Bookhaul | Maart 2018

Bookhaul | Maart 2018

Het eerste kwartaal van 2018 is alweer voorbij. Hallo he, waar zijn die maanden gebleven? Deze maand heb ik natuurlijk ook weer boeken aan mijn collectie mogen toevoegen. Zo mocht ik mijn allereerste recensie exemplaar ooit ontvangen, kocht ik een duologie en overtuigden andere lezers mij om een serie aan te schaffen. Ben je al nieuwsgierig over welke boeken ik het heb? Lees dan snel verder! Je kunt de boeken direct bekijken door op de linkjes te klikken.
Keep Reading »

Recensie: Sarah J. Maas – De Donkere Kroon

Recensie: Sarah J. Maas – De Donkere Kroon

Begin dit jaar begon ik dan eindelijk met De Glazen Troon van Sarah J. Maas. Hoe verleidelijk het ook was om direct alles achter elkaar te lezen, ik heb het niet gedaan. Op deze manier kon ik namelijk nog langer genieten van deze serie. En genieten was het!
Keep Reading »

Recensie: Liane Moriarty – Bijna Echt Gebeurd

Recensie: Liane Moriarty – Bijna Echt Gebeurd

Vorig jaar las ik Grote Kleine Leugens van Liane Moriarty en ik was positief verrast. Zeer positief verrast zelfs. Toen ik Bijna Echt Gebeurd tegenkwam op de shortlist van de Hebban Awards 2017 in de categorie roman, ging deze meteen op de te lezen stapel. Maar wist dit boek mij weer net zo te verrassen als Grote Kleine Leugens dat deed?
Keep Reading »

Recensie: E. Lockhardt – Wij Leugenaars

Recensie: E. Lockhardt – Wij Leugenaars

“Als iemand je vraagt hoe dit boek eindigt, lieg dan.” Zegt de flaptekst van Wij Leugenaars van E. Lockhardt. Nou, als ik iets niet doe in een recensie, is het liegen. Ik zou liegen als ik zeg dat ik dit boek helemaal geweldig en fantastisch vind. Ik zou liegen als ik het boek 5 sterren geef. Ik spreek de waarheid als ik zeg dat ik best wel teleurgesteld was na de laatste zin van dit boek. Want ja, ik had hoge verwachtingen, wederom geen leugen.

Boekgegevens

Titel: Wij Leugenaars
Vertaald van: We Were Liars
Auteur: E. Lockhardt
Publicatiedatum: 14 april 2015
Uitgeverij: De Fontein
ISBN: 9789026138041
Aantal pagina’s: 266

Samenvatting van het boek

De familie Sinclair is een rijke Amerikaanse familie. Ze bezitten een privé eiland, Beachwood, waar ze iedere zomer met elkaar doorbrengen. Cadance, haar neef Johnny, haar nicht Mirren en buitenstaander Gat zijn in deze zomers onafscheidelijk. Buiten deze vakanties spreekt de familie elkaar nooit. In één van de zomers gebeurt er een ongeluk wat zijn weerslag heeft op cadance, maar blijkbaar niet alleen op haar. Wat is er toch gebeurd in deze zomer en lukt het Cadance om dit te boven te komen?

Mening

Zoals eerder gezegd waren mijn verwachtingen best hoog. Ik had al veel goede verhalen over dit boek gehoord. Toen ik begon te lezen, was het ook zeker nog veelbelovend. Echter zwakte het verhaal in rap tempo af.

De hoofdstukken zijn kort, waardoor het boek vlot leest. Maar wat er nou allemaal gebeurde? Ik begrijp het nog steeds niet helemaal. Dat Cadance gaten in haar geheugen heeft begreep ik wel, evenals wat er gebeurd is. Maar vanaf het derde deel van het verhaal vond ik het allemaal maar vaag. Was het nou echt of een leugen? En waarom heette hun groepje de Leugenaars? Aan het eind van het verhaal werd iets me wel duidelijk, maar ik kan niet zeggen wat in verband met spoilers.

Ondanks dit werd het verhaal zeker niet spannend. Sterker nog, het kabbelde heel erg voort. Deel vijf was, buiten de hoognodige inleiding, het enige deel wat echt interessant was. Toch las ik het in een dag of twee uit, maar het is een boek wat mij niet zal bijblijven. Ik vind het een uiterst vaag boek en kan er dus ook niet echt een goede, duidelijke mening over vormen.

Eindoordeel

Wij Leugenaars is een boek wat mij niet zal bijblijven. Sterker nog, ik kan het nog steeds amper navertellen of er überhaupt een goede, duidelijke mening over vormen. Het verhaal leest door de korte hoofdstukken vlot weg, maar desondanks kabbelt het maar voort. Het vijfde deel was interessant. Ik ergerde me aan de hele familie Sinclair en dat helpt ook niet echt bij het vormen van een goede mening. Kortom, 2,5 sterren dus.

Recensie: Simone Van der Vlugt – Aan Niemand Vertellen (Lois Elzinga #1)

Recensie: Simone Van der Vlugt – Aan Niemand Vertellen (Lois Elzinga #1)

Voor de april editie van de virtuele boekenclub lezen we Aan Niemand vertellen van Simone Van der Vlugt. Ik had een gaatje in de planning, dus besloot ik dit boek meteen maar op te pakken. Vond ik het de moeite waard?

Boekgegevens

Titel: Aan Niemand Vertellen
Auteur: Simone Van der Vlugt
Serie: Lois Elzinga 1
Publicatiedatum: 8 november 2012
Uitgeverij: Anbo Anthos Uitgevers
ISBN: 9789041421470
Aantal pagina’s: 288

Samenvatting van het boek

Midden in een woonwijk wordt op een avond David Hoogland vermoord. Lois en haar team worden op de zaak gezet, maar het onderzoek loopt dood. Dan wordt een goede vriend van David ook vermoord en tasten ze in het duister. Ondertussen willen ze weten wat kunstenares Maaike Scholten met deze zaak te maken heeft en wie de mysterieuze Tamara is. Lukt het het team om deze zaak op tijd op te lossen voordat er nog meer doden vallen?

Mening

Aan Niemand Vertellen leest zeer vlot weg. Je zit heel snel in het verhaal en de hoofdstukken zijn vaak vrij kort. De perspectiefwisselingen tussen Lois en Maaike zijn ook heel fijn en niet verwarrend.

Ik had echter wel al heel snel het vermoeden wie de moorden pleegde, maar ik wist niet hoe het zat. Ik kan er niet teveel over verklappen, maar één van de personages heeft dissociaties. Dat zorgde bij mij als lezer ook wel voor wat verwarring, maar het is wel duidelijk te zien dat Simone gedegen onderzoek heeft gedaan naar deze psychische stoornis.

Ondanks dit gedegen onderzoek vind ik het jammer dat het plot zo voorspelbaar is. Je weet op een gegeven moment wie de moorden heeft gepleegd, ook al had ik dit vermoeden al na de eerste 5 of 6 hoofdstukken. Ik had dit boek daarom ook zo uit. Kortom, een vreselijk voorspelbare pageturner die je dus zo uit hebt. Zal ik de rest van deze serie gaan lezen? Misschien ooit, maar nu nog even niet. Ik ben bang dat de vaolgende delen in deze serie net zo voorspelbaar zullen zijn. Ik heb eerder een boek van Simone gelezen en daar voelde ik deze voorspelbaarheid niet.

Eindoordeel

Aan Niemand Vertellen is een thriller die lekker vlot wegleest. Dissociaties komen aan de orde en Simone Van der Vlugt heeft gedegen onderzoek gedaan naar deze psychische problematiek. Ondanks dat was het boek heel erg voorspelbaar: ik wist na 5 of 6 hoofdstukken wie de moorden gepleegd zou moeten hebben en ik had blijkbaar gelijk. Jammer! Ik weet nog niet of ik hierdoor de rest van de serie ga lezen. Omdat het boek toch vlot wegleest en ik het zo uit had waardeer ik het met 3,5 sterren, wat resulteert in een 4 sterren rating op Hebban en Goodreads.

Verslag: Het Marissa Meyer event en signeersessie bij Boekhandel Van der Meer

Verslag: Het Marissa Meyer event en signeersessie bij Boekhandel Van der Meer

In december werd aangekondigd dat Marissa Meyer naar Nederland zou komen. We wisten dit al een tijdje en we wisten ook al een tijdje dat dat vermoedelijk in maart zou zijn. Het verlossende woord kwam dus in december: 20 maart was de dag dat er een heus Marissa Meyer event zou plaatsvinden. In Eindhoven. Ik, blij ei als ik was, kocht direct een kaartje. Oh maar wacht het is in Eindhoven. Hmmmmmm. Nou BOEIE! Dat was dus dinsdag en hier is mijn verslag. En geloof me, het was het ZO WAARD!

Signeersessie bij Boekhandel Van der Meer

De pret was echter nog niet voorbij. De titel van deze blogpost verraadt het al, maar Marissa kwam ook nog eens naar Boekhandel Van der Meer in Noordwijk! Deze boekhandel had de meeste boeken van The Lunar Chronicles verkocht en had dus een signeersessie gewonnen. Deze vond plaats op maandag 19 maart. Den Haag-Noordwijk is op zich best te doen, dus ging ik daar ook heen. Yep, kan gewoon.

Dus, maandagavond was het dan zo ver. We gingen naar Noordwijk. Dat wil zeggen, we gingen met de helft van onze Leidse leesclub. Zo’n kans kun je namelijk niet aan je voorbij laten gaan dachten we. Ik was nog nooit bij Boekhandel Van der Meer geweest en wow, wat een grote, aparte boekhandel! En dat bedoel ik in positieve zin. Het ziet er namelijk niet uit als een standaardboekhandel. De meeste boekwinkels hebben een vergelijkbare indeling, ik weet niet goed hoe ik dit duidelijk onder woorden kan brengen. Maar Van der Meer heeft dus een andere indeling, want het is een hele grote ruimte met allemaal hoekjes, nisjes en dergelijke. En ze hebben een café waar je even een kopje thee kunt drinken en/of een lekker stuk taart kunt eten.

Bij de signeersessie was het niet druk, we waren met ongeveer 60 mensen. Er was en kort interview met Marissa en daarna mocht iedereen zijn of haar boeken laten signeren. In eerste instantie zouden het er twee per persoon zijn, maar ter plekke heeft Marissa zelf besloten dat iedereen alles mocht laten signeren. Hoe tof! Ik heb een boek voor iemand anders laten signeren, want ik lees zelf natuurlijk ebooks. Nog even op de foto en toen was het voorbij.

Op de foto met Marissa Meyer bij Boekhandel Van der Meer in Noordwijk

Of toch niet. Want, we mochten met ons leesclubje op de foto, hoe tof!

Met z’n vijven op de foto met Marissa Meyer bij Boekhandel Van der Meer

Na een kop thee was het toch echt tijd om naar huis te gaan en ik kroop moe maar voldaan mijn bed in. Morgen weer!

Het Marissa Meyer event in Eindhoven

Dinsdag was het dan eindelijk zover, het langverwachte event met Marissa Meyer in Eindhoven. Aan het eind van de middag was het tijd om af te reizen naar het zuiden en gelukkig was de NS mij gunstig gezind die dag. Bij binnenkomst kon je nog even lekker rondneuzen bij wat boekige kraampjes. Lisa stond er met haar kraampje, evenals Emmy. Hebben jullie al eens rondgekeken in de shops van beide dames? Natuurlijk stond Boekhandel Van Piere uit Eindhoven er ook met een eigen kraampje. Daar kon je uiteraard alle boeken van Marissa Meyer kopen. Ik heb niets gekocht bij een kraam, was ik ook niet van plan. Goh, dat gaat beter dan mijn book buying ban 😉

rond 19:00 begon het podium programma. Dit duurde wel een stuk langer dan in Noordwijk, maar dat was ook logisch. Myrthe van Blossom Books interviewde Marissa en na een quiz over haar boeken en haarzelf was het de beurt aan het publiek om vragen te stellen.

Hier zijn een aantal feiten die je vast nog niet kende:
• Marissa had binnen een weekend een publish deal te pakken voor The Lunar Chronicles. Hoe cool is dat?
• The Lunar Chronicles zouden eerst vijf boeken worden. Het vijfde boek zou gebaseerd zijn op “De Gelaarsde Kat”. Dit is er niet van gekomen omdat het niet bleek te werken binnen de huidige storyline.
• Cress is geïnspireerd op Marissa zelf. Zij kan zichzelf het best identificeren met Cress, want zij herkent karaktertrekken van dit personage in zichzelf. No wonder why everyone loves Cress!
• Cress is niet Marissa’s all-time favorite personage uit haar eigen boeken, nee, dat is Jest. De hofnar uit Harteloos. Helaas ligt dat boek mij niet, dus ik kan daar niet over oordelen.
• Het schrijven van een graphic novel gaat heel anders dan het schrijven van een boek. Het kost veel en veel meer tijd, want je moet het in “panels” schrijven. Ik kom even niet op het Nederlandse woord, sorry. Bij iedere scene moet je je bedenken hoe het zich in beeld vertaald. Hoe zien de gezichtsuitdrukkingen er uit, wat is de setting et cetera. Op mijn vraag waarom Iko een graphic novel is geworden (jammer voor mij dus) en geen gewoon boek antwoordde ze het volgende. Ze wilde altijd al eens een graphic novel schrijven, maar wist niet wat het verhaal dan moest zijn. Toen bedacht ze dat het best wel goed binnen The Lunar Chronicles zou passen en besloot ze dit met Iko in de hoofdrol te doen. Want jongens, Iko verdient een eigen boek. En ja, ik baal dat ik hem niet kan lezen want IKO.
• Er spoken al wat nieuwe ideeén rond in Marissa’s creatieve brein. Twee hertellingen van sprookjes (Blue Beard, over een seriemoordenaar, en Beauty And The Beast (!!!!!!!)), maar ook een contemporary romance. Er zijn nog geen concrete plannen, want eerst moet Archenemies nog af.
• Over Archenemies gesproken, er is een heel klein beetje van het plot onthuld. Nova en Adrian komen natuurlijk terug, maar ook de andere personages. Er gebeuren “dingen” – ja dat zei ze zelf – en er zullen meer heroïsche actie scenes in zitten. Het is alleen wel “way behind on deadline”, dus het zou heel misschien kunnen dat het ietwat vertraging oploopt, maar laten we het niet hopen. Ik ben in ieder geval erg benieuwd!
• Het advies van Marissa aan haar jongere ik is dit: “Calm down and be patient. Write what you like and not what you think people want to read or what is good for marketing.”
• En voor de schrijvers onder ons: “Don’t want to be publshed too soon.” Zij heeft zelf jaren gewacht voor ze haar manuscript naar een uitgever stuurde.

Na het podium programma was er nog een loterij, maar helaas ben ik niet in de prijzen gevallen. Daarna gingen we in kleine groepjes in de rij staan om te signeren. In plaats van de oorspronkelijke 2 boeken mocht je er 3 laten signeren. Bij binnenkomst kreeg je een bandje met een nummer en zo wist je precies in welke ronde je zat. Ik ging weer met boeken en bookplates van anderen in de rij haha. En wederom nog even op de foto.

Op de foto in Dynamo

Er zijn professionele foto’s gemaakt, maar ik gebruik hier een foto die gemaakt is met een telefoon. Na een mega lekkere cupcake was het weer tijd om naar huis te gaan en thuis kroop ik heerlijk mijn bed in, want ik was nu toch wel een beetje moe.

Kortom: twee geweldige avonden en een super goed georganiseerd auteursbezoek. Bedankt Marissa Meyer, Blossom Books, Boekhandel Van der Meer in Noordwijk en Dynamo in Eindhoven, dit auteursbezoek had ik niet willen missen!

Recensie: Cis Meijer – Moordspel

Recensie: Cis Meijer – Moordspel

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een Young Adult van eigen bodem heb gelezen. Meestal doe ik dat niet omdat ik Nederlandse YA vaak te jeugdig vind. Toen ik las dat Cis Meijer naar YALFest komt en dat het moordspel een onderdeel van het randprogramma is, besloot ik het boek te lezen. Hopelijk wordt het manuscript van het boek niet gevolgd haha. Vind ik Moordspel inderdaad te jeugdig?

Boekgegevens

Titel: Moordspel
Auteur: Cis Meijer
Publicatiedatum: 20 september 2016
Uitgeverij: Uitgeverij De Fontein
ISBN: 9789026140952
Aantal pagina’s: 304

Samenvatting van het boek

Robin en Kai gaan samen met hun klas op schoolkamp. Samen met hun vrienden zouden ze de grootste lol gaan trappen terwijl ze het moordspel zouden spelen. Het moordspel is namelijk het thema van het schoolkamp in de Ardennen. Maar een paar dagen voor het kamp wordt Kai wegens slecht gedrag geschorst en hij mag dus niet meer mee. Robin besluit samen met haar vrienden Liz, Sem en Mauro de verantwoordelijke leraar terug te pakken. Maar dan verdwijnt hun leraar spoorloos en dat was nou ook niet de bedoeling. Als haar beste vriendin Liz ook verdwijnt, weet Robin dat er iets goed mis is. Lukt het haar om Liz en haar leraar te vinden?

Mening

Moordspel is opgedeeld in twee verschillende soorten hoofdstukken. De hoofdstukken die alleen een uitgeschreven getal als titel hebben zijn verhalen van een mysterieus persoon. Meteen roept dat de nodige vragen op. Wie is deze persoon en waar gaat het allemaal over? Op een gegeven moment kom je daar wel achter, maar het raadsel blijft tot het eind onopgelost. De hoofdstukken die ook echt het titel “hoofdstuk” hebben, worden verteld vanuit Robin.

Om eerlijk te zijn vond ik Moordspel eigenlijk helemaal niet zo spannend. Ik denk dat dat aan mijn leeftijd ligt en aan het feit dat ik al veel Young Adult heb gelezen. Ik snap dat het voor de jongere lezer wel degelijk een boek is dat je op het puntje van je stoel laat zitten. Ik merk dat ik een beetje uit het middelbare school gedoe ben gegroeid. Dat vind ik jammer van Nederlandse YA, want deze boeken zijn zeker niet slecht. De hoofdpersonen zijn wel een stuk jonger dan die in buitenlandse YA, waardoor je je vaak niet goed kunt identificeren met het Nederlandse hoofdpersonage.

Ik vond het verhaal ook wat kinderlijk overkomen. Waarom zou je een leraar terugpakken en dan ook op zo’n manier? Dat neemt niet weg dat ik niet door het boek heen vloog. Toen ik er eenmaal voor ging zitten had ik het binnen een dag uit. Dit komt waarschijnlijk ook door bovengenoemde. Dat maakt dat het boek heel vlot weg leest. Gelukkig komt er nog wel een stukje zelfreflectie van Robin aan bod en dat is wel mooi om te zien. Al met al een prima boek voor tussendoor wat mij betreft. Voor de jongere lezer is dit zeker wel een goed, spannend boek wat zeker op de lijst kan. Denk hierbij aan de brugklas of misschien wel de tweede of derde van de middelbare school.

Eindoordeel

Moordspel is een prima boek voor tussendoor. Voor de jongere lezer is het zeker een spannend boek, al vond ik dat zelf niet zo. Ik had het boek binnen een dag uit, maar zat niet op het puntje van mijn stoel. Leeftijd speelt hierin een belangrijke rol. De acties in het boek waren wat kinderlijk en puberaal en ik kon me er totaal niet mee identificeren. Jammer dat hoofdpersonen in Nederlandse Young Adult een stuk jonger zijn dan die in de buitenlandse. Hierdoor neig ik meer naar het lezen van een internationale YA dan een Nederlandse. De personages en thematiek zijn vaak een stuk volwassener en wat meer gelaagd. Nogmaals, Moordspel is zeker niet slecht, ik vond het ook wel leuk om dit boek te lezen. Maar het is gewoon te jeugdig voor mij. Toch waardeer ik dit boek met een mooie 3 sterren.

Recensie: Tomi Adeyemi – Bloed En Beenderen (Legacy of Orisha #1)

Recensie: Tomi Adeyemi – Bloed En Beenderen (Legacy of Orisha #1)

Deze recensie maakt GEEN deel uit van de blogtour van dit boek. Ik heb een recensie exemplaar ontvangen van Harper Collins Holland in ruil voor een eerlijke recensie, maar dit beïnvloedt op geen enkele manier mijn mening en waardering. De waardering die ik dit boek geef, is welverdiend.

Als er een boek dit jaar heel erg hoog op mijn wishlist staat, dan is het wel Bloed En Beenderen van Tomi Adeyemi. En dat komt niet alleen omdat Tomi op 22 april naar YALFest komt – nee zeker niet. Hoewel ik toen wel pas voor het eerst over dit boek las. Recent las ik al veel positieve reacties van internationale lezers en hierdor werd mijn nieuwsgierigheid nog meer gewekt. Daar zit natuurlijk ook een keerzijde aan, want met die grote nieuwsgierigheid komen ook de hoge verwachtingen. Toen ik de oproep voor het review team voorbij zag komen op de Facebook van Harper Collins Holland werd ik meteen helemaal enthousiast. Yes! Ik had een kans om dit boek vooruit te mogen lezen en mensen te enthousiasmeren dit boek te kopen. Toen ik ook daadwerkelijk werd uitgekozen zat ik te stuiteren. Yes yes yes! Mijn allereerste recensie exemplaar ooit is meteen zo’n veel belovend boek! Ik kon echt niet wachten om dit boek te mogen lezen. Maar de grote vraag is natuurlijk of Bloed En Beenderen mijn torenhoge verwachtingen waar heeft kunnen maken.

Boekgegevens

Titel: Bloed En Beenderen (Legacy of Orisha #1)
Vertaald van: Children Of Blood And Bone (Legacy Of Orisha #1)
Auteur: Tomi Adeyemi
Publicatiedatum: 20 maart 2018
ISBN: 9789402701081
Uitgeverij: Harper Collins Holland
Aantal pagina’s: 384

Samenvatting van het boek

In Orisha heerste ooit magie. Elf jaar geleden werd deze magie echter bruut verbannen door alle Maji, het volk dat de magie beheerst, te vermoorden. Alleen de kinderen mochten blijven leven. Zélie is een Maji en toen ze klein was heeft ze haar moeder zien sterven. Vermoord door het leger van de koning van Orisha. Sindsdien leeft Zélie in continue angst. Elf jaar na de zogenoemde zuivering krijgt Zélie een kans om de magie weer terug te brengen naar Orisha. Ze krijgt hulp van prinses Amari, die ze in het begin zeker niet vertrouwd. Toch gaat Zélie samen met haar broer Tzain en de prinses deze klus klaren. De koning van Orisha hijgt in haar nek en zijn zoon, prins Inan, wordt erop uit gestuurd om Zélie te pakken te krijgen. Inan is vastbesloten om dat te doen, maar Zélie is op haar beurt vastbesloten Inan heel ver voor te blijven. Echter krijgt Zélie gevoelens voor hem. Lukt het haar ondanks alles om de magie weer terug te brengen naar Orisha?

Mening

In het begin had ik wat moeite met Bloed En Beenderen. Dit lag niet aan het boek, maar aan mijzelf. Ik was op dat moment niet helemaal fit en had een beetje last van een leesdipje. Gelukkig verdween dit dipje als sneeuw voor de zon toen ik eenmaal goed in het verhaal begon te komen. Toen ik er eenmaal in zat, kon ik bijna niet meer stoppen met lezen.

Het is duidelijk dat Tomi Adeyemi goed onderzoek heeft gedaan naar de Afrikaanse cultuur. Zelf is ze Nigeriaans-Amerikaans en ze heeft dus Afrikaanse roots. Ook al is dit fantasy, veel Afrikaanse elementen komen terug in Bloed En Beenderen. Neem bijvoorbeeld de stad Lagos. Dit is in het verhaal de hoofdstad van orisha, maar in real life is dit de hoofdstad van Nigeria. Zo zijn er nog wel meer dingen. De markten, delen van de taal en de verschillende volkeren.

Dat stukje taal vond ik soms wat lastig. Ik vond het heel lastig om de bezweringen te begrijpen. Deze stonden in de oorspronkelijke taal en zijn niet vertaald. Wat dat betreft een pluspuntje, want zulk soort dingen maken een boek juist interessant. Het minpuntje van het taalgebruik in dit boek was het veelvuldig gebruik van het woordje “mama”. Het werd gebruikt om Zélie’s moeder aan te duiden, voor mama Agba (persoon in het verhaal) en het komt ook in de bezweringen voor. Tevens heeft het ook weer met de goden te maken. Soms raakte ik daar wat in de war. Maar dat nam mijn leesplezier absoluut niet weg.

Naast de cultuur speelt thematiek als racisme en onderdrukking ook een belangrijke rol. De Maji moeten in continue angst leven en ze worden zelfs uitgemoord. Ze hebben niet dezelfde rechten als de Kosidan, het meerendeel van de Orishaanse bevolking. En dat alleen maar vanwege hun witte haren en de magie die ze niet eens meer bezitten.

Wat ik ook heel sterk vind, is dat het verhaal afwisselend wordt verteld vanuit Zélie, Inan en Amari. Bij ieder hoofdstuk staat het perspectief erbij, waardoor je niet hoeft te gissen vanuit welk personage het verhaal wordt verteld. Door de wisselingen in perspectief beleef je een zelfde gebeurtenis weer opnieuw, maar dan vanuit de ogen van een ander personage. Soms gaat het verhaal ook verder, maar daar kan ik nu niet teveel over zeggen in verband met spoilers. Grote spoilers zelfs. Ik miste alleen af en toe eens een stukje vanuit de ogen van Tzain. Ik werd wel benieuwd naar hoe hij de dingen beleefd, maar het doet wederom niets af aan het leesplezier.

Over de cliffhanger aan het eind zal ik het overigens maar niet hebben, want ik wil meer! Hoe kan een boek op deze manier eindigen? Ik ben nu al nieuwsgierig naar het vervolg. Overigens waren de hoofdstukken voor de cliffhanger ook al erg spannend. Het boek leest lekker vlot weg en de spanning zit er dus goed in. Is deel 2 al in de maak?

Eindoordeel

In het begin zat ik niet lekker in het verhaal van Bloed En Beenderen. Echter veranderde dat naarmate het verhaal zich vorderde. Tomi Adeyemi heeft Afrikaanse roots en dat zie je terug in dit boek, evenals andere belangrijke thema’s als racisme en onderdrukking. Bloed En Beenderen is een razend spannende fantasy met actuele thematiek die vlot wegleest. Tja, die cliffhanger op het einde is echt verschrikkelijk. Ik ben nu al heel nieuwsgierig naar het vervolg. Ik waardeer Bloed En Beenderen met 5 sterren. Pre-order dit boek alsjeblieft of koop het direct als het uit is, want dit boek wil je niet missen! En heb je je kaartje voor YALFest nog niet gekocht? Doe dat dan ook snel, want dan kun je dit boek meteen laten signeren! Tomi Adeyemi komt namelijk op 22 april naar YALFest!

Mega recensie: Tahereh Mafi – Vrees Me, Verwoest Me, Breek Me, Versplinter Me, Vertrouw Me

Mega recensie: Tahereh Mafi – Vrees Me, Verwoest Me, Breek Me, Versplinter Me, Vertrouw Me

Een serie waar ik al heel lang erg nieuwsgierig naar was, is de Touching Juliette trilogie van Tahereh Mafi. Huh, een trilogie? Maar in de titel heb je het toch over vijf boeken? Ja, dat klopt. Een trilogie met twee extra tussenboekjes. Maar goed, ik bleef het aanschaffen en lezen van deze serie maar voor me uit schuiven. In december 2017 was daar de ebook boxset en deze kocht ik direct. Eind januari kondigde Blossom Books een readalong aan van deze serie welke liep van 1 februari t/m 11 maart, dus het was gedaan met uitstellen. Eind januari las ik <i>Vrees Me</i>, maar ik heb gewacht met het schrijven van een recensie zodat ik de hele serie meteen in één keer kan reviewen gezien ik meedeed met de readalong. Raad ik deze serie aan? JA! Maar let dus op: SPOILERS! Want deze zijn onvermijdelijk.

Aanpak

Normaal zou ik nu beginnen met de boekgegevens. Gezien ik vijf boeken ga bespreken, zal ik deze even achterwege laten. Ik zal van elk boek een korte samenvatting geven en een korte impressie. Aan het eind vertel ik jullie wat mijn algemene indruk van deze serie is en geef ik een totaal eindoordeel. Verrassing, alle losse boeken hebben hetzelfde eindoordeel gekregen. Goed, tijd om te beginnen.

Vrees Me

Juliette is gevaarlijk. Levensgevaarlijk. Haar aanraking is dodelijk. Ze is verstoten door de maatschappij en zit in eenzame opsluiting in een inrichting. Maar dan krijgt ze op een dag gezelschap in de vorm van Adam Kent, één van de soldaten van het Herstel. Weet zij ook niet, daar komt ze pas achter als Warner ten tonele verschijnt en Juliette meeneemt naar de legerbasis. Juliette denkt dat Warner haar als zijn wapen wil gebruiken en zet alles op alles om samen met Adam te ontsnappen. Maar loopt dit wel goed af?

Ik moet eerlijk toegeven dat ik in het begin echt geen idee had waar ik aan was begonnen en of ik er wel goed aan had gedaan. Vrees Me leest vlot weg, maar ik vond het nog een beetje matig. Dit veranderde echter nadat Juliette en Adam proberen te ontsnappen. Vanaf daar gaat alles heel snel en kon ik niet meer stoppen met lezen. In het begin werden woorden heel vaak herhaalt, zelfs vlak achter elkaar. Later kwam ik erachter waarom dat was gedaan, want gedurende het verhaal werd dit minder. Juliette is in vrees Me een heel onzeker en bang meisje en dat is begrijpelijk gezien haar verleden. Zal ze zich in de vervolgdelen ontwikkelen?

Verwoest Me

Dit tussenboekje is het beste te lezen tussen Vrees Me en Breek Me. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Warner nadat Juliette hem heeft neergeschoten. Hij is vastbesloten haar te vinden, zeker nu zijn vader hem in zijn nek hijgt. Zal het hem lukken?

Ik vond het heel erg waardevol om Verwoest Me te lezen. Ik vond Warner echt een hork in Vrees Me, maar in deze novella leer je zijn kant van het verhaal kennen. Je leert zelfs een andere kant van hém kennen. Het is deel 1,5 in de serie en zo moet je hem dus ook lezen. Daar kom je in Breek Me wel achter. Je kunt Breek Me ook zonder deze informatie lezen, maar met de informatie uit Verwoest Me vallen meer puzzelstukjes op zijn plaats.

Breek Me

Kenji, Adam en Juliette zijn opgenomen in de gemeenschap van Omega Point en trainen keihard om een oorlog tegen warner te kunnen ontketenen en winnen. Maar dan worden vier van hun mensen ontvoerd en moet alles op alles gezet worden om hen te redden. Dat gaat echter niet zonder gevaar. Uiteindelijk is een veldslag onvermijdelijk. Zal het lukken om Anderson, de opperbevelhebber en vader van Warner die in Warner zijn nek hijgt, uit te schakelen?

Ik had wat moeite met Breek Me. Ik weet niet precies hoe dat komt, maar dit boek kabbelt wat voort. Zeker tot de allesbeslissende veldslag. Gelukkig krijgt Kenji in dit boek een grotere rol en daar ben ik blij om. Hij is energiek en verfrissend. More Kenji please? Ja echt wel en hoe. Daar kom je achter als je Vertrouw Me leest. In Breek Me wordt ook een begin gemaakt met een reeks ontwikkelingen waar je mond van openvalt. Eerlijk gezegd heeft het boek deze ontwikkelingen keihard nodig, want het tempo ligt een stuk lager dan in Vrees Me. Het boek leest nog steeds vlot, maar het verhaal ontwikkelt zich langzamer.

Versplinter Me

Versplinter Me is essentieel om direct na Breek Me te lezen. Deze novella wordt verteld vanuit Adam en loopt gelijk aan de laatste hoofdstukken van Breek Me. Je ziet dus de veldslag vanuit Adam en je komt ergens achter waar je in Breek Me niet achter komt, maar wat wel de sleutel is tot Vertrouw Me.

Naar mijn idee kun je Vertrouw Me niet lezen zonder Versplinter Me gelezen te hebben. Deze novella is dunner dan Verwoest Me, maar bevat essentiële informatie waardoor je direct verder wilt in Vertrouw Me.

Vertrouw Me

Het slot van de Touching Juliette trilogie. Na de vernietiging van Omega Point doen de overlevenden er alles aan om terug te vechten. Ze krijgen hulp vanuit onverwachte hoek. Juliette moet Adam vertellen dat ze klaar met hem is, maar hoe zal hij dit nieuws opnemen? En hoe zal de band tussen Juliette en Warner zich ontwikkelen? En de grote vraag is natuurlijk, kan Anderson worden uitgeschakeld?

Ik vond dit deel eigenlijk wel de leukste. In vergelijking met Vrees Me heeft Juliette een enorme ontwikkeling doorgemaakt: van bang vogeltje tot leider. En mijn smeekbeden zijn ruimschoots verhoord, want meer Kenji. Ik ging echt stuk om de scenes tussen hem en Juliette. Verder wilde ik Adam echt een klap op zijn bek geven, want hij gedraagt zich echt als een eersteklas eikel. Ik kom wat grof uit de hoek, daar ben ik me van bewust. Maar ik werd echt zó boos op hem tijdens het lezen, wow. Ik heb dit boek in een recordtempo uit gelezen. Onthulling na onthulling volgde en iedere keer werd ik nog verbaasder. Hoe krijgt Tahereh Mafi dat toch voor elkaar. En nee, deze serie is nog niet klaar. Gelukkig maar!

Conclusie

Ik vond de Touching Juliette trilogie echt leuk om te lezen. Het enige wat ik mis, is een stukje world building. Hoe ziet de wereld eruit? Wat is er allemaal aan voorafgegaan? Je krijgt wel wat informatie, maar niet veel. Dit vond ik dus jammer, want een world building kan een boek maken of breken. Ondanks dat is deze serie top. De ontwikkeling van Juliette is super mooi om te zien en Kenji is echt het leukste personage. Ik ben helemaal klaar voor Heel Me, want ik ben benieuwd hoe het nu verder gaat. En ik hoop weer op heel veel Juliette+Kenji scenes. Ik geef alle boeken 4 sterren, wat de eindwaardering van deze serie dus ook op 4 sterren brengt.

Hey psssssssssst, wist je dat al deze boeken herdrukt worden in hardcover en dat deze boxset eind maart verschijnt?

International Women’s Day: girlpower in boeken

Vandaag is het international women’s day, oftewel internationale vrouwendag. In boeken zien we heel vaak vrouwelijke hoofdpersonen, maar welke van deze vrouwen zijn nou echt fierce heldinnen? Hieronder volgt slechts een selectie.

Harry Potter: Hermione Granger

Natuurlijk kan Hermelien niet in dit lijstje ontbreken. Lijkt ze in het begin van de Harry Potter boeken echt een snobbistische nerd, later blijkt ze echt een heldin. Zij vecht niet met epische actie of wapens, nee, zij zet haar kennis in om Harry te helpen Voldemort te verslaan. Het gezegde “kennis is macht” is echt op Hermione van toepassing. En waarom Hermione Granger? Nou, dat klinkt toch veel cooler dan Hermelien Griffel.

Vampire Academy: Rose Hathaway

toen ik een kladversie van dit lijstje maakte was ik Rose vergeten. Heel slecht, want hoe kon ik dat nou doen? Rose is onverschrokken en deinst er niet voor terug om dingen te doen die haar misschien wel eens in moeilijkheden zouden kunnen brengen. Rose is geen duf hoofdpersonage en ze weet hoe ze haar mannetje moet staan. Ze wordt niet voor niets opgeleid om de Moroi te beschermen.

Iskari: Asha

Iemand die op draken jaagt en ze één voor één dood naar de koning van Firgaard brengt kan natuurlijk niet ontbreken in een girlpower lijstje. Asha schrikt niet terug voor een draak en probeert zelfs onder een gearrangeerd huwelijk uit te komen. Alleen jammer dat ze soms zo twijfelt…..

The Hunger Games: Katniss Everdeen

Ik irriteer me godsgruwelijk aan Katniss, maar toch kan ze niet in dit lijstje ontbreken. Ze is behoorlijk oppervlakkig en soms zelfs heel irritant, maar volgens mij kan ze wel vechten. Op het moment van schrijven (2 maart) ben ik namelijk pas bij het gedeelte van de interviews. Katniss zorgt er mede voor dat ik niet zo snel lees. Ik vind het boek OK, maar ik voel er tot nu toe nog niet veel voor om de vervolgdelen ook te gaan lezen. Of om deel 1 überhaupt uit te lezen.

Waar Het Licht Is: Violet Merkey

Ja, ook boeken in het contemporary genre bevatten vrouwen met power. Violet heeft haar zus verloren en rouwt nog steeds, maar Finch helpt haar om het leven weer te omarmen. Maar dan kom je dichter bij het einde en dan zie je pas hoe sterk Violet echt is. Ik moet even heel vaag blijven in verband met spoilers, maar ga dat boek lezen als je dat nog niet gedaan hebt. Alsjeblieft.

Onverschrokken: Fallon

Want zeg nou zelf, een gladiatrix weglaten uit dit lijstje, dat kan toch niet? Ik ben heel benieuwd hoe Fallon zich houdt in Onoverwinnelijk, maar in Onverschrokken heeft ze al laten zien over een flinke dosis vechtlust te beschikken. En dat ze niet met de eer strijkt is ook al een ding op zich. Kortom, Fallon heeft pit en toont deze op de juiste manier.

De Glazen Troon serie: Celaena Sardothien

In het eerste deel van De Glazen Troon maken we kennis met Celaena Sardothien. Ze moet haar ware identiteit verborgen houden, maar er zit een vechter in haar en ze heeft het in zich om de kampioen van de koning te worden. Ik ben heel benieuwd naar de rest van de serie, maar dat Celaena in dit rijtje thuishoort heeft ze al lang en breed bewezen.

Hof Van Doorns En Rozen serie: Feyre Archeron

Nog een dame uit de boeken van Sarah J. Maas, namelijk Feyre. Gedurende de serie zie je dat ze een hele ontwikkeling doormaakt: van schuchter meisje tot iemand met macht. Meer kan ik er nu niet over zeggen.

Renegades: Nova Artino

Als er iemand het recht heeft om te vechten is het wel Nova. Ze fabriceert haar eigen wapens en infiltreert bij de vijand om zo te bereiken wat ze wil bereiken. En dat ze kan vechten bewijst ze ook nog eens. Ze weet zich goed staande te houden tussen haar twee werelden en dat kun je niet van iedereen zeggen.

The Lone City: Violet Lasting

Nog een Violet en wel eentje die de huidige macht omver probeert te werpen. Ze bezit over bovennatuurlijke krachten en gaven en daarmee komt ze vast een heel eind om te vechten tegen het onrecht wat haar en vele andere meisjes is aangedaan tijdens hun surogaatschap.

Everless: Jules Ember

Jules is iemand die haar eigen leven op het spel zet voor dat van anderen. In Everless doet ze een wanhopige poging haar vader te redden en brengt zichzelf daarmee in gevaar. Ze blijkt haar eigen mogelijkheden en krachten niet eens te kennen, maar daar komen we ooit nog wel eens op terug.

Moxie: Vivian Carter

Dit vrouwelijke personage ken ik alleen uit recensies, want ik heb het boek nog niet eens gelezen. Vivian is een feministe en strijdt voor gelijke rechten voor meisjes in haar eigen woonplaats waar jongens de dienst uit maken en met alles weg lijken te komen. Dit doet ze door middel van een magazine. Als dat geen girlpower is weet ik het ook niet meer.

The Hate U Give: Starr Carter

Nog iemand die strijdt voor gerechtigheid. Starr komt op voor haar vriend die is omgekomen door politiegeweld. Zij vindt dat de politie iedereen gelijk moet behandelen, ongeacht hun ras of huidskleur. Dit boek focust zich vooral op politiegeweld, maar je kunt het natuurlijk veel breder trekken. Zou het niet veel beter zijn dat racisme sowieso de wereld uit wordt geholpen?

Duizend Schitterende Zonnen: Laila en Maryam

Dit boek speelt zich af in Afghanistan en daardoor hebben we dus met een heel andere cultuur te maken. De onderdrukking van vrouwen speelt hierin een hele grote rol. Laila probeert onder het juk van haar man uit te komen, maar het is Maryam, zijn andere vrouw, die hen beide bevrijdt. Hoe dan? Dat mogen jullie zelf lezen. Ik raad dit boek sowieso aan, want het is echt goed.

The Lunar Chronicles: Cinder, Scarlet, Cress, Winter en Iko

Jaja, een androïde mag best in dit lijstje, zeker als het om Iko gaat. Deze meiden zetten eventjes een revolutie op touw waar je u tegen zegt. Als dat geen heldinnen zijn…… Oké, ze krijgen wat hulp van leuke mannen, maar zij zijn toch de belangrijkste leiders. Ieder van hen heeft zelfs haar eigen boek, dat wil wat zeggen. Zal het ze lukken om Luna van die verschrikkelijke Levana te bevrijden? Ik zal zeggen: lees die serie! Want jullie weten vast al wat ik hiervan vind 😉

Touching Juliette: Juliette Ferrars

Voor nu even de laatste, maar Juliette mag ook niet ontbreken. Is ze in Vrees Me nog een bang vogeltje, ontpopt ze zich in Vertrouw Me tot een ware revolutionair en leider. Meer kan ik even niet over haar zeggen. Binnenkort kun je een mega review verwachten van deze serie, waarin ik alle boeken (inclusief tussenboekjes) in één keer bespreek.

Er zijn zeker nog veel meer powervrouwen te vinden in boeken, maar dan wordt dit artikel wel heel erg lang. Denk bijvoorbeeld aan alle vrouwelijke agenten in politiethrillers of aan andere dames in dystopische verhalen. Dit is slechts een selectie van wat titels, geef in de comments aan wie jij nog mist.

Wie mis jij dus in dit lijstje? Wie is jouw favoriete powergirl?