Recensie: Lara Avery – Het Geheugenboek

Recensie: Lara Avery – Het Geheugenboek

Afgelopen week las ik Het Geheugenboek van Lara Avery. Dit boek werd zo lovend ontvangen dat ik het wel móést lezen. Maar heeft dit boek mijn verwachtingen ook waar gemaakt?

De achttienjarige Sammie leidt aan een ziekte waarbij ze haar geheugen verliest. Deze ziekte is een vorm van dementie en kan heel snel verlopen. Sammie weet wat ze wil en is niet van plan haar ziekte dat in de weg te laten staan. Op haar computer houdt ze een document bij waarin ze aan haar toekomstige zelf schrijft, mocht ze zich niet meer herinneren wat ze vroeger allemaal heeft meegemaakt. Dit is het Geheugenboek. Debatteren, een vriendje hebben, school, universiteit….. Lukt het Sammie om al haar doelen te behalen en haar dromen te realiseren?

In het eerste hoofdstuk komt het boek al direct to the point. De hersenziekte van Sammie wordt uitgelegd en dat geeft meteen duidelijkheid. Dit vind ik zelf erg prettig. Wel irriteerde ik me mateloos aan sammie, zeker in het begin. Ze is nogal wereldvreemd. Ze is zo gefocust op debatteren, dat ze emotioneel gezien echt enorm onwetend is. Ze heeft heel veel feitelijke kennis, maar hoe de wereld daadwerkelijk in elkaar zit buiten het debatteren om, daarvan heeft ze geen flauw idee. Tijdens het lezen schreeuwden mijn gedachten heel vaak: “GA NOU TOCH EENS LEVEN VERDOMME!” Ze maakte me echt boos en dat heb ik nooit bij een boek gehad. Maar gelukkig is daar haar debat partner Maddie, die ik een stuk cooler vond. Ik had ook meer met haar.

Maar het moet gezegd, Maddie liet Sammie wel leven, door dingen die ze zei en deed. Halverwege het boek ging Sammie echt leven. Ze ondernam dingen, werd zelfs een beetje rebels. Helaas kwam haar leven laat op gang, waardoor het onzeker was of het ook zou lukken om al haar doelen te behalen. En haar grote droom, zou dat nog lukken? Lara Avery liet het proces van de ziekte duidelijk zien. In het begin vergat Sammie kleine dingen, maar steeds vaker werd dat steeds meer. Het verhaal was opgedeeld in korte hoofdstukken, waardoor het makkelijk weg las en het verloop van de ziekte goed zichtbaar werd.

Heeft het boek mijn verwachtingen waar gemaakt? Helaas moet ik deze vraag met nee beantwoorden. Ik had echt helemaal niets met de hoofdpersoon, waardoor het waarschijnlijk lastig is om het boek echt fantastisch te vinden. In tegenstelling tot velen heb ik geen enkele traan gelaten. Nou moet ik toegeven dat huilen bij boeken sowieso niet mijn ding is, maar toch. Het boek was niet slecht, maar het sprong er ook niet uit of greep me bij de strot. Ik waardeer het boek met drie sterren.

Heb jij Het Geheugenboek al gelezen?

Book tag: reader’s confessions

Afgelopen donderdagochtend in de trein zat ik snel door mijn Twitter feed te scrollen, zoals iedere ochtend. Tijdens het scrollen kwam ik deze tag tegen. Dit was op het blog van Vivian . Zij had deze tag weer van een Engelse boekenblog gheaald en heeft de vragen vertaald. Ben jij benieuwd naar mijn leesstijl en of ik wat heb op te biechten? Lees dan verder! Aan het eind van deze tag tag ik weer andere mensen, maar je mag deze tag uiteraard overnemen. Wel graag met een vermelding naar deze blogpost.

1. Heb je ooit een boek beschadigd?
Nee, geen paperback in ieder geval. Wel braille boeken, daar maakte ik altijd een vouw in op de bladzijde waar ik was gebleven. Deze boeken waren zo gigantisch dik dat ik ze na het lezen bij het oud papier moest gooien omdat het teveel ruimte innam. Een voorbeeld: Harry potter zijn al 40 braillebanden, dus één hele plank van een kast. En vaak zelfs anderhalf of twee. Maar luisterboeken en ebooks kun je gelukkig niet beschadigen.

2. Heb je ooit een geleend boek beschadigd?
nee. Ik leen nooit boeken. Toen ik vroeger nog naar de gewone bibliotheek ging voor voorleesboeken, was ik daar ook voorzichtig mee.

3. Hoe lang doe je over een boek?
Dat ligt eraan. In de zoervakantie kan ik flink doorlezen, maar in het eerste semester van school kon ik dat eigenlijk nooit. Ik denk dat ik altijd een winter leesdip heb. Maar, laten we het gemiddeld op een boek per week houden. Soms langer, als ik moeite heb met een boek.

4. Heb je ooit een boek niet uitgelezen?
Zeker weten. Zeer recent nog: Girl Online van Zoella. Ik trok het na hoofdstuk 15 echt niet meer, het sprak me niet aan. Wel probeer ik door boeken heen te komen, maar wat niet gaat, gaat niet.

5. Zijn er gehypte boeken waar je niet zoveel aan vond?
Ja, Het Meisje in de Trein. Wat een traag boek. En de film schijnt nog erger te zijn, die heb ik niet eens gezien. Ik heb ook veel hypes gemist omdat ik toen nog geen ebooks las en dus vreselijk achter liep omdat ik de luisterboeken van de blindenbibliotheek niet veel aan vond. The Hunger Games staat dus nog op mijn lijstje, evenals Divergent.

6. Zou je ooit verbergen dat je een bepaald boek leest of hebt gelezen?
Ja, want soms vind ik het best komisch om eens een echt tienermeisjes boek te lezen. Die lees ik dan ook binnen een paar uur uit. Tegenwoordig doe ik dat niet meer overigens.

7. Hoeveel boeken heb je?
Ik heb geen flauw idee. Zo’n 50 ebooks denk ik? En dan Harry Potter 1, 2, 5, 6 en 7 als Nederlands luisterboek, op cd.

8. Lees je snel of langzaam?
Ligt aan het boek, maar over het algemeen redelijk snel.

9. Vind je buddyreading leuk?
Nog nooit gedaan, dus kan ik niet beantwoorden. Wat me wel lastig lijkt bij zo’n buddyread, is gelijk blijven aan je reading buddy. Dus, ik kan niet even doorlezen of ik moet juist even een tandje erbij doen.

10. Lees je het liefst hardop of in je hoofd?
In mijn hoofd, want de VoiceOver van de iPad hoor ik al, die leest het boek dan al hardop voor.

11. Als je maar één boek mocht hebben, welke zou dat dan zijn?
Werkelijk? Dat is toch niet mogelijk? Kiezen kan ik niet, dus doe ik ook niet. Sorry.

Ik tag de volgende mensen:
Anouk van Books and Brains,
Madelon van The Book Diaries,
Shyama van Shyama in Boekenland
en
Carina van Carina’s Boekenkast

Veel plezier met invullen!

The Hate U Give: let’s stop judging

The Hate U Give: let’s stop judging

On May 29, the Dutch translation of The Hate U Give written by the afro-American author Angie Thomas will be released. In the US, this book has been released in February 2017. I haven’t read this book yet, but I pre-ordered it. Together with the Dutch release, the book will be released in twenty other countries as well. Normally I only write Dutch blogs, but for this book I am making an exception. The subject of the book is too important and unfortunately so relevant in this time. I would like to apologize for any mistakes as my English is absolutely not perfect. English is not my first language, Dutch is.

The Hate U Give deals with a current topic, racism. Several incidents took place in the past few years in the USA in which violence by police officers played a major role. Because of the anger and protest occurring worldwide, the Black Lives Matter movement has been founded. This movement was the source of inspiration for The Hate U Give as the story deals with these kind of incidents mentioned above. If you want more information about the book and/or order the book, click here. In this blogpost, I do not talk about the afro-American community, like the book does. First, I don’t know enough about this community. Second, other communities are judged often as well, too often if you ask me.

Different cultures

I have known people who are “different” my entire life. Different related to sexuality and religion. I put different between brackets, because I don’t think these people are different at all. When I was a child, I got notion about homosexuality and different religious backgrounds. I have been raised in a multicultural environment. I went to a catholic primary school, but at the time I finished year 6, the majority of the children were from foreign origin. Most of them were Muslim, but there were also people from Surinam and the Netherlands Antilles attending my school and were classmates. One of my classmates even wore a hiyab. So, for me at that time it was already common that people were wearing one.

This multicultural environment was there at high school as well. Again, I was attending a Christian school, although I’m not a Christian myself. At this school, different religions came together and again, there was no problem. During the “religion” course, we learnt a lot about all these different religions. During my time at university, nothing has changed. In fact, my bachelors studies have an international focus. Many people in my studies came from another country to get their bachelor degree here. Additionally, we got exchange students every semester. So, I got to work with people from different cultures here as well.

Judging

Unfortunately, there has been a trend of judging visible in the last few years. People are judged on their sexuality, skin colour or religion. These judgments are often very rude and are expressed in a rude way in both real life and on social media. These judgments are often based on prejudices or stereotypes. Of course there are people within a group who make things more difficult for others in the same group who don’t have bad intentions at all. This doesn’t mean that the entire group, culture or religion is bad. The radical people do not represent the entire (religious) group. This is called ethnical profiling, judging an entire group while someone from this group doesn’t what to make trouble at all. Unfortunately, this “trend” becomes more visible these days. I don’t like this trend at all. Unfortunately, I see it myself, in my own social media feeds, through jokes about other religions. This mainly occurs on Facebook. These jokes are meant to be rude and therefore are no jokes. This is an example of judging other people. Using the word “gay” as an insult actually is the same. You don’t choose to be gay, lesbian or transgender, it’s who you are, it’s within you since you were born. Being insulted and judged for that hurts more than you could ever imagine.

Are you different when you are a Muslim, Hindu or part of the LGBT community? No, of course not. OK, you are maybe a little “different” because your culture is different, but your sexuality, skin colour or religion do not make you different from all the others. It does not define and affect your character, intellect and personality. Somebody who has a white skin, is straight and has blue eyes, could also be an unfriendly person. Do you also judge that person that hard? Probably not. I try not to express myself in a generalizing way, but unfortunately, it happens this way. Judging is something human, I have to admit I’m guilty of it too. But I never judge someone based on their sexuality, skin colour or religion, it’s really unnecessary. Personality is more important. Some of my friends are gay, some of them are Muslim. That doesn’t even matter at all, these people are just like you and me.

Why The Hate U Give is so important

As mentioned above, I haven’t read the book yet, but its pre-ordered. This book will belong to one of the books with a high impact. The story tells exactly what happened in the past few years and what is really unecessary. This book shows that you don’t need to judge and that people who are “different” have the same feelings as you and me. Racism is absolutely useless, because you can learn a lot from different cultures. Racism ruins society, because people with different backgrounds need to be able to live together, without being violated in any way. The main character in The Hate U Give lives in two worlds, which often leads to conflicts. She really struggles and actually this shouldn’t be even possible. That’s why I think this book is so important. I think it’s important that as many people as possible read this book and not just young adults. This is the reason I wrote this blog in both Dutch and English. Of course you are able to find my review of the book here as well once I read it. This review will be published in both Dutch and English too.

So dear readers, let’s all stop judging people based on their sexuality, skin colour and religion. This makes the world a little more peaceful and the time you use to judge others, can be well spend on different things. Such as in reading books or learning more about other cultures. Or, on ordering the Hate U Give. Look at the first paragraph for the link to the book on Amazon.

The Hate U Give: laten we stoppen met oordelen

The Hate U Give: laten we stoppen met oordelen

Op 29 mei 2017 verschijnt The Hate U Give van de Afro-Amerikaanse schrijfster Angie Thomas. Rondom dit boek is er al een blogtour geweest, daar is dit artikel geen onderdeel van. Zelf heb ik het boek nog niet gelezen, maar hij staat wel in de pre-order. In Amerika is dit boek al een paar maanden uit, en nu is Nederland aan de beurt, samen met twintig andere landen. The Hate U Give snijdt een actueel onderwerp aan, racisme. De afgelopen jaren hebben er in Amerika verschillende incidenten plaatsgevonden waarbij politiegeweld tegen afro-Amerikanen een hoofdrol speelde. Vanuit de onrust en woede die daarna wereldwijd ontstond, is de Black Lives Matter beweging opgericht. Deze beweging vormde de inspiratie voor het boek The Hate U Give, gezien het verhaal de bovengenoemde elementen bevat. Wil je meer weten over The Hate U Give en het boek bestellen, klik dan hier. Ik trek deze blogpost breder dan de afro-Amerikaanse gemeenschap, omdat ik daar niet zoveel vanaf weet en oordelen helaas vaker voor komt, te vaak als je het mij vraagt.

Andere culturen

Ik heb al mijn hele leven te maken gehad met mensen die “anders” zijn. Anders in de zin van geaardheid en religie. Ik heb anders tussen aanhalingstekens gezet, omdat ik niet vind dat deze mensen anders zijn. Van kleins af aan heb ik al kennis gemaakt met homoseksualiteit en andere religieuze achtergronden. Ik groeide op in een multiculturele omgeving. Ik zat op een katholieke basisschool, maar aan het einde van mijn basisschooltijd was de meerderheid van de kinderen van buitenlandse afkomst. Veel van hen waren moslims, maar er zaten ook Surinamers en Antillianen bij mij op school en zelfs in de klas. Eén van mijn klasgenootjes droeg ook een hoofddoek. Voor mij was dit toen dus al heel normaal dat andere mensen dat deden.

Deze multiculti vorming zette zich voort op de middelbare school. Ook toen zat ik op een Christelijke school, terwijl ik zelf niet gelovig ben. Op deze school kwamen ook meerdere religies samen en was dat geen probleem. Bij het vak Godsdienst leerden we ook veel over deze verschillende religies. In mijn studietijd was dit niet anders. Sterker nog, mijn studie is internationaal georiënteerd. Veel van mijn studiegenoten kwamen vanuit het buitenland om hun volledige bachelor hier te volgen. Daarnaast hadden we uitwisselingsstudenten. Ook hier kreeg ik dus veel met andere culturen te maken.

Oordelen

Helaas is er de laatste jaren een trend van oordelen zichtbaar. Mensen worden beoordeelt op hun geaardheid, huidskleur of religie. Deze oordelen zijn vaak hard en worden zowel in het echte leven als op social media op een harde manier geuit. Deze oordelen zijn vaak gebaseerd op vooroordelen of stereotypes. Natuurlijk zijn er mensen binnen een bepaalde groep die het moeilijk maken voor anderen. Dit betekent niet dat de hele groep, cultuur of religie slecht is. De mensen die radicaal zijn representeren niet de volledige (religieuze) groep. Dit bevooroordeeld zijn over een hele groep terwijl iemand uit die groep niets kwaads in de zin heeft heet etnisch profileren. Helaas is deze “trend” van etnisch profileren ook naar ons land overgewaaid.

Ik houd niet van deze trend. Jammer genoeg zie ik het in mijn eigen social media feeds ook weleens voorbij komen in de vorm van grappen over andere religies. Dit zie ik vooral op Facebook. Deze grappen zijn vaak snerend bedoelt en zijn dus geen grappen. Dit is dus ook een voorbeeld van oordelen over andere mensen. Iemand voor “homo” uitschelden is dat in feite ook al. Je kiest er niet zelf voor om homo, lesbienne of transgender te zijn, je bent het gewoon, het zit in je. Als iemand je daarvoor uitscheld, doet dat pijn.

Ben je anders als je moslim, Hindoestaan of LHBT’er bent? Nee, natuurlijk niet. Oké, je bent misschien “anders” omdat je cultuur anders is, maar je religie, huidskleur of geaardheid maakt je niet anders dan anderen. Het beïnvloedt je karaktereigenschappen, intellect en persoonlijkheid niet. Iemand die hetero is, blank is en blauwe ogen heeft, kan ook geen leuk of slim persoon zijn. Oordeel je daar ook zo hard over? Waarschijnlijk niet. Ik probeer hier niet zwart-wit over te komen, maar helaas wijst de praktijk anders uit. Oordelen is menselijk, ik maak me daar zelf ook schuldig aan. Maar ik oordeel nooit op huidskleur, geaardheid of religie, want dat is nergens voor nodig. Ik heb vrienden die homo/lesbisch zijn, net als vrienden die moslim zijn. Dat maakt helemaal niets uit, deze mensen zijn net als jij en ik.

Waarom The Hate U Give zo belangrijk is

Zoals hierboven al vermeld, heb ik het boek nog niet gelezen, maar wel besteld. Dit boek zal tot één van de boeken behoren die veel impact zullen hebben. Het verhaal vertelt precies wat er de laatste jaren helaas zo vaak is gebeurt en wat nergens voor nodig is. Dit boek laat je zien dat je niet moet oordelen en dat mensen die “anders” zijn, dezelfde gevoelens hebben als jij en ik. Racisme is zo zonde, want je kunt vaak heel veel leren van andere culturen. Racisme verpest de samenleving, want mensen met verschillende achtergronden moeten gewoon samen kunnen leven zonder geweld in welke vorm dan ook. De hoofdpersoon in The Hate U Give leeft in twee werelden en dat brengt vaak conflicten met zich mee. Ze moet heel erg op haar tellen passen en eigenlijk zou dat niet moeten. Daarom vind ik dit boek belangrijk en vind ik het belangrijk dat het door zoveel mogelijk mensen wordt gelezen en niet alleen door young adults. Dat is ook de reden waarom ik deze blogpost naar het Engels ga vertalen. Uiteraard kun je hier binnenkort ook mijn recensie van The Hate U Give lezen. Ook deze zal in zowel het Nederlands als het Engels worden gepubliceerd.

Dus lieve lezers, laten we met z’n allen stoppen met oordelen over mensen op basis van hun huidskleur, geaardheid en religie. Dat maakt de wereld weer een stukje vreedzamer en de tijd die je in oordelen stopt, kun je weer voor andere dingen gebruiken. Zoals boeken lezen of je verdiepen in andere culturen. En in het bestellen van The Hate U Give. Zie de eerste alinea van deze blogpost voor de link naar het boek op bol.com.

Recensie: Marissa Meyer – Cress

Recensie: Marissa Meyer – Cress


Dit artikel is niet geschikt als je geen spoilers wilt lezen, want ik weet niet of ik deze kan voorkomen. Naarmate je verder komt in de serie, is niet spoileren lastig. Zit je nog steeds in de fase dat je overtuigd moet worden om aan The Lunar Chronicles te beginnen, lees dan WÉL verder.

Ik houd van The Lunar Chronicles, dat is denk ik geen geheim meer. Dat er twee opeenvolgende recensies van The Lunar Chronicles op mijn blog verschijnen is vrij logisch. Ik heb deel drie namelijk meteen gelezen toen ik Scarlet uit had. Ik was zo razend nieuwsgierig naar het verdere verloop van deze serie dat ik echt geen ander boek tussendoor wilde lezen. Vermoedens (en zelfs verwachtingen) dat dit deel nóg beter zou worden, die had ik al. Maar, zijn deze verwachtingen waar gemaakt?
Cress is een hacker en werkt, tegen haar wil in, voor koningin Levana. Ze zit al zeven jaar opgesloten in een satelliet en wordt omringd door netschermen, codes en technologie. Daarnaast heeft Cress hele lange haren. Gaat er al een lampje branden op wel  sprookje dit boek is gebaseerd? Juist, Rapunzel.
Door onvoorziene omstandigheden valt de groep die Levana van de troon wil stoten uit elkaar en ieder deel van de groep maakt zo zijn eigen avonturen mee. Lukt het de groep van Cinder, Scarlet, Thorne, Wolf en nu ook Cress om elkaar (levend) terug te vinden? Of, slaat Levana juist nu toe en roeit de groep uit? Dat er meer geheimen worden onthuld, zal jullie ook niet verbazen. Maar welke geheimen zijn dat?

Doordat de groep uit elkaar is gevallen, zijn er veel losse stukjes in dit deel. Samen vormen deze losse stukjes één geheel, want alle verhaallijnen komen hoe dan ook weer samen. Marissa Meyer heeft een fijne schrijfstijl: het verhaal leest als een trein. Er gebeurt echt ontzettend veel in zo’n korte tijd, waardoor je heel vaak op het puntje van je stoel zit te lezen en je weleens de tijd vergeet. En Thorne is zo sarcastisch dat het soms echt gewoon grappig is.

Aan het eind van het boek maken we alvast kort kennis met Winter en mijn eerste indruk van haar is dat ze een beetje apart is. Ik ben heel benieuwd naar haar minutes of fame in haar boek. Nog eventjes geduld hebben dus!

De conclusie die ik kan trekken is dat ik mijn vraag of Cress mijn verwachtingen heeft waargemaakt met een volmondig JA! kan beantwoorden. Ik moest echt even beseffen dat we nu nog twee maanden op Winter moeten wachten, maar ondertussen hebben we Levana nog. Ben je, nadat je het toch gewaagd hebt dit artikel te lezen ondanks de spoiler waarschuwing, nog steeds niet overtuigd dat je The Lunar Chronicles MÓÉT lezen? Dan ga ik je toch aanraden om bij Cinder te beginnen en je mee te laten slepen in deze geweldige serie!

Booktag: My Life in Books

Vandaag ga ik mijn eerste booktag ooit invullen. Ik ben door Kirsten van Boekwereld getagd om mijn leven eens onder de loep te nemen aan de hand van boeken. Ik vul deze tag iets anders in dan normaal, namelijk met een digitale boekenkast en niet met een gewone boekenkast. Ben jij benieuwd naar hoe mijn leven er uitziet volgens mijn boekenkast? Lees dan verder!
1. Zoek een boek voor jouw initialen.
Zowel mijn voor als mijn achternaam beginnen beide met een L, dus dat lijkt me een beetje saai. Ik pak dus ook mijn tweede naam erbij, deze begint met een S.
L: Het eerste boek met een L dat ik tegenkom is Leef! van Laura Maaskant. Dit is een biografie waar heel veel mensen het over hadden en dan in positieve zin. Laura heeft kanker en beschrijft haar levensvisie en -motto. Dit boek had ik snel uitgelezen. Ik blogde toen (2016) nog niet, dus er is geen recensie van verschenen.
S: Scarlet. Dit is deel 2 van The Lunar Chronicles en heb ik recent gerecenseerd.
L: Het tweede boek met een L is een kookboek. Dit kookboek is van de Weight Watchers en heet Lekkere Lunches. In dit boek kun je 35 recepten vinden voor slanke lunches. En nee, ik heb er nog nooit iets uit gemaakt.
2. Tel je leeftijd langs je boekenkast. Welk boek is dat?
Crushed van Sara Shepard. Dit is één van de laatste acht Pretty little Liars boeken, maar ik weet niet meer welk deel. Ik weet niet eens meer of ik dit deel al gelezen heb, ik ben de tel kwijt. Zo ja, dan is het me niet echt bij gebleven.
3. Kies een boek dat zich afspeelt in jouw stad of land.
De Stalker van Helen Vreeswijk. Dit boek speelt zich af in Den Haag en daar woon ik. ik heb het al wel gelezen.
4. Kies een boek dat staat voor de omgeving waar je graag naar toe wil reizen.
Ik twijfel. Engeland is geweldig, dus Harry Potter zou dan een logische keuze zijn. Maar, die is best wel cliché. Ik ga dan voor Mijn Niet Zo Perfecte Leven van Sophie Kinsella, ook al heb ik die niet gelezen. Een ander boek wat ik ga kiezen en ook nog moet lezen, is The Light Between Oceans wat zich afspeelt in Australië.
5. Kies een boek in de kleur van jouw lievelingskleur.
Deze sla ik over, want ik zie geen kleuren.
6. Aan welk boek heb je goede herinneringen?
Oh, wat een rotvraag. Ik kan niet kiezen. Dan doe ik maar even heel cliché. Harry Potter en de Steen der Wijzen. Ik wilde echt NÓÓÍT Harry Potter lezen, echt niet. Tot ik het boek uit de zak van Sinterklaas haalde, het ging luisteren en er binnen drie dagen doorheen was. Ik kon meteen door met De Geheime Kamer.
7. Met welk boek had je veel moeite tijdens het lezen?
Dat zijn er een paar. Allereerst Een Leven Na Jou van Jojo Moyes. Voor Jou is echt fantastisch, maar deel 2 valt zo ontzettend tegen. Na 50 bladzijden ben ik gestopt. Ik was al gewaarschuwd, maar die waarschuwingen kwamen net te laat want had hem al gekocht. Ik ben hem meteen na Voor Jou gaan lezen. Misschien niet zo heel handig. Vervolgens was daar De Belevenissen van een Muurbloem (The Perks of Being a Wallflower). Dit boek vond ik echt helemaal niets, in tegenstelling tot veel anderen. Heb hem wel uitgelezen, maar het kreeg maar 1 ster. Als laatste pak ik Tonio van A. F. Th. van der Heijden er even uit. Dit boek is een taai en zwaar boek. Het is een dikke pil en soms moeilijk geschreven. Dit boek kan geschaard worden onder literatuur. De schrijfstijl sprak me niet aan. Op sommige punten, of nou ja eigenlijk heel vaak, was het verhaal erg langdradig. Ik heb er ook een maand over gedaan om het boek uit te krijgen en oh wat was ik toen opgelucht.
8. Op welk boek op je to read lijstje ben je er trots op als je dit hebt gelezen?
De rest van de Pretty Little Liars serie. In oktober 2015 ben ik met deze serie begonnen, maar alle boeken hebben een vergelijkbare opbouw en dat maakt het erg saai om alle 16 boeken te lezen. Ik moet er nog 2 en een half, maar pffffffff. Ik heb daar eigenlijk niet meer zoveel zin in.

Ik tag de volgende mensen die deze tag ook mogen invullen:
Lisa van Leave No Story Behind,
Sarina van Live The Book Life,
Liz van Pluizenbol
Anneke van Verhaal Verliefd.
Veel plezier met invullen!

Recensie: Marissa Meyer – Scarlet

Recensie: Marissa Meyer – Scarlet

Veel mensen in Nederland zijn in de ban van The Lunar Chronicles en terecht. Ik las Cinder in februari en ik werd ook fan. Helaas is mijn recensie van Cinder verloren gegaan tijdens de verhuizing van WordPress naar Blogspot. Ik heb even moeten wachten tot ik verder kon in Scarlet, maar afgelopen week was het eindelijk zover. En ook deze keer had ik moeite om het boek weg te leggen.

Scarlet begint waar Cinder eindigt. Als Scarlet haar verhaal begint, is Cinder al gevangen genomen in Nieuw-Beijing. Het verhaal van Scarlet is gebaseerd op het sprookje Roodkapje, compleet met wolven en een grootmoeder. Haar grootmoeder is op mysterieuze wijze verdwenen en het lukt de politie niet om haar op te sporen. Scarlet besluit daarom zelf op onderzoek uit te gaan. Tijdens haar werk komt ze Wolf tegen, een mysterieuze, maar knappe straatvechter. Samen gaan ze op avontuur op zoek naar de grootmoeder van Scarlet. Maar, Wolf weet precies waar ze is en vertelt Scarlet daar niets over. Niet precies. Dit zorgt ervoor dat Scarlet in het hol van de leeuw belandt. Zou het haar lukken om hier levend uit te komen? En lukt het Scarlet ook om haar grootmoeder te redden? Wat voor geheimen bewaarde haar grootmoeder en wat heeft haar grootmoeder te maken met Cinder? Die wolven…… Wie zijn dat en wat doen die op aarde? En lukt het Cinder om uit de gevangenis te ontsnappen?

Ik heb een samenvatting gegeven van het verhaal van Scarlet, maar het verhaal van Cinder gaat ook verder. Dit verhaal is zeker ook spannend, net als dat van Scarlet. Ik was vooral benieuwd of het haar zou lukken om uit de gevangenis te ontsnappen en dat weet ik nu. Daarnaast wordt er ook een klein deel vertelt vanuit keizer Kai en middels die verschillende perspectieven vallen puzzelstukjes op zijn plaats. Wat nieuw is in dit boek is een hoofdstuk vanuit het perspectief van Levana. Hier kom je erachter hoe gemeen ze werkelijk is. Natuurlijk was al bekend dat ze gemeen is, maar in dit hoofdstuk zie je hoe ze geniet van haar gemene houding.

Scarlet bevatte meer spanning dan Cinder. Waar Cinder traag op gang kwam, doet Scarlet dat niet. Cinder werd razend spannend aan het einde, Scarlet begon al spannend en eindigde spannend en Cress schijnt nog spannender te zijn. Terwijl ik deze recensie schrijf, ben ik net in Cress begonnen, dus wordt vervolgd!

Ik ben echt heel blij dat Blossom Books de rechten van deze serie heeft overgekocht en de boeken opnieuw uitgeeft, want dit is nu al één van mijn favoriete boekenseries. Van 2017 zeker!

Antwoorden winactie YALFestpakket

De afgelopen week liep er een winactie om een YALFest pakket te winnen. Deze winactie is vandaag gesloten en de winnaar is op de hoogte gebracht. Ik had niet verwacht dat er zoveel mensen zouden reageren, super leuk! Niet gewonnen? Jammer, maar ik hoop dat je het leuk vond om mee te doen.
Hierbij de juiste antwoorden van de quiz:
1      Wat voor verslaving heeft Angela in Promille van Helen Vreeswijk?
Angela heeft een alcoholverslaving.
2      Welke beperking heeft Denise in Op de Rand van het Niets?
Denise is autistisch.
3      Wat is de Engelse titel van 54 Minuten van Marieke Nijkamp?
De Engelse titel van 54 Minuten is This Is Where It Ends.
4      Hoe noemt Léonor uit Phobos de enorme brandwond op haar rug?
Léonor noemt de brandwond op haar rug De Salamander. Het Doodsei en Zero G komen ook in Phobos voor, maar horen bij Mozart en Kelly.
5      Wat is het veilingnummer van Violet uit The Jewel?
Violet is surogaat nummer 197 op de veiling en wordt gekocht door de Hertogin van het Meer.
6      Uit welk land zijn Baz en Zuz uit De Kids of Appetite afkomstig?
Baz en Zuz zijn als kind gevlucht uit Kongo toen daar de burgeroorlog uitbrak.
7      Wie overlijdt er in The Fault in Our Stars van John Green?
Augustus overlijdt in het boek.
8      Uit welke kaste komt America Singer uit De Selectie triologie?
America komt uit de 5de kaste, maar haar familie wordt een 3 omdat ze meedoet aan de Selectie.
9      Wat is de juiste volgorde van The Lunar Chronicles?
Cinder, Scarlet, Cress, Levana, Winter, Alle Sterren, Iko.

10   Wie is Blue Green uit Simon Vs. De Verwachtingen Van De Rest Van De Wereld?
Bram is Blue Green.
Recensie: Marieke Nijkamp – 54 Minuten

Recensie: Marieke Nijkamp – 54 Minuten

 
Afgelopen maart kocht ik eindelijk, na het lezen van aardig wat recensies, het boek 54 Minuten van Marieke Nijkamp. Alle recensies die ik heb gelezen waren lovend waardoor mijn nieuwsgierigheid was gewekt.
54 Minuten vertelt het verhaal van vier Amerikaanse high school studenten tijdens een drama wat je echt nooit in je leven mee wilt maken: een schietpartij op school. Al deze studenten hadden een relatie tot de schutter, Tyler. Het verhaal speelt zich in 54 minuten af, en er kan een hele hoop gebeuren. Zijn er overlevenden? Wordt Tyler gepakt?
Door het lezen van positieve recensies waren mijn verwachtingen van dit boek hoog. Misschien zelfs te hoog, want het viel mij een beetje tegen. Het verhaal zit goed in elkaar, mede dankzij de meerdere perspectieven. Ik had echter niet het gevoel dat ik dit boek in één ruk uit wilde lezen, wat ik door de recensies wel kreeg. Ik vind het lastig om een goed onderbouwde mening over dit boek te vormen, want ik vond er eigenlijk niet heel veel van. Het valt voor mij ergens tussen wal en schip. Het is absoluut niet slecht, maar het behoort ook niet tot mijn meest favoriete boeken. Het onderwerp van het boek is wel heftig, maar het greep me niet echt bij de strot. Hoe dat kan? Ik weet het niet, echt niet. Wat ik wel weet en jammer vind, is dat de tweets en blogposts tussendoor het verhaal wat warrig over lieten komen. Persoonlijk zou ik het fijner gevonden hebben als deze tweets en blogs aparte hoofdstukken waren, ook al waren dit dan korte hoofdstukken. Nu stonden ze direct onder een perspectief van één van de studenten en daardoor moest ik steeds schakelen. Aanduidingen met de stippellijn, welke ook werd gebruikt bij het wisselen van perspectief, waren wat mij betreft ook al goed geweest.
Voor mij is dit een boek wat ik even tussendoor kon lezen en wat mij vrees ik niet lang bij zal blijven. 54 Minuten van Marike Nijkamp krijgt wel 3 sterren, omdat het dus niet slecht, maar ook niet super goed is.

 

Heb jij 54 Minuten al gelezen en zo ja, wat vond je ervan?
Bookhaul april 2017

Bookhaul april 2017

Iedere maand zeg ik het weer, maar wat gaat de tijd snel! En net zoals iedere maand zeg ik ook weer: ik moet echt meer boeken lezen en minder boeken kopen. Want wat ben ik deze maand toch weer mijn boekje te buiten gegaan in het kopen van boeken. Tijdens het schrijven van deze blogpost schrok ik er eigenlijk zelf een beetje van. Nou zijn het wel ebooks, maar deze zijn, in vergelijking met andere landen, in Nederland best duur. Ben je er klaar voor om mijn schokkend grote boekenbuit aan boeken van april te aanschouwen? Lees dan verder!

Book Choice
Om te beginnen het maandelijkse boekenpakket van Book Choice. Deze maand heb ik daar vier boeken uit gehaald. De Vrouwen van Kasteel Deverill is een boek dat ik in één week tijd meerdere keren voorbij zag komen. Dit boek zat ook in het Book Choice pakket van april, dus deze heb ik direct gedownload. Op aanraden van mijn moeder heb ik toen ook De Nachtegaal van Kristin Hannah gedownload, welke ook in het pakket zat. Verder besloot ik Colleen Hoover nog een kans te geven. Ik was absoluut geen fan van Onvoorwaardelijk, maar misschien vind ik Misschien Ooit wel goed. Als laatste heb ik Gone Girl van Gillian Flynn gedownload. Ik lees bijna nooit New Adult, dus ik ben erg benieuwd.

iBooks Store
Hier komen verreweg de meeste boeken vandaan. Zo heb ik er een aantal met flinke korting kunnen bemachtigen, maar heb ik ook wat nieuwe boeken gekocht.

Als eerste De Glazen troon deel 1 . Deze kreeg ik in paperback, maar heb hem nu ook in eBook gekocht voor een klein prijsje.

Omdat binnenkort de film van Everything Everything in de bioscoop komt, en ik het boek nog niet gelezen heb, besloot ik dit boek ook eindelijk eens aan te schaffen.

In december heb ik de film Fantastic Beasts and Where To Find Them gezien. Het boek vond ik toen nog wat duur, maar ik heb toch de knoop doorgehakt en hem deze maand gekocht.

Een ander boek waar ik door andere bloggers heel erg nieuwsgierig naar ben geworden is Het Geheugenboek van Lara Avery . Toen dit boek uit kwam, heb ik het dus ook meteen gekocht. Ik ben van plan om dit boek heel snel te gaan lezen, want ik lees hele positieve recensies hierover.

Deze maand heb ik nog een ander boek van Sarah J. Maas gekocht wat al heel lang op mijn lijstje stond, Hof van Doorns en Rozen . Het tweede deel heb ik een paar maanden geleden al voor vijf euro op de kop getikt, maar deze vond ik met ruim dertien euro toen nog wat te duur. Deze is nu afgeprijsd, dus heb ik hem op de valreep van april nog snel gekocht.

Mijn Niet Zo Perfecte Leven van Sophie Kinshella is gloednieuw, maar kon je nu al voor minder dan zes euro kopen. Dit boek zag ik een paar weken op nummer 1 in de hitlijst van iTunes staan. Dit gaf voor mij de doorslag om het te willen lezen.

Het volgende pareltje in de lijst is Onverschrokken . Dit boek wilde ik eigenlijk al voor YALFest aanschaffen, maar ben daar niet aan toe gekomen. Lesley is echter heel tof en daardoor wil ik Onverschrokken nu snel gaan lezen. Ook al was het eBook ietwat prijzig, toch heb ik hem nu gekocht. Hopelijk kom ik er snel aan toe!

Nog een YALFest gerelateerd boek, ware het niet dat ik deze net de week daarvoor heb aangeschaft. In mijn goodie bag zat Op de Rand Van het Niets van Corinne Duyvis. Ik heb dit boek dus twee keer mogen toevoegen deze maand, maar de paperback gaat weg door middel van een winactie.

Deze maand heeft Jennifer Niven een nieuw boek uitgebracht: Op Mijn Schouders . Hier heb ik ook al veel goeds over gelezen, wat mij dus weer heel nieuwsgierig maakt. Toevallig was haar boek Waar Het Licht Is scherp geprijsd, deze heb ik ook meteen gekocht.

Mijn recensie kunnen jullie al lezen op dit blog, maar ook Phobos2 heb ik aan mijn collectie mogen toevoegen deze maand.

Op twitter zag ik veel enthousiasme over Piper Perish voorbij komen. Ik werd hierdoor nieuwsgierig en kocht het boek. Wist je dat Nederlandse YA blogger Emmy de illustraties van de Nederlandse uitgave heeft gemaakt?

Last but not least was er deze maand een serie waar iedereen het over had. Weet je al waar ik het over heb? Juist ja, 13 Reasons Why. Door de serie ben ik nieuwsgierig geworden naar het boek (ja, het is oorspronkelijk een boek), waardoor ik het deze maand ook aan mijn collectie heb toegevoegd.

GewonnenOp de laatste dag van maart heb ik bij Moon Young Adult het boek Vrouwe Middernacht gewonnen. Ik heb hem deze maand ontvangen, dus hij verdient een plekje in mijn bookhaul. Ik heb nog nooit een boek van Cassandra Clare gelezen, dus ik ben heel benieuwd!

Totaal heb ik 18 nieuwe boeken aan mijn collectie mogen toevoegen. In mei ga ik het echt even rustiger aan doen, want mijn TBR groeit alleen maar en hij moet juist slinken.

Hoeveel boeken heb jij deze maand aan je collectie toegevoegd?