wel goed zou komen. Ik heb mijn andere boek tijdens het lezen van Alter Ego enorm verwaarloosd, want ja, Marissa Meyer flikt het ‘m gewoon weer. En ik wil deel 2 het liefst nu meteen, maar ik moet geduld hebben.

Eindoordeel

In het begin wist ik niet zo goed wat ik van Alter Ego moest vinden. Ik twijfelde zelfs of ik net zo veel van deze serie zou kunnen houden als van The Lunar Chronicles. Dat weet ik nog steeds niet helemaal zeker, maar het begin is er. Nou is het natuurlijk moeilijk om The Lunar Chronicles te overtreffen en moet je deze serie er helemaal los van zien. De wereld is namelijk totaal anders. In het begin had ik er best wel een beetje moeite mee, maar na een paar hoofdstukken kon ik alles beter aan elkaar koppelen. En zeg nou zelf, als je als lezer meerdere malen naar adem zit te happen tijdens het lezen, dan gaat het sterren regenen. Met Alter Ego heeft Marissa Meyer een goede basis gelegd voor een serie waarvan ik heel graag zou willen weten hoe dit allemaal verder gaat. Alter Ego krijgt van mij 5 hele dikke sterren, want ze flikt het ‘m gewoon weer.

Ben jij een superheld of toch stiekem een superschurk?

Wrap-up | November 2017

Wrap-up | November 2017

November. Sinterklaas is in het land, het wordt kouder en herfstiger. Mensen zetten zelfs hun kerstboom al op! Maar, wat heb ik deze maand gedaan? Klik op “meer lezen” voor het antwoord!

1-5 november

Laten we meteen maar met het leukste van deze week beginnen. Wacht even. Van deze week? Van deze maand! De YALFest kaarten gingen op 1 november in de verkoop. En uiteraard heb ik er eentje, een dag+avondkaart! Is het al 22 april 2018? Daarnaast ging ik op vrijdag naar een concert van Di-rect in de AFAS Live. Ook heel vet! Voor de rest een rustig weekje. Ik begon in Waar Het Licht Is van Jennifer Niven en in De Tweede Dochter van Jodi Picoult.

6-12 november

Deze week niet heel veel bijzonders gedaan. Ik las Waar Het Licht Is uit (klik hier voor de recensie) en ging verder in De Tweede Dochter. Daarnaast begon ik in Cel 7 van Kerry Drewery. Op 10 november kwam het nieuwe album van Taylor Swift, Reputation, uit. Yay! Ik heb de week afgesloten met een leesclub over Rode Koningin. Niet mijn favoriete boek helaas.

13-20 november

Deze week las ik Cel 7 uit. Mijn recensie kun je hier lezen. Daarnaast ging ik naar de Nederlandse Carrieredagen en een verjaardag. Uiteindelijk heb ik met pijn en moeite De Tweede Dochter ook nog uit gekregen. Voor die recensie kun je hier klikken. Tenslotte begon ik deze week dan eindelijk in Onverschrokken van Lesley Livingston, dat boek lag al heel lang te wachten.

20-26 november

Deze week begon ik met een werkervaringsplek ergens in Utrecht. Daarnaast las ik Onverschrokken uit, klik hier voor de recensie, en begon ik in zowel Wat Jij Niet Ziet van Sarah Pinborough en Ik Reis Alleen van Samuel Björk. Op dinsdag hadden we de virtuele boekenclub over Waar Het Licht Is. En wat schetste mijn verbazing? Ik was de enige die het 5 sterren heeft gegeven op de rating sites. De rest gaf het gemiddeld 3,5 sterren. Voor de volgende keer, in januari, gaan we Wat Jij Niet Ziet lezen. Zoals hierboven vermeld, ben ik daar meteen in begonnen.

27-30 november

Brrrrr wat is het opeens koud! Deze week kwam de trailer van Love, Simon uit en eeeeeek is het al maart? Ik lijk de laatste tijd een beetje pech te hebben met de boeken die ik lees, want Wat Jij Niet Ziet bevalt me niet. Ik neig op dit moment naar een DNF, maar liever niet natuurlijk. Ik Reis Alleen is wel stukken beter, alleen ga ik nog niet zo hard. Ik wil namelijk Wat Jij Niet Ziet uit hebben, zodat ik iets anders kan gaan lezen. Als het niet voor een leesclub was, had ik hem allang aan de kant gelegd. Wat een traag kut boek zeg. Ik vrees dat mijn recensie niet zo fijn gaat zijn en daar baal ik van.

Dit was november voor mij. Hoe zag jouw maand er uit?

Bookhaul | November 2017

Bookhaul | November 2017

Weet je nog, die book buying ban die ik mezelf had opgelegd? Dat ging deze maand toch niet helemaal zoals het hoorde te gaan. Ik heb niet alles van mijn to-buy lijst gekocht, maar ik ben deze maand wel vijf boeken rijker. Welke dat zijn kun je zien als je op “meer lezen” klikt. Als je op de linkjes klikt kun je ze direct bestellen.

Bookchoice

Laat ik meteen maar even vermelden dat dit mijn laatste Bookchoice vangst is. Ik heb namelijk mijn abonnement stopgezet. Ik heb bijna alle pakketten nog ongelezen op mijn iPad staan, dus het heeft gewoon niet zoveel zin om het te verlengen. Toch heb ik er deze keer nog twee boeken uit gehaald. Als eerste is daar Ragdooll van Daniel Cole. Dit boek gaat door het leven als de thriller van het jaar, dus ik werd nieuwsgierig. Als laatste heb ik Helemaal Het Einde van Lisette Jonkman uit het pakket gehaald. Ondanks dat ik niet zo van Feel Good boeken houd, werd ik toch nieuwsgierig omdat velen er lovend over zijn.

Gekocht

Er was eens…… Een ebook sale op iBooks. Nou, daar ga ik dan met mijn goede voornemen om nu écht niets te kopen. Ik Zie Jou van Clare Mackintosh staat al sinds het voorjaar op mijn TBR. En laat die onder andere nou eindelijk eens lekker scherp geprijsd zijn. Hup, kopen dus. Dit geldt ook voor Goed Of Slecht van Ali Land. Precies hetzelfde verhaal.

Tenslotte kocht ik Iskari: De Laatste Namsara van Kristen Ciccarelli. Dit boek gaan we lezen met de Leidse Leesclub en had ik nog niet. Ik had eigenlijk ook niet verwacht deze te zullen kopen. Toch ben ik hier heel erg benieuwd naar, gezien ik niets dan goede recensies van dit boek heb gelezen. Ik ben niet zo van de draken, dus dat maakt me extra nieuwsgierig hoe ik dit boek ga waarderen. Maar hey, het is van Blossom Books, dus dat moet wel goed komen!

Een kleine haul dus. Eigenlijk wilde ik ook nog Phobos 3 en The White Rose, maar volgende maand is het Kerst en zo en weet ik veel wat ik dan allemaal krijg. In ieder geval komt Alter Ego van Marissa Meyer in mijn volgende bookhaul te staan.

Welke boeken heb jij aan je collectie mogen toevoegen deze maand?

Recensie: Lesley Livingston – Onverschrokken

Recensie: Lesley Livingston – Onverschrokken

© Foto: Unieboek | Het Spectrum

Mijn voornemen was om wat boeken te lezen die al een tijdje op de plank liggen. Zo ook deze, Onverschrokken van Lesley Livingston. Deze wilde ik aan het begin van het jaar al lezen, want Lesley kwam naar YALFest. Ik kwam er helaas niet aan toe, dus het boek bleef liggen. In februari 2018 komt het vervolg (Onoverwinnelijk) uit, dus ik had geen enkel excuus meer om het lezen uit te stellen. Maar, wat vond ik er nou van? Ben ik net zo enthousiast als velen, of vond ik het tien keer ruk? Lees snel verder voor het antwoord!

Samenvatting van het boek

Fallon is de dochter van koning Viriko, het hoofd van de Canti-stam in het Keltische Prydain. Fallon is er heilig van overtuigd dat ze op haar zeventiende verjaardag mag toetreden tot de koninklijke krijgsmacht, net als haar oudere zus Sorcha. Maar alles loopt anders. Ze wordt uitgehuwelijkt aan Addan, een oude jeugdvriend en broer van Mael, waar Fallon verliefd op is. Fallon laat het er niet bij zitten en Mael ook niet. Dan gaat alles helemaal mis. Fallon komt in handen van slavenhandelaren en komt op die manier terecht op een ludus, een school voor gladiatrices. Daar blijkt niet alles te kloppen wat ze altijd als de waarheid heeft beschouwd……

Mening

Mijn verwachting van Onverschrokken was dat het een heel stoer boek zou zijn, net als Lesley Livingston zelf. Die verwachting was alvast waargemaakt in hoofdstuk 1. Daarnaast wist ik niet zo goed wat ik kon verwachten. Onverschrokken speelt zich af in het oude Rome. Ik lees niet vaak boeken die zich in de geschiedenis afspelen, want meestal vind ik dat niet zo leuk. In het geval van Onverschrokken maakte het eigenlijk niet uit. Het is geen saai en oudbollig verhaal. Integendeel. Het zit vol actie en Fallon deinst zeker niet terug om van zich af te bijten. Het verhaal zelf is belangrijker dan alle historische feiten.

De schrijfstijl is vlot en leest prettig weg. Ondanks dat ik niet dagelijks kon lezen, vloog ik door het boek heen, wat zeker een pluspunt oplevert. Er gebeuren in dit boek ook dingen die ik zeker niet had zien aankomen. Dit zorgt voor een hoop verrassende wendingen die het verhaal een extra touch geven. Ik had echter het gevoel dat Fallon overal ontzettend makkelijk uit kwam en overal heel makkelijk mee weg kon komen. Ik miste hierdoor de echte spanning, waarbij je op het puntje van je stoel zit te lezen. Ik heb echter het gevoel dat dit in het vervolg wel gaat komen. Dat gevoel bekroop me bij de laatste paar bladzijden van Onverschrokken.

Eindoordeel

Onverschrokken is een stoer boek met een stoer personage dat er niet voor terugdeinst om van zich af te bijten. Dat het verhaal zich in de Romeinse tijd en in het Romeinse rijk afspeelt, maakt voor mij niet uit. Eigenlijk is het wel interessant, zeker als je normaal echt niet van historische boeken houdt. Bij Onverschrokken draait het meer om het verhaal en niet zo zeer om de geschiedenis en de historische feiten die erbij horen. Wat ik helaas wel miste, was de echte spanning waardoor je op het puntje van je stoel zit te lezen. Ik heb het gevoel dat dit in Onoverwinnelijk, het vervolg, wel gaat komen. Vanwege dit feit beoordeel ik Onverschrokken met 4 sterren. Is toch een mooie score.