Verslag YALFest 2017

Verslag YALFest 2017

“If you  have a bad day.. Go home and kill a character.” – Lesley LivingstonIk denk wel de quote van de dag.

Ik heb een kater. Een flinke kater, veroorzaakt door YALFest 2017, want wat was het geweldig!

Dit is de tweede keer dat YALFest in Nederland wordt gehouden en dit was voor mij de eerste keer dat ik erbij aanwezig was. Tevens was dit mijn eerste boekige event ooit. Ik was vrij laat met het kopen van mijn kaartje, want ik vond het lastig om te besluiten of ik kon en zou gaan. Ik voeg me af hoe ik zo’n event als blinde bookjunk zou ervaren. Uiteindelijk heb ik besloten om een kaartje te kopen. In eerste instantie had ik alleen een dagkaart, want de avondkaarten waren al uitverkocht. Uiteindelijk is het me vorige week gelukt om alsnog een avondkaart te scoren.

Gisterochtend werd ik al vroeg wakker, helaas ruim voor de wekker. YALFest vond plaats in Studio’s Aalsmeer en de deuren gingen om 10:30 open. Dus, vroeg de deur uit, zodat ik ruim op tijd zou zijn. Helaas gooide een stremming roet in het eten, waardoor de bus vanaf station Hoofddorp naar Aalsmeer een flinke vertraging had. Als gevolg daarvan zat deze propvol en moesten er mensen achterblijven bij de bushalte en wachten op de volgende bus. Na een flink lange wachttijd voor zowel kaartcontrole als garderobe, kon het feest beginnen.

De dag werd geopend met een gezamenlijk panel, waarbij alle acht auteurs aanwezig waren. De auteurs waren:
– David Arnold ( De Kids Of Appetite )
– Victor Dixen ( Phobos )
– Amy Ewing ( The Jewel )
– Veronica Rossi ( Riders )
– Megan Shepherd ( The Cage )
– Gena Showalter ( Eerste Leven )
– Lesley Livingston ( Onverschrokken )
– Donna Freitas( Unplugged )
Na wat smalltalk werden er vragen gesteld over de manier van werken van de auteurs, over hoe zij denken over vertalingen van hun boeken en hoe zij naar reviews kijken. De antwoorden zijn heel wisselend. Ik ben echt slecht in het uit elkaar halen van sommige (vrouwelijke) auteurs, dus ik ga me niet wagen aan wie wat gezegd heeft. Wat tijdens dit interview wel echt goed naar voren kwam is dat auteurs blij zijn met vertalingen van hun boeken en daar ook waarde aan hechten. Natuurlijk zijn er taal- en cultuurverschillen, maar dit maakt het juist zo interessant, de verhalen krijgen hierdoor een andere dimensie. Ze moedigden het publiek aan om vooral ook in het Nederlands te blijven lezen, want het verhaal komt misschien wel beter tot zijn recht dan in het Engels. Na deze vragen kreeg het publiek de kans om de auteurs vragen te stellen. Vervolgens werden de prijzen uit de loterij verloot: vooraan staan bij één van de signeer rondes, een gesigneerd canvasdoek en een foto met alle auteurs.

Na dit panel was er gelegenheid om rond te lopen, wat te eten en waren de eerste signeer rondes. Ik heb als blinde lezer natuurlijk geen paperbacks, dus ik ben niet in de rij gaan staan, vond ik een beetje lullig tegenover de mensen di wél een boek hadden om te laten signeren. Dit gedeelte bestond voor mij dus uit eten en wachten op de masterclass die later die middag zou plaats vinden. Ik heb ook niets gekocht bij de kraampjes met boeken en allemaal boekige dingen.

Vervolgens was het tijd voor de masterclass. Ik ging naar de masterclass recenseren, die werd gegeven door Bas Maliepaard, recensent bij Trouw. Ik vond deze masterclass zeer nuttig, want nu weet ik ook wat ik aan mijn recensies kan verbeteren. Ik miste namelijk best veel items in mijn recensie. Het allerbelangrijkste van je recensie is een goed onderbouwde mening. Misschien vind je een boek echt helemaal niets, maar waarom vind je dat dan? Dat moet duidelijk naar voren komen in je recensie. Ik ga de tips van Bas zeker toepassen in mijn volgende recensies.

Na de masterclass was er weer tijd om rond te lopen en was de tweede signeer ronde. Ook hier bestond de tijd voor mij uit wachten. Om 17:30 was de afsluiting van het dagprogramma. Omdat ik ‘s avonds ook bleef, ben ik daar niet naartoe gegaan.

Na een zak friet en nog wat wachten was het tijd voor de cocktailparty. Veel mensen hadden hier een speciale outfit voor meegenomen, maar ik niet. Tijdens deze cocktailparty was er een optreden van Kim de Boer (bekend uit The Voice, weet niet uit welk team en seizoen) en er was gelegenheid om op een informele manier met de auteurs te kletsen. Helaas heb ik geen auteur gesproken, dat lukte gewoon niet door mijn visuele handicap. Maar, toen ik weg ging, sprak David Arnold mij nog aan. Heel snel, want hij moest weg en ik ook. Toen ik thuis kwam, mijn bed in dook en mijn hoofd het kussen raakte, sliep ik meteen.

Nu, the day after. Ik moet mijn goodiebag nog uitpakken, maar ik weet wel dat er twee boeken in zitten. En ja, de welbekende kater, de YALFest kater. Natuurlijk ging niet alles helemaal vlekkeloos, maar dat ga ik hier niet benoemen, want daar konden de organisatoren helemaal niets aan doen. Dat lag aan de locatie en is netjes opgelost. Ik hoop dus ook dat niemand anders er een punt van gaat maken op social media of wat dan ook, want dat vind ik niet eerlijk. YALFest was namelijk echt top georganiseerd! Ik heb vanochtend door de social media van de aanwezige auteurs gescrold en zij waren net zo enthousiast als de bezoekers. Dat is maar goed ook, want als zij er geen zin in hebben, hangt er een hele andere sfeer dan die er gisteren hing. Op naar YALFest 2018, want het was frakking geweldig.

Recensie: Becky Albertalli – Simon Vs. De Verwachtingen van de Rest van de Wereld

Recensie: Becky Albertalli – Simon Vs. De Verwachtingen van de Rest van de Wereld

Originele titel: Simon Vs. the Homo Sapiens Agenda
Door het enthousiasme van Eline werd ik getriggerd om dit boek te lezen. Ik wist echt niet wat ik kon verwachten, heb voor ik het ging lezen niet eens gekeken waar het over gaat. Wat ik wel wist, is dat er een film van dit boek wordt gemaakt.
Simon Spier is zestien jaar en valt op jongens, maar wil dat liever nog niet aan iedereen vertellen. (Qua drama heeft hij genoeg aan zijn rol in de schoolmusical.) Maar dan belandt een e-mail naar zijn online crush bij de verkeerde persoon, en is Simons geheim opeens niet meer veilig. Zijn klasgenoot Martin chanteert hem: als Simon hem niet helpt met het vinden van een perfecte date (bij voorkeur met Simons beste vriendin Abby), zorgt Martin ervoor dat de hele school op de hoogte is van Simons geaardheid. En erger nog: van de identiteit van Blue, aan wie Simon zijn e-mails stuurt.
Opeens wordt het leven van Simon hartstikke ingewikkeld. Blue wordt steeds flirteriger en zijn vrienden begrijpen niet waarom Simon opeens zo in zichzelf gekeerd is. Hij piekert over een manier om zijn ouders en vrienden te vertellen over zijn geaardheid, maar baalt er tegelijkertijd enorm van dat dit niet op zijn eigen voorwaarden kan. En waarom moet je je seksualiteit eigenlijk verantwoorden?
Simon zal uit zijn comfortzone moeten stappen voordat hij eruit geduwd wordt. En dat alles terwijl hij langzaam maar zeker verliefd wordt op de meest verwarrende, maar leukste jongen ooit.
© Goodreads
Helaas is het onderwerp erg actueel. Veel mensen vinden het moeilijk om uit de kast te komen, ze zijn bang voor de reacties die ze daarop krijgen. Becky Albertalli laat twee soorten reacties zien die Simon krijgt: positief en negatief. Het begin van het boek vond ik best verwarrend, het werd mij toen niet duidelijk waar het verhaal heen zou gaan. Maar ik luisterde door (las via Storytel) en vervolgens werd het mij zeker duidelijk. Ik was zeer nieuwsgierig wie Blue nou is en had de onthulling van zijn identiteit niet zien aankomen, net als Simon zelf. Ik ben niet zo’n enorme fangirl als Eline, maar dit boek is zeker de moeite waard om te lezen. Niet te ingewikkeld, het leest lekker makkelijk weg.
Ben jij ook zo benieuwd wie Blue nou is?

1000 Vragen aan Jezelf Deel 3

Deel drie!
  1. Met wie zoende je voor het eerst?
Mijn toenmalige vriendje.
  1. Welk boek heeft veel indruk op je gemaakt?
Heel veel boeken. Maar toch ga ik voor “The Fault In Our Stars”.
  1. Hoe ziet je ideale trouwjurk eruit?
Ik weet nog niet eens of ik wil trouwen.
  1. Ben je bang in het donker?
Nee. Nooit geweest.
  1. Welke sieraden draag je dagelijks?
Geen. Ik houd niet van sierraden.
  1. Vinden kinderen jou leuk?
Ja. Denk ik.
  1. Welke films kijk je liever op de bank dan in de bioscoop?
Heel veel films. Veel rustiger dan in de bioscoop.
  1. Hoe mild ben jij in je oordeel?
Ligt aan de situatie.
  1. Ben je een goede slaper?
Ja.
  1. Wat is je laatste ontdekking?
13 Reasons Why.
  1. Geloof je in leven na de dood?
Nee.
  1. Op wie ben je boos?
Niemand.
  1. Gebruik je vaak het openbaar vervoer?
Dagelijks.
  1. Wat heeft je het meest verdriet gedaan?
Weet ik nu op dit moment niet.
  1. Ben je geworden wat je vroeger wilde worden?
Haha nee, ik wilde tolk worden.
  1. Op welk nummer kun je lekker dansen?
Ik ben eigenlijk geen danser.
  1. Welk eigenschap waardeer je enorm in een geliefde?
Ik ben eigenlijk nog nooit echt verliefd geweest.
  1. Wat je grootste aankoop geweest?
Mijn Macbook <3
  1. Geef je mensen een tweede kans?
Ja.
  1. Heb je veel vrienden?
Wat noem je veel?
  1. Van welk woord krijg jij de kriebels?
Het zesletterige k-woord. Zeker als mensen er mee schelden.
  1. Ben je ooit op TV geweest?
Ja, in het publiek van Buya.
  1. Wanneer was je voor het laatst zenuwachtig?
Vorige week, voor mijn scriptie verdediging.
  1. Wat maakt thuis thuis voor jou?
Gewoon, thuis.
  1. Waar haal je je nieuws vandaan?
Internet en tv.

Recensie: Victor Dixen – Phobos1

Recensie: Victor Dixen – Phobos1

Het derde boek ter voorbereiding op YALFest: Phobos. Ik wist niet zogoed wat ik van dit boek kon verwachten, gezien ik veel verschillende verhalen heb gehoord.
Zes meisjes,
Zes jongens,
Zes minuten om elkaar te leren kennen,
De eeuwigheid om van elkaar te houden.
Ze dromen ervan geschiedenis te schrijven…
Zes jongens en zes meisjes bevinden zich in een ruimteschip op weg naar Mars. Overal aan boord hangen camera’s, elke stap die ze zetten wordt gefilmd. De reis is namelijk ook een datingshow, die wereldwijd wordt uitgezonden: project Genesis. Het is de bedoeling dat ze allemaal hun grote liefde vinden, zodat ze op Mars de eerste menselijke kolonie in de ruimte kunnen beginnen.
Zij droomt ervan verliefd te worden…
Léonor is een van de uitverkorenen. Ze is een wees en kan niet wachten haar eenzame leven achter te laten. Als haar droom een nachtmerrie wordt, is er alleen geen weg meer terug.
© Goodreads
Aan het begin van het boek snapte ik het commentaar van mede bloggers direct. Het tempo in het boek lag erg laag en ik werd niet echt in het verhaal getrokken. Ik irriteerde me mateloos aan Fangfang. Ze is enorm betweterig en daar houd ik niet van. Naarmate ik verder kwam in het boek, klopte het commentaar van mede bloggers opnieuw, het verhaal werd steeds beter. De laatste honderd bladzijden waren het spannendst van het hele boek. In dit gedeelte kwamen de ontdekkingen van Léonor aan het licht. De cliffhanger aan het einde van het boek nodigde uit om verder te lezen. Om deze reden heb ik Phobos2 meteen aangeschaft en ik kan nu al vertellen dat dit boek een stuk  spannender is dan het eerste deel. Voor wie heeft Léonor gekozen? Ik heb nog steeds geen idee. Phobos2 zal dat moeten uitwijzen.

Weekoverzicht 02 t/m 08-04 2017

Deze week was een week waar ik onbewust al een tijdje mee bezig was en welke ook wel wat stress veroorzaakte. Wil je weten waarom? Lees dan snel verder!
Zondag 2 april
Vandaag had ik een dressuurwedstrijd. Echt niet voor de competitie, maar gewoon voor de lol. Gelukkig had ik een late start, want de presentatie voor mijn scriptie verdediging was een hele grote rotzooi. Deze kon ik in de ochtend mooi af maken. En ja, ik werd eerste van de twee bij de wedstrijd! Niet verwacht eigenlijk.
Maandag 3 en dinsdag 4 april
Deze dagen heb ik eigenlijk niets anders gedaan dan gewerkt. Dinsdag ben ik wel in Simon Versus De Verwachtingen Van De Rest Van De Wereld begonnen. Dit deed ik naast Phobos, waar ik nog steeds in bezig ben.
Woensdag 5 april
Vandaag had ik een terugkomdag op school. Deze dag is verplicht voor alle studenten die in Nederland stage lopen. Tijdens deze middag kreeg je door middel van presentaties te horen wat je medestudenten allemaal deden tijdens hun stageperiode. Vervolgens was er een workshop over solliciteren, want we gaan allemaal binnenkort de arbeidsmarkt op. Toen ik thuis kwam heb ik echt niets meer gedaan.
Donderdag 6 april
Vandaag was het dan zover, eindelijk. Mijn scriptie verdediging. Blijkbaar was ik toch een stuk zenuwachtiger dan ik had gedacht en verwacht, maar dat is denk ik ook wel gezond. Ik was als eerste aan de beurt, dus ik was er snel vanaf. En ja, ik heb het gehaald! Dat was wel een opluchting, want nu komt het afstuderen steeds dichterbij. Nog een maandje stage, stageverslag inleveren en het is klaar. Bij thuiskomst ben ik eindelijk gestart met 13 Reasons Why, want daar heb ik nu tijd voor. ’s Avonds ging ik naar het concert van Bløf in Het Paard in Den Haag. Ik had echt niet verwacht dat het zo leuk was en dat ze live zoveel gas geven. Het rockte echt!
Vrijdag 7 april
Vandaag ging ik naar een restaurant waar ik mijn afstuderen wil vieren. Dat moest natuurlijk even getest worden. Het is goedgekeurd en geboekt 🙂 Heb weer eens verder gelezen in Phobos en in de avond nog een uurtje paardgereden.
Zaterdag 8 april
Een dag zonder verplichtingen. Lezen, lezen, lezen. In zowel Simon als in Phobos. Ik hoop die laatste dit weekend uit te krijgen. Ook ben ik weer verder gegaan met  het kijken van 13 Reasons Why.
Volgende week even geen weekoverzicht denk ik, want het is gewoon een rustige week die voornamelijk gaat bestaan uit stage lopen. De week erna ook, maar ik denk er over om die weken even te combineren. Buiten YALFest staat er echt niets in de planning voor april, dus weekoverzichten zullen niet heel spannend worden ben ik bang. Ik zou graag willen voorkomen dat mijn blogs eentonig worden.
Dus, tot een nieuw weekoverzicht!
Recensie: Simone van der Vlugt – Toen Het Donker Werd

Recensie: Simone van der Vlugt – Toen Het Donker Werd

Toen ik mijn scriptie schreef was het de periode van de feestdagen. Ik schreef mijn scriptie op kantoor bij mijn opdrachtgever. Daar vierden we ook Sinterklaas, met alles erop en eran. Lootjes, surprises, gedichten en cadeautjes. Op het lootje dat ik trok stond Toen Het Donker Werd van Simone van der Vlugt. Ik kocht dit boek en las meteen de beschrijving. Door deze beschrijving belandde dit boek op mijn TBR lijstje. Nu, vier maanden later, heb ik het dan eindelijk gelezen.
Wanneer Menno Riebeek erachter komt dat zijn puberzoon gokschulden heeft, besluit hij ze voor hem af te lossen. Hij houdt dit verborgen voor zijn vrouw, Sasha, zonder de gevolgen van dit besluit te kunnen overzien. Sasha voelt haar man en haar zoon van zich vervreemden en begint in haar eenzaamheid een verhouding met restauranteigenaar Oscar. Daar komt echter een abrupt einde aan als ze na een ongeluk haar zicht verliest. Menno vermoedt dat het een aanslag was, maar verzwijgt dit. Om het web van leugens en bedrog te ontrafelen laat Sasha niet merken dat haar zicht langzaam terugkeert. Wie kan ze vertrouwen in haar mistige wereld en wie heeft het op haar voorzien?
©Goodreads
Het begin van het boek vond ik wat traag op gang komen. Dit duurde eigenlijk nog wel een tijdje. De aanslag op Sasha werd halverwege het boek gepleegd, wat ik wel wat laat vond voor dit verhaal. Na deze gebeurtenis volgden de schokkende gebeurtenissen en ontdekkingen elkaar snel op. Het einde zag ik echt niet aan komen. Ik had niet verwacht dat deze persoon achter alle wrede gebeurtenissen zit.
Waar ik zelf als visueel beperkte wel blij mee was, was dat er geen verkeerde informatie gegeven werd over een visuele beperking. Het is duidelijk dat Simone van der Vlugt onderzoek naar dit onderwerp heeft gedaan. Hiervoor was ik wel een beetje angstig.
Al met al is dit een thriller die je in één ruk uit wilt lezen en waar de gebeurtenissen zich, later in het verhaal, in een rap tempo opvolgen. Het einde geeft me het gevoel dat het een open einde is en dat er wellicht nog een deel zal verschijnen. Vier van de vijf sterren dus, puur omdat het tempo aan het begin wat laag lag.

1000 Vragen Aan Jezelf Deel 2

Week twee van de 1000 Vragen aan Jezelf tag, dus hier komen de volgende 25 vragen!
  1. Was je een gelukkig kind? Absoluut! Ouders bij elkaar, leuke basisschooltijd, wat wil een kind nog meer?
  2. Koop je vaak bloemen?
Nooit. Ik laat ze altijd verleppen. Oeps!
  1. Wat is je droom?
Een goede baan vinden die ook bij me past. En naar Australië gaan. Delta Goodrem ontmoeten. Desnoods in Australië.
  1. In hoeveel huizen heb je gewoond?
Vier. Vanaf mijn geboorte tot mijn tiende in één huis, daarna zijn we verhuisd. In dat huis hebben we elf jaar gewoond, tot de scheiding van mijn ouders. Toen wisselde ik van huis tussen mijn moeder en mijn vader. Als je mijn kamers in zowel Antwerpen als Breda meerekent, dan zijn het er zes. Daar woonde ik voor mijn studie.
  1. Wat is jouw Guilty Pleasure?
K-Otic. Maar kom op he, dat is toch wel écht jeugdsentiment.
  1. Welk boek heb je het laatst gelezen?
Toen Het Donker Werd van Simone van der Vlugt.
  1. Waarom heb je het kapsel dat je nu hebt?
Omdat ik dat wil.
  1. Ben je verslaafd aan je telefoon?
Nee. Ik kan best wel zonder hoor. Op werk heb ik mijn internet expres uit staan.
  1. Hoeveel geld staat er nu op je bankrekening?
Gaat niemand iets aan. Dat vind ik een privé zaak.
  1. In welke winkel kom je graag?
Ik heb echt een hekel aan winkelen haha.
  1. Welk drankje bestel je in een cafe?
Cola Light. Of thee. Of iets anders fris. Ik drink geen alcohol, lust ik niet en heb er ook geen behoefte aan.
  1. Weet jij wanneer het tijd is om te vertrekken?
Ja, want ik ben altijd afhankelijk van het openbaar vervoer. Dus ik moet wel voor middernacht weg. En dat vind ik helemaal prima. Ik snap echt niet dat mensen tot diep in de nacht uit kunnen gaan of iets dergelijks.
  1. Als je voor jezelf zou beginnen, als wat zou dat dan zijn?
Ik weet het niet, want ik voel er niet veel voor om voor mezelf te beginnen.
  1. Wil jij altijd winnen?
Het liefste wel natuurlijk 😉
  1. Ga je naar de kerk?
Nee. Vroeger wel, maar dat was omdat ik op een Christelijke school zat. Zelf ging ik niet.
  1. Welk cijfer zou jij je gezicht geven?
Geen idee. Doe maar een 8.
  1. Was je goed op school?
Op de basisschool en eerste jaren middelbare school wel. Heb zelfs twee jaar gymnasium gedaan. Daarna ging het een stuk slechter op VWO. Op de HAVO ging het beter. Deze lijn zette zich voort op het HBO. Ik wil niet zeggen dat ik goed ben, gewoon gemiddeld.
  1. Hoelang sta je gemiddeld onder de douche?
Kwartiertje.
  1. Hoe laat sta je meestal op?
Als ik naar stage moet om 06:15. Anders om 08:00 of 08:30.
  1. Vier je altijd uitgebreid je verjaardag?
Nee. Gewoon met familie. Nodig altijd wel vrienden uit, maar er komen er nooit zoveel. Stuk of 3.
  1. Hoe vaak per dag kijk je op Facebook?
Geen idee eigenlijk. Wel meer dan één, maar minder dan tien.
  1. Wat is je favoriete ruimte in huis?
Weet ik niet.
  1. Denk je dat er buitenaards leven bestaat?
Vast niet.
  1. Wanneer heb je voor het laatst een hond (of ander dier) geaaid?
Gister (zondag) nog, een paard.
  1. Wanneer ben je op je best?
Pfffff….. Geen idee haha.

Weekoverzicht 26-03 t/m 01-04 2017

Deze week stond in het teken van positief nieuws, het heerlijke lenteweer en helaas ook van kiespijn. Hier volgt een overzichtje.
Zondag 26 maart
Deze dag heb ik eigenlijk niet heel veel gedaan. Beetje geblogd, beetje series gekeken en jawel, zelfs nog gewerkt.
Maandag 27 maart
Maandag heb ik gewoon de hele dag gewerkt op mijn stage. ‘s Avonds nog begonnen aan een nieuwe blog, maar verder niet zo veel dus. Oh ja, stom, hoe kan ik dit nou vergeten? Ik kreeg maandag rond lunchtijd een mailtje dat mijn scriptie nu volledig is goedgekeurd, ook de language assessment. Dit betekent dus dat ik mag verdedigen! Dit zal op 6 april gaan gebeuren.
Dinsdag 28 maart
Wauw, het is nu echt lente! Ook dinsdag heb ik weer gewerkt. Helaas begon ik toen al last te krijgen van een doorkomende verstandskies. Deze laat na een paar jaar radiostilte opeens weer van zich horen. ‘s Ochtends in de trein heb ik Storytel op mijn telefoon gezet en ben ik begonnen in Toen Het Donker Werd van Simone van der Vlugt. Dinsdag werd ook  duidelijk dat mijn etentje van donderdag niet door zou gaan.
Woensdag 29 maart
Jammer, het was een koude dag. In de ochtend ben ik naar school geweest om de CD-rom van mijn scriptie in te leveren, dit moest ik nog doen. Na het nieuws van maandag kon het eindelijk. En echt, verstandskiezen zijn echt bagger. Wat een ontzettende pijn heb ik woensdag gehad. Sporten ging echt niet, bukken deed zelfs al zeer. Verder dus niet heel veel meer gedaan.
Donderdag 30 maart
LENTE!!!!!!!! Alleen een beetje jammer dat ik niet buiten kon zitten. Ook donderdag werd gedomineerd door kiespijn. Dat was overigens wel een goed excuus om sushi te bestellen. Daarnaast heb ik zowel in Phobos als in Toen Het Donker Werd gelezen. In de avond kwam ik er achter dat ik Vrouwe Middernacht heb gewonnen in de nieuwsbrief van Moon Young Adult.
Vrijdag 31 maart
Jaaaaaaaaa Riverdale is back! Helaas de aflevering nog niet gezien, want er wachtte een Powerpoint op mij, deze moest ik nog maken. Daarnaast heb ik Toen Het Donker Werd uit gelezen. Recensie volgt snel. ‘s Avonds heb ik nog een uurtje paardgereden en mijn Bookhaul afgemaakt.
Zaterdag 1 april
Vandaag heb ik mijn Powerpoint voor mijn scriptie verdediging verder gemaakt. Hij is helaas nog niet af, want hij ziet er niet uit. Daarnaast heb ik weer een deel van mijn kast uitgemest en eindelijk Riverdale gekeken. Verder ben ik best een stuk opgeschoten in Phobos.
Volgende week onder andere:
  • Dressuurwedstrijd;
  • Scriptie verdediging;
  • Een concert van Bløf.
Wat hebben jullie deze week gedaan?

1000 Vragen aan jezelf deel 1

Deze tag heb ik al verschillende keren voorbij zien komen en leek mij ook wel interessant om in te vullen. Ik heb eigenlijk nog nooit echt goed naar de vragen gekeken, dus ik weet absoluut niet wat ik kan verwachten. Op zich is dat fijn, want op deze manier heb ik van tevoren niets kunnen bedenken en ben ik ook niet bevooroordeeld.
De komende periode zal ik wekelijks 25 vragen beantwoorden en met jullie delen. Hier is deel 1. Veel leesplezier!
1. Met wie kun je het best opschieten?
Mijn ouders en een aantal anderen. Ik ga geen namen noemen. Dit uit privacy overwegingen, ik weet namelijk niet hoe chill deze personen het vinden als hun naam in zoiets staat. Ik denk het namelijk niet. Het zijn geen bloggers.
2. Waar besteed je teveel tijd aan?
Dingen uitstellen. Ik vind het weleens lastig om ergens aan te beginnen.
3. Om welke grappen kun je heel hard lachen?
Hmmmm weet ik eigenlijk niet. Ik vind het lastig in te schatten wanneer iets nou een grap is of niet. Ik weet wel wat ik echt pissig om word: grappen ten koste van andere mensen, LGBT’s, religies, culturen of bevolkingsgroepen.
4. Wanneer heb je voor het laatst iets voor het eerst gedaan?
Dat is denk ik al een tijdje geleden. Wat het was, weet ik niet eens meer. Ik doe niet zo vaak nieuwe dingen eigenlijk.
5. Huil je makkelijk in het bijzijn van anderen?
Nee. Ik huil eigenlijk nooit snel.
6. Waar bestaat je ontbijt uit?
2 Crackers en een plak ontbijtkoek. En een kop thee. Geen fruit voor mij, want ik kan niet echt variëren met fruit. Ik heb last van fruitallergieën. Van sommige vruchten krijg ik jeuk in mijn gehemelte, op mijn tong en zelfs oorpijn. Dit komt ook voor bij bepaalde merken van vruchten, tegen een ander merk van die vrucht kan ik dan weer wel. Fruit uit blik gaat wel goed, want dat is bewerkt. Ik probeer daarom eigenlijk bijna nooit nieuwe vruchten uit, dus eet de vruchten die ik al ken en die ik ook nog eens lust. Straks blijk ik voor dat nieuwe fruit allergisch te zijn en dan heb ik weer een tijdje last. Nee dank je. Verder vind ik variatie aanbrengen in ontbijt en lunch echt lastig, ik weet nooit wat ik moet eten, anders dan wat ik dagelijks eet.
7. Wie heb je voor het laatst een kus gegeven?
Ik denk mijn moeder toen ik weg ging.
8. Waarin lijk jij op je moeder?
Ik denk toch het meeste qua uiterlijk. Oh en we hebben allebei allergieën haha. Verder hebben we het daar nooit echt over.
9. Wat doe je ’s ochtends als eerst?
Ligt er aan. Als ik naar stage moet mijn wekker uitzetten en heel gauw opschieten om op tijd de deur uit te komen. Telefoon check ik in de trein wel. Mijn wekker staat op een plek waarbij ik mijn bed al uit moet om hem uit te zetten. Op deze manier ben ik er al uit en hoef ik die moeite niet meer te doen. Als ik vrij ben zet ik geen wekker en check ik als eerste mijn telefoon.
10. Ben je een goede voorlezer?
De laatste keer dat ik heb voorgelezen was op de basisschool, voor een voorleeswedstrijd. Ik werd nooit gekozen om deel te nemen, want andere klasgenoten waren beter.
11. Tot welke leeftijd geloofde je in Sinterklaas?
Ik was een latertje. In groep 6 geloofde ik nog, toen was ik 9. Toen hebben mijn ouders het verteld omdat we op school surprises gingen doen met cadeautjes. In groep 5 zou daar al sprake van zijn, maar ik geloofde nog, samen met twee andere klasgenoten. Dus deden we alleen maar knutselsurprises. Wel schijn ik vroeger als kleuter al bij de intocht het volgende gezegd te hebben: “Pappa pappa! Ik ruik schmink!” Dat was natuurlijk schmink van Zwarte Piet.
12. Wat wil je nog graag kopen?
Op dit moment even niet echt veel, een paar ebooks.
13. Welke karaktereigenschappen zou je graag willen hebben?
Ik ben best tevreden met mijn karakter.
14. Wat is je favoriete TV programma?
Als ik tv kijk, dan zijn het dramaseries. En dan Nederlandse, die Engelse zijn lastiger te volgen als je praktisch blind bent. Sommige kan ik wel volgen, maar dan stream ik ze (kun je op je eigen tempo kijken) en waar het kan zet ik de audiodescriptie aan. Dit kan gelukkig bij heel veel series op Netflix.
15. Wanneer ben je voor het laatst in een pretpark geweest?
Dat is lang geleden. 2014 in Disneyland Parijs. In Nederland in 2012, de Efteling. Maar ik kan eigenlijk bijna nooit gaan, want ik krijg niemand mee. Te duur en/of durven nergens in. Of geen begeleiding.
16. Hoe oud hoop je te worden?
Oud. Hoe oud, geen idee. Maar oud. Ja toch, dat hoopt toch iedereen?
17. Aan welke vakantie denk je met wee moed terug?
Geen enkele vakantie.
18. Hoe voelt liefdes verdriet voor jou?
Geen ervaring mee.
19. Had je liever anders willen heten?
Nee.
20. Waarin heb je aan jezelf getwijfeld?
Kan ik zo even niet op komen.
21. Maakt het veel uit wat anderen van je zeggen?
Ja.
22. Wat is je favoriete dagdeel?
Ik heb eigenlijk geen favoriete dagdeel. Gek he?
23. Kun je goed koken?
Ehhhhhhm nee, niet echt.
24. Op welk seizoen lijk je het meest?
Hmmmmmmm. Geen idee eigenlijk.
25. Wanneer heb je voor het laatst en dag helemaal niets gedaan?
Ik denk dat dit recent nog was, volgens mij vorige week zaterdag.

Bookhaul maart 2017

Wat gaat het toch allemaal snel! Bij wijze van spreken hoef je maar een paar keer met je ogen te knipperen en het is alweer april. In maart heb ik weer een paar mooie ebooks aan mijn collectie toegevoegd. Tijd voor mijn eerste bookhaul dus!
Ik begon de maand met mijn Book Choice downloads. Waar ik eerder gewoon het hele pakket downloadde doe ik dat nu niet meer. Heb de afgelopen pakketten niet eens gelezen, want had daar gewoon geen tijd voor. Het boek dat ik in maart uit dit pakket heb gehaald is Blind Date van Marelle Boersma . Hier had ik al verschillende blogtours van gezien, dus ik was benieuwd geworden. Dit boek staat, net zoals vele anderen, op mijn enorme TBR lijst.
In februari las ik eindelijk Cinder en toen lag Scarlet al in de winkel. Die heb ik in maart dus ook aangeschaft. Ik kan echt niet wachten om daar in te beginnen. Deze maand kwam Cress , het derde deel van The Lunar Chronicles, uit. Natuurlijk heb ik deze ook meteen gekocht. Op deze manier kan ik direct verder lezen en dat vind ik echt heel erg fijn. Daarnaast heeft Marissa Meyer nog een ander sprookje in een nieuw jasje gestoken. Daar heb ik ook veel goede verhalen over gehoord en dus heb ik Harteloos ook meteen gekocht. Lekker veel sprookjes dus!
Verder heb ik nog vier andere boeken aan mijn collectie toegevoegd. Ten eerste is dat Wat Jij Niet Ziet . Dit boek gaat over iemand met een visuele beperking. Ik ben benieuwd wat ik als visueel beperkte van dit boek ga vinden. Ten tweede is dat 54 Minuten , een boek dat sinds september al op mijn lijstje staat, maar wat ik niet eerder heb gekocht. 2C van Mirjam Mous Staat ook al een jaar gemarkeerd als “to-read” op Goodreads, dus het werd in maart ook tijd om dit boek eens aan te schaffen. Tenslotte mocht ik ook Sterrenstof aan mijn collectie toevoegen.
Kortom: een boekige maand dus! Wat zal april mij brengen?