Categorie: Boekenpraat

Bookhaul | November 2017

Posted november 30, 2017 by Laurie in Boekenpraat / 0 Comments

Weet je nog, die book buying ban die ik mezelf had opgelegd? Dat ging deze maand toch niet helemaal zoals het hoorde te gaan. Ik heb niet alles van mijn to-buy lijst gekocht, maar ik ben deze maand wel vijf boeken rijker. Welke dat zijn kun je zien als je op “meer lezen” klikt. Als je op de linkjes klikt kun je ze direct bestellen.

Bookchoice

Laat ik meteen maar even vermelden dat dit mijn laatste Bookchoice vangst is. Ik heb namelijk mijn abonnement stopgezet. Ik heb bijna alle pakketten nog ongelezen op mijn iPad staan, dus het heeft gewoon niet zoveel zin om het te verlengen. Toch heb ik er deze keer nog twee boeken uit gehaald. Als eerste is daar Ragdooll van Daniel Cole. Dit boek gaat door het leven als de thriller van het jaar, dus ik werd nieuwsgierig. Als laatste heb ik Helemaal Het Einde van Lisette Jonkman uit het pakket gehaald. Ondanks dat ik niet zo van Feel Good boeken houd, werd ik toch nieuwsgierig omdat velen er lovend over zijn.

Gekocht

Er was eens…… Een ebook sale op iBooks. Nou, daar ga ik dan met mijn goede voornemen om nu écht niets te kopen. Ik Zie Jou van Clare Mackintosh staat al sinds het voorjaar op mijn TBR. En laat die onder andere nou eindelijk eens lekker scherp geprijsd zijn. Hup, kopen dus. Dit geldt ook voor Goed Of Slecht van Ali Land. Precies hetzelfde verhaal.

Tenslotte kocht ik Iskari: De Laatste Namsara van Kristen Ciccarelli. Dit boek gaan we lezen met de Leidse Leesclub en had ik nog niet. Ik had eigenlijk ook niet verwacht deze te zullen kopen. Toch ben ik hier heel erg benieuwd naar, gezien ik niets dan goede recensies van dit boek heb gelezen. Ik ben niet zo van de draken, dus dat maakt me extra nieuwsgierig hoe ik dit boek ga waarderen. Maar hey, het is van Blossom Books, dus dat moet wel goed komen!

Een kleine haul dus. Eigenlijk wilde ik ook nog Phobos 3 en The White Rose, maar volgende maand is het Kerst en zo en weet ik veel wat ik dan allemaal krijg. In ieder geval komt Alter Ego van Marissa Meyer in mijn volgende bookhaul te staan.

Welke boeken heb jij aan je collectie mogen toevoegen deze maand?

Tags:


Uit De Oude Doos: Jan Pol – Dokter Pol

Posted november 6, 2017 by Laurie in Biografie, Boekenpraat, Leesarchief / 0 Comments

© Foto: Bol.com

Vandaag een redelijk recente “Uit De Oude Doos. Hij mag nog net mee, want eind 2016 was ik nog geen boekblogger. Dit boek is iets totaal anders dan wat ik eerder besprak. Ik zou liegen als ik niet zeg dat ik het best een uitdaging vind om mijn leeservaring met dit boek neer te pennen.

Gelezen in: 2016

Samenvatting van het boek

De Nederlandse dierenarts Jan Pol is na zijn studie naar Amerika vertrokken om daar een praktijk te openen. Hij is daar nu veearts, maar daarnaast behandelt hij ook kleine dieren. Sinds enkele jaren heeft hij zijn eigen real life programma op National Geographic. In dit boek vertelt Pol over zijn belevenissen als veearts op het Amerikaanse platteland.

Leeservaring

Toen ik begon met het lezen van Dokter Pol, wist ik niet zo goed wat ik kon verwachten. Natuurlijk wist ik dat het geen spannend verhaal zou worden met plot twists en veel actie. Wat ik echter niet wist, is dat dit boek toch zo vlot weg leest.

Ik heb geen ervaring met dieren. Ik heb niet eens huisdieren. Ik rijd eens per week paard en dat is het. Dokter Pol leert je zo waanzinnig veel over dieren, niet normaal. Over de geboortes van kalveren, veulens, dat stieren levensgevaarlijk zijn en ga zo maar door. Stieren kunnen zelfs dodelijk zijn. Nooit geweten. Er is wel iets waar je rekening mee moet houden tijdens het lezen van Dokter Pol. Ben je snel van streek, of heb je geen sterke maag, dan is dit boek misschien niet zo verstandig voor je. Jan Pol gaat soms heel diep in op de details, wat heel leerzaam is, maar niet zo lekker als je bijvoorbeeld snoept tijdens het lezen. Ik kan prima tegen dit soort dingen, maar soms had ik ook zo mijn “gadver” momentjes. Wil je het boek toch lezen? Ga er dan niet te snel doorheen. Ik zou niet een hoofdstuk per dag lezen, want de hoofdstukken zijn erg lang. Als het je teveel wordt, lees dan steeds een plukje van 20-30 bladzijden en leg het boek dan even weg.

Ondanks dat het boek vlot wegleest en ik er prima tegen kan, ging het lezen toch minder snel dan verwacht. Dit kwam mede door mijn scriptie die ik destijds aan het schrijven was. Daarnaast moest ik Dokter Pol soms toch even wegleggen voor andere dingen omdat, zoals gezegd, het soms wel een beetje heftig werd. Al met al een heel leerzaam boek.

Heb jij Dokter Pol al gelezen?

Tags:


Leesplanning voor de komende maanden

Posted november 4, 2017 by Laurie in Boekenpraat / 1 Comment

Ik ga toch maar overstag en ga een leesplanning maken. Ik vond nooit dat dat nodig was, maar met twee leesclubs en YALFest en een enorme stapel ongelezen boeken vrees ik toch dat het moet. Benieuwd hoe ik dit ga aanpakken? Hieronder volgt mijn planning voor de maanden november tot april. Deze planning is natuurlijk een schatting, want ik weet nooit wat er tussen komt of hoe snel ik lees. Tevens zijn nog niet alle auteurs voor YALFest aangekondigd en/of alle boeken uit gekomen. Ook weet ik niet wat ik met de twee leesclubs ga lezen.

November

Op dit moment lees ik Waar Het Licht Is voor een leesclub en De Tweede Dochter van Jodi Picoult als tweede boek. Ik ben al verder in Waar Het Licht Is, dus die hoop ik binnenkort uit te krijgen. Ik hoop dit weekend ook even flink te sprinten in De Tweede dochter.

What’s next? In ieder geval Cel 7. Ik wil het boek nog lezen nu de hype rondom dit boek nog zo vers en groot is. Ik heb eens geen zin om als spuit 11 er nog even achteraan te komen met mijn recensie. Daarnaast staat Onverschrokken al sinds YALFest 2017 te wachten. Ik las net dat het vervolg in februari 2018 uit komt, dus ik moet echt opschieten! Deze maand gaat er ook nog een boek van Sarah Pinborough gelezen worden. Welke van de twee hangt even af van de volgende leesclub van de virtuele boekenclub. Ik wil ze allebei snel lezen, want Sarah komt naar YALFest. Ik heb in ieder geval al aangegeven dat ik heel graag één van haar boeken wil lezen en bespreken en ik heb zo’n vermoeden dat het Wat Jij Niet Ziet gaat worden. Tevens wil ik ook nog Dagboek Van Een Getuige en Een Van Ons Liegt proberen te lezen deze maand. Dit allemaal in combinatie met een luisterboek, maar welke dat precies gaan worden weet ik nog niet. Ik vermoed Ik Reis Alleen en/of De Afstand Tussen Jou En Mij.

December

Deze maand wil ik in ieder geval het andere boek van Sarah Pinborough gaan lezen in verband met YALFest. Daarnaast wil ik de thriller van het jaar, Ragdoll, gaan lezen. Ik moet de thriller van het jaar natuurlijk wel in het betreffende jaar gelezen hebben toch? Afhankelijk van welk boek we met de Leidse leesclub gaan lezen, komt die ook op de planning voor december. De ongelezen boeken van november schuiven natuurlijk op. Eigenlijk mag ik even geen boeken meer kopen van mezelf dit jaar, maar ik vrees dat ik die regel toch even moet overtreden. En wel voor De Nieuweling van Taran Matharu. Hij komt ook naar YALFest en ik wil wel iets van hem hebben gelezen. Daarnaast wil ik wat andere boeken lezen die al langer staan te wachten. Denk bijvoorbeeld aan DIMILY, Lara Jean en Als Je Het Licht Niet Kunt Zien.

Januari

In januari wil ik in ieder geval iets gelezen hebben van Tahereh Mafi. Blossom Books gaat van januari tot en met maart de #Mafimaanden organiseren, dus ik wil de Touching Juliette serie over deze drie maanden gaan verdelen. Daarnaast wil ik de novella van The Jewel gaan lezen. Het kan best zijn dat dit al eerder lukt, maar in ieder geval deze maand. Het is mij nog niet helemaal duidelijk wanneer Everless van Sara Holland uit komt. Ik lees op Hebban januari, maar op de site van Blossom Books februari. In het kader van “lezen voor YALFest”, wil ik dat boek direct lezen als het uit komt. Voor nu zet ik hem op januari. Verder wil ik beginnen met de serie van De Vrouwen Van Kasteel Deverill. Staat ook op de planning. En ook al heel lang. Dit zijn dikke boeken, dus gevaar van uitstel ligt op de loer.

Februari

Ik ga deze maand weer verder met de Touching Juliette serie en ga verder lezen wat ik wil of eerder niet aan toe kwam. Oja en ik ga dan eindelijk eens beginnen in De Glazen Troon. In maart ga ik namelijk op vakantie en dan wil ik de rest van de serie gaan luisteren. Aangezien ik het eerste deel al een tijdje als ebook heb, vind ik het zonde om deze niet eerst even te lezen. Voor de rest kan ik nog niet echt iets inplannen. Als ik De Nieuweling goed vind, ga ik verder met De Edele. Zo niet, dan is het helaas pindakaas, maar doe ik dat niet.

Maart

Deze maand ga ik wederom verder met de Touching Juliette serie en “lezen voor YALFest indien mogelijk. Ook ga ik dan diehard De Glazen Troon luisteren. En op vakantie, dus watt ik dan ga lezen, zie ik dan wel. Oh jeetje, vergeet ik toch helemaal Alter ego van Marissa Meyer! Die komt als het goed is in maart naar Nederland, dus haar nieuwste boek moet ik natuurlijk voor die tijd hebben gelezen. Misschien kan ik echt niet langer wachten en doe ik het in januari of februari, maar in ieder geval in maart.

April

In de eerste week van april ben ik nog op vakantie, dus weet ik niet wat ik ga lezen. Deze maand wil ik de boeken gaan lezen die ik nog niet heb gelezen voor YALFest. Allesbehalve OK van Laura Steven is daar één van gezien die pas in maart/april verschijnt. Verder zie ik wel waar ik zin in heb.

Heb jij een leesplanning gemaakt voor de komende maanden?

Tags:


Wrap-up | Oktober 2017

Posted november 1, 2017 by Laurie in Boekenpraat, Persoonlijk / 0 Comments

Oktober is voorbij, hallo herfst! Zoals iedere maand is het ook nu weer tijd voor een wrap-up. En deze is stiekem best wel een beetje speciaal, want het is mijn 100e blogpost! Maar wat heb ik deze maand nog meer uitgespookt behalve het toewerken naar deze 100e blogpost? Nou, dit.

1-7 oktober

Deze week heb ik niet superveel spectaculairs gedaan. Ik mocht 25 uur geen vitamine C en ik had een meet & greet met werkgevers in Amsterdam. Tussendoor las ik verder in Piep Zei De Muis, welke ik aan het eind van deze week uit kreeg. Klik hier voor mijn recensie. Daarnaast las ik Wat Jij Niet Ziet van Eric Lindstrom. Deze las ik ook meteen maar even uit en de recensie kun je hier lezen. Vervolgens begon ik dan eindelijk in Hof Van Vleugels En Verwoesting en pakte ik Om Wie Je Bent van Aaltje van Zweden er ook nog even bij.

8-14 oktober

Deze week had ik eindelijk weer eens een boekig event. Ik ging naar de YA borrel van Uitgeverij Q bij Boekhandel H. De Vries in Haarlem. Tijdens deze borrel werd ook de uitslag van de schrijfwedstrijd van Uitgeverij Q bekend gemaakt. De winnaar is Joanny van Craving Pages. Haar boek zal in 2018 worden uitgegeven door Uitgeverij Q. Daarnaast las ik deze week Om Wie Je Bent uit. Klik hier voor mijn recensie. Tevens ging ik verder in Hof Van Vleugels En Verwoesting en begon ik in De Hemel Begint Bij Je Voeten. En uiteraard was deze week de release van Schildpadden Tot In Het Oneindige. Yay, eindelijk! Toevallig was op de releasedatum van het nieuwe boek van John Green ook nog de release van iets anders: De Virtuele boekenclub. We bespraken Cinder. Oja, en ook Riverdale is weer terug, nog meer leuks! Dat ik 25 uur geen suiker mocht, inclusief natuurlijke suikers, is minder leuk, maar nemen we maar voor lief.

15-21 oktober

En toen, opeens, was daar de zomer. Heerlijk lunchen op het terras, in een zomerbroek en met korte mouwen. En zonder jas. Wie had dat nou gedacht zo halverwege oktober, terwijl de blaadjes van de bomen vallen? Op maandag heerlijk op het balkon gelezen, voor de laatste keer dit jaar. Deze week moest ik afscheid nemen van Feyre, Rhys en alle anderen, want Hof Van Vleugels en Verwoesting was uit. De recensie verschijnt op 10 november. Ik ging verder in De Hemel Begint Bij Je Voeten, ik ging nog een keer uit eten en ik begon in Schildpadden Tot In Het Oneindige van John Green. Die las ik twee dagen later uit en ik schreef mijn recensie. Uiteindelijk begon ik ook nog in de nieuwste Tess Gerritsen, Ik Weet Een Geheim.

22-28 oktober

Zondag 22 oktober reed ik voor de lol weer eens een dressuurwedstrijdje. Ik eindigde als 6e van de 8. Verder werd het echt herfst en mocht ik 25 uur geen granen en gluten. Pfffff, wat een drama was dat. Overal zit wel iets van granen in. Maar goed, het was gelukkig maar 25 uur. Ik las De Hemel Begint Bij Je Voeten uit en mijn recensie vind je hier. Ik begon in Rode Koningin in verband met een leesclub op 12 november en ik las Ik Weet Een Geheim uit. De recensie van die laatste lees je hier. Daarnaast begon ik eindelijk aan een project wat ik al een paar maanden voor me uit schuif. Niet omdat ik het niet wil, maar omdat ik er steeds niet aan toe kwam. Harry Potter herlezen, maar dan in het Engels. Deze week ben ik gestart in Harry Potter and The Philosopher’s Stone en ik was echt zo veel vergeten!

29-31 oktober

Ik heb het opgegeven met Rode Koningin, want ik kwam er echt niet doorheen. Er gaat nog een artikel met onderbouwde uitleg hierover komen. Ik ben begonnen in Ach Moedertje van Hugo Borst (wordt niet gerecenseerd) en die is ook uit. Datzelfde geldt voor Harry Potter and The Philosopher’s Stone. Ik ben begonnen in Waar Het Licht Is van Jennifer Niven. Dit boek stond al heel lang op de planning, maar het kwam er steeds niet van. Op 21 november hebben we de volgende editie van de Virtuele Boekenclub en daarvoor gaan we dit boek lezen. Dus uitstellen kan niet meer. Daarnaast begon ik ook eindelijk in De Tweede Dochter van Jodi Picoult. Dat boek ligt zo mogelijk nog langer op mijn TBR, welgeteld een jaartje of 2.

Kortom, een goede leesmaand dus. Hoe was dat voor jou in oktober?

Tags:


Bookhaul | Oktober 2017

Posted oktober 31, 2017 by Laurie in Boekenpraat / 1 Comment

Het is oktober en volop herfst. Het perfecte seizoen om te lezen dus. En om boeken aan de collectie toe te voegen. Dat laatste heb ik ook gedaan, hetzij in mindere mate dan lezen. Hieronder zal ik mijn nieuwste aanwinsten op een rijtje zetten. Zoals gebruikelijk kun je op de linkjes klikken om direct naar het boek te gaan.

Bookchoice

Kort maar krachtig, deze maand heb ik geen boeken uit het Bookchoice pakket gehaald.

Gekocht

Daar tegenover staat dat ik wel een aantal boeken heb gekocht. Ook al zijn dat er ook niet zo gek veel. Laten we beginnen met John Green. John domineert mijn bookhaul, met maar liefst twee boeken. Ten eerste kwam op 10 oktober zijn nieuwste boek Schildpadden Tot In Het Oneindige uit. Natuurlijk heb ik deze gekocht. Tevens kwam ik tot de ontdekking dat oude boeken van Green weer (opnieuw?) zijn uitgebracht als eBook. Het Grote Misschien had ik al gelezen, maar naar Will Grayson, Will Grayson zocht ik al een jaar. Deze was nog niet in het Nederlands verkrijgbaar als ebook. Ik hoop van harte dat Negentien Keer Katherine ook nog opnieuw wordt uitgegeven, want die zoek ik ook nog.

Op 13 oktober begon Hebban met het bekendmaken van de shortlists van de Hebban Awards. In de categorie “beste thriller” stonden boeken waarvan ik er een aantal op mijn TBR heb gezet. Eentje daarvan was in de aanbieding. Dit boek was Schemerzone van Hilde Vandermeeren. Dit boek eindigde op de elfde plaats bij de Hebban Awards. Toch spreekt het boek me aan.

Een boek waar de meeste bloggers het nu over hebben is Cel 7 van Kerry Drewery. De recensies zijn stuk voor stuk goed, dus ik werd nieuwsgierig. Toen dit boek werd verwacht wist ik niet of ik het zou kopen. Zo zie je maar wat recensies kunnen doen voor een boek.

Als laatste een splinternieuw boek. Astrid Holleeder dropte afgelopen vrijdag plotseling het vervolg op Judas, Dagboek Van Een Getuige. Ik las Judas in één ruk uit, dus dit boek kon ik natuurlijk niet laten liggen.

Een korte haul, maar ik wil proberen iets meer van mijn TBR weg te werken. Ik weet niet of er daarom in november een haul zal komen. Er komen zeker wat boeken uit, maar in december doe ik mee met twee lootjes waarbij ik boekenbonnen/iTunes kaarten op het lootje heb staan, dus ik wacht even met nieuwe boeken. Ik wil echt even uit de collectie lezen nu. Daarnaast heb ik nog een hele lijst met luisterboeken klaarstaan. Zal het me lukken om er een flink aantal te luisteren/lezen? Je kunt het antwoord op die vraag altijd vinden in mijn maandelijkse wrap-ups.

Tags:


Uit De Oude Doos: A. F. Th. van der Heijden – Tonio

Posted oktober 30, 2017 by Laurie in Boekenpraat, Leesarchief / 0 Comments

© Foto: De Bezige Bij

Vandaag bespreek ik een boek waarvan ik hele hoge verwachtingen had, gezien het verfilmd is, maar wat me even vies tegenviel. Een dikke pil met de titel Tonio.

Gelezen in: 2016

Samenvatting van het boek

Als hun zoon Tonio overlijdt na een verkeersongeluk in het centrum van Amsterdam, zijn zijn ouders Adri (A. F. Th. van der Heijden) en zijn vrouw Mirjam kapot van verdriet. Beiden zijn schrijvers en verwerken hun verdriet op een andere manier. Adri besluit een boek over Tonio te schrijven, een requiem roman.

Leeservaring

Ik hoorde voor het eerst over Tonio toen het boek net uit was. Dat was geloof ik 2011 of 2012. Ik las het niet, had er geen behoefte aan. Toen het boek in 2016 verfilmd werd en het boek ook nog eens voor een prikkie te koop was, besloot ik het toch eens op te pakken. Ik verwachtte er zo doorheen te vliegen. Nou, jammer joh, verkeerd gedacht. Ik heb er ruim een maand over gedaan om me door deze dikke pil heen te werken.

Het verdriet van de ouders is door het hele boek heen duidelijk te voelen. Het boek begint bij de geboorte van Tonio en bevat daarna nog vele flashbacks. Het grootste gedeelte speelt zich af in het jaar na het overlijden van Tonio. Even los van het emotionele verhaal, de schrijfstijl was zwaar. Te zwaar naar mijn zin. De zinnen zijn vaak lang, er stonden soms moeilijke woorden in en het verhaal was vaak langdradig. Ik snap heel goed dat Van der Heijden zijn diepste gevoelens kwijt wilde door middel van het schrijven van Tonio, en ik snap ook heel goed dat het een aandenken aan hem moet zijn, maar het had zeker honderd bladzijden korter gekund. Mijn favoriete gedeelten van het boek waren de flashbacks en anekdotes, deze waren makkelijk te lezen en prima te behappen. Het idee van een requiem roman is zeker wel goed uit de verf gekomen. Ik weet natuurlijk niets van de verkoopcijfers en of het een breed publiek aanspreekt, maar voor literatuur liefhebbers is Tonio een must om te lezen.

Ik werd uit mijn comfort zone gesleurd, dat zeker. Alleen was het wat mij betreft een beetje mislukt. Ik zou niet snel ander werk van A. F. Th. Van der Heijden oppakken na het lezen van Tonio. Ik ben bang dat het net zo zwaar en literair is. Tonio werd voor mij soms best wel even worstelen en zuchten. Gewoon omdat het vaak zo ongelooflijk langdradig was. Ja maar je hebt toch ook ACOWAR gelezen en die is toch nog dikker? Ja, dat klopt. Maar dat is niet zo’n zware kost als Tonio en zit boordevol actie. Mijn recensie van ACOWAR kun je overigens op 10 november lezen. Heb ik de film gezien? Nee, en dat hoeft voor mij ook niet. Ik heb Tonio toch gewaardeerd met drie sterren, omdat het idee wel goed uit de verf is gekomen. Ook al was het soms een worsteling en viel ik soms in slaap.

Tags:


Uit De Oude Doos: Saskia Noort – De Eetclub

Posted oktober 23, 2017 by Laurie in Boekenpraat, Leesarchief / 0 Comments

© Foto: Bol.com

Deze maandag ga ik met jullie terug naar het jaar 2014. In dat jaar las ik onder andere het boek De Eetclub van Saskia Noort. De film had ik jaren eerder al eens in de bioscoop gezien, maar het boek stond nog ongelezen in mijn kast, te verstoffen.

Samenvatting van het boek

Als Karen en haar gezin verhuizen kent ze niemand in de buurt. Op de school van de kinderen ontmoet ze Hanneke, die haar voorstelt aan de meiden van de eetclub. Het lijkt allemaal zo gezellig. Maar opeens gebeuren er vreemde dingen en vallen er doden. Het begint allemaal met een grote brand. Wie zit hier achter en wat was het motief?

Leeservaring

Omdat ik de film eerder zag dan ik het boek las, wist ik al een beetje wat ik kon verwachten. Vaak wijken boekverfilmingen af van het boek, zo ook deze. Gebeurtenissen vinden in een andere volgorde plaats en er zijn dingen uitgeknipt. Toch blijft de essentie van het verhaal behouden.

Er heerst een constante spanning in het boek. Van begin tot eind wil je weten wat er aan de hand is. Het boek begint bij de belangrijkste gebeurtenis, de brand, en met terugwerkende kracht kom je er achter wat er allemaal aan vooraf ging. Hierdoor wordt er een constante spanningsboog gecreëerd, want je blijf je afvragen wat er allemaal is gebeurd en wie toch verantwoordelijk is voor de mysterieuze dingen die gebeuren. Eén ding is wel duidelijk, eens een lid van de eetclub, altijd een lid van de eetclub. Het is ook duidelijk dat het niet zo gezellig is als het op het eerste gezicht lijkt.

Kortom, een fijne thriller van eigen bodem. Heb je hem nog niet gelezen? Dan raad ik je aan om dat te doen. Er is ook een vervolg op De Eetclub: Debet. Dit vervolg is ook zeker een aanrader, want hier komt nog veel meer aan het licht.

Wat is jouw favoriete thriller van Nederlandse/Vlaamse bodem?

Tags:


Uit De Oude Doos: Stephenie Meyer – Twilight

Posted oktober 16, 2017 by Laurie in Boekenpraat, Leesarchief / 0 Comments

© Foto: Stephenie Meyer

Deze maandag is het tijd om eens verder terug in de tijd te duiken. Terug naar de tijd waarin ik nog niet zoveel boeken las als nu, en zeker geen Young Adult. Laat staan dat ik toen al van de term YA had gehoord. Ik ga terug in de tijd met een regelrechte YA classic: Twilight.

Gelezen in: 2009

Samenvatting van het boek

Dit boek behoeft denk ik niet heel veel uitleg, maar voor de consistentie van mijn blogposts doe ik het toch even. Wanneer Bella Swan bij haar vader in Forks gaat wonen, verandert haar leven. Op haar nieuwe school loopt de familie Cullen rond, een mysterieuze familie die geen aansluiting zoekt bij de andere mensen op school. Bella wordt hopeloos verliefd op Edward Cullen en komt er achter dat de Cullens vampiers zijn. Als haar jeugdvriend Jacob dan ook nog opduikt, wordt Bella voor een moeilijke keuze gesteld, want Jacob is toch ook wel erg leuk. Kiest Bella voor Edward de knappe vampier of toch voor de mega knappe Jacob?

Leeservaring

Ik weet het, ik was echt gigantisch laat met het lezen van dit boek. Ik had echter geen keuze. In 2009 bestonden er nog geen ebooks, laat staan iPads waarop ik ze kon lezen. De iPhone met VoiceOver was toen ook nog niet geïntroduceerd. Ik was dus volledig afhankelijk van de blindenbibliotheek. Deze had Twilight echter nog nooit in productie genomen, ik was zelfs de eerste die een productieverzoek indiende. Ik had namelijk de film gezien en wilde dolgraag de boeken lezen. Voor zo’n boek eenmaal is omgezet ben je maanden verder. Vandaar dat ik in 2008 naar de bioscoop ging voor de film en het boek pas in 2009 kon lezen. Ik deed toch lang over het boek en dat lag meer aan mij en niet aan het boek. Een leesdip kwam namelijk zeer regelmatig voor in die tijd. Waarschijnlijk ook omdat ik als blinde constant achter de feiten aan liep. Nu is dat gelukkig anders.

Desondanks vond ik het boek fantastisch. Liep ik bij deel 1 nog heel erg achter de feiten aan, bij de rest van de serie had ik de boeken eerder gelezen dan ik de films in de bioscoop had gezien. Voor New Moon was het wel nog even spannend, maar het was gelukt. Toch deed ik lang over het boek. Niet omdat het slecht was, ik pakte het gewoon niet op. Dan las ik weer een stukje, en legde ik het weer een tijdje weg. Ik kan echt niet bedenken waarom ik dat deed. Achteraf bleek dit mijn eerste kennismaking te zijn met een dystopie (ook al bevat Twilight heel veel elementen van contemporary) en al helemaal met YA boeken. Ik vond het jammer dat ik als blinde in die tijd altijd volledig achter de feiten aan liep, want ik heb echt heel veel hypes gemist. Als ik geen productieverzoek had ingediend voor Twilight, viel deze daar ook onder. In 2009 wist ik niet dat dit een dystopie was. Ik was echt een leek op het gebied van dit soort dingen. Terugkijkend denk ik dat ik dystopische boeken toen al leuk vond, ook al vermeed ik ze daarna zoveel mogelijk. Best grappig dat zo’n besef pas jaren later komt. Daarnaast bleek ik toen al heel erg van YA te houden, ook een besef wat nu met terugwerkende kracht komt.

Ik vond de welbekende Young Adult driehoeksverhouding toendertijd spannend. Oh, voor wie zou Bella toch kiezen? En wat had die keuze voor gevolgen? Toen Twilight echt een hype was, waren deze driehoeksverhoudingen ook helemaal hot. Nu irriteer ik me er vaak aan. En ik weet zeker dat meerdere mensen er nu net zo over denken. Tevens vond ik de acties spannend. Wat gaat er nu gebeuren? Zijn er dingen anders in de film? Is de film veel mooier gemaakt dan de acties in het boek worden omschreven? Natuurlijk. Het is immers Hollywood. Er zijn zeker dingen anders, maar wat precies kan ik jullie niet vertellen vanwege spoilers. Mochten er mensen zijn die Twilight nog steeds niet hebben gelezen. Ik weet eigenlijk niet eens meer of ik de film beter vind dan het boek. Sorry. Wel weet ik dat Twilight dus een paar deuren voor me heeft geopend wat lezen betreft, ook al wist ik dat toen niet.

Wat was jouw eerste kennismaking met het dystopische genre?

Tags:


Uit de oude doos: Malala Yousafzai – Ik Ben Malala/I Am Malala

Posted oktober 9, 2017 by Laurie in Biografie, Boekenpraat, Leesarchief / 0 Comments

© Foto: Bol.com
Het is weer maandag, dus weer tijd voor een duik in mijn rijke leesarchief. Kijk je mee?

Vandaag precies vijf jaar geleden, op 9 oktober 2012, kwam er een afschuwelijk verhaal in het nieuws. Een 15-jarig schoolmeisje uit Pakistan werd op weg van school naar huis, in de schoolbus, door haar hoofd geschoten door de Taliban. En alleen maar omdat ze opkwam voor onderwijs voor meisjes. Echt bizar en zo schokkend. Een onschuldig meisje, zomaar aangevallen om iets wat voor ons zo normaal is. Dat meisje, Malala, schreef een boek. En vandaag is het tijd om dit boek eens in de spotlight te zetten, want ik vind dat iedereen het gelezen moet hebben. Ik vermeld ook de Engelse titel omdat ik deze in het Nederlands niet zo mooi vind klinken. Tevens heb ik zowel de Engelse als de Nederlandse versie gelezen.

Gelezen in: 2014 (NL)
Herlezen in: 2016 (EN)

Samenvatting van het boek

Ik ben Malala vertelt het verhaal van Malala Yousafzai, geboren in de Swat valei, Pakistan. Alles lijkt normaal, zoals wij dat ook kennen. Ze gaat naar school, maakt ruzie met haar broertjes en heeft onenigheid met vriendinnen, zoals ieder meisje. Tot in 2007 de Taliban zich langzaam begon te verspreiden in de regio. In 2009 bereikte het regime zijn hoogtepunt en veranderde het hele leven van de familie en van velen met hen. Dit was het punt waarop Malala besloot op te komen voor haar recht op onderwijs als meisje. Dit was het begin van de campagne. Ik Ben malala vertelt het verhaal van haar geboorte tot het schietincident en haar herstel.

Leeservaring

Wie mij een beetje kent en volgt weet dat ik voornamelijk Young Adult boeken lees. Daarnaast lees ik ook andere genres, maar eigenlijk niet veel biografieën. Vaak zijn boeken in dit genre nogal oppervlakkig en langdradig. Soms staat de toon mij niet aan of weet ik niet zo goed wat ik er mee aan moet. Vaak eindigt het lezen van een biografie met een waardering van drie sterren. Deze biografie is anders.
In 2012, toen Malala hier in Nederland op het nieuws kwam vanwege het schietincident, besteedde ik er niet veel aandacht aan. Ik was meer bezig met studie en andere dingen. In 2014 kwam ik haar boek per ongeluk tegen toen ik de boeken ging uitzoeken welke mee zouden gaan op vakantie naar Frankrijk. Er ging wel een belletje rinkelen. Ik heb het boek meteen bij Passend Lezen gestreamd en had het binnen een paar dagen uit. Het verhaal van Malala blijft boeien, van begin tot eind. Het is op een pakkende, fijne manier geschreven. Vlot en jong. Vaak heb ik bij biografieën altijd het gevoel dat er ergens een dieptepunt zit en daar moet je dan doorheen zien te lezen. Dit boek heeft dat niet. Ik las vaak tot midden in de nacht door, want je wilde gewoon doorlezen.
Daarnaast is het boek belangrijk. Het leert je dat hoe jong ook, je het verschil kunt maken in de wereld. Natuurlijk hoef je niet meteen een activist te worden, maar gewoon door ergens voor te staan en je mening op een juiste manier te uiten, kun je al verschil maken, hoe klein ook. Verder zet het je tot nadenken. In Nederland en in andere westerse landen is het heel normaal om naar school te gaan, ook als meisje. Sterker nog, soms zeuren we weleens dat we geen zin hebben in school. Ik geef eerlijk toe dat ik ook zo was op de middelbare school. OK, waarschijnlijk omdat ik dat echt geen fijne tijd vond, maar dat doet er niet toe. Wat gebeurt er als dat wegvalt? Je school, je toekomstdromen? Waar zouden we dan met zijn allen eindigen? Juist, thuis, zonder werk en weet ik allemaal wat nog meer. En dan zouden we al die geweldige boeken die er zijn geschreven allemaal niet kunnen lezen. De helft van onze bevolking zou dan niet mee kunnen doen in de maatschappij. Dat wil je toch niet? Helaas is dat realiteit voor veel meisjes ter wereld. Voor 130 miljoen om precies te zijn. Dat zijn er idioot veel.
Goed, terug naar het boek. Ik ben van mening dat iedereen dit boek zou moeten lezen en dat het verplicht zou moeten worden op school vanwege bovengenoemde aspecten. Ik heb het twee keer gelezen. Ik wilde I Am Malala ook in de originele taal lezen, want dat lukte makkelijk. Deze had ik binnen een dag uit en vond ik prettiger lezen dan de Nederlandse vertaling. De Nederlandse was een luisterboek speciaal geproduceerd voor blinden en slechtzienden door Bibliotheekservice Passend Lezen en ik vond de stem van de voorlezer niet heel fijn. Dat vond ik echt een minpunt aan het boek, maar dat neemt niet weg dat de vertaling niet goed is. Ik vond de Engelse versie gewoon fijner lezen. Dat was overigens een eBook. Ik Ben Malala/I Am Malala heb ik gewaardeerd met vijf sterren.
Wil je dit boek ook lezen? Let dan wel op dat je de versie neemt met Christina Lamb als co-auteur, zie foto bovenaan dit artikel. Er bestaat namelijk ook nog een Young Readers Edition, met een andere co-auteur en andere cover. Dit boek is een stuk dunner en het verhaal is op een andere manier geschreven. Een stuk korter en kinderlijker. De versie die ik in deze blogpost belicht is de volwassen versie, maar is ook zeer geschikt voor Young Adults/YA lezers.
Wil je meer weten over Malala en het werk van de Malala Fund, de organisatie waarvan Malala medeoprichtster is? Klik dan hier.
Vind jij dat Ik Ben malala een boek is dat in het lespakket van de middelbare school zou moeten worden opgenomen en dat er aandacht moet worden besteed aan onderwijs voor meisjes in landen waar dat niet vanzelfsprekend is?

Tags:


Uit de oude doos: John Green – Paper Towns

Posted oktober 2, 2017 by Laurie in Boekenpraat, Leesarchief, Young Adult / 0 Comments

Foto: © Bol.com

Op 10 oktober komt het nieuwe book van John Green, Schildpadden Langzaam Naar Beneden, uit. Om alvast even in de stemming te komen, zet ik vandaag een oudje van hem in de spotlights. En dan niet eens dé klassieker van hem, The Fault In Our Stars, maar een ander boek wat zeker ook goed is en ook is verfilmd. Ik heb het natuurlijk over Paper Towns.

Gelezen in: 2015

Samenvatting van het boek

Toen Quintin, Q, en Margo Ruth Spiegelmann klein waren, speelden ze altijd met elkaar. Ze zijn immers buren. Maar op een dag, na een indrukwekkende gebeurtenis, is hun vriendschap voorbij. Tot Margo negen jaar later ineens ‘s nachts op Q’s raam klopt met een wel heel vreemd verzoek. Q besluit er op in te gaan en zo gaan ze samen op avontuur. En dan is Margo opeens verdwenen. Waar is ze toch? Niemand weet het, maar Q is vastbesloten haar te vinden. Gaat het hem lukken?

Leeservaring

Toen ik erachter kwam dat Paper Towns zeer binnenkort in de bioscoop zou draaien, ben ik dit boek meteen gaan lezen. Toeval wilde dat dat in mijn vakantie was. Supergoede timing, want ik had het boek snel uit.

Ik wist niet zo goed wat ik van Paper Towns moest verwachten. Daarvoor had ik Het Grote Misschien gelezen, en die vond ik ietwat vaag en apart. Oké, de titel van dit boek is ook wat vaag, maar wordt wel duidelijk tijdens het lezen. Gelukkig had ik dat aparte en vage gevoel niet bij Paper Towns. In dit boek zit een constante spanning, want waar is Margo Ruth Spiegelmann toch gebleven en waarom is ze in eerste instantie vertrokken? Zoals we van John Green gewend zijn, zit er ook in dit boek weer humor. Heerlijk! En natuurlijk verloopt niet alles vlekkeloos, wat de spanning er lekker in houdt.

Vond ik de film beter dan het boek? Weet ik niet. Ik vond de film prima, maar miste soms wat humor en diepgang. Het einde van de film vond ik sowieso een beetje apart. Vooral de laatste zin. Ik zal hem niet spoileren, maar als je de film kijkt, snap je wat ik bedoel

Al met al is Paper Towns een echt typisch John Green boek waar ik van houd. Ik ben echt heel erg benieuwd naar zijn nieuwe boek en hoop deze ook snel te kunnen lezen.

Wat is jouw favoriete John Green boek als je The Fault In Our Stars niet mag noemen?

Tags: