Review: Sarah Mlynowski – I See London, I See France

Review: Sarah Mlynowski – I See London, I See France

This will be my first review written in English. Why am I not writing this one in Dutch? Well, because I’ve read the book in English. Whenever I saw that this book was going to be released in Dutch, I was not really eager to read it, let alone buy it. However, I found the English version when I randomly scrolled through Storytel. I decided to put this on my TBR on there and this week I’ve read it finally. Beforehand, my expectations were very low, but did the book succeed in surprising me?
Keep Reading »

Wrap-up | Maart 2018

Wrap-up | Maart 2018

Allereerst wens ik jullie allemaal een vrolijk Pasen!

Het is april, de lente hangt nog niet echt in de lucht, maar het eerste kwartaal van 2018 is alweer voorbij gevlogen. Ook de afgelopen maand zat weer propvol met leuke boeken en leuke dingen. Kijk je met me mee?
Keep Reading »

Bookhaul | Maart 2018

Bookhaul | Maart 2018

Het eerste kwartaal van 2018 is alweer voorbij. Hallo he, waar zijn die maanden gebleven? Deze maand heb ik natuurlijk ook weer boeken aan mijn collectie mogen toevoegen. Zo mocht ik mijn allereerste recensie exemplaar ooit ontvangen, kocht ik een duologie en overtuigden andere lezers mij om een serie aan te schaffen. Ben je al nieuwsgierig over welke boeken ik het heb? Lees dan snel verder! Je kunt de boeken direct bekijken door op de linkjes te klikken.
Keep Reading »

Recensie: Sarah J. Maas – De Donkere Kroon

Recensie: Sarah J. Maas – De Donkere Kroon

Begin dit jaar begon ik dan eindelijk met De Glazen Troon van Sarah J. Maas. Hoe verleidelijk het ook was om direct alles achter elkaar te lezen, ik heb het niet gedaan. Op deze manier kon ik namelijk nog langer genieten van deze serie. En genieten was het!
Keep Reading »

Recensie: Liane Moriarty – Bijna Echt Gebeurd

Recensie: Liane Moriarty – Bijna Echt Gebeurd

Vorig jaar las ik Grote Kleine Leugens van Liane Moriarty en ik was positief verrast. Zeer positief verrast zelfs. Toen ik Bijna Echt Gebeurd tegenkwam op de shortlist van de Hebban Awards 2017 in de categorie roman, ging deze meteen op de te lezen stapel. Maar wist dit boek mij weer net zo te verrassen als Grote Kleine Leugens dat deed?
Keep Reading »

Recensie: E. Lockhardt – Wij Leugenaars

Recensie: E. Lockhardt – Wij Leugenaars

“Als iemand je vraagt hoe dit boek eindigt, lieg dan.” Zegt de flaptekst van Wij Leugenaars van E. Lockhardt. Nou, als ik iets niet doe in een recensie, is het liegen. Ik zou liegen als ik zeg dat ik dit boek helemaal geweldig en fantastisch vind. Ik zou liegen als ik het boek 5 sterren geef. Ik spreek de waarheid als ik zeg dat ik best wel teleurgesteld was na de laatste zin van dit boek. Want ja, ik had hoge verwachtingen, wederom geen leugen.

Boekgegevens

Titel: Wij Leugenaars
Vertaald van: We Were Liars
Auteur: E. Lockhardt
Publicatiedatum: 14 april 2015
Uitgeverij: De Fontein
ISBN: 9789026138041
Aantal pagina’s: 266

Samenvatting van het boek

De familie Sinclair is een rijke Amerikaanse familie. Ze bezitten een privé eiland, Beachwood, waar ze iedere zomer met elkaar doorbrengen. Cadance, haar neef Johnny, haar nicht Mirren en buitenstaander Gat zijn in deze zomers onafscheidelijk. Buiten deze vakanties spreekt de familie elkaar nooit. In één van de zomers gebeurt er een ongeluk wat zijn weerslag heeft op cadance, maar blijkbaar niet alleen op haar. Wat is er toch gebeurd in deze zomer en lukt het Cadance om dit te boven te komen?

Mening

Zoals eerder gezegd waren mijn verwachtingen best hoog. Ik had al veel goede verhalen over dit boek gehoord. Toen ik begon te lezen, was het ook zeker nog veelbelovend. Echter zwakte het verhaal in rap tempo af.

De hoofdstukken zijn kort, waardoor het boek vlot leest. Maar wat er nou allemaal gebeurde? Ik begrijp het nog steeds niet helemaal. Dat Cadance gaten in haar geheugen heeft begreep ik wel, evenals wat er gebeurd is. Maar vanaf het derde deel van het verhaal vond ik het allemaal maar vaag. Was het nou echt of een leugen? En waarom heette hun groepje de Leugenaars? Aan het eind van het verhaal werd iets me wel duidelijk, maar ik kan niet zeggen wat in verband met spoilers.

Ondanks dit werd het verhaal zeker niet spannend. Sterker nog, het kabbelde heel erg voort. Deel vijf was, buiten de hoognodige inleiding, het enige deel wat echt interessant was. Toch las ik het in een dag of twee uit, maar het is een boek wat mij niet zal bijblijven. Ik vind het een uiterst vaag boek en kan er dus ook niet echt een goede, duidelijke mening over vormen.

Eindoordeel

Wij Leugenaars is een boek wat mij niet zal bijblijven. Sterker nog, ik kan het nog steeds amper navertellen of er überhaupt een goede, duidelijke mening over vormen. Het verhaal leest door de korte hoofdstukken vlot weg, maar desondanks kabbelt het maar voort. Het vijfde deel was interessant. Ik ergerde me aan de hele familie Sinclair en dat helpt ook niet echt bij het vormen van een goede mening. Kortom, 2,5 sterren dus.

Recensie: Simone Van der Vlugt – Aan Niemand Vertellen (Lois Elzinga #1)

Recensie: Simone Van der Vlugt – Aan Niemand Vertellen (Lois Elzinga #1)

Voor de april editie van de virtuele boekenclub lezen we Aan Niemand vertellen van Simone Van der Vlugt. Ik had een gaatje in de planning, dus besloot ik dit boek meteen maar op te pakken. Vond ik het de moeite waard?

Boekgegevens

Titel: Aan Niemand Vertellen
Auteur: Simone Van der Vlugt
Serie: Lois Elzinga 1
Publicatiedatum: 8 november 2012
Uitgeverij: Anbo Anthos Uitgevers
ISBN: 9789041421470
Aantal pagina’s: 288

Samenvatting van het boek

Midden in een woonwijk wordt op een avond David Hoogland vermoord. Lois en haar team worden op de zaak gezet, maar het onderzoek loopt dood. Dan wordt een goede vriend van David ook vermoord en tasten ze in het duister. Ondertussen willen ze weten wat kunstenares Maaike Scholten met deze zaak te maken heeft en wie de mysterieuze Tamara is. Lukt het het team om deze zaak op tijd op te lossen voordat er nog meer doden vallen?

Mening

Aan Niemand Vertellen leest zeer vlot weg. Je zit heel snel in het verhaal en de hoofdstukken zijn vaak vrij kort. De perspectiefwisselingen tussen Lois en Maaike zijn ook heel fijn en niet verwarrend.

Ik had echter wel al heel snel het vermoeden wie de moorden pleegde, maar ik wist niet hoe het zat. Ik kan er niet teveel over verklappen, maar één van de personages heeft dissociaties. Dat zorgde bij mij als lezer ook wel voor wat verwarring, maar het is wel duidelijk te zien dat Simone gedegen onderzoek heeft gedaan naar deze psychische stoornis.

Ondanks dit gedegen onderzoek vind ik het jammer dat het plot zo voorspelbaar is. Je weet op een gegeven moment wie de moorden heeft gepleegd, ook al had ik dit vermoeden al na de eerste 5 of 6 hoofdstukken. Ik had dit boek daarom ook zo uit. Kortom, een vreselijk voorspelbare pageturner die je dus zo uit hebt. Zal ik de rest van deze serie gaan lezen? Misschien ooit, maar nu nog even niet. Ik ben bang dat de vaolgende delen in deze serie net zo voorspelbaar zullen zijn. Ik heb eerder een boek van Simone gelezen en daar voelde ik deze voorspelbaarheid niet.

Eindoordeel

Aan Niemand Vertellen is een thriller die lekker vlot wegleest. Dissociaties komen aan de orde en Simone Van der Vlugt heeft gedegen onderzoek gedaan naar deze psychische problematiek. Ondanks dat was het boek heel erg voorspelbaar: ik wist na 5 of 6 hoofdstukken wie de moorden gepleegd zou moeten hebben en ik had blijkbaar gelijk. Jammer! Ik weet nog niet of ik hierdoor de rest van de serie ga lezen. Omdat het boek toch vlot wegleest en ik het zo uit had waardeer ik het met 3,5 sterren, wat resulteert in een 4 sterren rating op Hebban en Goodreads.

Verslag: Het Marissa Meyer event en signeersessie bij Boekhandel Van der Meer

Verslag: Het Marissa Meyer event en signeersessie bij Boekhandel Van der Meer

In december werd aangekondigd dat Marissa Meyer naar Nederland zou komen. We wisten dit al een tijdje en we wisten ook al een tijdje dat dat vermoedelijk in maart zou zijn. Het verlossende woord kwam dus in december: 20 maart was de dag dat er een heus Marissa Meyer event zou plaatsvinden. In Eindhoven. Ik, blij ei als ik was, kocht direct een kaartje. Oh maar wacht het is in Eindhoven. Hmmmmmm. Nou BOEIE! Dat was dus dinsdag en hier is mijn verslag. En geloof me, het was het ZO WAARD!

Signeersessie bij Boekhandel Van der Meer

De pret was echter nog niet voorbij. De titel van deze blogpost verraadt het al, maar Marissa kwam ook nog eens naar Boekhandel Van der Meer in Noordwijk! Deze boekhandel had de meeste boeken van The Lunar Chronicles verkocht en had dus een signeersessie gewonnen. Deze vond plaats op maandag 19 maart. Den Haag-Noordwijk is op zich best te doen, dus ging ik daar ook heen. Yep, kan gewoon.

Dus, maandagavond was het dan zo ver. We gingen naar Noordwijk. Dat wil zeggen, we gingen met de helft van onze Leidse leesclub. Zo’n kans kun je namelijk niet aan je voorbij laten gaan dachten we. Ik was nog nooit bij Boekhandel Van der Meer geweest en wow, wat een grote, aparte boekhandel! En dat bedoel ik in positieve zin. Het ziet er namelijk niet uit als een standaardboekhandel. De meeste boekwinkels hebben een vergelijkbare indeling, ik weet niet goed hoe ik dit duidelijk onder woorden kan brengen. Maar Van der Meer heeft dus een andere indeling, want het is een hele grote ruimte met allemaal hoekjes, nisjes en dergelijke. En ze hebben een café waar je even een kopje thee kunt drinken en/of een lekker stuk taart kunt eten.

Bij de signeersessie was het niet druk, we waren met ongeveer 60 mensen. Er was en kort interview met Marissa en daarna mocht iedereen zijn of haar boeken laten signeren. In eerste instantie zouden het er twee per persoon zijn, maar ter plekke heeft Marissa zelf besloten dat iedereen alles mocht laten signeren. Hoe tof! Ik heb een boek voor iemand anders laten signeren, want ik lees zelf natuurlijk ebooks. Nog even op de foto en toen was het voorbij.

Op de foto met Marissa Meyer bij Boekhandel Van der Meer in Noordwijk

Of toch niet. Want, we mochten met ons leesclubje op de foto, hoe tof!

Met z’n vijven op de foto met Marissa Meyer bij Boekhandel Van der Meer

Na een kop thee was het toch echt tijd om naar huis te gaan en ik kroop moe maar voldaan mijn bed in. Morgen weer!

Het Marissa Meyer event in Eindhoven

Dinsdag was het dan eindelijk zover, het langverwachte event met Marissa Meyer in Eindhoven. Aan het eind van de middag was het tijd om af te reizen naar het zuiden en gelukkig was de NS mij gunstig gezind die dag. Bij binnenkomst kon je nog even lekker rondneuzen bij wat boekige kraampjes. Lisa stond er met haar kraampje, evenals Emmy. Hebben jullie al eens rondgekeken in de shops van beide dames? Natuurlijk stond Boekhandel Van Piere uit Eindhoven er ook met een eigen kraampje. Daar kon je uiteraard alle boeken van Marissa Meyer kopen. Ik heb niets gekocht bij een kraam, was ik ook niet van plan. Goh, dat gaat beter dan mijn book buying ban 😉

rond 19:00 begon het podium programma. Dit duurde wel een stuk langer dan in Noordwijk, maar dat was ook logisch. Myrthe van Blossom Books interviewde Marissa en na een quiz over haar boeken en haarzelf was het de beurt aan het publiek om vragen te stellen.

Hier zijn een aantal feiten die je vast nog niet kende:
• Marissa had binnen een weekend een publish deal te pakken voor The Lunar Chronicles. Hoe cool is dat?
• The Lunar Chronicles zouden eerst vijf boeken worden. Het vijfde boek zou gebaseerd zijn op “De Gelaarsde Kat”. Dit is er niet van gekomen omdat het niet bleek te werken binnen de huidige storyline.
• Cress is geïnspireerd op Marissa zelf. Zij kan zichzelf het best identificeren met Cress, want zij herkent karaktertrekken van dit personage in zichzelf. No wonder why everyone loves Cress!
• Cress is niet Marissa’s all-time favorite personage uit haar eigen boeken, nee, dat is Jest. De hofnar uit Harteloos. Helaas ligt dat boek mij niet, dus ik kan daar niet over oordelen.
• Het schrijven van een graphic novel gaat heel anders dan het schrijven van een boek. Het kost veel en veel meer tijd, want je moet het in “panels” schrijven. Ik kom even niet op het Nederlandse woord, sorry. Bij iedere scene moet je je bedenken hoe het zich in beeld vertaald. Hoe zien de gezichtsuitdrukkingen er uit, wat is de setting et cetera. Op mijn vraag waarom Iko een graphic novel is geworden (jammer voor mij dus) en geen gewoon boek antwoordde ze het volgende. Ze wilde altijd al eens een graphic novel schrijven, maar wist niet wat het verhaal dan moest zijn. Toen bedacht ze dat het best wel goed binnen The Lunar Chronicles zou passen en besloot ze dit met Iko in de hoofdrol te doen. Want jongens, Iko verdient een eigen boek. En ja, ik baal dat ik hem niet kan lezen want IKO.
• Er spoken al wat nieuwe ideeén rond in Marissa’s creatieve brein. Twee hertellingen van sprookjes (Blue Beard, over een seriemoordenaar, en Beauty And The Beast (!!!!!!!)), maar ook een contemporary romance. Er zijn nog geen concrete plannen, want eerst moet Archenemies nog af.
• Over Archenemies gesproken, er is een heel klein beetje van het plot onthuld. Nova en Adrian komen natuurlijk terug, maar ook de andere personages. Er gebeuren “dingen” – ja dat zei ze zelf – en er zullen meer heroïsche actie scenes in zitten. Het is alleen wel “way behind on deadline”, dus het zou heel misschien kunnen dat het ietwat vertraging oploopt, maar laten we het niet hopen. Ik ben in ieder geval erg benieuwd!
• Het advies van Marissa aan haar jongere ik is dit: “Calm down and be patient. Write what you like and not what you think people want to read or what is good for marketing.”
• En voor de schrijvers onder ons: “Don’t want to be publshed too soon.” Zij heeft zelf jaren gewacht voor ze haar manuscript naar een uitgever stuurde.

Na het podium programma was er nog een loterij, maar helaas ben ik niet in de prijzen gevallen. Daarna gingen we in kleine groepjes in de rij staan om te signeren. In plaats van de oorspronkelijke 2 boeken mocht je er 3 laten signeren. Bij binnenkomst kreeg je een bandje met een nummer en zo wist je precies in welke ronde je zat. Ik ging weer met boeken en bookplates van anderen in de rij haha. En wederom nog even op de foto.

Op de foto in Dynamo

Er zijn professionele foto’s gemaakt, maar ik gebruik hier een foto die gemaakt is met een telefoon. Na een mega lekkere cupcake was het weer tijd om naar huis te gaan en thuis kroop ik heerlijk mijn bed in, want ik was nu toch wel een beetje moe.

Kortom: twee geweldige avonden en een super goed georganiseerd auteursbezoek. Bedankt Marissa Meyer, Blossom Books, Boekhandel Van der Meer in Noordwijk en Dynamo in Eindhoven, dit auteursbezoek had ik niet willen missen!

Recensie: Cis Meijer – Moordspel

Recensie: Cis Meijer – Moordspel

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een Young Adult van eigen bodem heb gelezen. Meestal doe ik dat niet omdat ik Nederlandse YA vaak te jeugdig vind. Toen ik las dat Cis Meijer naar YALFest komt en dat het moordspel een onderdeel van het randprogramma is, besloot ik het boek te lezen. Hopelijk wordt het manuscript van het boek niet gevolgd haha. Vind ik Moordspel inderdaad te jeugdig?

Boekgegevens

Titel: Moordspel
Auteur: Cis Meijer
Publicatiedatum: 20 september 2016
Uitgeverij: Uitgeverij De Fontein
ISBN: 9789026140952
Aantal pagina’s: 304

Samenvatting van het boek

Robin en Kai gaan samen met hun klas op schoolkamp. Samen met hun vrienden zouden ze de grootste lol gaan trappen terwijl ze het moordspel zouden spelen. Het moordspel is namelijk het thema van het schoolkamp in de Ardennen. Maar een paar dagen voor het kamp wordt Kai wegens slecht gedrag geschorst en hij mag dus niet meer mee. Robin besluit samen met haar vrienden Liz, Sem en Mauro de verantwoordelijke leraar terug te pakken. Maar dan verdwijnt hun leraar spoorloos en dat was nou ook niet de bedoeling. Als haar beste vriendin Liz ook verdwijnt, weet Robin dat er iets goed mis is. Lukt het haar om Liz en haar leraar te vinden?

Mening

Moordspel is opgedeeld in twee verschillende soorten hoofdstukken. De hoofdstukken die alleen een uitgeschreven getal als titel hebben zijn verhalen van een mysterieus persoon. Meteen roept dat de nodige vragen op. Wie is deze persoon en waar gaat het allemaal over? Op een gegeven moment kom je daar wel achter, maar het raadsel blijft tot het eind onopgelost. De hoofdstukken die ook echt het titel “hoofdstuk” hebben, worden verteld vanuit Robin.

Om eerlijk te zijn vond ik Moordspel eigenlijk helemaal niet zo spannend. Ik denk dat dat aan mijn leeftijd ligt en aan het feit dat ik al veel Young Adult heb gelezen. Ik snap dat het voor de jongere lezer wel degelijk een boek is dat je op het puntje van je stoel laat zitten. Ik merk dat ik een beetje uit het middelbare school gedoe ben gegroeid. Dat vind ik jammer van Nederlandse YA, want deze boeken zijn zeker niet slecht. De hoofdpersonen zijn wel een stuk jonger dan die in buitenlandse YA, waardoor je je vaak niet goed kunt identificeren met het Nederlandse hoofdpersonage.

Ik vond het verhaal ook wat kinderlijk overkomen. Waarom zou je een leraar terugpakken en dan ook op zo’n manier? Dat neemt niet weg dat ik niet door het boek heen vloog. Toen ik er eenmaal voor ging zitten had ik het binnen een dag uit. Dit komt waarschijnlijk ook door bovengenoemde. Dat maakt dat het boek heel vlot weg leest. Gelukkig komt er nog wel een stukje zelfreflectie van Robin aan bod en dat is wel mooi om te zien. Al met al een prima boek voor tussendoor wat mij betreft. Voor de jongere lezer is dit zeker wel een goed, spannend boek wat zeker op de lijst kan. Denk hierbij aan de brugklas of misschien wel de tweede of derde van de middelbare school.

Eindoordeel

Moordspel is een prima boek voor tussendoor. Voor de jongere lezer is het zeker een spannend boek, al vond ik dat zelf niet zo. Ik had het boek binnen een dag uit, maar zat niet op het puntje van mijn stoel. Leeftijd speelt hierin een belangrijke rol. De acties in het boek waren wat kinderlijk en puberaal en ik kon me er totaal niet mee identificeren. Jammer dat hoofdpersonen in Nederlandse Young Adult een stuk jonger zijn dan die in de buitenlandse. Hierdoor neig ik meer naar het lezen van een internationale YA dan een Nederlandse. De personages en thematiek zijn vaak een stuk volwassener en wat meer gelaagd. Nogmaals, Moordspel is zeker niet slecht, ik vond het ook wel leuk om dit boek te lezen. Maar het is gewoon te jeugdig voor mij. Toch waardeer ik dit boek met een mooie 3 sterren.