Laurie's Bookshelf

About books and more

Uit De Oude Doos: A. F. Th. van der Heijden – Tonio

| Geen reacties

© Foto: De Bezige Bij

Vandaag bespreek ik een boek waarvan ik hele hoge verwachtingen had, gezien het verfilmd is, maar wat me even vies tegenviel. Een dikke pil met de titel Tonio.

Gelezen in: 2016

Samenvatting van het boek

Als hun zoon Tonio overlijdt na een verkeersongeluk in het centrum van Amsterdam, zijn zijn ouders Adri (A. F. Th. van der Heijden) en zijn vrouw Mirjam kapot van verdriet. Beiden zijn schrijvers en verwerken hun verdriet op een andere manier. Adri besluit een boek over Tonio te schrijven, een requiem roman.

Leeservaring

Ik hoorde voor het eerst over Tonio toen het boek net uit was. Dat was geloof ik 2011 of 2012. Ik las het niet, had er geen behoefte aan. Toen het boek in 2016 verfilmd werd en het boek ook nog eens voor een prikkie te koop was, besloot ik het toch eens op te pakken. Ik verwachtte er zo doorheen te vliegen. Nou, jammer joh, verkeerd gedacht. Ik heb er ruim een maand over gedaan om me door deze dikke pil heen te werken.

Het verdriet van de ouders is door het hele boek heen duidelijk te voelen. Het boek begint bij de geboorte van Tonio en bevat daarna nog vele flashbacks. Het grootste gedeelte speelt zich af in het jaar na het overlijden van Tonio. Even los van het emotionele verhaal, de schrijfstijl was zwaar. Te zwaar naar mijn zin. De zinnen zijn vaak lang, er stonden soms moeilijke woorden in en het verhaal was vaak langdradig. Ik snap heel goed dat Van der Heijden zijn diepste gevoelens kwijt wilde door middel van het schrijven van Tonio, en ik snap ook heel goed dat het een aandenken aan hem moet zijn, maar het had zeker honderd bladzijden korter gekund. Mijn favoriete gedeelten van het boek waren de flashbacks en anekdotes, deze waren makkelijk te lezen en prima te behappen. Het idee van een requiem roman is zeker wel goed uit de verf gekomen. Ik weet natuurlijk niets van de verkoopcijfers en of het een breed publiek aanspreekt, maar voor literatuur liefhebbers is Tonio een must om te lezen.

Ik werd uit mijn comfort zone gesleurd, dat zeker. Alleen was het wat mij betreft een beetje mislukt. Ik zou niet snel ander werk van A. F. Th. Van der Heijden oppakken na het lezen van Tonio. Ik ben bang dat het net zo zwaar en literair is. Tonio werd voor mij soms best wel even worstelen en zuchten. Gewoon omdat het vaak zo ongelooflijk langdradig was. Ja maar je hebt toch ook ACOWAR gelezen en die is toch nog dikker? Ja, dat klopt. Maar dat is niet zo’n zware kost als Tonio en zit boordevol actie. Mijn recensie van ACOWAR kun je overigens op 10 november lezen. Heb ik de film gezien? Nee, en dat hoeft voor mij ook niet. Ik heb Tonio toch gewaardeerd met drie sterren, omdat het idee wel goed uit de verf is gekomen. Ook al was het soms een worsteling en viel ik soms in slaap.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: