And the winner is……..

Op 19 april zette ik deze winactie online. Deze zou op 1 mei aflopen, maar de opdracht bleek moeilijker dan gedacht. Al doende leert men zeggen ze weleens, en dat heb ik deze keer dus ook gedaan. Maar, we hebben een winnaar!

Er waren uiteindelijk drie inzendingen en deze waren alle drie goed, maar zo verschillend. Kiezen duurde dus ook wat langer, want het was moeilijk. Als eerste was daar het verhaal van Hanna. Hanna was zo enthousiast, maar vond het ook zo lastig, dat ze gewoon twee versies heeft ingeleverd. In dit verhaal heeft Warner de benen genomen en Juliette achtergelaten. Kenji ziet zijn kans schoon en probeert het met haar aan te leggen.

En dan de inzending van Lily. Deze inzending zou zo in het plot van de serie passen, want Kenji en Juliette staan te zoenen en worden betrapt door Adam. Oeps!

Ten slotte was daar het verhaal van Julia. Dit verhaal heeft ook gewonnen, want de setting was zeer origineel. Ja mensen, er is een kroeg in sector 45! En een dronken Juliette, zullen we dat ooit mee maken in de boeken? Ik weet het niet. Maar goed, Julia is dus de winnaar van heel Me en krijgt het boek opgestuurd van Blossom Books. Natuurlijk kunnen jullie haar verhaal hier ook lezen, want ik mag het plaatsen. Dat doorgestreepte zoals het in het boek ook is lukt me niet, sorry. Veel leesplezier!

Julia’s verhaal
‘Hey Juliette. Wat is er?’
Ik zag Warner net klef doen met een of andere vrouw en het leek alsof ze aan het zoenen waren. Het gaat de laatste tijd toch al niet zo goed met ons dus dit is al helemaal geweldig. *
‘Niks.’
‘Ik ken je langer dan vandaag, jij gaat met mij de kroeg in en ik accepteer geen nee’.
Ik haal mijn schouders op, tegen Kenji kan ik niet tegenstribbelen.

De wereld draait. Ik voel me vrij zoals een vogel die het nest voor het eerst verlaat en weg vliegt.
Ik denk dat ik een beetje aangeschoten ben.
Kenji staat naast mij te dansen op muziek waar ik niks van snap.
Hij is eigenlijk best schattig zo, met zijn hopeloze bewegingen.
Ik tik op zijn schouder en knik naar de uitgang.
Hij knikt en loopt met me mee.
Buiten waait de wind door onze haren.
‘Dankje’. Een kort woord dat ik volgens mij nooit eerder tegen hem heb gezegd, terwijl hij zoveel voor mij heeft gedaan.
Hij glimlacht.
Het is misschien het mooie uitzicht of de drank, maar ik leun tegen Kenji aan en hij slaat een arm om mijn schouder.
En dan besef ik het.
Het was nooit Adam óf Aaron.
Het was Kenji.
Ik draai me om en kijk in zijn ogen.
‘Jij was het, al die tijd’.
Zijn ogen stralen, trekt me naar hem toe en zoent me.
En wanneer hij me los laat zegt hij; ‘hèhè eindelijk.’

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.