Recensie: Tara Altebrando – Verdwenen

Recensie: Tara Altebrando – Verdwenen

Vorig jaar kwam ik het boek Verdwenen van Tara Altebrando tegen. De samenvatting klonk interessant, maar kon dit boek de verwachtingen ook waar maken?

Boekgegevens

Titel: Verdwenen
Vertaald van: The Living
Auteur: Tara Altebrando
Publicatiedatum: Oktober 2016
Uitgeverij: Young & Awesome
ISBN: 9789025870454
Aantal pagina’s: 374

Samenvatting van het boek

Elf jaar geleden werden er zes kinderen ontvoerd. Er komen er vijf terug. Waar is het zesde kind? De jongeren kunnen zich helemaal niets meer van de afgelopen elf jaar herinneren. Wat is er gebeurd en wie heeft dit gedaan? Avery is wanhopig op zoek naar haar broer Max, het zesde kind dat niet is teruggekeerd naar huis. Samen met Lucas en Scarlett probeert ze te achterhalen wat er is gebeurd. Zullen ze Max ooit vinden en het mysterie ontrafelen?

Mening

Ik val meteen maar met de deur in huis, want nee Verdwenen heeft mijn verwachtingen absoluut niet waargemaakt. Het boek begon goed, dat zeker. Ik wilde door blijven lezen, want ik wilde weten wat er was gebeurd. Maar van dat leesplezier was snel niet veel meer over.

Verdwenen bleef oppervlakkig en je leerde de personages niet echt kennen. Misschien komt het ook omdat ze zichzelf niet kennen. Je zou verwachten dat personages gedurende het verhaal een ontwikkeling doormaken. Nou, dit gebeurt dus niet in Verdwenen. Alles voelde geforceerd en nep aan. De liefdesrelatie die in dit boek zit is ook zo voorspelbaar. Tevens voelde ook deze nep aan. Pats boem ik ben verliefd op je en nu hebben we een relatie klaar. Er werd niet naartoe gewerkt. Ik maak het uit met jou en krijg een relatie met jou, dat was letterlijk wat het was.

Iets anders wat me heel erg teleurstelde was het mysterie. Je kijkt er het hele boek naar uit en dan is het daar eindelijk en dan…….. Boem, opgelost. Dit is het, dit is de dader, dit is er gebeurd. Uh wat? Ik miste een climax, de opmaat ernaartoe. Het verhaal vraagt gewoon om diepgang en het is Tara Altebrando totaal niet gelukt deze diepgang te verwerken. Zo jammer, want dit boek had zo veel potentie. Mijn mening is overigens niet gebaseerd op andere reviews die op Goodreads en Hebban staan, ook al hebben deze dezelfde strekking. Ik baseer mijn mening puur op mijn eigen leeservaringen.

Eindoordeel

Toen ik begon in Verdwenen, begon het zeker goed. Ik wilde door blijven lezen, want ik wilde weten wat er elf jaar geleden nou was gebeurd. Het leesplezier verdween echter snel, want de diepgang bleef uit. Alles aan dit boek voelde geforceerd en nep. En het mysterie? Ja, dat was ineens opgelost. Geen climax of wat dan ook. Ik heb lang getwijfeld tussen 1 of 2 sterren, maar ik ga uiteindelijk met pijn en moeite voor 2 sterren. Waarom? Omdat ik toch wilde doorlezen, je wilt toch weten wat er is gebeurd.

Recensie: Amy Ewing – The White Rose (The Lone City #2)

Recensie: Amy Ewing – The White Rose (The Lone City #2)

Ik heb dit boek een hele tijd voor me uit geschoven, want ik durfde niet. Zou dit deel net zo goed zijn als het eerste deel, The Jewel? Of zou dit heel erg tegenvallen? De afgelopen week sloeg ik het boek dan eindelijk open en in deze recensie kun je lezen of mijn angsten vooraf gegrond waren of niet. Let op: Spoilers van The Jewel in de samenvatting!

Boekgegevens

Titel: The White Rose
Vertaald van: The White Rose
Auteur: Amy Ewing
Publicatiedatum: 15 november 2017
Uitgeverij: Young & Awesome
ISBN: 9789025873752
Aantal pagina’s: 251

Samenvatting van het boek

Nadat Violet samen met Ash Lockwood is betrapt, worden ze beiden opgesloten. Ze moeten zien te ontsnappen, maar hoe dan? Dan komt er hulp uit onverwachte hoek. Zal het hen lukken om in The Farm te komen, zoals Lucien had beloofd? Ze moeten Raven ook nog meenemen. Tijdens deze tocht ontmoeten Violet, Raven en Ash leden van het genootschap van The Black Key. Wie zijn deze mensen en wat zijn ze van plan? En wat is er toch met Raven aan de hand? Als er iets gebeurt met Raven, moet Violet het leven van haar beste vriendin proberen te redden. In dit deel van The Lone City komt Violet tot de ontdekking dat ze meer is dan een surogaat en wat ze allemaal nog meer kan. Lukt het haar om haar krachten onder controle te krijgen?

Mening

Net als The Jewel leest The White Rose vlot weg. De opbouw van het boek is ook hetzelfde. Afgelopen december heb ik The Jewel – Opgesloten, het tussenboekje, gelezen en dat was een verstandige keuze. Had ik dat niet gedaan, dan wist ik helemaal niet wat Raven allemaal bedoelde en wat ze met haar hadden gedaan. In The White Rose wordt daar eigenlijk amper op teruggekomen. In dit boek leer je Raven wel beter kennen dan in The Jewel, maar dat heeft ook met het verhaal te maken.
Ik moet eerlijk toegeven dat dit boek een beetje last heeft van het “tweede deel syndroom”. Er gebeurt niet heel veel en het is minder spannend dan het eerste deel. Ik geloof wel dat dit de opmaat is voor het grote werk waar we in het laatste deel van deze trilogie meer van zullen lezen. Het einde doet mij in ieder geval weer snakken naar het volgende deel en ik hoop dat dat weer in november wordt uitgegeven.

Eindoordeel

Mijn angsten om The White Rose open te slaan waren niet geheel gegrond. Je kunt natuurlijk al een beetje voorspellen hoe het verhaal zich zal ontwikkelen, gezien het een tweede deel van een trilogie is. Vandaar dat dit boek ook wel een beetje last had van het zogenoemde “tweede deel syndroom”. Het was minder spannend dan The Jewel, maar vormt wel de opmaat naar The Black Key, wat volgens mij echt heel erg spannend en episch gaat worden. Het verhaal leest vlot door en het einde doet me al snakken naar het volgende deel. Kortom, Amy Ewing heeft een prima tweede boek geschreven dat ik waardeer met 4 sterren.
Wrap-up | Februari 2018

Wrap-up | Februari 2018

Februari. De maand van carnaval, extreme kou en het voorjaar dat nog maar niet wil doorkomen. Deze maand was een goede leesmaand voor mij. Februari vloog eigenlijk voorbij. Maar wat heb ik nou eigenlijk gedaan? Nou, lees maar snel verder!

1-4 februari

Deze dagen heb ik niet heel veel spectaculairs gedaan. Ik las Mirror, Mirror uit (klik hier voor mijn recensie), begon in Verdermeer waar ik totaal niet doorheen kwam en welke ik dus na twee dagen aan de kant legde en ik begon in Voor Ik Je Loslaat van Marieke Nijkamp en in Als Ik Blijf van Gayle Forman. Ik viel overigens ook nog in slaap met De Magiër en dat was nou niet de bedoeling. En oja, mijn paardrijbroek was aan vervanging toe, shoppen dus. Ten slotte was ik bijna het hele weekend bezig met het nakijken van de formulieren voor de Everless quiz, want de win actie liep ten einde.

5-11 februari

Deze week had ik weer een meet & greet met werkgevers, deze keer op Schiphol. De banenjacht duurt nog steeds voort en om eerlijk te zijn vind ik het lang duren. Ik ben toe aan een baan, heel erg toe aan een baan zelfs. Deze week las ik zowel Voor Ik Je Loslaat als Als Ik Blijf uit en begon ik in Klikspaan van M. J. Arlidge en in Everless van Sara Holland. Klik hier voor de recensie van Voor Ik Je Loslaat, hier voor die van Als ik Blijf en hier voor die van het geweldige Everless. Want ja, Everless wegleggen was moeilijk en ik had hem deze week dus ook alweer uit. Toen begon ik ook maar direct in De Onverklaarbare Logica Van Mijn Leven. Mijn twee weken alleen thuis begonnen en ik ging nog uit eten. Ik zou het bijna vergeten, maar ik ging voor de tweede keer naar The Greatest Showman. Yay! Op zondag keek ik de film Lucia de B. en ik weet eigenlijk niet zo goed of ik dit nou een goede film vond of niet.

12-18 februari

Deze week was mijn laatste werkdag bij de rechtbank. Ik was daar ad interim en die periode ging snel. Ik las De Onverklaarbare Logica Van Mijn Leven uit en begon in De Nachtegaal. De Nachtegaal las ik deze week ook nog uit, want wat een boek! Voor mijn recensie kun je hier klikken. Tevens kun je mijn recensie van De Onverklaarbare Logica Van Mijn Leven hier lezen. Ik ging deze week weer uit eten (no shame) en lekker een extra keertje paardrijden.

19-25 februari

Deze week gooide ik eindelijk De Magiër toch maar aan de kant. Het zat er al vanaf het begin van het boek aan te komen, maar na 170 bladzijden was ik het spuugzat. Helaas is het geen boek voor mij, ook al is het fantasy. Het is geen YA Fantasy en dat merk je wel. Het is ingewikkeld, langdradig en het taalgebruik was verschrikkelijk ouderwets. En het verhaal sprak me gewoon totaal niet aan. Niets aan dit boek kon me boeien. Aan de kant dus. Ik las deze week zowel Verwoest Me, Breek Me als Klikspaan uit, het was dus toch nog een productieve leesweek. Ik begon deze week ook in Verwoest me en Breek Me, maar deze lezen heel vlot weg. Daarover later in maart meer. Mijn recensie van Klikspaan vind je hier. Mijn twee weken alleen thuis zaten er weer op en ik kon eindelijk naar mijn knie laten kijken. Die zeurt al een tijdje. Gelukkig, of helaas, was er geen oorzaak te vinden. Ik begon eindelijk aan The Vampire Diaries op Netflix en ik sloeg deze week ook eindelijk The Hunger Games open. Vervolgens pakte ik The White Rose op en ik sloot de week af met een leesclub over 13 Minuten. Niet echt mijn favoriete boek.

26-28 februari

Dit was de week van de Siberische kou, brrrrrrrrr. Ik ben er nu wel klaar mee, laat die lente maar komen. Daarnaast was het weer eens tijd voor de tandarts en gelukkig was alles goed. Let’s face it, I got too much time on my hands. Ik heb mijn reading challenge deze week opgehoogd van 50 naar 75 boeken, want ik bleek er dit jaar al 20 te hebben gelezen. Oops! Ik las The White Rose uit en mijn recensie verschijnt morgen. Een boek dat al een tijdje lag te wachten is Verdwenen van Tara Altebrando. Ik las wisselende reviews, dus ik ben heel erg benieuwd. Ik ben in ieder geval al begonnen. Op dinsdag kreeg ik nog leuk nieuws van Harper Collins, ik zit in het review team van Bloed En Beenderen van Tomi Adeyemi. Ik kijk echt heel erg uit naar dit boek. Mijn gevoel zeg dat dit wel eens de klapper van het jaar kan worden, naast Everless en Hof Van Ijs En Sterren uiteraard. Houd hiervoor mijn blog dus in de gaten!

Hoe was jouw februari?

Bookhaul | Februari 2018

Bookhaul | Februari 2018

Een nieuwe maand, nieuwe boeken! Deze maand stonden er al een aantal boeken op de planning, maar een aantal ook niet. Welke boeken heb ik deze maand aan mijn collectie mogen toevoegen? De links leiden je direct naar het boek bij de Bruna.

Het eerste boek wat ik eigenlijk nog op de valreep van januari heb gekocht is Het Ongelukproject van Julie Buxbaum. Deze titel houd ik al sinds de vorige zomer in de gaten en kon ik dus niet laten liggen. Toeval wilde dat het boek direct na verschijning ook nog eens flink in prijs was verlaagd. Ik ben heel benieuwd, want de achterflap klinkt zeer veelbelovend!

Deze maand begon Blossom Books met de Tahereh Mafi Readalong. Ik had echter geen rekening gehouden met Verdermeer, dus deze moest ik nog even aanschaffen. Morgen kun je in mijn maandelijkse wrap-up lezen wat ik van dit boek vond.

Natuurlijk was februari de maand van Everless. Ik heb er hier al veel aandacht aan besteed door middel van een win actie en een recensie, maar ook in deze bookhaul kan Everless niet ontbreken.

Een boek waar ik ook al een hele tijd naar uitkeek is De Onverklaarbare Logica Van Mijn Leven. Tot mijn verrassing kwam deze drie weken eerder uit dan gedacht, dus kon het meteen mee in mijn bestelling.

In diezelfde shopronde kocht ik De Edele van Taran Matharu. Begin dit jaar las ik De Nieuweling en man oh man dat einde. Ik hoop heel snel De Edele te kunnen lezen.

Later deze maand was het tijd voor shopronde nummer twee. Ten eerste was daar Onoverwinnelijk (het vervolg op Onverschrokken), een boek waar ik ook al heel lang op zat te wachten. In het winkelmandje dus!

Ten tweede kwam Hart Van Glas uit. Ook op dit boek zat ik al vanaf begin januari te wachten. Als het aan mij ligt lees ik deze zo snel mogelijk. Maar so many books, so little time is ook op mij van toepassing.

Ik ben pas bij De Donkere Kroon, maar Toren Van De Dageraad is nu ook eindelijk in het Nederlands uit. Hup, ook in het mandje dus!

Een Engels boek wat een tijdje geleden op mijn radar terecht kwam is I Am Thunder van Muhammad Khan. Ik ben heel erg benieuwd naar dit boek. Ook deze hoop ik snel te lezen.

De laatste aanwinst van deze maand is Love, Hate And Other Filters van Samira Ahmed. Ook deze Engelstalige titel kwam een tijdje geleden mijn TBR binnengewandeld en nu heb ik deze ook daadwerkelijk aangeschaft. Ik ben ook heel benieuwd naar deze.

Welke boeken heb jij deze maand mogen toevoegen aan je collectie?

Mini-recensie: M. J. Arlidge – Klikspaan (Helen Grace #4)

Mini-recensie: M. J. Arlidge – Klikspaan (Helen Grace #4)

Het was voor mij tijd om weer verder te gaan met de serie over Helen Grace. Echter merk ik dat het allemaal een beetje hetzelfde begint te worden en dat slaat ook door naar mijn recensies. Toch wil ik een serie op mijn blog compleet hebben, dus heb ik besloten een mini-recensie te schrijven over Klikspaan, het vierde deel in deze reeks.

Boekgegevens

Titel: Klikspaan
Vertaald van: Liar Liar
Auteur: M. J. Arlidge
Publicatiedatum: 2 november 2016
Uitgeverij: Boekerij
ISBN: 9789022578513
Aantal pagina’s: 443

Samenvatting van het boek

Southampton wordt opgeschrikt door een reeks grote branden. Zoiets heeft niemand ooit gezien. Ook Helen Grace en haar team niet. Lukt het om de pyromaan te vinden voor het te laat is? En wie zal de volgende zijn? Het is een race tegen de klok voor Helen en haar team en het gaat allemaal niet zonder slag of stoot. En wat voert de nieuwe chef allemaal in zijn of haar schild?

Mening

Tussen het lezen van het derde en dit deel zaten slechts enkele weken. Ik denk dat dit te kort op elkaar was. Ik had beduidend minder plezier in het lezen van Klikspaan dan ik had verwacht. Ik wam er moeizaam doorheen en ik had het gevoel dat ik het trucje nu wel ken. Klikspaan is voor mij tot nu toe echt het minste deel van deze serie. Het is oppervlakkig, eentonig en een herhaling van de vorige delen. Zo jammer. Toch leest het boek wel weer vlot weg. Dit komt door de vlotte schrijfstijl en de korte hoofdstukken. Het einde zag ik echter niet aankomen, maar er was een minder grote climax als in de vorige delen. Kortom, weer een prima thriller, maar ik wil in de volgende delen meer zien. Meer diepgang, meer actie, meer onverwachte plot twists enzovoorts.

Eindoordeel

Klikspaan is weer een prima thriller die vlot wegleest. Echter heb ik het gevoel dat Arlidge steeds hetzelfde trucje toepast en daar ben ik nu wel een beetje klaar mee. De boeken beginnen eentonig te worden en ik ben toe aan een fikse twist. Toch krijgt Klikspaan drie sterren, zij het met meer moeite dan anders.

Recensie: Kristin Hannah – De Nachtegaal

Recensie: Kristin Hannah – De Nachtegaal

Zoals jullie misschien nog wel weten was ik in 2017 lid van Bookchoice. In april van dat jaar zat De Nachtegaal van Kristin Hannah in mijn boekenpakket. Ik heb het boek aan de kant geschoven, tot vorige week.

Boekgegevens

Titel: De Nachtegaal
Vertaald van: The Nightingale
Auteur: Kristin Hannah
Publicatiedatum: 27 januari 2015
Uitgeverij: Boekerij
ISBN: 9789022573808
Aantal pagina’s: 526

Samenvatting van het boek

Frankrijk, 1939. De Tweede Wereldoorlog staat op het punt van uitbreken. De zussen Vianne en Isabelle waren vroeger onafscheidelijk. Door de dood van hun moeder veranderde alles. Nu, jaren later, in 1939 spreken ze elkaar nauwelijks nog. Als uiteindelijk de oorlog uitbreekt woont Isabelle in Parijs en Vianne in het plattelandsdorpje Carriveau. De oorlog brengt de zussen noodgedwongen weer bij elkaar, maar zal dit goed gaan? Isabelle en Vianne houden er beiden verschillende denkbeelden op na en ervaren de oorlog beiden op een andere manier. Lukt het de zussen om het juiste te doen en de oorlog te overleven? En belangrijker nog, lukt het hen om hun eigen oorlog uit te vechten?

Mening

Toen ik aan De Nachtegaal begon had ik al wat reviews gelezen. Deze reviews varieerden van een topboek tot matig en veel herhaling van andere boeken over de oorlog. Ik wist dus niet zo goed wat ik kon verwachten (behalve een dikke pil) en begon gewoon maar met lezen. Het eerste hoofdstuk riep meteen al vragen op. Dit hoofdstuk speelde zich namelijk op een later tijdstip af. Over wie zou dit gaan? Wat is er gebeurd? Deze vragen bleven een tijdje in mijn hoofd rondspoken.

Het tweede hoofdstuk begon al wat meer duidelijkheid te scheppen in het verhaal. Het werd duidelijk dat het om Frankrijk ging en dat de oorlog op het punt van uitbreken stond. Vanaf hier ging het lezen mij heel makkelijk af. Ondanks dat het een dikke pil is, leest De Nachtegaal goed weg. Het verhaal wordt afwisselend vertelt vanuit Vianne en Isabelle. Daardoor zie je hoe de levens van de zussen verlopen en hoe deze zich met elkaar verweven. Daarnaast is de world building ook heel duidelijk. Je weet dat het oorlog is en dat Frankrijk wordt gebombardeerd. Ik wist dat het in Nederland erg was, maar ik wist niet hoe het er in Frankrijk aan toe ging. Daar was het ook een verschrikkelijke tijd en dat leer je niet in de geschiedenislessen op school. Je leert niet over hoe de Fransen toen moesten leven. Door het lezen van De Nachtegaal weet ik dat nu dus wel en zo leer je 73 jaar na de bevrijding nog steeds dingen over de Tweede Wereldoorlog. Chapeau voor Kristin Hannah. Het mag wel duidelijk zijn dat het niet het standaardverhaal is over de Tweede Wereldoorlog, maar dat je echt leest vanuit twee Franse vrouwen en hoe zij moeten (over)leven.

Goed, dat eerste hoofdstuk. Dat komt nog een aantal keren terug. Nog steeds was voor mij niet duidelijk om wie dit ging. Er zat namelijk een verschil in vertelperspectief tussen deze hoofdstukken (die zich in een latere periode afspeelden) en tussen de rest van het boek (1939-1945). Het hele boek was geschreven vanuit de derde persoon enkelvoud, maar deze hoofdstukken vanuit de eerste persoon enkelvoud. Ik kan er verder niets meer over zeggen, want dan geef ik een spoiler weg.

De Nachtegaal wegleggen was moeilijk. Ik wilde doorlezen, ik wilde weten hoe het Vianne en Isabelle verging en wat er nu weer ging gebeuren. Er staat een hele hoop op stapel, maar in verband met spoilers kan ik daar niets over zeggen. Dat ik soms naar adem zat te happen kan ik wel zeggen. Ondanks de vele gebeurtenissen – want het zijn er echt wel wat – voelde het boek absoluut niet verwarrend aan. Zoiets kan dat wel worden, maar is in dit geval absoluut niet zo. Nog een puntje van kritiek? Non. De hoofdstukken waren lang (vaak wel eens een puntje van kritiek), maar in dit geval is het helemaal niet erg. Deze pil van 526 pagina’s leest als een tierelier en ik had hem binnen 5 dagen uit. En ik las dus niet non-stop.

Eindoordeel

De Nachtegaal is een flink dik boek, maar leest als een trein. De vele gebeurtenissen zouden in andere boeken voor verwarring kunnen zorgen of een afgeraffeld gevoel kunnen geven, maar in dit boek is dat absoluut niet zo. De perspectiefwisselingen vond ik niet storend. Tevens is de world building zo goed gelukt dat ik 73 jaar na de bevrijding nog dingen leer over de Tweede Wereldoorlog. Kortom, De Nachtegaal krijgt van mij 5 sterren.

Recensie: Benjamin Alire Sáenz – De Onverklaarbare Logica Van Mijn Leven

Recensie: Benjamin Alire Sáenz – De Onverklaarbare Logica Van Mijn Leven

In de zomer van 2017 las ik, net als vele anderen, Aristoteles & Dante Ontdekken De Geheimen Van Het Universum van Benjamin Alire Sáenz. Dat boek behoort tot een van mijn favorieten van vorig jaar. Toendertijd had hij net een nieuw boek uit en afgelopen week was dit boek dan ook eindelijk in het Nederlands verkrijgbaar. Je begrijpt vast en zeker dat deze na aankondiging linea recta naar mijn TBR vloog en hoge prioriteit kreeg.

Boekgegevens

Titel: De Onverklaarbare Logica Van Mijn Leven
Vertaald van: The Inexplicable Logic Of My Life
Auteur: Benjamin Alire Sáenz
Uitgeverij: Blossom Books
ISBN: 9789463491112
Aantal pagina’s: 436

Samenvatting van het boek

Het is de eerste dag van Salvador’s laatste jaar op de middelbare school. Hij merkt dat hij aan het veranderen is, maar hij weet niet goed hoe het komt. Wat gebeurt er toch allemaal? En nog belangrijker, wat wil hij in het leven? Met behulp van zijn vader (adoptievader, homo), zijn beste vriendin Sam (sarcastisch), Fito (gebroken gezin, homo) en zijn Mima (zo mogelijk een van de belangrijkste personen in Sal’s leven) probeert hij erachter te komen wie hij is en wat de logica van zijn leven is. Zal hem dit lukken voor hij eindexamen doet?

Mening

De Onverklaarbare Logica Van Mijn Leven heeft dezelfde fijne schrijfstijl als Ari & Dante. Benjamin Alire Sáenz heeft een unieke poëtische schrijfstijl welke helemaal niet poëtisch aanvoelt. Gelukkig maar, want poëzie ligt mij niet echt. De hoofdstukken zijn kort en krachtig. Door deze elementen vlieg je door het boek heen.
Het verhaal is eigentijds, met appjes, social media en dergelijke moderne dingen die we niet zagen in Ari & Dante. Ik was bang dat het verhaal minder cute zou zijn als Ari & Dante – want hallo cuteness overload – maar daar ben ik later van teruggekomen. Hoe dan? Ja, dat kan ik jullie niet vertellen. Ook in dit boek speelt familie een belangrijke rol. Misschien zelfs nog wel en belangrijkere rol dan in Ari & Dante. Je kunt beide boeken niet echt met elkaar vergelijken, maar sommige thema’s keren in beide boeken terug. Ja, daar kan ik weer niet te veel over zeggen.
De Onverklaarbare Logica Van Mijn Leven is weer eens zo’n boek waar niet veel over te vertellen valt. Geen epische actie scenes of bizarre plot twists. Het is lief, klein, mooi. Zo’n boek heb je af en toe gewoon even nodig. Punt uit. Nee, geen minpunten. Alweer niet.

Eindoordeel

De Onverklaarbare Logica Van Mijn Leven is een boek waar je doorheen vliegt. Dit komt door de fijne, poëtische schrijfstijl van Benjamin Alire Sáenz. Toch voelt deze stijl niet poëtisch aan. De hoofdstukken zijn kort maar krachtig. Familie speelt een belangrijke rol in dit lieve, kleine, mooie verhaal waar eigenlijk weinig over te vertellen valt. Zo’n boek heb je af en toe gewoon even nodig. Vijf sterren dus!
Recensie: Sara Holland – Everless

Recensie: Sara Holland – Everless

Eindelijk was ie er dan, het boek waar ik al best lang op zat te wachten. Everless. Ik heb dit boek ook weggegeven op mijn blog en deze week heb ik hem zelf ook gelezen. En het was het wachten meer dan waard.

Boekgegevens

Titel: Everless
Vertaald van: Everless
Auteur: Sara Holland
Uitgeverij: Blossom Books
ISBN: 9789463491341
Aantal pagina’s: 304

Samenvatting van het boek

In het koninkrijk Sempera draait alles om tijd. Tijd is geld. Met tijd betaal je. Hoe armer je bent, hoe minder tijd je hebt. De familie Gerling heeft de meeste tijd in Sempera, samen met de koningin natuurlijk. Niemand haat de familie Gerling zo erg als Jules Ember. De vader van Jules heeft niet veel tijd meer, dus besluit Jules terug te gaan naar de Everless Estate, waar zij en haar vader na een vreselijke gebeurtenis van verbannen zijn. Maar was dit een verstandig besluit? Lukt het Jules om genoeg geld te verdienen om haar vader te redden? En welke geheimen komen daar allemaal aan het licht?

Mening

Mijn verwachtingen voor Everless waren hoog. Torenhoog. Dit komt door de hele hype die om dit boek heen hangt. En natuurlijk ook door andere recensies. Everless leest als een trein, dat is een ding dat zeker is. Het verhaal is in het begin ook niet zo ingewikkeld.

Naarmate het verhaal vordert, komen er een hoop plot twists in voor. Plot twists die ik stiekem al een beetje voelde aankomen, maar toch niet had verwacht. Dit houdt het verhaal spannend. Everless wegleggen was best wel een dingetje. Het allerergst waren de laatste paar bladzijden. Ik had het boek bijna uit, maar moest toch echt de trein uit. Later bleek ik nog slechts twee zinnen en de epiloog te moeten en toen had ik het ook echt uit. Echt een minpuntje hoor, de trein uit moeten als het boek bijna uit is!

Ik noemde het verhaal in het begin nog niet zo ingewikkeld. Echter verandert dit naar het einde. Er gebeurt iets en dat is best een lastig stukje in het verhaal. Uiteindelijk begreep ik de essentie wel gelukkig. Misschien kwam dit ook doordat ik echt heel erg moe was toen ik bij dat gedeelte van het verhaal was beland. Al met al heeft Everless mijn verwachtingen zeker waar gemaakt en ben ik heel erg benieuwd naar het tweede deel! Heb je dan geen minpunten? Nee.

Eindoordeel

Mijn verwachtingen van Everless waren torenhoog. Het verhaal leest goed door en door de toch onverwachte plot twists bleef het verhaal ook spannend. Het boek wegleggen was toch wel even een dingetje. Ja, Everless is alle tijd waard! Ik ben heel erg benieuwd naar het tweede deel, want dat einde. Wow. Ik waardeer Everless dan ook met 5 sterren.

Hoe zou jij het vinden om in een wereld te leven waarin tijd letterlijk geld is?

Recensie: Gayle Forman – Als Ik Blijf

Recensie: Gayle Forman – Als Ik Blijf

Als Ik Blijf van Gayle Forman is een boek waar ik in eerste instantie nog nooit van had gehoord. Hoewel dat wel zou moeten vrees ik. Ik weet ook niet meer hoe ik wel achter het bestaan van dit boek kwam, maar de achterflap maakte me nieuwsgierig.

Boekgegevens

Titel: Als Ik Blijf
Vertaald van: If I Stay
Auteur: Gayle Forman
Uitgeverij: The House Of Books
ISBN: 9044322931
Aantal pagina’s: 223

Samenvatting van het boek

Na een heftig auto ongeluk belandt Mia in een coma. Terwijl zij zich in comateuze toestand bevindt, treedt ze buiten haar eigen lichaam en vertelt haar verhaal. Over haar herinneringen, haar familie, haar vriendin Kim en vriendje Adam. Ze vraagt zich af wat het nut is van wakker worden en of ze niet beter weg kan gaan. Zal Mia ooit uit haar coma ontwaken?

Mening

Toen ik Als Ik Blijf opensloeg, wist ik niet goed wat ik kon verwachten. Ik wist een beetje waar het verhaal over gaat, maar meer ook niet. Gelukkig wordt het in het tweede hoofdstuk al snel duidelijk waar het over gaat. Ik moest wel heel erg wennen aan het perspectief. Hoe vaak lees je een boek waarin de hoofdpersoon in coma ligt en toch allerlei dingen ziet en beleeft? In het begin had ik hier best moeite mee. Wat is nou verbeelding en wat is echt gebeurd?

De hoofdstukken hebben een duidelijke opbouw. Het eerste gedeelte wordt verteld vanuit een comateuze Mia, het tweede gedeelte zijn flashbacks naar het verleden. Om eerlijk te zijn vind ik Mia maar een saai leven hebben. Haar passie voor klassieke muziek overheerst ontzettend en ik houd daar zelf dus echt niet van. Tuurlijk, cool dat je een passie hebt, maar ik vond dit net een tandje te veel. Voor mijn gevoel bepaalt de klassieke muziek het hele leven van Mia. Daardoor vond ik haar maar een duffe doos. Misschien ligt het ook aan het feit dat ik recent veel boeken heb gelezen met powergirls. Ik vind het jammer dat Gayle Forman geen andere kant van Mia heeft laten zien en de focus dus echt op haar liefde voor klassieke muziek heeft gelegd.

Toch las het boek vlot weg. Het is ten eerste niet zo’n dik boek, maar je wilt ook weten of Mia uit haar coma ontwaakt of niet. Het einde vond ik echter wat afgeraffeld. Ik zal niet spoileren, maar het voelde heel gehaast aan. Een epiloog zou voor mij een mooie afronding geweest zijn. Wat betreft de flashbacks, die waren zeker nodig, maar soms waren ze wat te langdradig. Hierdoor kabbelt het verhaal soms maar wat voort. De eerste gedeelten van de hoofdstukken zijn het spannendst om te lezen.

Eindoordeel

Als Ik Blijf heeft een ongewoon vertelperspectief. Hoe vaak wordt er nou een boek geschreven vanuit het perspectief van een hoofdpersoon in comateuze toestand? Het boek las vlot door. Ten eerste is het niet zo’n dik boek, maar je wilt ook weten of Mia ontwaakt of niet. Om eerlijk te zijn vind ik Mia echt een duffe doos. Gayle Forman legt wat mij betreft teveel nadruk op haar liefde voor klassieke muziek, welke haar leven lijkt te beheersen. Ik zou het leuk gevonden hebben om eens een andere kant van Mia te zien. Dat gebeurde even, maar heel kort. Als Ik Blijf is een bijzonder boek met een bijzonder perspectief en ik waardeer het dan ook met 4 sterren. Dit komt voornamelijk wel door de eerste gedeelten van de hoofdstukken.

Recensie: Marieke Nijkamp – Voor Ik Je Loslaat

Recensie: Marieke Nijkamp – Voor Ik Je Loslaat

Voor Ik Je Loslaat is een boek wat ik eigenlijk niet van plan was te lezen. En al helemaal niet zo snel na verschijning. Ik was namelijk nogal teleurgesteld door 54 Minuten, het debuut van Marieke Nijkamp. Over deze opvolger hoorde ik ook wisselende meningen. Toen ik het boek in mijn Secret Santa pakketje vond, ging ik het uiteraard wel lezen. Beviel dit boek mij beter dan 54 Minuten?

Boekgegevens

Titel: Voor Ik Je Loslaat
Vertaald van: Before I Let Go
Auteur: Marieke Nijkamp
Uitgeverij: Harper Collins
ISBN: 9789402700565
Aantal pagina’s: 320

Samenvatting van het boek

Corey en Kyra groeien samen op in het afgelegen dorpje Lost Creek in Alaska. Als Corey verhuisd, blijft Kyra alleen achter. Een paar dagen voordat Corey teruggaat naar Lost Creek om Kyra op te zoeken, krijgt ze een telefoontje met het nieuws dat Kyra dood is. Door het ijs gezakt. Corey besluit terug te gaan om uit te zoeken wat er is gebeurd. Maar Lost ontvangt haar niet met open armen. Wat is er toch allemaal aan de hand?

Mening

Toen ik begon te lezen vond ik het verhaal heel vaag. Ik wist nog niet goed wat ik kon verwachten. Wat me wel opviel is dat de hoofdstukken kort zijn. Hierdoor leest het boek snel weg.

Echter vond ik het verhaal heel erg traag. Er borrelden al meteen vragen op, wat in dit geval goed is. Maar de antwoorden waren heel voor de hand liggend. Ik had het gevoel dat ik al snel wist waar het verhaal naartoe zou gaan en ik kreeg gelijk. Ik miste de spanning die je bij zo’n soort verhaal verwacht. Alles leek allemaal heel gemakkelijk te gaan.

Ondanks het gemis aan actie had ik het boek wel snel uit. Of misschien juist wel door het gemis aan actie. Ik wilde het boek eigenlijk zo snel mogelijk uit hebben, zodat ik weer in een ander boek kon duiken. Voor Ik Je Loslaat bleef niet aan me knagen en ik vond het ook geen memorabel boek. Helaas. Alweer. Dit gevoel had ik namelijk ook al na het lezen van 54 Minuten. Zo jammer dit, want beide verhalen hebben zoveel potentie om er iets spannends van te maken wat onder je huid kruipt. Dit verhaal nog meer dan 54 Minuten. Ik had iets episch verwacht. Aan het eind van het verhaal werd het een beetje spannend, maar dat was helaas ook niet noemenswaardig spannend dat ik op het puntje van de bank zat. Tevens duurde die spanning maar heel kort. Zo zonde.

Eindoordeel

Voor Ik Je Loslaat is een boek dat vlot wegleest. Echter miste ik wat meer spanning en sensatie. Het boek kroop bij mij niet onder de huid. Toch wilde ik het zo snel mogelijk uit hebben, maar dat was vooral om in een ander boek te kunnen duiken. Helaas is Voor Ik Je Loslaat niet zo memorabel voor mij. Het verhaal heeft zo veel potentie, er kan zoveel meer mee gedaan worden. Maar dat is helaas niet gebeurd. Echt zo zonde. Ik waardeer Voor Ik Je Loslaat om alle bovengenoemde redenen dan ook met 3 sterren.