Recensie: Beer Boneschansker – Een Huis Voor Hannah

Ik schrijf niet snel een recensie over een biografie of non-fictie boek, maar deze keer ga ik dat wel even doen. Waarom? Nou, heel simpel. Ik ken de auteur. Hij was mijn scriptiebegeleider bij mijn scriptie over het opzetten van een internationaal platform voor inclusief theater maken. Maar goed, dat ter zijde. Desondanks schrijf ik een eerlijke recensie.

Samenvatting van het boek

Hannah is een meisje van 29 jaar en is ernstig complex gehandicapt. Ze heeft jaren in een fijn huis gewoond, maar door gesteggel van het bestuur van de instelling en bezuinigingen in de zorg kwam daar verandering in. Van haar kleinschalige woonvorm moest Hannah verhuizen naar een grootschalige, onpersoonlijke woonvorm in een zorginstelling. Mooi niet dus, dachten haar ouders. Vanaf dat moment begon de zoektocht naar een geschikt huis voor Hannah. Die zoektocht ging niet heel makkelijk en van 8 november 2016 tot 1 maart 2017 nam Beer zijn dochter weer in huis. Hij hield in die periode een dagboek bij. Dit is het dagboek van een mantelvader.

Mening

Ik kende het verhaal dus van zijn dochter Hannah. Gedeeltelijk. Want op kantoor werd regelmatig over haar gesproken. Ten tijden van het dagboek schreef ik namelijk mijn scriptie, dus ik herkende heel veel van de inhoud. Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik stomverbaasd was toen dit boek uitkwam, want ik had echt nooit gedacht dat Beer een boek zou uitgeven. Of een dagboek bij zou houden. Een Huis Voor Hannah ging dus linea recta naar mijn to be read lijst.

Een huis voor Hannah is een boek geschreven in dagboekvorm en dat leest heel vlot weg. Het is ook niet zo dik, ik had het binnen anderhalf uur uit. Het is geschreven op de typische Beer manier, ik kan het hem zo horen zeggen. Lastig uit te leggen. Waarschijnlijk ook omdat ik hem dus ken.

Dit verhaal is een voorbeeld waarbij grootschalige zorg instellingen dus niet werken. Tevens wordt weer eens duidelijk hoe bureaucratisch de zorg in Nederland is. Regeltjes hier, regelwerk daar, protocollen zus en miscommunicatie zo. Of soms zelfs gebrek aan communicatie. Hierdoor verplaatst de zorg zich van persoonlijke aandacht voor de persoon in kwestie naar bureaucratisch gedoe. En dat is voor de doelgroep waar Hannah onder valt, mensen met een ernstige complexe handicap juist zo belangrijk, dat beetje persoonlijke aandacht. Gelukkig heeft Hannah nu een huis gevonden waar ze zich thuis voelt!

Eindoordeel

Een Huis Voor Hannah is een boek wat is geschreven in dagboekvorm. Naast dat het sowieso al niet zo’n dik boek is, zorgt dat er ook voor dat het vlot wegleest. Zijn veel non-fictie boeken of autobiografieën soms wat wollig en zijn sommige delen echt wat meer filosofisch, is dit bij Een Huis Voor Hannah niet het geval. Hierdoor krijgt dit boek een ster meer dan ik normaal aan dit genre zou geven, namelijk vier sterren.

Uit De Oude Doos: Jan Pol – Dokter Pol

© Foto: Bol.com

Vandaag een redelijk recente “Uit De Oude Doos. Hij mag nog net mee, want eind 2016 was ik nog geen boekblogger. Dit boek is iets totaal anders dan wat ik eerder besprak. Ik zou liegen als ik niet zeg dat ik het best een uitdaging vind om mijn leeservaring met dit boek neer te pennen.

Gelezen in: 2016

Samenvatting van het boek

De Nederlandse dierenarts Jan Pol is na zijn studie naar Amerika vertrokken om daar een praktijk te openen. Hij is daar nu veearts, maar daarnaast behandelt hij ook kleine dieren. Sinds enkele jaren heeft hij zijn eigen real life programma op National Geographic. In dit boek vertelt Pol over zijn belevenissen als veearts op het Amerikaanse platteland.

Leeservaring

Toen ik begon met het lezen van Dokter Pol, wist ik niet zo goed wat ik kon verwachten. Natuurlijk wist ik dat het geen spannend verhaal zou worden met plot twists en veel actie. Wat ik echter niet wist, is dat dit boek toch zo vlot weg leest.

Ik heb geen ervaring met dieren. Ik heb niet eens huisdieren. Ik rijd eens per week paard en dat is het. Dokter Pol leert je zo waanzinnig veel over dieren, niet normaal. Over de geboortes van kalveren, veulens, dat stieren levensgevaarlijk zijn en ga zo maar door. Stieren kunnen zelfs dodelijk zijn. Nooit geweten. Er is wel iets waar je rekening mee moet houden tijdens het lezen van Dokter Pol. Ben je snel van streek, of heb je geen sterke maag, dan is dit boek misschien niet zo verstandig voor je. Jan Pol gaat soms heel diep in op de details, wat heel leerzaam is, maar niet zo lekker als je bijvoorbeeld snoept tijdens het lezen. Ik kan prima tegen dit soort dingen, maar soms had ik ook zo mijn “gadver” momentjes. Wil je het boek toch lezen? Ga er dan niet te snel doorheen. Ik zou niet een hoofdstuk per dag lezen, want de hoofdstukken zijn erg lang. Als het je teveel wordt, lees dan steeds een plukje van 20-30 bladzijden en leg het boek dan even weg.

Ondanks dat het boek vlot wegleest en ik er prima tegen kan, ging het lezen toch minder snel dan verwacht. Dit kwam mede door mijn scriptie die ik destijds aan het schrijven was. Daarnaast moest ik Dokter Pol soms toch even wegleggen voor andere dingen omdat, zoals gezegd, het soms wel een beetje heftig werd. Al met al een heel leerzaam boek.

Heb jij Dokter Pol al gelezen?

Recensie: Aaltje van Zweden – Om Wie Je Bent

© Foto: Bruna

Vorige week deed ik iets wat je eigenlijk nooit moet doen met een monster TBR: ik zat gewoon doelloos op Storytel door boeken te bladeren. Tijdens dat doelloos bladeren kwam ik al vrij snel Om Wie Je Bent tegen van Aaltje van zweden. Ik had dit boek al wel eens voorbij zien komen in wat nieuwsbrieven, dus er ging een belletje rinkelen. Het leek me ook wel een easy read, precies wat ik nodig had op dat moment. Ik luisterde mijn andere boek eindelijk uit en begon meteen maar in deze.

Samenvatting van het boek

Aaltje van Zweden, vrouw van dirigent Jaap van Zweden, vertelt in dit boek over hun autistische zoon Benjamin. Omgaan met hem is niet altijd makkelijk, maar Jaap en Aaltje grijpen iedere kans met beide handen aan om Benjamin zo goed mogelijk te helpen en ondersteunen bij zijn ontwikkeling. Tijdens dit proces ontstaat er het idee om een stichting op te richten om andere gezinnen met autistische kinderen te ondersteunen. In dit boek beschrijft Aaltje van Zweden hoe dit tot stand is gekomen en wat de stichting nu doet. De lezer krijgt ook een kijkje in de jeugd van Aaltje, welke zeker niet makkelijk is geweest. Door Benjamin leert ze echter omgaan met de gebeurtenissen uit haar jeugd en zich ervoor open te stellen. Benjamin zorgt dus voor een ommekeer bij Aaltje.

Mening

Toen ik begon met het luisteren van Om Wie Je Bent wist ik niet wat ik kon verwachten. Ik vertelde in een recente blogpost dat ik vaak moeite heb met het lezen van biografieën en daar een goede, onderbouwde mening over te vormen. Zo ook nu weer. Zoals ik had verwacht luisterde het boek makkelijk weg, ik had het dan ook binnen twee dagen uit.

Wat ik echt absoluut niet wist of zelfs voor mogelijk had gehouden, was dat autisme eigenlijk al bij de geboorte zichtbaar is. Benjamin zat direct na zijn geboorte al in zijn eigen wereldje en maakte amper contact. Tevens was hij zich niet volledig bewust van zijn omgeving. Nu duidelijke signalen, toen niet. Ik vind het verbazingwekkend dat het toendertijd zo lang duurde voordat hij de daadwerkelijke diagnose autisme kreeg. Tegenwoordig wordt er helaas veel sneller een stempeltje op iemand geplakt. Het zou fijn zijn als er een balans tussen deze twee uitersten zou bestaan, maar dat is helaas niet zo. Wat ik ook heel bijzonder vond is dat Aaltje van Zweden tijdens de zwangerschap al aanvoelde dat er iets niet in orde was. Hoe voel je zoiets? Ik kan me daar echt niets bij voorstellen.

Benjamin blijkt heel ontwapenend te zijn. Door hem leert Aaltje ook met haar eigen verleden om te gaan. Want laten we eerlijk zijn, zo’n jeugd, vol mishandelingen door pa, wens je niemand toe. Doordat Benjamin met verschillende problemen worstelt, komt Aaltje die van haar ook onder ogen. Er wordt gezegd dat mensen met autisme zeer ontwapenend zijn, en in het geval van Benjamin geldt dit zeker.

Eindoordeel

Om Wie Je Bent vond ik een interessant boek om te lezen, ik leerde veel over autisme en de mogelijkheden die er zijn om kinderen met autisme te stimuleren. Daarnaast is het mooi om te zien hoe ontwapenend Benjamin is. Tevens leest het boek vlot weg. Maar toch geef ik het geen vijf sterren. Ik vond het een mooie read, maar mijn waardering komt niet hoger dan drie sterren. En nee, dat is zeker niet slecht. Het is een nette middenmoot. Helaas roepen maar heel weinig biografieën het vijf sterren gevoel bij mij op.

Heb jij in je omgeving iemand met autisme en denk je dat dit boek je op een of andere manier zou kunnen helpen in de omgang met hem/haar?

Uit de oude doos: Malala Yousafzai – Ik Ben Malala/I Am Malala

© Foto: Bol.com
Het is weer maandag, dus weer tijd voor een duik in mijn rijke leesarchief. Kijk je mee?

Vandaag precies vijf jaar geleden, op 9 oktober 2012, kwam er een afschuwelijk verhaal in het nieuws. Een 15-jarig schoolmeisje uit Pakistan werd op weg van school naar huis, in de schoolbus, door haar hoofd geschoten door de Taliban. En alleen maar omdat ze opkwam voor onderwijs voor meisjes. Echt bizar en zo schokkend. Een onschuldig meisje, zomaar aangevallen om iets wat voor ons zo normaal is. Dat meisje, Malala, schreef een boek. En vandaag is het tijd om dit boek eens in de spotlight te zetten, want ik vind dat iedereen het gelezen moet hebben. Ik vermeld ook de Engelse titel omdat ik deze in het Nederlands niet zo mooi vind klinken. Tevens heb ik zowel de Engelse als de Nederlandse versie gelezen.

Gelezen in: 2014 (NL)
Herlezen in: 2016 (EN)

Samenvatting van het boek

Ik ben Malala vertelt het verhaal van Malala Yousafzai, geboren in de Swat valei, Pakistan. Alles lijkt normaal, zoals wij dat ook kennen. Ze gaat naar school, maakt ruzie met haar broertjes en heeft onenigheid met vriendinnen, zoals ieder meisje. Tot in 2007 de Taliban zich langzaam begon te verspreiden in de regio. In 2009 bereikte het regime zijn hoogtepunt en veranderde het hele leven van de familie en van velen met hen. Dit was het punt waarop Malala besloot op te komen voor haar recht op onderwijs als meisje. Dit was het begin van de campagne. Ik Ben malala vertelt het verhaal van haar geboorte tot het schietincident en haar herstel.

Leeservaring

Wie mij een beetje kent en volgt weet dat ik voornamelijk Young Adult boeken lees. Daarnaast lees ik ook andere genres, maar eigenlijk niet veel biografieën. Vaak zijn boeken in dit genre nogal oppervlakkig en langdradig. Soms staat de toon mij niet aan of weet ik niet zo goed wat ik er mee aan moet. Vaak eindigt het lezen van een biografie met een waardering van drie sterren. Deze biografie is anders.
In 2012, toen Malala hier in Nederland op het nieuws kwam vanwege het schietincident, besteedde ik er niet veel aandacht aan. Ik was meer bezig met studie en andere dingen. In 2014 kwam ik haar boek per ongeluk tegen toen ik de boeken ging uitzoeken welke mee zouden gaan op vakantie naar Frankrijk. Er ging wel een belletje rinkelen. Ik heb het boek meteen bij Passend Lezen gestreamd en had het binnen een paar dagen uit. Het verhaal van Malala blijft boeien, van begin tot eind. Het is op een pakkende, fijne manier geschreven. Vlot en jong. Vaak heb ik bij biografieën altijd het gevoel dat er ergens een dieptepunt zit en daar moet je dan doorheen zien te lezen. Dit boek heeft dat niet. Ik las vaak tot midden in de nacht door, want je wilde gewoon doorlezen.
Daarnaast is het boek belangrijk. Het leert je dat hoe jong ook, je het verschil kunt maken in de wereld. Natuurlijk hoef je niet meteen een activist te worden, maar gewoon door ergens voor te staan en je mening op een juiste manier te uiten, kun je al verschil maken, hoe klein ook. Verder zet het je tot nadenken. In Nederland en in andere westerse landen is het heel normaal om naar school te gaan, ook als meisje. Sterker nog, soms zeuren we weleens dat we geen zin hebben in school. Ik geef eerlijk toe dat ik ook zo was op de middelbare school. OK, waarschijnlijk omdat ik dat echt geen fijne tijd vond, maar dat doet er niet toe. Wat gebeurt er als dat wegvalt? Je school, je toekomstdromen? Waar zouden we dan met zijn allen eindigen? Juist, thuis, zonder werk en weet ik allemaal wat nog meer. En dan zouden we al die geweldige boeken die er zijn geschreven allemaal niet kunnen lezen. De helft van onze bevolking zou dan niet mee kunnen doen in de maatschappij. Dat wil je toch niet? Helaas is dat realiteit voor veel meisjes ter wereld. Voor 130 miljoen om precies te zijn. Dat zijn er idioot veel.
Goed, terug naar het boek. Ik ben van mening dat iedereen dit boek zou moeten lezen en dat het verplicht zou moeten worden op school vanwege bovengenoemde aspecten. Ik heb het twee keer gelezen. Ik wilde I Am Malala ook in de originele taal lezen, want dat lukte makkelijk. Deze had ik binnen een dag uit en vond ik prettiger lezen dan de Nederlandse vertaling. De Nederlandse was een luisterboek speciaal geproduceerd voor blinden en slechtzienden door Bibliotheekservice Passend Lezen en ik vond de stem van de voorlezer niet heel fijn. Dat vond ik echt een minpunt aan het boek, maar dat neemt niet weg dat de vertaling niet goed is. Ik vond de Engelse versie gewoon fijner lezen. Dat was overigens een eBook. Ik Ben Malala/I Am Malala heb ik gewaardeerd met vijf sterren.
Wil je dit boek ook lezen? Let dan wel op dat je de versie neemt met Christina Lamb als co-auteur, zie foto bovenaan dit artikel. Er bestaat namelijk ook nog een Young Readers Edition, met een andere co-auteur en andere cover. Dit boek is een stuk dunner en het verhaal is op een andere manier geschreven. Een stuk korter en kinderlijker. De versie die ik in deze blogpost belicht is de volwassen versie, maar is ook zeer geschikt voor Young Adults/YA lezers.
Wil je meer weten over Malala en het werk van de Malala Fund, de organisatie waarvan Malala medeoprichtster is? Klik dan hier.
Vind jij dat Ik Ben malala een boek is dat in het lespakket van de middelbare school zou moeten worden opgenomen en dat er aandacht moet worden besteed aan onderwijs voor meisjes in landen waar dat niet vanzelfsprekend is?

Recensie: Ed Sheeran & Phillip Buttah – Ed Sheeran: A Visual Journey

Aan het einde van mijn vakantie las ik de biografie van Ed Sheeran. Dit is een boek dat boordevol tekeningen zit, maar toch is het me gelukt om te lezen. Ik las hem via Passend Lezen, de bibliotheekservice voor blinden en slechtzienden.

Samenvatting van het boek

Het recenseren van biografieën vind ik lastig, dat geef ik direct toe. Wat ik er zo lastig aan vind? Je kunt het moeilijk samenvatten. Dit boek gaat over Ed Sheeran en zijn weg naar succes. Over zijn vroegere jeugd, zijn struggles om te bereiken wat hij nu heeft bereikt enzovoort. Goede vriend Phillip Buttah verzorgd alle illustraties en het laatste hoofdstuk gaat over hem en zijn werkwijze.

Mening

Ik vond het een fijne easy read. Dat is ook precies de reden dat ik Ed Sheeran: A Visual Journey juist op dit tijdstip heb gelezen, het paste precies in mijn laatste vakantiedag. Het boek duurde maar ongeveer vier uur, dus ik had het snel uit. Tevens namen sommige illustraties hele pagina’s in beslag waardoor het dikker lijkt dan het in werkelijkheid is. De illustraties waren goed beschreven, maar ze voegden voor mij niets toe.

Eindoordeel

Dit is een hele korte recensie, maar er valt gewoon niet meer over te zeggen. Het boek leest snel weg, maar valt niet zo op. Wat mij betreft steekt het niet met kop en schouders boven andere boeken uit, maar hangt het ergens in het midden. Ik waardeer Ed Sheeran: A Visual Journey met drie sterren.

Heb jij Wd Sheeran: A Visual Journey al gelezen?

Recensie: James Bowen – Bob de Straatkat

Originele titel: A Streetcat Named Bob
In december, toen ik lid werd van Elly’s Choice, verscheen “De Wereld Volgens Bob” in mijn boekenpakket. Dit bleek het tweede deel te zijn van “Bob De Straatkat”. De film kwam op dat moment ook in de bios en ik besloot het boek te kopen. Helaas viel het me enorm tegen.
De aan drugs verslaafde James Bowen woont in een begeleid wonen project in Londen. Hij is straatmuzikant en verdiend daar zijn geld mee. Op een dag zit er een kat in het flatgebouw waar hij woont en zijn leven draait 180 graden.
Eigenlijk is dit het hele verhaal, meer is het gewoonweg niet. Het verhaal las makkelijk weg, maar was absoluut niet boeiend. Het is duidelijk dat de band tussen James en Bob heel sterk is, wat echt heel mooi is. Echter had ik niet de drang om continu door te lezen en was ik het boek snel zat. Er zat geen spanning en sensatie in, waardoor het geen “lekker lezen op de bank met een kopje thee en chocola” gehalte had. Ik heb deze bevindingen over dit boek helaas vaker voorbij zien komen op Goodreads en ik kan niet anders dan het er volledig mee eens zijn. Dit boek ga ik belonen met twee of drie sterren (weet ik nog niet zeker), want het las wel prima weg tijdens mijn in totaal vier uur durende reis van huis naar werk en weer terug. De verfilming van Bob De Straatkat heeft ook niet lang in de bioscoop gedraaid, ik ben dus heel benieuwd hoe dit kan, gezien dit boek wel een enorme hype geweest schijnt te zijn. Zodra deze film op Pathé Thuis verschijnt, zal ik deze denk ik wel gaan bekijken.

Recensie: Katie Piper – De Littekens van Mijn Leven

Originele titel: Beautiful
Eindelijk weer eens een boek uit. Het is niet dat ik tussen mijn vorige blog en nu helemaal niets heb gelezen, want dat heb ik zeker wel. Er heeft nog een boek tussen gezeten, maar daarvan heb ik besloten geen recensie te schrijven. Dit boek stond echter al heel lang op mijn lijstje en eindelijk heb ik het nu dus uit.
Katie Piper was 24 en had alles voor elkaar. Ze was mooi, had een opkomende carrière als model en televisiepresentatrice. Daarnaast had ze een leuk vriendee ontmoet, tenminste, dat is wat ze dacht. Hij had een heel mooi masker opgezet, dat langzaam van hem afgleed toen hij Katie verkrachtte. Een paar dagen later werd er een beker zwavelzuur over haar heen gegooid, waardoor haar leven in één klap veranderde. Haar toenmalige vriendje zat er achter en wilde haar leven verwoesten. In dit boek beschrijft Katie Piper haar herstelperiode en alle angsten die deze aanval haar heeft gebracht. Alle littekens van haar leven, zowel geestelijk als lichamelijk.
Ik vond dit boek zeker de moeite waard om te lezen. Het is vlot geschreven en leest makkelijk weg. Ik herkende het verhaal omdat de documentaire over haar leven ook in Nederland is uitgezonden, een aantal jaar geleden. Katie heeft alles op alles gezet om de moed terug te vinden om haar leven weer op te pakken en dat komt in dit boek heel mooi naar voren. Kortom, als je tussendoor een makkelijke biografie wilt lezen, is deze zeker een aanrader!